کیدوشین
 «عروسی یهودی» (طرح اولیه)، اثر موریس گاتلیب (۱۸۵۶–۱۸۷۹) | |
| رسالهٔ تلمود | |
|---|---|
| سدر: | نشیم |
| تعداد میشنا: | ۴۶ |
| فصلها: | ۴ |
| صفحات تلمود: | ۸۲ |
| صفحات تلمود اورشلیمی: | ۴۸ |
کیدّوشین (انگلیسی: Kiddushin) به معنی نامزدی الزامآور است. این مفهوم در نسخه یا رساله ای از میشنا و تلمود و بخشی از راسته نشیم آمده است. محتوای رساله در درجه اول به مقررات قانونی مربوط به نامزدی و ازدواج هلاخا یا ازدواج در یهودیت میپردازد.
در شریعت هلاخا، نامزدی الزامآور (کیدوشین) قراردادی است بین زن و مرد که در آن متقابلاً با یکدیگر قول ازدواج میدهند و شرایطی که بر اساس آن انجام میشود. قول ممکن است توسط طرفین قصد یا والدین مربوط یا سایر بستگان آنها از طرف آنها داده شود.
کیدوشین از اولین ظهور در منابع کلاسیک خاخامی، به عنوان عملی اکتسابی در نظر گرفته شده است که در آن یک مرد دسترسی جنسی انحصاری به یک زن یا خود زن را به دست میگیرد. این عمل یک طرفه و غیرمتقابل است و شوهر الزام قانونی یکسانی برای انحصار جنسی ندارد. اعمال جنسی او خارج از ازدواج (با فرض اینکه شریک زندگیاش مجرد است) از نظر قانونی زنا محسوب نمیشود. علاوه بر این، طلاق نیز به نوبه خود توسط همان الگوی اساسی هدایت میشود - مرد باید بهطور یک جانبه و با اراده آزاد خود از ادعای خود بر زن صرف نظر کند - بنابراین به او قدرت میدهد تا از طلاق خودداری کند و تلاشها برای اعمال فشار خارجی بر او برای اعطای طلاق را خنثی کند. در بخشهای خاصی از جامعه مدرن یهودی (بهویژه در میان ارتدکسها و کسانی که در اسرائیل زندگی میکنند)، پدیده «زنان در زنجیر» که قادر به طلاق نیستند مگر با تسلیم شدن در برابر خواستههای گزاف، و گاهی هرگز نمیتوانند، به یک مشکل اجتماعی مهم تبدیل شده است.[۱]
ازدواج، قبل از هر چیز، یک رابطه قانونی را تعریف میکند که حقوق و مسئولیتهای جدیدی را ایجاد میکند، به ویژه در زمینههای روابط جنسی و انتقال اموال و به عنوان یک رابطه قانونی، باید به دقت تعریف شود. هیچ جا این موضوع به اندازه بحثهای خاخامی در مورد چگونگی وقوع ازدواج واضح نیست. به گفته خاخامها، این ازدواج از لحظه کیدوشین، یک نامزدی الزامآور، آغاز میشود. خاخامها مکانیسمهای مختلفی برای کیدوشین مجاز میدانستند، اما آنها آنچه را که تا به امروز اجرا میشود ترجیح میدادند: انتقال یک شیء ارزشمند (مثلاً حلقه) از یک مرد به یک زن با بیان نیت در مقابل شاهدان (مثلاً «اینک، طبق قانون موسی و اسرائیل، تو با این حلقه به من نامزد شدهای»). با فرض اینکه هیچ گونه محدودیت قانونی وجود نداشته باشد، تنها کاری که لازم بود (و هست): در پایان این معامله، زوج از نظر قانون «متأهل» محسوب میشوند و برای ازدواج مجدد نیاز به طلاق رسمی دارند. بدون این معامله، ازدواجی وجود نخواهد داشت.[۲]
اصطلاح کیدوشین، که یک نوآوری خاخامی بود. اشارات بسیار کمی، به ویژه در کتاب مقدس عبری و انجیل متی، به مفهوم نامزدی الزامآور وجود دارد. شواهد موجود نشان میدهد که اکثر یهودیان در دوران باستان نیازی به چنین رویه رسمی نداشتند.[۲]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Labovitz، Gail (۲۰۱۴-۰۶-۲۳). «Review of Melanie Landau, <i>Tradition and Equality in Jewish Marriage: Beyond the Sanctification of Subordination</i>, London and New York: Continuum 2012». Religion and Gender. Walter de Gruyter GmbH. ۴ (۱). doi:10.18352/rg.9491. شاپا 1878-5417.
- 1 2 «'According to the Law of Moses and Israel': Marriage from Social Institution to Legal Fact» (PDF). دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۱-۲۲.
زندگی زناشویی در یهودیت | ||
|---|---|---|
| عروسی یهودی |
|  |
| ممنوعیتها و هلاخا |
| |
| زنانی که بر شوهرانشان حرامند |
| |
| تیما و تاهارا از یک زن به شوهرش |
| |
| طلاق یهودی |
| |