اخراج (کریکت)

ان‌اس‌دبلیو بریکرز نیکولا کاری توسط ای‌سی‌تی میتئورز ماریزان کاپ (که در تصویر نیست) بولد می‌شود. به توپ و بیل‌های در حال پرواز توجه کنید که یکی از آن‌ها به دو تکه شکسته است.

در کریکت، اخراج زمانی رخ می‌دهد که ضربه‌زن به‌وسیلهٔ تیم مقابل از اینینگ خارج شود. اصطلاحات دیگری که برای آن به کار می‌روند عبارت‌اند از «اوت شدن» ضربه‌زن، «از دست دادن یک ویکت» توسط تیم ضربه‌زن، و «گرفتن یک ویکت» توسط تیم فیلدینگ (و اغلب بولر). توپ در این حالت مرده می‌شود (یعنی دیگر نمی‌توان از آن پرتاب امتیاز دوید) و ضربه‌زن اخراج‌شده باید تا پایان اینینگ تیم خود زمین بازی را ترک کند و یکی از هم‌تیمی‌هایش جای او را بگیرد. اینینگ یک تیم زمانی پایان می‌یابد که ۱۰ نفر از ۱۱ بازیکن آن اخراج شده باشند. بازیکنان به صورت جفتی ضربه می‌زنند؛ بنابراین هنگامی که تنها یک ضربه‌زن باقی مانده باشد که می‌تواند اوت‌نشده باشد، دیگر امکان ادامهٔ ضربه‌زنی برای تیم وجود ندارد. این وضعیت «اخراج کردن» یا «بولد کردن کل تیم» نامیده می‌شود و گفته می‌شود تیم ضربه‌زن همه‌اوت شده است.

رایج‌ترین روش‌های اخراج ضربه‌زن، به ترتیب کاهش فراوانی، شامل گرفتن توپ، بولد، ال‌بی‌دبلیو، ران‌اوت و استامپ می‌شوند. از میان این موارد، می‌توان ال‌بی‌دبلیو و استامپ را به‌ترتیب شکل‌هایی مرتبط با، یا حالت‌های خاصی از، بولد و ران‌اوت دانست.

بیشتر روش‌های اخراج در تحویل غیرقانونی (یعنی واید یا نو بال) یا در تحویل فری‌هیت پس از نو بال در برخی مسابقات قابل اعمال نیستند. از میان روش‌های رایج اخراج، تنها ران‌اوت می‌تواند در هر نوع تحویلی رخ دهد.[۱][۲][۳]

هدف

پس از اخراج شدن، یک ضربه‌زن دیگر نمی‌تواند در آن اینینگ دوش کسب کند؛ بنابراین اخراج ضربه‌زن‌ها راهی برای تیم فیلدینگ است تا تعداد ران‌های کسب‌شده در یک اینینگ را کنترل کند و مانع از آن شود که تیم ضربه‌زن به امتیاز هدف خود برسد یا مجموع امتیاز بزرگی برای تعقیب تیم فیلدینگ در اینینگ بعدی ثبت کند. افزون بر این، در تست کریکت و فرست‌کلاس کریکت، معمولاً لازم است تیمی که در اینینگ نهایی فیلدینگ می‌کند، ۱۰ بازیکن از تیم مقابل را در آخرین اینینگ آن‌ها اخراج کند تا به پیروزی برسد (مگر اینکه یک یا چند ضربه‌زن به دلیل مصدومیت بازنشسته شده باشند یا غایب باشند و نتوانند وارد زمین شوند).

