پال لاتربور

پال لاتربور
زادهٔ۶ مهٔ ۱۹۲۹
سیدنی، اوهایو، ایالات متحده
درگذشت۲۷ مارس ۲۰۰۷ (۷۷ سال)
اربانا، ایلینوی، ایالات متحده
تحصیلاتدانشگاه کیس وسترن رزرو (کارشناسی علوم)
دانشگاه پیتسبرگ (پی‌اچ‌دی)
شناخته‌شده
برای		تصویربرداری تشدید مغناطیسی
جوایز
پیشینه علمی
شاخه(ها)شیمی
محل کاردانشگاه استونی بروک
دانشگاه ایلینوی اربانا-شمپین
مؤسسه تحقیقات صنعتی ملون (اکنون بخشی از دانشگاه کارنگی ملون)
امضاء
Cursive signature with Sharpee marker

پال کریستین لاتربور (انگلیسی: Paul Christian Lauterbur؛ ۶ مه ۱۹۲۹ – ۲۷ مارس ۲۰۰۷) شیمی‌دان آمریکایی بود که در سال ۲۰۰۳ به‌همراه پیتر منسفیلد، به‌دلیل پژوهش‌هایش که امکان توسعهٔ تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) را فراهم کرد، جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را دریافت کرد.[۱][۲]

لاتربور از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۵ استاد دانشگاه استونی بروک بود و در همین دوره پژوهش‌های خود را برای توسعهٔ MRI انجام داد.[۳] او در سال ۱۹۸۵ به‌همراه همسرش، جوآن داوسون، به‌مدت ۲۲ سال و تا زمان درگذشتش در اربانا، استاد دانشگاه ایلینوی اربانا-شمپین شد. لاتربور و داوسون در این دانشگاه آزمایشگاه تشدید مغناطیسی زیست‌پزشکی (BMRL) را بنیان‌گذاری کردند.[۴] او هرگز همکاری پژوهشی با دانشجویان کارشناسی را متوقف نکرد و به‌عنوان استاد شیمی، دارای انتصاب‌هایی در رشته‌های مهندسی زیستی، زیست‌فیزیک، دانشکدهٔ پزشکی اربانا–شمپین و زیست‌شناسی محاسباتی در مرکز مطالعات پیشرفته بود.[۵]

اوایل زندگی

لاتربور اصالت لوکزامبورگی داشت. او در سیدنی، اوهایو زاده شد و بزرگ شد و از دبیرستان سیدنی فارغ‌التحصیل گردید؛ جایی که بعدها بخشی جدید برای رشته‌های شیمی، فیزیک و زیست‌شناسی به افتخار او افتتاح شد. لاتربور در دوران نوجوانی، آزمایشگاهی شخصی در زیرزمین خانهٔ والدینش برپا کرده بود. معلم شیمی‌اش در مدرسه می‌دانست که او عاشق آزمایش‌های مستقل است، بنابراین به او اجازه می‌داد در انتهای کلاس، آزمایش‌های خودش را انجام دهد.[۶]

هنگامی که در دههٔ ۱۹۵۰ به خدمت سربازی در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فراخوانده شد؛ فرماندهانش به او اجازه دادند زمان خود را صرف کار روی یکی از دستگاه‌های اولیهٔ رزونانس مغناطیسی هسته‌ای (NMR) کند؛ به‌طوری‌که تا زمان پایان خدمت سربازی، چهار مقالهٔ علمی منتشر کرده بود.[۶] او بعدها خداناباور شد.[۷]

مرگ

لاتربور در مارس ۲۰۰۷، در سن ۷۷ سالگی بر اثر بیماری کلیوی، در خانه‌اش در اوربانا، ایلینوی درگذشت. ریچارد هرمان، رئیس دانشگاه دانشگاه ایلینوی گفت: «تأثیر پل هر روز در سراسر جهان احساس می‌شود؛ هر بار که یک دستگاه MRI جان یک دختر یا پسر، یک مادر یا یک پدر را نجات می‌دهد.»[۸]

منابع

  1. ↑ Rinck, Peter A. (2025). Magnetic Resonance in Medicine: A Critical Introduction (14th edition, revised, 2025 (eBook) ed.). TRTF – The Round Table Foundation: TwinTree Media. ISBN 978-628-01-2260-1. "Magnetic Resonance in Medicine". www.magnetic-resonance.org.
  2. ↑ Filler, AG: The history, development, and impact of computed imaging in neurological diagnosis and neurosurgery: CT, MRI, DTI: Nature Precedings doi:10.1038/npre.2009.3267.4.
  3. ↑ P. C. Lauterbur (1973). "Image Formation by Induced Local Interaction; Examples Employing Nuclear Magnetic Resonance". Nature. 242 (5394): 190–191. Bibcode:1973Natur.242..190L. doi:10.1038/242190a0.
  4. ↑ admin. "M. Joan Dawson, Ph.D. , 1944-2017". ISMRM (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-08.
  5. ↑ Spice, Byron (2003-10-07). "Nobel Prize for MRI began with a burger in New Kensington". Pittsburgh Post-Gazette. Retrieved 2007-08-05.
  6. 1 2 "Paul Lauterbur". The Economist. 2007-04-07. Retrieved 2007-08-04.
  7. ↑ Dawson, M. Joan. Paul Lauterbur and the Invention of MRI. Cambridge, MA: MIT, 2013. Print. "Paul became an atheist, revering intellectual honesty and the quest for truth."
  8. ↑ Chang, Kenneth (2007-03-28). "Paul Lauterbur, MRI pioneer and Nobel Laureate, dies". International Herald Tribune (now New York Times International Edition). Retrieved 2018-05-04.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.