قهرمانی کانتی

قهرمانی کانتی
کشورهاانگلستان و ولز
مسئول اجراهیئت کریکت انگلستان و ولز
نوعکریکت فرست‌کلاس
نخستین تورنومنت۱۸۹۰
آخرین تورنومنت۲۰۲۶
تورنومنت بعدی۲۰۲۷
نوع تورنومنتدو دسته؛
مسابقات رفت‌وبرگشت چهارروزه
تعداد تیم‌ها۱۸
قهرمان فعلیناتینگهام‌شر (۷ عنوان)
Most successfulیورک‌شر (۳۳ عنوان، شامل ۱ عنوان مشترک)
Most runsفیل مید (۴۶٬۲۶۸)[۱]
Most wicketsتیچ فریمن (۳٬۱۵۱)[۲]
قهرمانی کانتی ۲۰۲۶

قهرمانی کانتی یا کانتی چمپون‌شیپ (به انگلیسی: County Championship) یک رقابت کریکت فرست‌کلاس در انگلستان و ولز است. این رقابت که در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد و توسط هیئت کریکت انگلستان و ولز (ECB) سازمان‌دهی می‌شود، قدیمی‌ترین تورنمنت داخلی کریکت در جهان است.[۳] در این مسابقات ۱۸ باشگاه شرکت می‌کنند که نمایندهٔ ۱۷ مورد از شهرستان‌های تاریخی انگلستان و یک شهرستان از ولز هستند. قهرمان فعلی ناتینگهام‌شر است.

نخستین مسابقهٔ شناخته‌شدهٔ کریکت بین‌شهرستانی در سال ۱۷۰۹ برگزار شد. تا سال ۱۸۸۹، مفهوم قهرمانی غیررسمی کانتی وجود داشت؛ به این صورت که باشگاه‌های مختلف یا از طرف آن‌ها ادعاهایی دربارهٔ عنوان «شهرستان قهرمان» مطرح می‌شد. «شهرستان قهرمان» اصطلاحی قدیمی است که امروزه معنای مشخصی برای مدعی عنوان غیررسمی پیش از سال ۱۸۹۰ دارد. در مقابل، اصطلاح قهرمانان کانتی در کاربرد رایج به تیمی گفته می‌شود که عنوان رسمی را به دست آورده است. رایج‌ترین شیوهٔ ادعای عنوان غیررسمی، جلب نظر عمومی یا مطبوعات بود. در بیشتر موارد، این ادعا یا اعلام به‌صورت گذشته‌نگر انجام می‌شد و نویسندگان کریکت اغلب با بررسی نتایج شناخته‌شده، از تحلیل معکوس استفاده می‌کردند. این عنوان غیررسمی در همهٔ فصل‌ها تا سال ۱۸۸۹ اعلام نمی‌شد، زیرا در بسیاری از موارد مسابقات کافی برگزار نشده بود یا اصلاً مدعی روشنی وجود نداشت. پس از آنکه جنگ هفت‌ساله ضربهٔ شدیدی به کریکت کانتی وارد کرد، این نوع کریکت در جریان جنگ‌های ناپلئونی به‌کلی متوقف شد و از سال ۱۷۹۷ تا ۱۸۲۴ هیچ مسابقهٔ بین‌شهرستانی برگزار نشد. مفهوم عنوان غیررسمی به‌شکل موردی مورد استفاده قرار می‌گرفت و به وجود علاقهٔ کافی وابسته بود.

قهرمانی رسمی کانتی در ۱۶ دسامبر ۱۸۸۹ شکل گرفت؛ زمانی که دبیران باشگاه‌های اصلی در زمین کریکت لورد گرد هم آمدند تا برنامهٔ مسابقات فصل بعد را تعیین کنند. هم‌زمان، نمایندگان هشت شهرستان پیشرو به‌طور خصوصی دیدار کردند تا مشخص کنند تیم‌ها چگونه رتبه‌بندی شوند.[۴] رقابت جدید در فصل ۱۸۹۰ آغاز شد و در ابتدا تنها هشت باشگاه پیشرو را دربر می‌گرفت: گلاسترشر، کنت، لنکشر، میدل‌سکس، ناتینگهام‌شر، ساری، ساسکس و یورک‌شر. پس از آن، قهرمانی با پیوستن داربی‌شر، دورهام، اسکس، گلامورگن، همپشر، لسترشر، نورث‌همپتون‌شر، سامرست، وارویک‌شر و وورسترشر در زمان‌های مختلف، به ۱۸ باشگاه گسترش یافت. شهرستان‌های فاقد جایگاه فرست‌کلاس در قهرمانی کریکت شهرستان‌های ملی رقابت می‌کنند.[۵]

تاریخچه

خاستگاه مفهوم

مشخص کردن زمان پیدایش مفهوم قهرمانی شهرستان‌ها دشوار است. اگرچه مسابقات اولیه اغلب میان تیم‌هایی با نام شهرستان‌ها برگزار می‌شدند، این تیم‌ها همان باشگاه‌های شهرستانی به معنایی که امروزه از این اصطلاح برداشت می‌شود، نبودند. رولند بوون در تاریخ خود بیان می‌کند که نخستین کاربرد اصطلاح «قهرمانی کانتی» در سال ۱۸۳۷ و در ارتباط با مسابقه‌ای میان کنت و باشگاه کریکت ناتینگهام رخ داده است؛ باشگاهی که برای اهداف آن مسابقه «ناتینگهام‌شر» نامیده شد.[۶] این امر ممکن است دربارهٔ خود اصطلاح درست باشد، اما بررسی دقیق‌تر منابع نشان می‌دهد که بیان بسیار قدیمی‌تری از این ایده وجود داشته است.

نخستین مسابقهٔ شناخته‌شدهٔ بین‌شهرستانی در سال ۱۷۰۹ میان کنت و ساری برگزار شد، اما نتایج مسابقات تا دههٔ ۱۷۲۰ مشخص نیست. نخستین بار که یک منبع به برتری یک شهرستان اشاره می‌کند، مربوط به مسابقه‌ای میان ادوین استید یازدهم از کنت و سر ویلیام گیج یازدهم از ساسکس در پنسهرست پارک در اوت ۱۷۲۸ است. تیم استید با اختلافی نامشخص پیروز شد و منبع بیان می‌کند که «این سومین بار در تابستان امسال بود که مردان کنت از مردان ساسکس ماهرتر بودند».[۷] سال بعد، تیم گیج «ورق را برگرداند» و تیم استید را شکست داد؛ موضوعی که باعث شد منبعی اظهار کند «(مقیاس پیروزی) طی چند سال گذشته عموماً به سود کنت بوده است».[۷] در سال ۱۷۳۰، یک روزنامه از «قهرمانان کنت» یاد کرد.[۸]

این اظهارات نشان می‌دهد که مسابقات بین‌شهرستانی از سال‌ها پیش برگزار می‌شده و رقابت شدیدی وجود داشته است؛ به‌طوری که هر تیم در پی دستیابی به برتری بود.

توسعهٔ کریکت شهرستانی

کریکت بین‌شهرستانی در سراسر قرن هجدهم محبوب بود، اگرچه بهترین تیم، مانند کنت در دههٔ ۱۷۴۰ یا همپ‌شر در دوران باشگاه همبلدون، معمولاً با قرار گرفتن در برابر یک تیم تمام انگلستان به‌عنوان بهترین تیم شناخته می‌شد. اشاره‌های معاصر متعددی به بهترین شهرستان وجود داشت، از جمله در اشعار؛ برای مثال شعری از یک هوادار کنت که پیروزی بر همپشر را با این عبارت جشن می‌گرفت که «غرور باشگاه همبلدن را درهم خواهیم شکست».

