دانیل باوت
دانیل باوت | |
|---|---|
![]() | |
| زادهٔ | ۲۳ مارس ۱۹۰۷ |
| درگذشت | ۸ آوریل ۱۹۹۲ (۸۵ سال) ، |
| ملیت | سوئیسی-ایتالیایی |
| شهروندی | ایتالیا |
| جوایز | جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۱۹۵۷) |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | داروشناسی |
دانیل باوت (به انگلیسی: Daniel Bovet) داروشناس زاده سوئیس و اهل ایتالیا بود که در سال ۱۹۵۷ جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را به دلیل کشف دارویی که از فعالیتهای خاص پیامرسانهای عصبی جلوگیری میکرد،دریافت کرد.مهمترین دلیل شهرت او، کشف آنتیهیستامین در سال ۱۹۳۷ بود. وی اسپرانتو را به عنوان زبان مادری آموخته بود.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Daniel Bovet». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۹ مهر ۱۳۹۲.
دادههای کتابخانهای | |
|---|---|
| عمومی | |
| کتابخانههای ملی | |
| واژهنامههای زندگینامهای | |
| پایگاههای دادهٔ علمی | |
| سایر |
|
This article is issued from ویکیپدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.

