آکریدین

آکریدین
Acridine chemical structure
نام آیوپاک ارجح

Acridine[۱]

دیگر نام‌ها

Dibenzo[b'e]pyridine[۲]
23-Benzoquinoline[۳]

شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس ۲۶۰-۹۴-۶ ✔Y
پاب‌کم ۹۲۱۵
کم‌اسپایدر ۸۸۶۰ ✔Y
شمارهٔ ئی‌سی 205-971-6
ChEBI CHEBI:36420 ✔Y
ChEMBL CHEMBL۳۹۶۷۷ ✔Y
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس AR7175000
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
Image 2

  • n1c3c(cc2c1cccc2)cccc3

    c1ccc2c(c1)cc3ccccc3n2

  • InChI=1S/C13H9N/c1-3-7-12-10(5-1)9-11-6-2-4-8-13(11)14-12/h1-9H ✔Y
    Key: DZBUGLKDJFMEHC-UHFFFAOYSA-N ✔Y

    InChI=1/C13H9N/c1-3-7-12-10(5-1)9-11-6-2-4-8-13(11)14-12/h1-9H
    Key: DZBUGLKDJFMEHC-UHFFFAOYAF

خصوصیات
فرمول مولکولی C۱۳H۹N۱
جرم مولی ۱۷۹٫۲۲ g mol−1
شکل ظاهری White powder
بوی Irritating
چگالی 1.005 g/cm3 (20 °C)[۲]
دمای ذوب ۱۰۶–۱۱۰ درجه سلسیوس (۲۲۳–۲۳۰ درجه فارنهایت؛ ۳۷۹–۳۸۳ کلوین)
at 760 mmHg[۲]
دمای جوش ۳۴۴٫۸۶ درجه سلسیوس (۶۵۲٫۷۵ درجه فارنهایت؛ ۶۱۸٫۰۱ کلوین)
at 760 mmHg[۲]
انحلال‌پذیری در آب 46.5 mg/L[۲]
انحلال‌پذیری Soluble in کربن تتراکلرید، الکل، دی‌اتیل اتر، بنزن[۲]
log P 3.4[۲]
فشار بخار 0.34 kPa (150 °C)
2.39 kPa (200 °C)
11.13 kPa (250 °C)[۴]
اسیدی (pKa) 5.58 (20 °C)[۲]
UV-vis (λmax) 392 nm[۵]
پذیرفتاری مغناطیسی -123.3·10-6 cm3/mol
ترموشیمی
205.07 J/mol·K[۴]
آنتروپی مولار
استاندارد So298
 208.03 J/mol·K[۴]
179.4 kJ/mol[۲]
Std enthalpy of
combustion ΔcHo298		 6581.3 kJ/mol[۴]
خطرات
GHS pictograms The exclamation-mark pictogram in the Globally Harmonized System of Classification and Labelling of Chemicals (GHS)[۵]
سیستم هماهنگ جهانی طبقه‌بندی و برچسب‌گذاری مواد شیمیایی خطرناک
GHS hazard statements H302[۵]
طبقه‌بندی ئی‌یو زیان‌آور
کدهای ایمنی R۲۲, R36/37/38
شماره‌های نگهداری S۲, S24/25, S۳۶
لوزی آتش
<imagemap>: عنوان نامجاز در پیوند سطر 3
آمریکا Permissible
exposure limit (PEL)		 TWA 0.2 mg/m3 (benzene-soluble fraction)[۶]
LD50 500 mg/kg (mice, oral)[۳]
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 ✔Y (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references

آکریدین (انگلیسی: Acridine) یک ترکیب آلی ناجور حلقه حاوی نیتروژن است. این ترکیب به شکل پودر سفید رنگ بوده و نخستین بار در سال ۱۸۷۰ توسط دو شیمیدان آلمانی به نام‌های کارل گربه و هنریک کارو کشف و جداسازی شد.

منابع

  1. ↑ Nomenclature of Organic Chemistry: IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013 (Blue Book). Cambridge: انجمن سلطنتی شیمی. 2014. p. 211, 214. doi:10.1039/9781849733069-FP001. ISBN 978-0-85404-182-4.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Lide, David R., ed. (2009). هندبوک شیمی و فیزیک سی‌آرسی (90th ed.). بوکا راتون، فلوریدا: انتشارات سی‌آرسی. ISBN 978-1-4200-9084-0.
  3. 1 2 "MSDS of Acridine". www.fishersci.ca. Fisher Scientific. Retrieved 2014-06-22.
  4. 1 2 3 4 Acridine in Linstrom, P.J.; Mallard, W.G. (eds.) NIST Chemistry WebBook, NIST Standard Reference Database Number 69. National Institute of Standards and Technology, Gaithersburg MD. http://webbook.nist.gov (retrieved 2014-06-22)
  5. 1 2 3 کاتالوگ آنلاین زیگما بدون تاریخ.
  6. ↑ NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards 0145

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آکریدین موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.