تحلیل مسابقات قرن هجدهم چندین تیم قدرتمند را شناسایی کرده است که در عمل یا به‌طور مؤثر برتری خود را در دوره‌ای مشخص اعلام می‌کردند. موفق‌ترین تیم‌های شهرستانی عبارت بودند از همپشر، کنت، میدل‌سکس، ساری و ساسکس. بااین‌حال، اغلب میان شهر و شهرستان هم‌پوشانی وجود داشت و برخی باشگاه‌های محلی قدرتمند گاهی نمایندهٔ یک شهرستان کامل بودند. از جمله می‌توان به باشگاه کریکت لندن اشاره کرد که اغلب با تیم‌های شهرستانی بازی می‌کرد و از برخی جهات تقریباً خود یک باشگاه شهرستانی بود؛ باشگاه کریکت اسلایندون که برای چند سال در دههٔ ۱۷۴۰ عملاً نمایندهٔ شهرستان ساسکس بود؛ باشگاه کریکت دارتفورد که اغلب نمایندهٔ کنت بود؛ و باشگاه همبلدون که قطعاً نمایندهٔ همپشر و احتمالاً نمایندهٔ ساسکس نیز بود. دیگر تیم‌های شهرستانی خوب در قرن هجدهم شامل برک‌شر، اسکس و میدل‌سکس می‌شود.

با استفاده از همان نوع تحلیل معکوس، می‌توان فهرستی از رقابتی‌ترین تیم‌ها را از زمان ازسرگیری کریکت شهرستانی در سال ۱۸۲۵ تهیه کرد. رووِلند بوون در دههٔ ۱۹۶۰، زمانی که سردبیر نشریهٔ فصلنامه کریکت بود، دیدگاه‌های خود را دربارهٔ این موضوع منتشر کرد.[۶] او ابتدا اظهار داشت که ساسکس در فصل ۱۸۲۷ به‌طور عمومی به‌عنوان «بهترین شهرستان» شناخته می‌شد؛ زمانی که در مسابقات آزمایشی راوندآرم در برابر تیم تمام انگلستان بازی کرد، اگرچه حضور تیم در این مسابقات بیشتر به این دلیل بود که ساسکس نیروی اصلی در انقلاب پرتاب راندآرم بود. کنت که در آن زمان تیمی مشهور داشت، مدت‌ها در بیشتر فصل‌های دههٔ ۱۸۴۰ به‌عنوان شهرستان قهرمان شناخته می‌شد، اما در سال‌های دیگر مدعی کاملاً مشخصی وجود نداشت.

باشگاه‌های شهرستانی

سال‌های میانی قرن نوزدهم دورهٔ شکل‌گیری باشگاه‌های شهرستانی بود. بنابراین، هنگامی که در سال‌های ۱۸۲۶ و ۱۸۲۷ از طرف ساسکس «ادعاهایی» مطرح شد، این ادعاها مربوط به همان انجمن غیررسمی مستقر در باشگاه کریکت برایتون بود که در سال ۱۷۹۲ فصل موفقی داشت. اما ادعاهای مربوط به ساسکس از سال ۱۸۴۵ به باشگاه شهرستانی ساسکس مربوط می‌شد که در سال ۱۸۳۹ تأسیس شده بود. وضعیت مشابهی برای کنت و ساری وجود داشت. ناتینگهام‌شر تنها مدعی دیگری بود که پیش از دههٔ ۱۸۶۰ وجود داشت و از سال ۱۸۵۲ آغاز شد، اما همهٔ ادعاهای آن توسط باشگاه شهرستانی‌ای مطرح شده بود که در سال ۱۸۴۱ تأسیس شده بود.

با افزایش محبوبیت کریکت سازمان‌یافته در سراسر انگلستان، باشگاه‌های شهرستانی بیشتری وارد رقابت شدند و تا اواسط دههٔ ۱۸۶۰، باشگاه‌های تازه‌وارد شامل کمبریج‌شر، همپشر، لنکشر، میدل‌سکس و یورک‌شر بودند. در این زمان و در دههٔ ۱۸۷۰، مطبوعات شروع به حمایت از نوعی نظام لیگ کردند و نشریات و افراد مختلف، از جمله دابلیو. جی. گریس، دیدگاه‌های خود را دربارهٔ اینکه چه کسی قهرمان یک فصل مشخص بوده است منتشر می‌کردند. گریس پس از تأسیس باشگاه گلاسترشر در سال ۱۸۷۰ و کاپیتانی آن به این موضوع علاقه‌مند شد و در دههٔ ۱۸۷۰ چندین بار مدعی قهرمانی شد. در دههٔ ۱۸۷۰، این دیدگاه به‌طور گسترده پذیرفته شد که تیمی که کمترین شکست را داشته باشد باید قهرمان باشد. مطبوعات معاصر و دیگران شروع به تهیهٔ فهرست‌هایی از قهرمانان غیررسمی کردند، اما این فهرست‌ها معمولاً کاملاً با یکدیگر مطابقت نداشتند.

عنوان‌های غیررسمی

تمام «عنوان‌های» ادعاشده پیش از سال ۱۸۶۴، کاملاً غیررسمی هستند و بر یکی از این دو مبنا استوارند: (الف) ادعاهای معاصر که توسط یک تیم خاص یا از طرف آن مطرح و در همان زمان ثبت شده‌اند؛ (ب) تحلیل معکوسی که نویسنده‌ای برای تعیین بهترین تیم در یک فصل مشخص، با رجوع به برنامه‌ها و نتایج شناخته‌شده انجام داده است. باید تأکید کرد که هدف از انتشار چنین فهرست‌هایی هرگز نسبت دادن نوعی اعتبار رسمی نبوده، بلکه ایجاد بحث بوده است. نمی‌توان اعتبار واقعی خاصی برای چنین ادعاهایی قائل شد، مگر اینکه بپذیریم تیمی در یک دورهٔ چندساله به‌طور ویژه قدرتمند بوده است؛ برای مثال، کنت در دههٔ ۱۷۲۰؛ لندن در دههٔ ۱۷۳۰؛ همپشر در دهه‌های ۱۷۷۰ و ۱۷۸۰؛ ساسکس در دههٔ ۱۸۲۰؛ کنت در دههٔ ۱۸۴۰؛ و ساری در دههٔ ۱۸۵۰.

از سال ۱۸۶۴ تا ۱۸۸۹، عنوان قهرمانی کانتی همچنان غیررسمی بود، با این تفاوت که این ایده به‌طور گسترده توسط افراد در مطبوعات معاصر تبلیغ می‌شد؛ امری که پیش از آن جز در قالب دیدگاه‌های گاه‌به‌گاه رخ نداده بود. هر روزنامه‌نگار معمولاً ایدهٔ خود را دربارهٔ روش محاسبه و مسابقاتی که باید در نظر گرفته شوند داشت، اما در کلیات نوعی اجماع وجود داشت که عموماً تیم دارای کمترین شکست را ترجیح می‌داد. فهرست زیر قهرمانانی را نشان می‌دهد که مهم‌ترین منابع از جمله دابلیو. جی. گریس (۱۸۶۴–۱۸۸۹)، سالنامهٔ کریکت‌بازان ویزدن (۱۸۶۴–۱۸۸۹)، همراه کریکت‌باز جان لیلی‌وایت (۱۸۶۵–۱۸۸۴)، سالانه کریکت‌بازان جیمز لیلی‌وایت (۱۸۷۱–۱۸۸۹) و کریکت: گزارش هفتگی از بازی (۱۸۸۲–۱۸۸۹) ذکر کرده‌اند.[۹][۱۰]

