کارل چهارم

کارل چهارم
امپراتور مقدس روم
جزئیات پرتره از صفحه نذری یان اوچکو از ولاسیم، ح. ۱۳۷۱
امپراتور مقدس روم
پادشاه ایتالیا
سلطنت۱۳۵۵ – ۲۹ آبان ۱۳۷۸
تاج‌گذاری
  • ۶ ژانویه ۱۳۵۵، میلان (ایتالیایی)
  • ۵ آوریل ۱۳۵۵، رم (امپراتوری)
پیشینلودویگ چهارم
جانشینزیگیسموند
پادشاه رومن‌ها
پادشاه آلمان
سلطنت۱۱ ژوئیه ۱۳۴۶ – ۲۹ نوامبر ۱۳۷۸
تاج‌گذاری۲۶ نوامبر ۱۳۴۶، بن
پیشینلودویگ چهارم
جانشینونتسل چهارم
پادشاه بوهم
سلطنت۲۶ اوت ۱۳۴۶ – ۲۹ نوامبر ۱۳۷۸
تاج‌گذاری۲ سپتامبر ۱۳۴۷، پراگ
پیشینیان
جانشینونتسل چهارم
زاده۱۴ مهٔ ۱۳۱۶
پراگ، بوهم
درگذشته۲۹ نوامبر ۱۳۷۸ (۶۲ سال)
پراگ، بوهم
آرامگاه
همسران
  • بلانش والوآ (ا. ۱۳۲۹–۱۳۴۸)
  • آن بایرن (ا. ۱۳۴۹–۱۳۵۳)
  • آنا فون شویدیتز (ا. ۱۳۵۳–۱۳۶۲)
  • الیزابت پومرانی
    (ا. ۱۳۶۳)
فرزند(ان)
خاندانلوکزامبورگ
پدریان، پادشاه بوهم
مادرالیزابت بوهم

کارل چهارم (به چکی: .Karel IV) ؛ (به آلمان: .Karl IV) ؛ (متولد ۱۴ مه ۱۳۱۶ در پراگ؛ درگذشت ۲۹ نوامبر ۱۳۷۸ در پراگ)، با نام وِنِسْلاوْ (به چکی: Václav) متولد شد، از ۱۳۴۶ پادشاه بوهم و در ۲۵ ژوئن ۱۳۴۶ به عنوان پادشاه مقابل رومی ملت آلمان انتخاب شد، پس از مرگ لودویگ چهارم، امپراتور مقدس روم در سال ۱۳۴۷ پادشاه رومی ملت آلمان و از ۱۳۵۵ پادشاه ایتالیا و امپراتور مقدس روم و از ۱۳۶۵ پادشاه بوهم بود. او از خاندان لوکزامبورگ و یکی از مهمترین امپراتوران اواخر قرون وسطی و تأثیرگذارترین حاکمان اروپایی زمان خود محسوب می‌شود.

زندگی

کارل چهارم که در سال‌های آغازین زندگی واتسلاف نام داشت، پسر یان لوکسنبورسکی و الیشکا پریمیسل بود.

به دلیل نارضایتی از حکومت یان لوکسنبرسکی، نجیب‌زاده‌های بوهمی می‌خواستند پسر یان لوکسنبورسکی، پادشاه بوهم بشود. هنگامی که یان لوکسنبورسکی متوجه این مسئله شد، پسر خود را زندانی کرد.

در سال ۱۳۲۳ میلادی به فرانسه فرستاده شد. در فرانسه تحصیل و با خواهر زاده پادشاه فرانسه ازدواج کرد. پس از کشته شدن لوکسنبورسکی در جنگ صد ساله، پادشاه بوهم شد.

سلطنت

هنگامی که به بوهم بازگشت، به دلیل اقدامات نامناسب پدرش، قدرت پادشاه تضعیف شده بود و او مجبور بود حکومت خود را از نو پایه‌گذاری کند.

در سال ۱۳۵۶ میلادی قانون اساسی جدیدی برای پادشاهی بوهم منتشر کرد. در سال ۱۳۴۸ دانشگاه کارل بنیان نهاده شد. در آن زمان شهر پراگ توسعه داده شد و پل جدیدی احداث گردید که امروزه پل کارل خوانده می‌شود. کارل چهارم قلعه کارلشتین را نزدیک پراگ بنا نهاد. تاج چک که تاج واتسلاف مقدس نام دارد، نیز طبق دستور شاه کارل ساخته شد.

مرگ

کارل چهارم به نقرس مبتلا شد. به دلیل این بیماری از اسب به زمین افتاد و پایش شکست. در نهایت با ابتلا به سینه پهلو در ۲۹ نوامبر سال ۱۳۷۸ میلادی در گذشت.

منابع