داوری

طبق عرف، تصمیم‌گیری دربارهٔ اخراج در درجهٔ نخست بر عهدهٔ خود بازیکنان است؛ بنابراین اگر اخراج آشکار باشد، ضربه‌زن داوطلبانه زمین را ترک می‌کند و نیازی نیست داور او را اخراج اعلام کند. اگر ضربه‌زن و تیم فیلدینگ دربارهٔ اخراج اختلاف داشته باشند، تیم فیلدینگ باید از داور اعتراض کند و داور سپس تصمیم می‌گیرد که آیا ضربه‌زن اوت است یا خیر. در کریکت رقابتی، بسیاری از تصمیم‌های دشوار دربارهٔ گرفتن توپ و ال‌بی‌دبلیو به داور واگذار می‌شوند؛ اگر ضربه‌زن در چنین مواردی بپذیرد که اوت شده و بدون انتظار برای تصمیم داور زمین را ترک کند، این عمل «راه رفتن» (walking) نامیده می‌شود و اقدامی شرافتمندانه اما بحث‌برانگیز تلقی می‌شود.[۴]

اگر داور معتقد باشد که ضربه‌زنی را به اشتباه اخراج کرده است، می‌تواند در صورتی که بازیکن هنوز زمین بازی را ترک نکرده باشد، او را به کریز بازگرداند. نمونه‌ای از این اتفاق در مسابقهٔ تست کریکت لورد در سال ۲۰۰۷ میان انگلستان و هند رخ داد؛ کوین پیترسون در ابتدا به دلیل گرفتن توپ پشت سرش (caught behind) اوت اعلام شد، اما پس از آنکه بازپخش تلویزیونی نشان داد توپ پیش از گرفته‌شدن توسط ماهیندرا دونی به زمین برخورد کرده است، داور او را به بازی بازگرداند.[۵]

روش‌های اخراج

یک ضربه‌زن می‌تواند به روش‌های گوناگونی اخراج شود که رایج‌ترین آن‌ها بولد، گرفتن توپ، ال‌بی‌دبلیو، ران‌اوت و استامپ هستند. بررسی اخراج‌های مسابقات تست بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۲۰۱۲ نشان داد که ۹۸٫۲٪ از ۶۳٬۵۸۴ اخراج در مسابقات تست در این دوره، یکی از این پنج نوع بوده‌اند.[۶] روش‌های بسیار کم‌کاربردتر عبارت‌اند از بازنشسته‌شدن، دو بار ضربه زدن به توپ، هیت‌ویکت، هندلد د بال/مزاحمت در فیلد و تایم‌اوت.

شیوه‌های اخراج: بولد‌اوت گرفتن توپ ال‌بی‌دبلیو ران‌اوت استامپد بازنشسته به توپ دو بار ضربه بزن هیت ویکت مسدود کردن میدان خطای هند تایم‌اوت
آیا می‌توان حمله‌کننده را اخراج کرد؟✔✔✔✔✔✔✔✔✔✔N/A
آیا می توان فرد غیر-ضارب را اخراج کرد؟✔✔✔✔N/A
آیا امتیازِ حذفِ بازیکن به نامِ پرتاب‌کننده ثبت می‌شود؟✔✔✔✔✔N/A
آیا امتیاز حذف بازیکن به فیلدر یا دروازه‌بان تعلق می‌گیرد؟✔✔✔N/A
آیا اخراج می‌تواند از یک ضربه بدون توپ یا ضربه آزاد رخ دهد؟✔N/A✔✔N/AN/A
آیا می‌توان بر اثر پرتاب واید از بازی اخراج شد؟✔✔N/A✔✔N/AN/A

تابلوی امتیازات مسابقهٔ تست لردز که روش‌های اخراج ضربه‌زن‌های نیوزیلند را نشان می‌دهد. چهار روش رایج اخراج، همگی رخ داده‌اند: شش ضربه‌زن با گرفتن توپ، دو نفر با بولد، یک نفر با ال‌بی‌دبلیو و یک نفر با ران‌اوت اخراج شدند. یک ضربه‌زن (بولت) بدون اخراج باقی ماند. بازیکنانی که در هر اخراج اعتبار دریافت کرده‌اند، یعنی بازیکنی که پس از حرف «C» توپ را گرفته، بازیکنی که پس از حرف «B» توپ را بولد کرده، یا بازیکنی که ران‌اوت را انجام داده، نام برده شده‌اند.

از آنجا که امکان اخراج نان‌استرایکر وجود دارد و همچنین امکان اخراج استرایکر از یک واید وجود دارد (که برای ضربه‌زن به‌عنوان تحویل محسوب نمی‌شود)، یک ضربه‌زن می‌تواند بدون مواجهه با حتی یک تحویل اخراج شود. این وضعیت گاهی «دایموند داک» نامیده می‌شود.