  • ۱۸۶۴ – ساری
  • ۱۸۶۵ – ناتینگهام‌شر
  • ۱۸۶۶ – میدل‌سکس
  • ۱۸۶۷ – یورک‌شر
  • ۱۸۶۸ – ناتینگهام‌شر (ویزدن) و یورک‌شر (گریس)
  • ۱۸۶۹ – ناتینگهام‌شر و یورک‌شر (بر اساس اجماع، مشترک)
  • ۱۸۷۰ – یورک‌شر
  • ۱۸۷۱ – ناتینگهام‌شر
  • ۱۸۷۲ – ناتینگهام‌شر
  • ۱۸۷۳ – گلاسترشر و ناتینگهام‌شر (بر اساس اجماع، مشترک)
  • ۱۸۷۴ – گلاسترشر
  • ۱۸۷۵ – ناتینگهام‌شر
  • ۱۸۷۶ – گلاسترشر
  • ۱۸۷۷ – گلاسترشر
  • ۱۸۷۸ – بدون تصمیم
  • ۱۸۷۹ – لنکشر و ناتینگهام‌شر (بر اساس اجماع، مشترک)
  • ۱۸۸۰ – ناتینگهام‌شر
  • ۱۸۸۱ – لنکشر
  • ۱۸۸۲ – لنکشر و ناتینگهام‌شر (بر اساس اجماع، مشترک)
  • ۱۸۸۳ – ناتینگهام‌شر و یورک‌شر (بر اساس اجماع، مشترک)
  • ۱۸۸۴ – ناتینگهام‌شر
  • ۱۸۸۵ – ناتینگهام‌شر
  • ۱۸۸۶ – ناتینگهام‌شر
  • ۱۸۸۷ – ساری
  • ۱۸۸۸ – ساری
  • ۱۸۸۹ – لنکشر، ناتینگهام‌شر و ساری (بر اساس اجماع، مشترک)

بنابراین، مجموع ۲۶ فصل عبارت بود از: ناتینگهام‌شر (۸ عنوان به‌علاوهٔ ۷ عنوان مشترک)؛ گلاسترشر (۳/۱)؛ ساری (۳/۱)؛ یورک‌شر (۲/۳)؛ لنکشر (۱/۳)؛ میدل‌سکس (۱/۰).

قوانین احراز صلاحیت

پیش از سال ۱۸۷۳، بسیار معمول بود که بازیکنان در یک فصل برای شهرستان محل تولد و شهرستان محل اقامت خود هر دو بازی کنند. از دسامبر ۱۸۷۲، سه نشست برگزار شد که در آن‌ها قوانین احراز صلاحیت تعیین شد و ۹ شهرستان پیشرو به‌صورت کتبی یا حضوری نماینده داشتند. در آخرین نشست که در اووال در ۹ ژوئن ۱۸۷۳ برگزار شد، تصمیم‌های زیر گرفته شد:[۱۱][۱۲]

  • هیچ بازیکن کریکتی، چه آماتور و چه حرفه‌ای، نباید در یک فصل برای بیش از یک شهرستان بازی کند.
  • هر بازیکن کریکتی که در یک شهرستان متولد شده و در شهرستان دیگری اقامت دارد، آزاد است در آغاز هر فصل انتخاب کند که برای کدام‌یک از آن دو شهرستان بازی کند و در طول همان فصل فقط برای همان شهرستان بازی خواهد کرد.
  • یک بازیکن کریکت واجد شرایط بازی برای شهرستانی است که در آن اقامت دارد و طی دو سال پیش از آن نیز در آنجا اقامت داشته است؛ یا بازیکن می‌تواند برای شهرستانی بازی کند که خانهٔ خانوادگی او در آن قرار دارد، مشروط بر اینکه این خانه همچنان به‌عنوان اقامتگاه موقت در دسترس او باشد.
  • اگر دربارهٔ صلاحیت اقامتی پرسشی پیش آید، تصمیم‌گیری دربارهٔ آن به باشگاه کریکت مریلبون واگذار خواهد شد.

«لیگ‌های» روزنامه‌ای

در دههٔ ۱۸۷۰ بود که روزنامه‌ها شروع به چاپ جدول نتایج مسابقات بین‌شهرستانی و سپس اعلام قهرمان بر اساس معیارهای انتخابی خود کردند. در نمرات و زندگینامه‌ها اثر آرتور هیگارث، اغلب به «کمترین تعداد مسابقات باخته‌شده» به‌عنوان روشی برای تعیین قهرمان اشاره شده است. این روش، با تغییراتی، تا قهرمانی رسمی ادامه یافت؛ در آن دوره برای پیروزی یک امتیاز داده می‌شد و برای شکست یک امتیاز کسر می‌شد. این روش پس از سال ۱۹۰۹ کنار گذاشته شد، زیرا ذاتاً نامناسب تشخیص داده شد و در سال ۱۹۱۰ روش امتیاز به ازای هر پیروزی جایگزین آن شد.

همان‌طور که درک بیرلی توضیح می‌دهد، روزنامه‌ها از معیارهای استانداردی استفاده نمی‌کردند؛ بنابراین چندین فصل وجود داشت که در آن‌ها هر عنوانی باید «مشترک» در نظر گرفته می‌شد، زیرا برنده‌ای که به‌طور جهانی شناخته شده باشد وجود نداشت. نبود رویکردی یکسان، این مسئله را ناگزیر به موضوع بحث، استدلال‌های متقابل و سردرگمی تبدیل کرد تا اینکه در نشست دبیران باشگاه‌ها در دسامبر ۱۸۸۹ به آن رسیدگی شد و قهرمانی رسمی شکل گرفت.[۱۳]

روی وبر در مسابقات قهرمانی کریکت شهرستان اظهار می‌کند که قهرمانی «عموماً از فصل ۱۸۷۳ آغازشده تلقی می‌شود، اما این تاریخ مناسبی است که سال‌ها بعد تعیین شده است»[۱۴]، زیرا سال ۱۸۷۳ «نخستین فصلی بود که قوانین احراز صلاحیت شهرستانی در آن اجرا شدند».[۱۵] وبر دشواری‌های موجود در فاصلهٔ ۱۸۷۳ تا ۱۸۹۰ را به دلیل متفاوت بودن برنامه‌ها و اینکه برخی باشگاه‌های شهرستانی مسابقات بسیار بیشتری از دیگران انجام می‌دادند، تأیید می‌کند. برای نمونه، در سال ۱۸۷۴، زمانی که برخی داربی‌شر را قهرمان می‌دانستند، این تیم تنها چهار مسابقه انجام داد، در حالی که یورک‌شر دوازده مسابقه انجام داده بود. فهرست قهرمانان این دوره ذهنی خواهد بود و در بیشتر فصل‌ها ادعاهای رقیب قدرتمندی وجود داشت. به‌طور کلی می‌توان گفت که گلاسترشر با حضور هر سه برادر گریس، در بیشتر دههٔ ۱۸۷۰ قوی‌ترین تیم بود؛ ناتینگهام‌شر از حدود ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۶ در اوج قرار داشت؛ و پس از آن ساری از سال ۱۸۸۷ تا آغاز قهرمانی رسمی در ۱۸۹۰ برتری داشت.[۱۶]

نخستین رقابت رسمی

هنگامی که نشست سالانهٔ دبیران باشگاه‌های شهرستانی در ۱۰ دسامبر ۱۸۸۹ در لردز برگزار شد، هدف آن‌ها تعیین برنامهٔ مسابقات فصل ۱۸۹۰ بود. همان‌طور که کریکت: گزارش هفتگی از بازی گزارش کرد:[۱۷]

