خاندان اسپهبد

خاندان اسپهبدان

نشان ماه و ستاره به عنوان نماد سلطنتی اسپهبدان عمل می‌کرد
خاندان مادرخاندان اشکانی
کشورشاهنشاهی اشکانی، شاهنشاهی ساسانی
آخرین حاکماسپهبد خورشید
عنوان‌هااسپهبد
اعضاءفرخ هرمز، رستم فرخ‌هرمز، فرخزاد هرمز، باوی، ایزدگشنسپ
دارایی(ها)طبرستان، گرگان، گیلان و خراسان
شاخه‌(های) فرعیگاوباریان، باوندیان، پادوسپانیان

خاندان اَسپَهبَد یا خاندان اَسپَه‌بَد یا خاندان اَسپاهبَذ پَهلَوْ یا خاندان اَسپَهپَت پَهلَوْ، به معنای افسر سپاه، یکی از خاندان‌های بزرگ پارتی در زمان اشکانیان و ساسانیان بودند. خاندان اسپاهبذ پهلو، در طبرستان اقامت داشتند.[۱][۲] خاندان اسپاهبذ از تبار اشکانیان بودند و لقب پهلو یعنی پارت داشتند. در دوره ساسانی انتساب به دودمان اشکانی امتیاز دانسته می‌شد.[۳][۱]

بنا به روایت موسی خورنی شاه اشکانی فرهاد چهارم سه پسر داشت: اردشس، کارن، سورن و دختری به نام کشم یا کومش. پسر بزرگ فرهاد چهارم به نام فرهاد پنجم بر تخت نشست و دو پسر دیگر او سرسلسلهٔ دودمان‌هایی شدند که به همین نام معروف‌ است. دختر او به همسری ارشویر (سردار کل ایرانیان) درآمد و اعقاب این زن و شوهر اسپهپت پهلو نام گرفتند. اسپهپت همان اسپاذپتی قدیم است، که به زبان پهلوی سپاهبذ (تلفظ اسپاهبذ) می‌شود.[۴]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. 1 2 Bosworth, C. (1986). "Ispahbad". Encyclopaedia of Islam (به انگلیسی).
  2. ↑ کریستن سن، ایران در زمان ساسانیان، ۱۲۵.
  3. ↑ کریستن سن، ایران در زمان ساسانیان، ۱۲۴.
  4. ↑ کریستن سن، ایران در زمان ساسانیان، قسمت پانویس ۱۲۴.

منابع

  • کریستن سن، آرتور (۱۳۶۷). ایران در زمان ساسانیان. ترجمهٔ رشید یاسمی. تهران: مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر.
  • Bosworth, C. (1986). "Ispahbad". Encyclopaedia of Islam (به انگلیسی).
  • Pourshariati، Parvaneh (۲۰۰۸). Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian–Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran. New York: I.B.TAURIS. شابک ۹۷۸-۱-۸۴۵۱۱-۶۴۵-۳.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.