لن هاتون،[۷] دزموند هاینس[۸] و استیو واه[۹] هر کدام در طول دوران حرفه‌ای خود در تست، به هفت روش مختلف اخراج شده‌اند.

روش‌های رایج اخراج

قانون ۳۲: بولد

اگر یک تحویل قانونی از سوی بولر (یعنی نه نو بال) به ویکت برخورد کند و آن را بیندازد، استرایکر (ضربه‌زنی که در برابر بولر قرار دارد) اوت است. توپ می‌تواند مستقیماً به استامپ‌ها برخورد کند یا پس از برخورد با چوب یا بدن ضربه‌زن منحرف شود. بااین‌حال، اگر توپ پیش از برخورد با استامپ‌ها توسط بازیکن دیگری یا داور لمس شده باشد، ضربه‌زن به روش بولد اخراج نمی‌شود.[۱۰]

بولد نسبت به تمام روش‌های دیگر اخراج اولویت دارد.[۱۱] یعنی اگر یک ضربه‌زن بتواند هم به روش بولد و هم به دلیل دیگری اوت اعلام شود، دلیل دیگر نادیده گرفته شده و اخراج او بولد محسوب می‌شود.

بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۲۰۱۲، این روش ۲۱٫۴٪ از تمام اخراج‌های مسابقات تست را تشکیل می‌داد.[۶]

قانون ۳۳: گرفتن توپ

اگر ضربه‌زن در یک تحویل قانونی (یعنی نه نو بال) با چوب خود (یا با دستکشی که با چوب در تماس است) به توپ ضربه بزند و توپ پیش از برخورد با زمین توسط بولر یا یکی از فیلدرها گرفته شود، استرایکر اوت است.

«گرفته‌شدن پشت سر» (Caught behind) اصطلاحی غیررسمی است که نشان می‌دهد بازیکن توسط ویکت‌کیپر، یا با احتمال کمتر توسط بازیکنان اسلیپ، گرفته شده است. «گرفت و بولد کرد» (Caught and bowled) به حالتی گفته می‌شود که خود بولر نیز توپ را گرفته باشد.

گرفتن توپ نسبت به تمام روش‌های دیگر اخراج، به‌جز بولد، اولویت دارد.[۱۲] یعنی اگر ضربه‌زن بتواند هم به روش گرفتن توپ و هم به دلیل دیگری (به‌جز بولد) اوت شود، دلیل دیگر نادیده گرفته شده و اخراج به‌عنوان گرفتن توپ ثبت می‌شود.

بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۲۰۱۲، این روش ۵۶٫۹٪ از تمام اخراج‌های مسابقات تست را تشکیل می‌داد؛ ۴۰٫۶٪ توسط فیلدرها و ۱۶٫۳٪ توسط ویکت‌کیپرها گرفته شده بودند.[۶]

قانون ۳۶: ال‌بی‌دبلیو

اگر یک تحویل قانونی بولر (یعنی نه نو بال) به هر قسمت از بدن ضربه‌زن (که الزاماً پا نیست) برخورد کند، بدون اینکه ابتدا با چوب (یا دستکشی که چوب را در دست دارد) تماس پیدا کند، و از نظر داور توپ در صورت نبود این برخورد به ویکت برخورد می‌کرد، استرایکر اوت است. همچنین معیارهای دیگری باید برقرار باشند، از جمله محل برخورد توپ با زمین، اینکه توپ در امتداد خط ویکت‌ها به ضربه‌زن برخورد کرده است یا نه، و اینکه ضربه‌زن قصد ضربه زدن به توپ را داشته است یا خیر. این معیارها در طول زمان تغییر کرده‌اند.

بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۲۰۱۲، این روش ۱۴٫۳٪ از تمام اخراج‌های مسابقات تست را تشکیل می‌داد.[۶]

قانون ۳۸: ران‌اوت

اگر در هر زمانی که توپ در بازی است، ویکتی که در زمین به ضربه‌زن نزدیک‌تر است توسط تیم مقابل به‌طور قانونی انداخته شود، در حالی که هیچ بخشی از چوب یا بدن ضربه‌زن پشت پاپینگ کریز روی زمین نباشد، ضربه‌زن ران‌اوت شده است.

این اتفاق معمولاً زمانی رخ می‌دهد که ضربه‌زن‌ها بین ویکت‌ها در حال دویدن برای کسب دوش هستند. استرایکر یا نان‌استرایکر هر دو می‌توانند ران‌اوت شوند. ضربه‌زنی که به محدودهٔ امن ویکتِ انداخته‌شده نزدیک‌تر است، اما هنوز در محدودهٔ امن قرار نگرفته، اوت می‌شود. قرار داشتن روی خط نیز اوت محسوب می‌شود؛ در بسیاری از موارد تشخیص اینکه ضربه‌زن پیش از برداشته‌شدن بیل‌ها «به زمین خود رسیده» یا خیر، بسیار نزدیک است و تصمیم می‌تواند به سیستم بازبینی تصمیم ارجاع شود.

تفاوت استامپ و ران‌اوت این است که ویکت‌کیپر می‌تواند ضربه‌زنی را که برای ضربه زدن به توپ بیش از حد به جلو رفته است (به شرط آنکه در حال تلاش برای دویدن نباشد) استامپ کند؛ در حالی که هر فیلدری، از جمله ویکت‌کیپر، می‌تواند ضربه‌زنی را که به هر دلیل دیگری بیش از حد جلو رفته است، از جمله برای کسب ران، ران‌اوت کند.

شکل خاصی از ران‌اوت زمانی رخ می‌دهد که ضربه‌زنِ غیرضارب برای کسب مزیت، پیش از بولد شدن توپ بعدی از کریز خارج شود (عمل رایجی که «backing up» نامیده می‌شود، اما خلاف قوانین کریکت است). در این حالت بولر می‌تواند بدون کامل کردن دورخیز بولینگ، بیل‌های ویکت خود را بیندازد و ضربه‌زن را اخراج کند. این شکل از ران‌اوت گاهی مانکد (Mankad) نامیده می‌شود و گفته می‌شود ضربه‌زن «مانکد» شده است؛ این نام به وینو مانکاد اشاره دارد که نخستین بولری بود که در یک مسابقهٔ تست به این روش یک ضربه‌زن را اخراج کرد؛ او در سال ۱۹۴۷ بیل براون را ران‌اوت کرد. با تغییر قوانین کریکت، بولر نمی‌تواند پس از رسیدن به نقطه‌ای که معمولاً توپ را رها می‌کند، ضربه‌زن را به روش مانکد اخراج کند. از نظر عرف ورزشی، مناسب دانسته می‌شود که پیش از تلاش برای مانکد در تحویل بعدی، به ضربه‌زن هشدار داده شود که زود از کریز خارج می‌شود. در سال ۲۰۲۲، ICC این نوع اخراج را از بخش «بازی ناعادلانه» قوانین به بخش عادی «ران‌اوت» منتقل کرد.[۱۳]

اگر هیچ فیلدری توپ را لمس نکرده باشد، ران‌اوت نمی‌تواند رخ دهد. بنابراین اگر ضربه‌زن یک درایو مستقیم بزند که باعث شود استامپ‌های انتهای نان‌استرایکر در حالی که او بیرون از کریز است بشکند، او اوت نیست. اما اگر یک فیلدر (که در این مورد معمولاً بولر است) پیش از شکستن استامپ‌های انتهای نان‌استرایکر توپ را به هر شکلی لمس کند، ران‌اوت محسوب می‌شود، حتی اگر فیلدر هرگز کنترل توپ را در اختیار نداشته باشد.

بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۲۰۱۲، این روش ۳٫۵٪ از تمام اخراج‌های مسابقات تست را تشکیل می‌داد.[۶]

قانون ۳۹: استامپ

اگر استرایکر برای بازی کردن توپ از کریس جلو برود، به‌گونه‌ای که هیچ بخشی از بدن یا چوب او پشت کریز روی زمین نباشد، و ویکت‌کیپر بتواند با توپ ویکت را بیندازد، استرایکر اوت است. استامپ بیشتر در برابر بولینگ آهسته و، با فراوانی کمتر، بولینگ با سرعت متوسط رخ می‌دهد؛ زمانی که ویکت‌کیپر مستقیماً پشت استامپ‌ها ایستاده باشد. از آنجا که ویکت‌کیپر در برابر بولرهای سریع چند متر عقب‌تر از استامپ‌ها می‌ایستد، استامپ در برابر بولرهای سریع تقریباً هرگز رخ نمی‌دهد. توپ می‌تواند به ویکت‌کیپر برخورد کند (اما نه به تجهیزات حفاظتی غیرمعمول خارج از تجهیزات عادی ویکت‌کیپری، مانند کلاه ایمنی) و سپس استامپ‌ها را بیندازد و همچنان استامپ محسوب شود.

استامپ نسبت به ران‌اوت اولویت دارد.[۱۴] یعنی اگر ضربه‌زن بتواند هم استامپ و هم ران‌اوت اعلام شود، ران‌اوت نادیده گرفته شده و اخراج او استامپ محسوب می‌شود.

بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۲۰۱۲، این روش ۲٫۰٪ از تمام اخراج‌های مسابقات تست را تشکیل می‌داد.[۶]

روش‌های نادر اخراج

قانون ۲۵٫۴: بازنشسته‌شدن

اگر هر ضربه‌زنی بدون رضایت داور و به هر دلیلی به‌جز مصدومیت یا ناتوانی زمین بازی را ترک کند، تنها با رضایت کاپیتان تیم مقابل می‌تواند به اینینگ خود بازگردد. اگر نتواند اینینگ خود را از سر بگیرد، اوت محسوب می‌شود. برای محاسبهٔ میانگین ضربه‌زنی، «بازنشسته‌شده و اوت» (retired out) به‌عنوان اخراج در نظر گرفته می‌شود.

در تاریخ کریکت تست تنها دو بازیکن به این روش اوت اعلام شده‌اند: مروان آتاپاتو با امتیاز ۲۰۱ و ماهیلا جیواردین با امتیاز ۱۵۰؛ هر دو در یک اینینگ در بازی برای سری‌لانکا مقابل بنگلادش در سپتامبر ۲۰۰۱.[۱۵] ظاهراً این کار برای فراهم کردن فرصت ضربه‌زنی برای بازیکنان دیگر انجام شد، اما غیرورزشی تلقی شد و انتقادهایی را به دنبال داشت.[۱۶] در ماه مه ۱۹۸۳، Gordon Greenidge از هند غربی با امتیاز ۱۵۴ بازنشسته شد تا به دیدار دختر بیمار خود برود؛ دختر او دو روز بعد درگذشت. پس از آن، تصمیم گرفته شد که گرینیج «بازنشسته اما اوت‌نشده» باشد؛ این تنها تصمیم از این نوع در تاریخ تست است.[۱۷]

موارد ثبت‌شدهٔ متعدد دیگری از بازنشسته‌شدن و اوت شدن ضربه‌زن‌ها در کریکت درجهٔ یک وجود دارد، به‌ویژه در مسابقات تور و بازی‌های تدارکاتی؛ از آنجا که این مسابقات معمولاً به‌عنوان بازی‌های تمرینی در نظر گرفته می‌شوند، بازنشسته‌شدن و اوت شدن در آن‌ها غیرورزشی تلقی نمی‌شود. در سال ۱۹۹۳، گراهام گوچ بلافاصله پس از آنکه با یک شش امتیازی صدمین سنچری درجهٔ یک خود را کامل کرد، با امتیاز ۱۰۵ بازنشسته شد.[۱۸]

بازیکنی که به دلیل مصدومیت بازنشسته شود و تا پایان اینینگ برای ضربه‌زنی بازنگردد، برای مقاصد آماری اوت محسوب نمی‌شود؛ بااین‌حال، از آنجا که بازیکنان جانشین اجازهٔ ضربه‌زنی ندارند، تأثیر آن بر روند بازی عملاً همانند بازنشسته‌شدن و اوت شدن است.