«در حالی که دبیران مشغول تنظیم برنامهٔ مسابقات بودند، نمایندگان هشت شهرستان پیشرو — ناتینگهام‌شر، ساری، لنکشر، کنت، میدل‌سکس، گلاسترشر، یورک‌شر و ساسکس — جلسه‌ای خصوصی برگزار کردند تا دربارهٔ روشی که از این پس قهرمانی شهرستانی باید بر اساس آن تعیین شود، بحث کنند. تا آنجا که ما اطلاع داریم، جلسه کاملاً یکپارچه نبود، اما اکثریت موافق نادیده گرفتن کامل مسابقات مساوی و تعیین قهرمانی بر اساس پیروزی‌ها و شکست‌ها بودند. از آنجا که توافق شد نظر اکثریت ملاک باشد، این تصمیم نهایی پذیرفته شد.
پس از آن، نمایندگان هشت شهرستان کوچک‌تر — داربی‌شر، وارویک‌شر، لسترشر، همپشر، سامرست‌شر، استافوردشر، دورهام و اسکس — نیز جلسه‌ای خصوصی مشابه برگزار کردند و به اتفاق آرا تصمیم گرفتند همین قاعده را در کریکت شهرستان‌های کوچک‌تر اعمال کنند.»

نخستین مسابقهٔ رسمی قهرمانی کریکت کانتی در ۱۲ مه ۱۸۹۰ آغاز شد: یورک‌شر در بریستول با هشت ویکت گلاسترشر را شکست داد. جیمز کرانستون از گلاسترشر نخستین سده رقابت را به ثمر رساند.[۱۸] رتبه‌بندی نهایی در سال ۱۸۹۰ بر اساس تعداد پیروزی‌ها منهای تعداد شکست‌ها تعیین شد. بعدها نظام امتیازدهی معرفی شد، اما این نظام در دوره‌های مختلف چندین بار تغییر کرده است.

گسترش و نظام‌های امتیازدهی

در فصل ۱۸۹۱، سامرست در قهرمانی شرکت کرد و در سال ۱۸۹۵ داربی‌شر، اسکس، همپشر، لسترشر و وارویک‌شر همگی به رقابت پیوستند؛ قوانین تغییر کرد تا هر تیم ملزم باشد در هر فصل دست‌کم ۱۶ مسابقه انجام دهد. تا پیش از جنگ جهانی دوم، شهرستان‌ها تعداد متفاوتی مسابقه انجام می‌دادند، جز اینکه همهٔ شهرستان‌ها از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۲ ملزم بودند در هر فصل ۲۸ مسابقه برگزار کنند. هنگامی که قهرمانی در سال ۱۹۴۶ از سر گرفته شد، تیم‌ها در هر فصل ۲۶ مسابقه انجام می‌دادند و الگوی تعداد ثابت مسابقات از آن زمان ادامه یافت، هرچند این تعداد تغییر کرده است؛ البته یک استثنا نیز وجود داشت. از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲، شهرستان‌ها می‌توانستند انتخاب کنند که ۲۸ یا ۳۲ مسابقه برگزار کنند.

نظام امتیازدهی اولیه به‌سادگی عبارت بود از تعداد پیروزی‌ها منهای شکست‌ها، اما با گسترش رقابت در سال ۱۸۹۵، نظام امتیازدهی تغییر کرد و نسبت امتیازها به بازی‌های به پایان‌رسیده (تعداد بازی‌ها منهای بازی‌های مساوی) جایگاه نهایی را تعیین می‌کرد.

در سال ۱۹۱۰ نظام دوباره تغییر کرد و ترتیب تیم‌ها بر اساس نسبت مسابقات برده‌شده به مسابقات انجام‌شده تعیین شد؛ در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۶۷ نیز چندین نظام متفاوت استفاده شد که عموماً بر امتیازهای حاصل از پیروزی و پیشتازی در اینینگ نخست در مسابقات ناتمام تکیه داشتند. از سال ۱۹۶۸، مبنا پیروزی‌ها بوده است (که از ۱۰ امتیاز در ۱۹۶۸ به ۱۲ امتیاز در ۱۹۷۶، به ۱۶ امتیاز در ۱۹۸۱، سپس دوباره به ۱۲ امتیاز در ۱۹۹۹، به ۱۴ امتیاز در ۲۰۰۴ و در حال حاضر به ۱۶ امتیاز افزایش یافته است) و «امتیازهای اضافی» که برای ثبت تعداد مشخصی دوش یا گرفتن تعداد مشخصی ویکت در ۱۱۰ اور نخست هر اینینگ نخست به دست می‌آیند (تعداد اورها در دوره‌های مختلف تغییر کرده، اما از سال ۲۰۱۰ برابر با ۱۱۰ بوده است). برای جلوگیری از پایان زودهنگام مسابقات، از سال ۱۹۹۶ برای بازی‌های مساوی نیز امتیاز در نظر گرفته شده است. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۱، برای دو اینینگ نخست سقف ۲۰۰ اور وجود داشت؛ تیمی که نخست به ضربه می‌رفت به ۱۰۰ اور محدود بود و هر اور استفاده‌نشده به تعداد اور مجاز تیم دوم افزوده می‌شد.[۱۹]

از میان ۱۸ تیم فعلی کریکت کانتی، چهار تیم باقی‌مانده در تاریخ‌های زیر به رقابت پیوستند:

  • وورسترشر در ۱۸۹۹ (در سال ۱۹۱۹ بازی نکرد)
  • نورث‌همپتون‌شر در ۱۹۰۵
  • گلامورگن در ۱۹۲۱
  • دورهام در ۱۹۹۲

در سال ۱۹۲۱ از باکینگهام‌شر دعوت شد، اما به دلیل نبود امکانات مناسب برای بازی، این دعوت را نپذیرفت. درخواست دوون برای پیوستن در سال ۱۹۴۸ نیز رد شد.

در قرن بیست‌ویکم، در پرتو ساختار مالی شکنندهٔ بسیاری از شهرستان‌ها، حضور تماشاگران کم و ظهور کریکت بیست‌آوره، دربارهٔ آیندهٔ قهرمانی کانتی پرسش‌هایی مطرح شده است. طی چندین دهه دربارهٔ قابلیت تداوم این رقابت تردیدهایی وجود داشته، اما این رقابت همچنان ادامه یافته است. کتاب چهره در حال تغییر کریکت (۱۹۶۶) نوشتهٔ سر لیری کنستانتین و دنزیل بچلر پیش‌بینی‌های منفی‌ای دربارهٔ کریکت شهرستانی ارائه کرده بود.

