دوکسا

دوکسا (انگلیسی: Doxa)، در فلسفۀ یونان، ریشه در باوری سخیف به علم دارد. [۱] دوکسا یک نقطه نظر خاص، یعنی نقطه نظر حاکمان است که خود را به مثابه نقطه نظری جهان شمول ارائه و تحمیل می کند، فقط نقطه نظر کسانی که به دلیل حاکمیتشان بر دولت آن را حاکم کرده اند و با ساختن دولت این نقطه نظر را به نقطه نظری جهانشمول بدل کرده اند. پی‌یر بوردیو در تعریف مفهوم «دوکسا» از دو مفهوم «درست‌باوری» و «کژباوری» بهره می‌گیرد. به‏ زعم او، «دوکسا» باورهای حاکم و بدیهی یک جامعه خاص و تجربه‌ای است که جهان اجتماعی و طبیعی را بدیهی جلوه می‌دهد. [۲] «دوکسا» در هر «میدان» حاکم است و از یک «میدان» تا «میدان» دیگر تفاوت دارد. [۳] «دوکسا» فقط به جاهلان یا ساده ‏اندیشان اختصاص ندارد بلکه فرهیختگان هم از نوع خاصی از «دوکسا» برخوردارند. [۴]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Sapiro, G. (2020). Dictionnaire international Bourdieu, Paris, Éditions du CNRS, 963 p. (ISBN 978-2271082039)
  2. ↑ بوردیو، پی‌یر. (۱۴۰۲). چیزهای گفته‌شده. ترجمهٔ محسن ناصری راد. تهران: انتشارات گام نو. شابک ۹۷۸-۶۲۲-۷۴۵۰-۲۶-۲.
  3. ↑ بوردیو، پی‌یر. (۱۴۰۴). تأملات پاسکالی. ترجمهٔ محسن ناصری راد. تهران: انتشارات گام نو. شابک ۹۷۸-۶۲۲-۷۴۵۰-۲۵-۵.
  4. ↑ بوردیو، پی‌یر. (۱۴۰۰). سلطه مذکر. ترجمهٔ محسن ناصری راد. تهران: نشر آگه. ص. ۱۲ (یادداشت مترجم). شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۲۹-۴۴۹-۶.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.