قانون ۳۴: دو بار ضربه زدن به توپ

اگر ضربه‌زن دو بار به توپ ضربه بزند، اوت است. برخورد نخست زمانی است که توپ به ضربه‌زن یا چوب او برخورد می‌کند و برخورد دوم زمانی رخ می‌دهد که ضربه‌زن عمداً بار دیگر با توپ تماس برقرار کند؛ این تماس دوم لزوماً نباید با چوب باشد. بنابراین ممکن است ضربه‌زن به دلیل دو بار ضربه زدن به توپ اوت شود، بدون اینکه هیچ‌یک از دو تماس با چوب انجام شده باشد. ضربه‌زن اجازه دارد برای جلوگیری از برخورد توپ با استامپ‌ها، بار دوم با چوب یا بدن خود (اما نه با دستی که با چوب در تماس نیست) به توپ ضربه بزند.

در تست کریکت هیچ ضربه‌زنی تاکنون به دلیل دو بار ضربه زدن به توپ اوت نشده است. تنها مورد این نوع اخراج در کریکت بین‌المللی در مسابقهٔ تونتی۲۰ بین‌المللی رخ داده است: فانیان مغول، بازکنندهٔ تیم مالت، در ۲۰ اوت ۲۰۲۳ در مسابقهٔ رومانی و مالت در شهرستان ایلفوف، بخارست.[۱۹]

قانون ۳۵: هیت‌ویکت

اگر ضربه‌زن هنگام تلاش برای اجرای یک ضربه یا آغاز نخستین ران خود، با بدن یا چوب خود استامپ‌های خودش را بیندازد، اوت است. این قانون زمانی اعمال نمی‌شود که ضربه‌زن برای دوری از توپی که فیلدر به سوی ویکت پرتاب کرده است یا برای جلوگیری از ران‌اوت، ویکت را بیندازد.

این قانون در صورتی نیز اعمال می‌شود که بخشی از تجهیزات ضربه‌زن جدا شود و به استامپ‌ها برخورد کند. در مسابقهٔ تست انگلستان و هند غربی در اولدترافورد در سال ۲۰۰۷، دوئین براوو با یک توپ کوتاه (bouncer) به سر کوین پیترسون زد و کلاه ایمنی او به استامپ‌ها برخورد کرد؛ همچنین یک توپ با چرخش رو به بالا از سوی رچی بینود زمانی کلاه جو سلیمان را انداخت و کلاه روی استامپ‌های سولومون فرود آمد.

اخراج به روش هیت‌ویکت اغلب یکی از روش‌های خنده‌دار اخراج تلقی می‌شود. در سال ۱۹۹۱، جاناتان آگنیو و برایان جانستون، گزارشگران رادیو بی‌بی‌سی در برنامهٔ ویژه‌ برنامه مسابقات تست، هنگام گزارش اخراج ایان بوتهام دچار مشکل شدند. باتام هنگام تلاش برای عبور از روی استامپ‌ها، پس از از دست دادن تعادل خود در یک تلاش ناموفق برای هوک‌شات مقابل کرتلی امبروز، بیل پای خود را انداخت. اگنیو در این لحظه گفت که او «نتوانسته بود کاملاً پایش را از روی آن رد کند».[۲۰]

نمونهٔ جدیدتری از یک اخراج خنده‌دار به روش هیت‌ویکت در مسابقهٔ تست هدینگلی در سری ۲۰۰۶ میان انگلستان و پاکستان رخ داد. کاپیتان پاکستان، انضمام الحق، در برابر مونتی پانسار در اجرای یک ضربهٔ سویپ ناموفق بود، توپ به بخش میانی بدنش برخورد کرد، تعادلش را از دست داد و روی استامپ‌های خود افتاد (و تقریباً روی ویکت‌کیپر کریس رید نیز افتاد).[۲۱]

قانون ۳۷: ایجاد مزاحمت در فیلد

اگر ضربه‌زن با عمل یا سخنان خود مانع تیم فیلدینگ شود یا حواس آن‌ها را پرت کند، اوت است. این قانون اکنون تخلفاتی را نیز دربر می‌گیرد که پیش‌تر تحت عنوان خطای هند قرار می‌گرفتند؛ این روش اکنون از قوانین حذف شده است.