تحولات اخیر

تمام مسابقات پیش از سال ۱۹۸۸ برای سه روز برنامه‌ریزی می‌شدند که معمولاً هر روز شش ساعت اسمی به‌علاوهٔ زمان‌های استراحت داشت؛ اما اغلب دو روز نخست تا یک ساعت طولانی‌تر و روز پایانی کوتاه‌تر می‌شد تا تیم‌هایی که روز بعد در مکان دیگری مسابقه داشتند بتوانند در ساعات مناسبی سفر کنند. استثنای این روند فصل ۱۹۱۹ بود که در آن آزمایشی با مسابقات دوروزه و ساعات طولانی‌تر انجام شد و در میانهٔ تابستان، بازی‌ها تا ساعت ۹ شب ادامه می‌یافتند. این آزمایش تکرار نشد. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ برخی مسابقات چهارروزه برگزار شدند و هر شهرستان شش بازی چهارروزه و شانزده بازی سه‌روزه انجام می‌داد.[۲۰] از سال ۱۹۹۳ به بعد، همهٔ مسابقات برای چهار روز برنامه‌ریزی شده‌اند. در سال ۲۰۰۰، قهرمانی نظامی دو دسته‌ای را با صعود و سقوط در هر فصل پذیرفت. ای‌بی‌سی اعلام کرد که از سال ۲۰۱۷ دستهٔ اول شامل هشت تیم و دستهٔ دوم شامل ده تیم خواهد بود و در سال ۲۰۱۶ تنها یک تیم از دستهٔ دوم صعود خواهد کرد. نظام صعود دو تیم و سقوط دو تیم در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ اعمال شد، اما سپس تصمیم گرفته شد که اندازهٔ دو دسته از سال ۲۰۲۰ معکوس شود؛ به‌طوری که در پایان فصل ۲۰۱۹ سه تیم صعود کنند و تنها یک تیم سقوط کند.[۲۱]

از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹، انجام قرعه اجباری نبود و تیم مهمان اختیار داشت که انتخاب کند ابتدا بولینگ کند. اگر تیم مهمان از بولینگ در ابتدا صرف‌نظر می‌کرد، قرعه همچنان انجام می‌شد.[۲۲] این قانون به‌صورت آزمایشی برای فصل ۲۰۱۶ معرفی شد، اما از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ حفظ شد، زیرا موفق ارزیابی شد و هدف آن طولانی‌تر کردن مسابقات و تشویق بولینگ چرخشی بود.[۲۳] قرعهٔ اجباری از فصل ۲۰۲۰ دوباره برقرار شد، زیرا ECB بر این نظر بود که افزایش جریمه‌های مربوط به زمین و تغییرات در درز توپ، تعادل میان ضربه‌زنی و بولینگ را بهبود خواهد داد.[۲۴]

این رقابت در سال ۲۰۲۰ به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ برگزار نشد و یک رقابت کوتاه‌شده به نام جام باب ویلیز جایگزین آن شد.

در سال ۲۰۲۱ و تنها برای یک فصل، یک قالب اصلاح‌شدهٔ قهرمانی اجرا شد که هدف آن کاهش تأثیر کووید-۱۹ بود. این قالب شامل سه گروه شش‌تیمیِ سیدبندی‌شده بود که مسابقات رفت‌وبرگشت انجام می‌دادند؛ پس از آن سه دستهٔ نهایی تعیین می‌شدند و تیم‌ها با چهار تیمی که پیش‌تر در دستهٔ جدید خود با آن‌ها بازی نکرده بودند، به‌صورت رفت‌وبرگشت رقابت می‌کردند. در پایان فصل، تیم صدرنشین دستهٔ اول قهرمان اعلام می‌شد و دو تیم برتر دستهٔ اول در یک دیدار پنج‌روزهٔ نهایی در لردز برای کسب جام باب ویلیز به مصاف یکدیگر می‌رفتند.[۲۵]

تیم‌ها

ورزشگاه‌ها و مکان‌ها

قهرمانی کانتی در انگلستان واقع شده
داربی‌شایر
داربی‌شایر
دورام
دورام
اسکس
اسکس
گلامورگان
گلامورگان
گلاسترشر
گلاسترشر
همپشایر
همپشایر
{{Location
کنت
کنت
لانکاشر
لانکاشر
لسترشر
لسترشر
نورث‌همپتون‌شر
نورث‌همپتون‌شر
ناتینگهام‌شر
ناتینگهام‌شر
سامرست
سامرست
ساسکس
ساسکس
Club|Sussex]]}}
مکان‌های تیم‌های فعلی مسابقات قهرمانی کانتی (County Championship)


وارویک‌شر
وارویک‌شر
ووسترشر
ووسترشر
یورک‌شر
یورک‌شر
تیم‌های لندن:
میدل‌سکس
ساری
تیم‌های لندن:

میدل‌سکس

ساری
باشگاه‌های مسابقات قهرمانی کانتی در لندن بزرگ
میدلسکس
میدلسکس
باشگاه‌های مسابقات قهرمانی کانتی در لندن بزرگ


باشگاه کانتی زمین بازی مکان نخستین فصل در
مسابقات قهرمانی
نخستین عنوان قهرمانی آخرین عنوان قهرمانی تعداد قهرمانی‌ها
دربی‌شرزمین کانتیداربی۱۸۹۵۱۹۳۶۱۹۳۶۱
دورهامزمین ریورسایدچستر-لو-استریت۱۹۹۲۲۰۰۸۲۰۱۳۳
اسکسزمین کانتیچلمزفورد۱۸۹۵۱۹۷۹۲۰۱۹۸
گلامورگنسوفیا گاردنزکاردیف۱۹۲۱۱۹۴۸۱۹۹۷۳
گلاسترشرزمین کانتیبریستول۱۸۹۰––۰
همپ‌شررز بولساوت‌همپتون۱۸۹۵۱۹۶۱۱۹۷۳۲
کنتزمین سنت لارنسکانتربری۱۸۹۰۱۹۰۶۱۹۷۸۷ (۱ مشترک)
لانکاشراولدترافوردمنچستر۱۸۹۰۱۸۹۷۲۰۱۱9 (1 مشترک)
لسترشرگریس رودلستر۱۸۹۵۱۹۷۵۱۹۹۸۳
میدل‌سکسلردزلندن۱۸۹۰۱۹۰۳۲۰۱۶13 (2 مشترک)
نورث‌همپتون‌شرکاونتی گراندنورث‌همپتون۱۹۰۵––۰
ناتینگهام‌شرترنت بریجناتینگهام۱۸۹۰۱۹۰۷۲۰۲۵۷
سامرستکاونتی گراندتان‌تون۱۸۹۱––۰
ساریاوواللندن۱۸۹۰۱۸۹۰۲۰۲۴23 (1 مشترک)
ساسکسکاونتی گراندهو۱۸۹۰۲۰۰۳۲۰۰۷۳
وارویک‌شراجباستونبیرمنگام۱۸۹۵۱۹۱۱۲۰۲۱۸
ووسترشرنیو رودووستر۱۸۹۹۱۹۶۴۱۹۸۹۵
یورک‌شرهدینگلیلیدز۱۸۹۰۱۸۹۳۲۰۱۵۳۳ (۱ مشترک)

قالب مسابقات

نظام امتیازدهی

قهرمانی کانتی بر پایهٔ یک نظام امتیازدهی برگزار می‌شود و تیمی که در پایان فصل بیشترین امتیاز را در دستهٔ اول داشته باشد، قهرمان می‌شود. امتیازها در حال حاضر به شکل زیر اعطا می‌شوند؛ از سال ۲۰۲۴ امتیاز مسابقهٔ مساوی به ۸ افزایش یافت[۲۶]؛ این رقم در سال ۲۰۲۳ به ۵ امتیاز کاهش یافته بود:[۲۷]

پیروزی: ۱۶ امتیاز + امتیازهای اضافی
تساوی امتیازی: ۸ امتیاز + امتیازهای اضافی
مساوی: ۸ امتیاز + امتیازهای اضافی
شکست: ۰ امتیاز + امتیازهای اضافی

امتیازهای اضافی را می‌توان در طول ۱۱۰ اور نخست از اینینگ نخست هر تیم به دست آورد و این امتیازها صرف‌نظر از نتیجهٔ مسابقه حفظ می‌شوند. حداقل تعداد دوش لازم برای کسب امتیازهای ضربه‌زنی در سال ۲۰۲۳ از ۲۰۰ به ۲۵۰ افزایش یافت.[۲۷]

