کارول گریدر

کارول گریدر
گریدر در سال ۲۰۱۴
زادهٔ۱۵ آوریل ۱۹۶۱ ‏(۶۴ سال)
سن دیگو، کالیفرنیا
ملیتآمریکایی
محل تحصیلدانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا
دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
شناخته‌شده
برای		به خاطر پژوهش‌هایشان در زمینهٔ کشف مکانیزم حفاظت تلومراز از کروموزوم‌های خطی
جوایز جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۲۰۰۹)
پیشینه علمی
شاخه(ها)زیست‌شناسی مولکولی
محل کارآزمایشگاه کلداسپرینگ
دانشگاه جانز هاپکینز
استاد راهنماالیزابت بلک‌برن

کارولین ویدنی "کارول" گریدر (به انگلیسی: Carolyn Widney "Carol" Greider) زیست‌شناس آمریکایی، پژوهشگر، استاد دانشگاه و برندهٔ نوبل پزشکی سال ۲۰۰۹ است.[۱][۲]

کارول گریدر، دکترایش را سال ۱۹۸۷ زیرنظر دکتر الیزابت بلک‌برن، در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی گرفت و یک دوره فوق‌دکتری در آزمایشگاه کلداسپرینگ، گذراند و اکنون نیز استاد گروه زیست‌شناسی مولکولی و ژنتیکی دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز است.[۳]

جایزه نوبل پزشکی

یکصدمین جایزهٔ نوبل پزشکی، به کارول گریدر، جک ژوستاک و الیزابت بلک‌برن، به خاطر پژوهش‌هایشان در زمینهٔ کشف مکانیزم حفاظت تلومر از کروموزوم‌های خطی، اهدا خواهد شد.[۳][۴]

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کارول گریدر موجود است.
    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.