تنها یک بازیکن در تاریخ مسابقات تست به دلیل ایجاد مزاحمت در فیلد اوت شده است: لین هوتون از انگلستان، که در برابر آفریقای جنوبی در اووال لندن در سال ۱۹۵۱، برای جلوگیری از برخورد توپ با استامپ‌هایش آن را کنار زد، اما با این کار مانع شد ویکت‌کیپر آفریقای جنوبی، راسل اِندین، بتواند گرفتن توپ را کامل کند.[۲۲] جالب آنکه اندین یکی از معدود بازیکنانی بود که در یک مسابقهٔ تست به دلیل خطای هند نیز اوت شده بود. در مسابقات یک‌روزهٔ بین‌المللی، هشت ضربه‌زن به دلیل ایجاد مزاحمت در فیلد اوت شده‌اند.[۲۳]

قانون ۴۰: تایم‌اوت

ضربه‌زن تازه‌وارد در صورتی تایم‌اوت می‌شود که عمداً بیش از سه دقیقه طول بکشد تا برای مواجهه با تحویل بعدی آماده شود (یا اگر استرایکر نیست، در انتهای دیگر زمین قرار بگیرد).[۲۴] اگر یک ضربه‌زن اوت‌نشده پس از وقفه در بازی آماده نباشد، او نیز می‌تواند در پی اعتراض تیم مقابل تایم‌اوت اعلام شود. در صورت تأخیرهای بسیار طولانی، داوران می‌توانند مسابقه را به نفع یکی از دو تیم خاتمه دهند. تاکنون این روش اخراج هرگز در تاریخ مسابقات تست رخ نداده است و در مجموع در تمام شکل‌های کریکت درجهٔ یک تنها شش مورد از آن ثبت شده است.[۲۵]

آنجلو متیوز از سری‌لانکا نخستین ضربه‌زنی شد که در یک مسابقهٔ بین‌المللی به این روش اخراج شد؛ این اتفاق در مسابقهٔ مرحلهٔ گروهی برابر بنگلادش در جام جهانی کریکت ۲۰۲۳ رخ داد.[۲۶]

روش‌های منسوخ اخراج

لمس توپ با دست

پیش از اصلاح قوانین در سال ۲۰۱۷، نوع جداگانه‌ای از اخراج با عنوان خطای هند یا «لمس توپ با دست» وجود داشت که اکنون تحت عنوان ایجاد مزاحمت در فیلد قرار می‌گیرد.

اگر ضربه‌زن با دستی که با چوب در تماس نبود، توپ را به هر منظوری لمس می‌کرد، به‌جز برای جلوگیری از آسیب دیدن خود یا، با رضایت تیم فیلدینگ، برای بازگرداندن توپ به یک فیلدر، در صورت اعتراض تیم فیلدینگ اوت می‌شد. اگر لمس توپ تأثیری بر جریان بازی نداشت، از نظر عرف ورزشی مناسب دانسته می‌شد که تیم فیلدینگ اعتراض نکند؛ هرچند مواردی وجود داشته است که این عرف رعایت نشده است. در تاریخ مسابقات تست تنها هفت ضربه‌زن به دلیل خطای هند اوت شده‌اند،[۲۷] و در مسابقات یک‌روزهٔ بین‌المللی نیز دو مورد ثبت شده است.[۲۳]