امتیازهای اضافی اعطاشده
دوش‌های کسب‌شده ویکت‌های گرفته‌شده امتیاز
۲۵۰–۲۹۹۳–۵۱
۳۰۰–۳۴۹۶–۸۲
۳۵۰–۳۹۹۹–۱۰۳
۴۰۰–۴۴۹۴
۴۵۰ یا بیشتر۵

کسر امتیاز

گاهی ممکن است از امتیاز یک تیم کسر شود. دلایل کسر امتیاز عبارت‌اند از:

  • به میدان فرستادن بازیکن ثبت‌نشده: در سال ۱۹۷۸ از لنکشر و ساسکس و در سال ۱۹۸۱ از میدل‌سکس امتیاز کسر شد. در هر مورد، شهرستان در یک مسابقه از بازیکنی ثبت‌نشده استفاده کرده بود و تمام امتیازهای کسب‌شده در آن مسابقه از امتیاز تیم کسر شد.
  • زمین‌های نامناسب: جریمهٔ مربوط به زمین‌های کریکت نامناسب در ابتدا ۲۵ امتیاز بود؛ یعنی یک امتیاز بیشتر از حداکثر امتیازی که یک پیروزی با بیشترین امتیازهای اضافی در آن زمان به همراه داشت. نخستین تیمی که به دلیل زمین نامناسب امتیاز از دست داد، اسکس در سال ۱۹۸۹ بود؛ این کسر امتیاز باعث شد این تیم جایگاه نخست قهرمانی را از دست بدهد. در سال‌های بعد، جریمه‌های کمتری اعمال شد. در سال ۲۰۱۱، از وارویک‌شر، همپشر و کنت هر کدام ۸ امتیاز به دلیل نامناسب بودن زمین‌های ادجباستن، رز بول و کانتربری، به‌ترتیب، کسر شد. در سال ۲۰۱۹، ۲۴ امتیاز از سامرست کسر شد که ۱۲ امتیاز آن در رقابت‌های سال ۲۰۲۱ اعمال شد[۲۸] و ۱۲ امتیاز دیگر برای رقابت‌های سال ۲۰۲۲ معلق شد؛ این جریمه به دلیل نامناسب بودن زمین در مسابقهٔ تعیین‌کنندهٔ قهرمانی این تیم مقابل اسکس اعمال شده بود.[۲۹]
  • نرخ پایین اورها: کسر امتیاز به دلیل نرخ پایین اورها در سال ۲۰۰۱ معرفی شد و به ازای هر اور کمتر از تعداد هدف تعیین‌شده در هر مسابقه، ۰٫۲۵ امتیاز کسر می‌شد. این جریمه در سال ۲۰۰۴ به ۰٫۵ امتیاز به ازای هر اور و در سال ۲۰۰۸ به ۱ امتیاز به ازای هر اور افزایش یافت.
  • دستکاری توپ: در سال ۲۰۰۵، به دلیل دستکاری توپ، ۸ امتیاز از ساری کسر شد و این تیم در پایان همان فصل به دستهٔ پایین‌تر سقوط کرد.
  • نقض سقف دستمزد: در قهرمانی کانتی ۲۰۱۳، به دلیل نقض سقف دستمزد در سال ۲۰۱۲، ۲٫۵ امتیاز از دورهام کسر شد و در رقابت‌های محدود از نظر تعداد اور نیز جریمه‌هایی برای این تیم در نظر گرفته شد. با وجود این جریمه، دورهام در سال ۲۰۱۳ قهرمان قهرمانی کانتی شد.
  • انضباط: در سال ۲۰۱۵، ۱۶ امتیاز از لسترشر کسر شد «به دلیل پنج مورد یا بیشتر از موارد جداگانه‌ای که بازیکنان این تیم در یک دورهٔ ۱۲ماهه مرتکب تخلفاتی مشمول جریمهٔ ثابت شده بودند.»[۳۰] در سال ۲۰۱۷ نیز پس از پنج تخلف دیگر در ۱۲ ماه پیش از آن، ۱۶ امتیاز از لسترشر کسر شد.[۳۱]
  • مشکلات مالی: علاوه بر سقوط از دستهٔ اول، در قهرمانی کانتی ۲۰۱۷، ۴۸ امتیاز از دورهام در دستهٔ دوم کسر شد و این تیم در رقابت‌های محدود از نظر تعداد اور نیز با جریمه مواجه شد. دلیل این امر درخواست کمک مالی از ای‌سی‌بی بود.[۳۲] در سپتامبر ۲۰۲۳، برای میدل‌سکس در هر یک از رقابت‌های شهرستانی کسر امتیازی معادل یک پیروزی اعمال شد که تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۵ به حالت تعلیق درآمد؛ این مجازات به دلیل نقض مقررات مالی ای‌سی‌بی بود.[۳۳]
  • تجهیزات مغایر با مقررات: در سال ۲۰۲۴، ۱۲ امتیاز از اسکس کسر شد، زیرا فیروز خوشی در مسابقه‌ای مقابل ناتینگهام‌شر از چوبی با اندازهٔ بیش از حد مجاز استفاده کرده بود.[۳۴]
  • سایر موارد: در سال ۲۰۲۳، به دلیل نحوهٔ رسیدگی یورک‌شر به رسوایی نژادپرستی باشگاه کریکت شهرستان یورک‌شر، کمیسیون انضباطی کریکت ۴۸ امتیاز از این تیم کسر کرد.[۳۵]

معیارهای تعیین رتبه در صورت تساوی امتیاز

اگر امتیاز چند تیم برابر باشد، معیارهای تعیین رتبه به‌ترتیب زیر اعمال می‌شوند: بیشترین تعداد پیروزی، کمترین تعداد شکست، تیمی که در مسابقات میان تیم‌های هم‌امتیاز بیشترین امتیاز را کسب کرده باشد، بیشترین تعداد ویکت‌های گرفته‌شده و بیشترین تعداد دوش‌های کسب‌شده.[۳۶]

نتایج

قهرمانان رسمی مسابقات کانتی

تیم یورک‌شایر با کسب ۳۲ عنوان قهرمانی مستقل و یک عنوان مشترک، بیشترین تعداد قهرمانی در مسابقات کانتی را به نام خود ثبت کرده است. سه تیم فعلی حاضر در سطح «فرست‌کلس» (گلاسترشایر، نورث‌همپتون‌شایر و سامرست) هرگز موفق به کسب عنوان رسمی قهرمانی نشده‌اند؛ هرچند گلاسترشایر در دهه ۱۸۷۰ مدعی کسب سه عنوان غیررسمی بوده است.

صعود و سقوط

از سال ۲۰۰۰، مسابقات در دو دسته برگزار شده و سیستم صعود و سقوط میان آن‌ها برقرار بوده است. تمام تیم‌های کانتی در مقاطعی حضور در هر دو دسته را تجربه کرده‌اند. در فصل‌های ۲۰۲۰ (جام باب ویلیس) و ۲۰۲۱ (مسابقات قهرمانی کانتی)، به دلیل تغییر در ساختار مسابقات ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹، هیچ‌گونه صعود یا سقوطی صورت نگرفت.

