کلیسای جامع کاتانیا
| کلیسای جامع متروپولیتن سنت آگاتا Cattedrale metropolitana di Sant'Agata | |
|---|---|
 کلیسای جامع کاتانیا | |
| دین | |
| وابستگی | کلیسای کاتولیک روم |
| بخش | اسقفنشین کاتانیا |
| Rite | رومی |
| وضعیت سازمانی یا کلیسایی | کلیسای جامع |
| مکان | |
| مکان | کاتانیا، ایتالیا |
| مختصات | ۳۷°۳۰′۰۹″ شمالی ۱۵°۰۵′۱۷″ شرقی / ۳۷٫۵۰۲۵۰°شمالی ۱۵٫۰۸۸۰۶°شرقی |
| معماری | |
| گونه | کلیسا |
| سبک | نورمن و باروک |
کلیسای جامع متروپولیتن سنت آگاتا (به ایتالیایی: Cattedrale metropolitana di Sant'Agata) که به عنوان کلیسای جامع کاتانیا نیز شناخته میشود کلیسای جامع کاتولیک رومی در کاتانیا، سیسیل، جنوب ایتالیا است. این کلیسا تا سال ۱۸۵۹ محل استقرار اسقفهای کاتانیا بود، زمانی که این اسقفنشین به اسقفنشین اعظم ارتقا یافت و از آن زمان تاکنون محل استقرار اسقفهای اعظم کاتانیا بوده است.
تاریخچه
کلیسای جامع به دلیل زلزلهها و فورانهای آتشفشانی کوه اتنا چندین بار خراب و بازسازی شده است. این کلیسا در اصل در سالهای ۱۰۷۸–۱۰۹۳، بر ویرانههای حمامهای رومی باستانی آخیلئان ساخته شد، به فرمان راجر یکم، کنت سیسیل، که شهر را از امارت سیسیل فتح کرده بود. در آن زمان، کلیسا شکل یک کلیسای محصور و مستحکم را داشت.
در سال ۱۱۶۹ میلادی، این کلیسا تقریباً بهطور کامل در اثر زلزله ویران شد و تنها ناحیه محراب آن سالم ماند. در سال ۱۱۶۹ میلادی، آتشسوزی دیگری نیز به آن آسیب رساند، اما فاجعهبارترین حادثه، زلزله سال ۱۶۹۳ میلادی بود که دوباره بخش عمدهای از آن را به ویرانه تبدیل کرد. متعاقباً به سبک باروک بازسازی شد.
امروزه، آثار بنای اولیه نورمان شامل بخشی از ترنسپت، دو برج و سه اپس نیمدایرهای است که از سنگهای بزرگ آتشفشانی ساخته شدهاند، که اکثر آنها از ساختمانهای امپراتوری روم بازیابی شدهاند.
نمای بیرونی
نمای کنونی کلیسای جامع به سال ۱۷۱۱ بازمیگردد، زمانی که جیان باتیستا واکارینی پس از زلزلهٔ ۱۶۹۳، نمای جدیدی به سبک باروک سیسیلی طراحی کرد. این نما دارای سه طبقه با ستونهای شیوه کورینتی از گرانیت است که احتمالاً از تئاتر رومی شهر گرفته شدهاند. تمام طبقات با مجسمههای مرمری تزئین شدهاند: سنت آگاتا بالای درگاه، سنت اوپلیوس در سمت راست و سنت بیریلوس در سمت چپ. در اصلی از چوب ساخته شده و دارای ۳۲ پلاک حجاریشده است که رویدادهای زندگی و شهادت سنت آگاتا، نشانهای پاپی و نمادهای مسیحیت را به تصویر میکشد.
قدمت گنبد به سال ۱۸۰۲ برمیگردد. برج ناقوس در ابتدا در سال ۱۳۸۷ با ارتفاع حدود ۷۰ متر ساخته شد. در سال ۱۶۶۲ یک ساعت به آن اضافه شد و ارتفاع سازه به ۹۰ متر رسید. پس از تخریب در سال ۱۶۹۳، با اضافه شدن یک ساعت ۷٫۵ متری، بازسازی شد. ناقوس تی، سومین ناقوس بزرگ ایتالیا پس از ناقوسهای کلیسای جامع سنت پیتر و کلیسای جامع میلان است.
دسترسی به این کلیسا از طریق یک نمای مرمرین که به یک در آهن کارشده منتهی میشود، امکانپذیر است. این در با ۱۰ مجسمه برنزی از قدیسان تزئین شده است. این کلیسا با نردهای از سنگ سفید که شامل پنج مجسمه بزرگ از قدیسان از جنس مرمر کارارا است، از میدان کلیسای جامع جدا میشود.
داخلی
کلیسای جامع دارای پلان صلیبی لاتین است و دارای یک شبستان و دو راهرو میباشد. در راهروی جنوبی، محل غسل تعمید و در محراب اول، نقاشی از سنت فِبرونیا از نیسیبیس اثر بورمانس قرار دارد که رو به روی مقبره آهنگساز وینچنزو بلینی، بر روی ستونی قرار دارد. همچنین بر روی ستونی بین این راهرو و شبستان، بنای یادبود باروک اسقف پیترو گالتی قرار دارد. همچنین کلیسای کوچک سنت آگاتا قابل توجه است.
این محراب به ساختار اصلی قرن دوازدهم بازمیگردد و دارای پنجرههای دوشاخهٔ قرون وسطایی و کوروی اواخر قرن شانزدهم اثر هنرمند ناپلی، اسکپیونه دی گویدو است. در انتهای ترنسپت شمالی، کلیسای کوچک صلیب مقدس اثر دومنیکو مازولا (۱۵۷۷) قرار دارد. این کلیسای کوچک شامل قبرهای اعضای شاخه آراگون سیسیل است، از جمله پادشاهان فردریکو سوم و لویی، جان راندازو و کونستانس.
راهروی شمالی چندین نقاشی از قدیسان قرن هفدهم، از جمله نقاشی اثر گولیلمو بورمانس، را در خود جای داده است.
نگارخانه
نمای کامل کلیسا
نمای ساختمان و طاقچه سنت آگاتا
گنبد
جزئیاتی از سقف کلیسای سنت آگاتا_-_Foto_Giovanni_Dall'Orto%252C_5-July-2008.jpg)
میمونهای نورمن (۱۰۹۴)
داخل – قبر وینچنزو بلینی
پنجره باروک شمالی با نوشتهای که به صورت «به کشور آگاتا توهین نکنید، زیرا او انتقام گیرنده هر بیعدالتی است» ترجمه میشود.
مجسمه
کلیسای سنت آگاتا
.JPG)
برج ناقوس
منابع
- کتاب راهنمای کلیساهای کاتانیا