منابع

  1. ↑ "قانون 22: واید". Laws of Cricket. MCC. Archived from the original on 30 ژوئن 2022. Retrieved 30 June 2022.
  2. ↑ "قانون 21: نو بال". Laws of Cricket. MCC. Archived from the original on 9 اوت 2020. Retrieved 30 June 2022.
  3. ↑ Sami-ul-Hasan (2 October 2007). "توضیح دربارهٔ مقررات فری‌هیت در مسابقات یک‌روزه". ESPN cricinfo.
  4. ↑ Derriman, Philip (6 October 2004). "راه رفتن یا راه نرفتن، مسئله این است". The Sydney Morning Herald. Retrieved 19 December 2008.
  5. ↑ [] England fight back after collapse، BBC Sport، 20 July 2007
  6. 1 2 3 4 5 6 "تحلیل اخراج‌ها در مسابقات تست در دوره‌های مختلف". espncricinfo.com. Archived from the original on 12 April 2019. Retrieved 12 April 2019.
  7. ↑ ["HowSTAT! Test Cricket – Leonard Hutton – Analysis of Batting Dismissals". howstat.com. Archived from [the original on 24 September 2015. Retrieved 30 December 2014. {{cite web}}: مقدار |archive-url= را بررسی کنید (کمک); مقدار |url-status=live] نامعتبر (کمک); مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  8. ↑ ["HowSTAT! Test Cricket – Desmond Haynes – Analysis of Batting Dismissals". howstat.com. Archived from [the original on 24 September 2015. Retrieved 30 December 2014. {{cite web}}: مقدار |archive-url= را بررسی کنید (کمک); مقدار |url-status=live] نامعتبر (کمک); مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  9. ↑ ["HowSTAT! Test Cricket – Stephen Waugh – Analysis of Batting Dismissals". howstat.com. Archived from [the original on 24 September 2015. Retrieved 30 December 2014. {{cite web}}: مقدار |archive-url= را بررسی کنید (کمک); مقدار |url-status=live] نامعتبر (کمک); مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  10. ↑ "قانون 32٫1 – اخراج به روش بولد". MCC. Archived from the original on 22 آوریل 2019. Retrieved 6 May 2019.
  11. ↑ "قانون 32٫2 – اولویت بولد". MCC. Archived from the original on 22 آوریل 2019. Retrieved 22 April 2019.
  12. ↑ "قانون 33٫5 – اولویت گرفتن توپ". MCC. Archived from the original on 29 دسامبر 2018. Retrieved 22 April 2019.
  13. ↑ "ICC introduces new rules in cricket: No more 'mankad', permanent ban on use of saliva on ball". WION (in English). 20 September 2022. Retrieved 4 November 2022.
  14. ↑ "قانون 39٫1٫2". MCC. Archived from the original on 29 دسامبر 2018. Retrieved 22 April 2019.
  15. ↑ ["Unusual Test dismissals". espncricinfo.com. Retrieved 31 July 2019. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  16. ↑ ["Lanka 'ridicule' cricket". The Tribune. Chandigarh. Retrieved 28 August 2008. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  17. ↑ ["5th Test: West Indies v India at St John's, Apr 28 – May 3, 1983 – Cricket Scorecard – ESPN Cricinfo". Cricinfo. Retrieved 30 April 2008. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  18. ↑ ["Join the club". Cricinfo. Retrieved 30 April 2008. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  19. ↑ "Malta vs. Romania scorecard". ESPN Cricinfo. Retrieved 23 August 2023.
  20. ↑ "BBC Radio 5 Live - Greatest commentary". BBC Radio 5 Live. Archived from the original on 2009-01-05.
  21. ↑ ["Pakistan gain slender lead after record stand". Cricinfo. Retrieved 30 April 2009. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  22. ↑ ["Ten controversial dismissals". Cricinfo.com. 6 December 2005. Retrieved 30 April 2008. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  23. 1 2 ["One-Day Internationals – Unusual dismissals". Cricinfo.com. Retrieved 28 October 2009. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  24. ↑ ["cricket – sport". Encyclopædia Britannica. February 2024. {{cite encyclopedia}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  25. ↑ ["Out of time". Cricinfo. Retrieved 30 April 2008. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  26. ↑ ["1st Time In 146 Years! Angelo Mathews 'Timed Out' At Cricket World Cup, Makes History With Unusual Dismissal" (in انگلیسی هند). NDTV. 6 November 2023. Retrieved 6 November 2023. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  27. ↑ ["Test matches – Unusual dismissals". Cricinfo.com. Retrieved 28 October 2009. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.