سال سقوط‌کرده از دسته ۱ صعودکرده از دسته ۲
۲۰۰۰همپشایر، دورهام، داربی‌شایرنورث‌همپتون‌شایر، اسکس، گلامورگان
۲۰۰۱نورث‌همپتون‌شایر، گلامورگان، اسکسساسکس، همپشایر، وارویک‌شایر
۲۰۰۲همپشایر، سامرست، یورک‌شایراسکس، میدل‌سکس، ناتینگهام‌شایر
۲۰۰۳اسکس، ناتینگهام‌شایر، لسترشایرووسترشایر، نورث‌همپتون‌شایر، گلاسترشایر
۲۰۰۴ووسترشایر، لانکاشایر، نورث‌همپتون‌شایرناتینگهام‌شایر، همپشایر، گلامورگان
۲۰۰۵ساری، گلاسترشایر، گلامورگانلانکاشایر، دورهام، یورک‌شایر
۲۰۰۶ناتینگهام‌شایر، میدل‌سکسساری، ووسترشایر
۲۰۰۷وارویک‌شایر، ووسترشایرسامرست، ناتینگهام‌شایر
۲۰۰۸کنت، ساریوارویک‌شایر، ووسترشایر
۲۰۰۹ساسکس، ووسترشایرکنت، اسکس
۲۰۱۰اسکس، کنتساسکس، ووسترشایر
۲۰۱۱همپشایر، یورک‌شایرمیدل‌سکس، ساری
۲۰۱۲لانکاشایر، ووسترشایرداربی‌شایر، یورک‌شایر
۲۰۱۳داربی‌شایر، ساریلانکاشایر، نورث‌همپتون‌شایر
۲۰۱۴نورث‌همپتون‌شایر، لانکاشایرهمپشایر، ووسترشایر
۲۰۱۵ووسترشایر، ساسکسساری، لانکاشایر
۲۰۱۶دورهام[a]، ناتینگهام‌شایراسکس
۲۰۱۷میدل‌سکس، وارویک‌شایرووسترشایر، ناتینگهام‌شایر
۲۰۱۸لانکاشایر، ووسترشایرکنت، وارویک‌شایر
۲۰۱۹ناتینگهام‌شایرلانکاشایر، نورث‌همپتون‌شایر، گلاسترشایر
۲۰۲۲یورک‌شایر، گلاسترشایرناتینگهام‌شایر، میدل‌سکس
۲۰۲۳میدل‌سکس، نورث‌همپتون‌شایردورهام، ووسترشایر
۲۰۲۴کنت، لانکاشایرساسکس، یورک‌شایر
۲۰۲۵ووسترشایر، دورهاملسترشایر، گلامورگان
۲۰۲۶همپشایردورهام

a تیم دورهام در سال ۲۰۱۶ در جایگاه چهارم قرار گرفت، اما به دلیل مشکلات مالی و به عنوان جریمه از سوی ای‌سی‌بی (هیئت کریکت انگلستان و ولز) به دسته پایین‌تر سقوط کرد و جایگزین همپشایر (که هشتم شده بود) شد.[۳۲]

عنوان «قاشق چوبی» (آخرین رتبه)

از زمان گسترش مسابقات قهرمانی از ۹ کانتی به ۱۴ کانتی در سال ۱۸۹۵، عنوان قاشق چوبی (که به تیم آخر جدول تعلق می‌گیرد) نصیب تیم‌های نشان‌داده‌شده در جدول زیر شده است. تیم‌های لانکاشایر، میدل‌سکس و ساری هرگز در رتبه آخر قرار نگرفته‌اند. لسترشایر دو بار جایگاه آخر را به طور مشترک با همپشایر و سامرست تجربه کرده است.

تعداد بردشهرستان
15 دربی‌شایر
12 سامرست
11 نورث‌همپتون‌شایر
10 گلامورگان
لسترشایر
9 گلاسترشایر
8 ناتینگهام‌شایر
ساسکس
6 ووسترشایر
5 دورهام
همپشایر
3 وارویک‌شایر
2 اسکس
کنت
1 یورک‌شایر

رکوردها

رکوردها را می‌توان در Cricket Archive – County Championship Records یافت. (نیازمند آبونمان)

بیشترین امتیاز تیمی

تاکنون هشت بار پیش آمده است که تیمی در مسابقات کانتی چمپیون‌شیپ (County Championship) امتیاز ۸۰۰ یا بیشتر کسب کرده باشد؛ در این میان، تیم یورک‌شر با کسب ۸۸۷ امتیاز (و حذف تمام بازیکنان) در برابر وارویک‌شر در سال ۱۸۹۶، رکورددار بیشترین امتیاز است.

مجموع امتیاز تیم‌ها (موافق و مخالف) محل برگزاری فصل
۸۸۷ یورک‌شر در برابر وارویک‌شر اجباستون ۱۸۹۶
۸۶۳ لانکاشر در برابر ساری اووال ۱۹۹۰
۸۵۰/۷d سامرست در برابر میدل‌سکس تانتون ۲۰۰۷
۸۲۰/۹d ساری در برابر دورهام اووال ۲۰۲۵
۸۱۱ ساری در برابر سامرست اووال ۱۸۹۹
۸۱۰/۴ (اعلام پایان نوبت) وارویک‌شر در برابر دورهام اجباستون ۱۹۹۴
۸۰۳/۴ (اعلام پایان نوبت) کنت در برابر اسکس برنت‌وود ۱۹۳۴
۸۰۱/۸ (اعلام پایان نوبت) دربی‌شر در برابر سامرست تانتون ۲۰۰۷

کمترین امتیازات تیمی

مجموع امتیاز تیم‌ها (موافق و مخالف) محل برگزاری فصل
12 نورث‌همپتون‌شر در برابر گلاسترشر اسپا گراند، گلاستر ۱۹۰۷
13 ناتینگهام‌شر در برابر یورک‌شر ترنت بریج ۱۹۰۱
14 ساری در برابر اسکس چلمزفورد ۱۹۸۳
15 همپ‌شر در برابر وارویک‌شر
(همپشایر به بازی برگشت و پیروز شد)
اجباستون ۱۹۲۲
16 وارویک‌شر در برابر کنت انجل گراند، تنبریج ۱۹۱۳
20 ساسکس در برابر یورک‌شایر سیرکل، کینگستون آپون هال 1922
20 دربی‌شر در برابر یورک‌شر برامال لین, شفیلد 1939
20 اسکس در برابر لنک‌شر چلمزفورد 2013

بیشترین امتیاز (دوش) در یک اینینگز

مجموع بتسمن (ضارب توپ) تیم‌های رقیب محل برگزاری فصلفصل
۵۰۱* برایان لارا وارویک‌شر در برابر دورهام اجباستون ۱۹۹۴
۴۲۴ آرچی مک‌لارن لانکاشر در برابر سامرست تانتون ۱۸۹۵
۴۱۰* سم نورث‌ایست گلامورگان در برابر لسترشر لستر ۲۰۲۲
۴۰۵* گریم هیک ووسترشر در برابر سامرست تانتون ۱۹۸۸
۳۷۱ تام بانتون سامرست در برابر ووسترشر تانتون ۲۰۲۵
۳۶۶ نیل فیربرادر لانکاشر در برابر ساری اووال ۱۹۹۰
۳۵۷* بابی ایبل ساری در برابر سامرست اووال ۱۸۹۹

بهترین عملکرد بولینگ در یک اینینگز

مجموع بولر تیم‌ها (موافق و مخالف) محل برگزاری فصل
۱۰/۱۰ هدلی وریتی یورک‌شر در برابر ناتینگهام‌شر هدینگلی ۱۹۳۲
۱۰/۱۸ جورج گیری لسترشر در برابر گلامورگان پارک اینیس‌انگاراد، پونتی‌پرید ۱۹۲۹
۱۰/۳۰ کالین بلایت کنت در برابر نورث‌همپتون‌شر نورث‌همپتون ۱۹۰۷
۱۰/۳۲ هری پیکت اسکس در برابر لسترشر لیتون ۱۸۹۵
۱۰/۳۵ آلونزو دریک یورک‌شر در برابر سامرست پارک کلارنس، وستون-سوپر-مر ۱۹۱۴
۱۰/۳۶ هدلی وریتی یورک‌شر در برابر وارویک‌شر هدینگلی ۱۹۳۱
۱۰/۴۰ جورج دنت گلاسترشر در برابر اسکس بریستول ۱۹۰۶
۱۰/۴۰ بیلی بستویک داربی‌شر در برابر گلامورگان کاردیف آرمز پارک ۱۹۲۱
۱۰/۴۰ گابی آلن میدلسکس در برابر لانکاشر لردز ۱۹۲۹

حامیان مالی

قهرمانی کانتی از سال ۲۰۲۵ تحت حمایت مالی روثسی قرار دارد و با عنوان «قهرمانی کانتی روثسی» شناخته می‌شود.[۵]

این رقابت از سال ۱۹۷۷ تحت حمایت مالی شرکت‌های زیر بوده است:

  • ۱۹۸۴–۱۹۹۸ بیمه بریتانیک
  • ۱۹۹۹–۲۰۰۰ آکسا بهداشت و درمان پی‌پی‌پی
  • ۲۰۰۱ کریچینفو
  • ۲۰۰۲–۲۰۰۵ فریزل
  • ۲۰۰۶–۲۰۱۵ لیورپول ویکتوریا (که اکنون با نام «ای‌وی=» فعالیت می‌کند)
  • ۲۰۱۶–۲۰۱۹ اسپک‌سیورز
  • ۲۰۲۱–۲۰۲۳ ‌لی‌وی= بیمه
  • ۲۰۲۴ بیمه سلامت و عمر ویتالیتی
  • ۲۰۲۵ روتسی

منابع

  1. ↑ "The Home of CricketArchive". cricketarchive.com. Archived from the original on 21 February 2009. Retrieved 9 September 2017.
  2. ↑ "The Home of CricketArchive". cricketarchive.com. Archived from the original on 21 February 2009. Retrieved 9 September 2017.
  3. ↑ County championship. "History of County Championship".
  4. ↑ Brooke, Robert (1991). A History of the County Cricket Championship. Enfield: Guinness Publishing. p. 8. ISBN 0851129196.
  5. 1 2 "EXCLUSIVE: Rothesay ECB deal includes County Championship title rights". SportBusiness (in British English). 2024-07-11. Retrieved 2025-01-13.
  6. 1 2 Bowen, Rowland (1970). Cricket: A History of its Growth and Development throughout the World. London: Eyre & Spottiswood. ISBN 0413278603.
  7. 1 2 Waghorn, H. T. (1906). The Dawn of Cricket. London: R. Tomsett & Co. p. 7.
  8. ↑ Buckley, G. B. (1935). Fresh Light on 18th Century Cricket: A Collection of 1,000 New Cricket Notices from 1697 to 1800 A.D. Birmingham: Cotterell & Co. p. 4.
  9. ↑ Wisden. Preston, Norman (ed.). Wisden Cricketers' Almanack, 100th edition (1963 ed.). London: Sporting Handbooks Ltd. p. 284.
  10. ↑ "County Champions 1864–1889". ESPNcricinfo. Archived from the original on 11 October 2008. Retrieved 24 June 2017.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  11. ↑ Webber (1957), pp. 12–13.
  12. ↑ Martin-Jenkins, Christopher (1981). The Wisden Book of County Cricket. London: Queen Anne Press. p. 17. ISBN 0362005451.
  13. ↑ Burley, Derek (1999). A Social History of English Cricket. London: Aurum Press. ISBN 1854106228.
  14. ↑ Webber (1957), p. 9.
  15. ↑ Webber (1957), p. 11.
  16. ↑ Webber (1957).
  17. ↑ "Annual Meeting of County Secretaries – the programme for 1890". Cricket: A Weekly Record of the Game. ACS. 1889. pp. 478–479. Archived from the original on 8 September 2017. Retrieved 3 July 2017.
  18. ↑ "The Home of CricketArchive". cricketarchive.com. Archived from the original on 24 May 2024. Retrieved 9 September 2017.
  19. ↑ "County Championship history". ESPNcricinfo. Archived from the original on 10 July 2017. Retrieved 4 July 2017.
  20. ↑ Wright, Graeme, ed. (1989). Wisden Cricketers' Almanack 1989. John Wisden & Co Ltd. p. 339. ISBN 094776612X.
  21. ↑ "County Championship and One-Day Cup changes agreed for 2020 season". BBC. 31 October 2018. Archived from the original on 31 October 2018. Retrieved 31 October 2018.
  22. ↑ "No mandatory toss in the County Championship". ESPNcricinfo. Archived from the original on 15 June 2022. Retrieved 26 November 2015.
  23. ↑ "Visiting County Championship captains retain bowl-first option for 2017 season". The Guardian. 18 October 2016. Archived from the original on 24 May 2024. Retrieved 26 February 2018.
  24. ↑ "The Hundred: New batters on strike even if pair in the middle cross". BBC Sport. 19 December 2019. Archived from the original on 22 December 2019. Retrieved 22 December 2019.
  25. ↑ "All you need to know about the 2021 LV= Insurance County Championship". Archived from the original on 20 April 2021. Retrieved 29 April 2021.
  26. ↑ "County Championship 2024: Champions Surrey to start season against Lancashire". BBC Sport. 23 November 2023. Archived from the original on 23 November 2023. Retrieved 23 November 2023.
  27. 1 2 "County Championship points system tweaked to encourage aggressive batting". ESPNcricinfo. 10 February 2023. Retrieved 22 February 2023.
  28. ↑ "Somerset's 12-point deduction for 'poor' pitch delayed until 2021". BBC Sport. 31 July 2020. Archived from the original on 17 January 2021. Retrieved 25 November 2020.
  29. ↑ "Somerset docked 24 points for poor pitch in title decider against Essex". The Guardian. 18 November 2019. Archived from the original on 24 May 2024. Retrieved 18 November 2019.
  30. ↑ "Leicestershire fear wooden spoon after 16-point deduction". ESPNcricinfo. Archived from the original on 21 February 2023. Retrieved 2017-07-13.
  31. ↑ "Leicestershire deducted 16 County Championship points". BBC Sport. Archived from the original on 8 June 2017. Retrieved 13 July 2017.
  32. 1 2 "Durham relegated to Division Two after financial issues as Hampshire are reinstated". BBC Sport. Archived from the original on 6 May 2017. Retrieved 13 July 2017.
  33. ↑ "Middlesex hit by ECB sanction for breaches of financial regulations". BBC Sport. 11 September 2023. Archived from the original on 12 September 2023. Retrieved 11 September 2023.
  34. ↑ "Essex docked 12 points over use of 'wide bat'". BBC Sport. London. 11 September 2024. Retrieved 12 September 2024.
  35. ↑ "Yorkshire issued points deduction and £400,000 fine over racism scandal". BBC Sport. 28 July 2023. Archived from the original on 10 September 2023. Retrieved 11 September 2023.
  36. ↑ "PLAYING CONDITIONS – ROTHESAY COUNTY CHAMPIONSHIP" (PDF). ECB. Retrieved 4 May 2026. 16.2.7 The team which has the highest aggregate of points gained at the end of the season shall be the Champion County of their respective Division. Should any teams in the Championship table be equal on points, the following tie-breakers will be applied in the order stated: most wins, fewest losses, team achieving most points in contests between teams level on points, most wickets taken, most runs scored.