رائول کوباس گراو

عالی‌جناب رائول کوباس گراو
۴۵مین رئیس‌جمهور پاراگوئه
دوره مسئولیت ۱۵ اوت ۱۹۹۸ – ۲۹ مارس ۱۹۹۹
معاون رئیس‌جمهور	Luis María Argaña
پس از	خوآن کارلوس واسموسی
پیش از	لوئیس آنخل گونزالس مکچی
اطلاعات شخصی
زاده	۲۳ اوت ۱۹۴۳ ‏(۸۲ سال) آسونسیون
ملیت	پاراگوئه
حزب سیاسی	Colorado Party
امضا

رائول کوباس گراو (انگلیسی: Raúl Cubas Grau؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۴۳) سیاستمدار، و مهندس اهل پاراگوئه است.^[۱][۲] وی از ۱۵ اوت ۱۹۹۸ تا ۲۹ مارس ۱۹۹۹ رئیس‌جمهور پاراگوئه بود.^[۳]

کوباس گراو در دانشگاه ملی آسونسیون مهندسی خواند .

او عضو حزب کلرادو بود . پیش از انتخاب شدن به عنوان رئیس جمهور، به عنوان مهندس برق کار می‌کرد و برای مدت کوتاهی در آوریل ۱۹۹۶ در زمان ریاست جمهوری خوان کارلوس واسموزی به عنوان وزیر دارایی پاراگوئه خدمت کرد تا اینکه استعفا داد.

وقتی مبارزات انتخاباتی سال ۱۹۹۸ آغاز شد، ژنرال ارتش لینو اویدو، کوباس را به عنوان معاون خود معرفی کرد . با این حال، چند ماه قبل از انتخابات، اویدو به دلیل نقشش در کودتای سال ۱۹۹۶ به ۱۰ سال زندان محکوم و رد صلاحیت شد. کوباس جای او را در برگه‌های رأی گرفت و با شعار «کوبا در دولت، اویدو در قدرت» در انتخابات مه ۱۹۹۸ با ۵۴ درصد آرا پیروز شد. تا به امروز، این تنها باری است که از زمان احیای دموکراسی در پاراگوئه، یک نامزد ریاست جمهوری اکثریت مطلق آرا را به دست آورده است.

در ماه ژوئن، کنگره پاراگوئه قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن رئیس جمهور نمی‌تواند کسی را که حداقل نیمی از دوران زندان خود را نگذرانده است، عفو کند. این قانون ظاهراً برای جلوگیری از عفو اویدو، معاون سابقش توسط کوبا وضع شده بود. با این حال، در ماه اوت، سه روز پس از مراسم تحلیف، کوبا حکم اویدو را به مدت زمان سپری شده کاهش داد و عملاً او را از زندان آزاد کرد. با وجود دستور دیوان عالی پاراگوئه در دسامبر ۱۹۹۸، کوبا از بازگرداندن اویدو به زندان خودداری کرد.

در پاسخ، مجلس نمایندگان در فوریه ۱۹۹۹ به اتهام سوءاستفاده از قدرت، کوباس رای داد. این رأی تنها دو رأی کمتر از حد لازم برای استیضاح رسمی بود. لوئیس ماریا آرگانا ، معاون رئیس جمهور کوباس ، که برای جلوگیری از از دست دادن قدرت توسط کلرادوها به عنوان معاون رئیس جمهور کوباس معرفی شده بود، اما رهبری بلوک ضد اویدو را در حزب کلرادو بر عهده داشت، در ۲۳ مارس ۱۹۹۹ ترور شد، ظاهراً به دلیل اختلاف بر سر آزادی اویدو. گفته می‌شود قتل او توسط گروهی مرتبط با اویدو انجام شده است. کوباس در این ماجرا دست داشت و اعتراضاتی آغاز شد. هزاران نفر در تظاهرات عمومی به رهبری کارگران اعتصابی شرکت کردند و خواستار استعفای کوباس شدند. نیروهای امنیتی فراخوانده شدند. هنگامی که تظاهرات به خشونت کشیده شد، هفت نفر به ضرب گلوله کشته و ده‌ها نفر زخمی شدند، تظاهراتی که به مارزو پاراگوئه ("راهپیمایی پاراگوئه") معروف شد.

حمایت کوباس عملاً از بین رفت. روز پس از ترور، مجلس نمایندگان با اکثریت قاطع به استیضاح کوباس رأی داد. کوباس که با محکومیت قطعی و برکناری از سمت خود توسط سنا روبرو بود، در 28 مارس 1999 استعفا داد، در حالی که اویدو به برزیل گریخت . اویدو در سال 2004 به پاراگوئه بازگشت تا با اتهامات خود هم در مورد تلاش برای کودتای 1996 و هم در مورد کشتار معترضان در جریان مارزو پاراگوئه روبرو شود و بلافاصله زندانی شد.  او در 6 سپتامبر 2007 به دلیل رفتار خوب به طور مشروط آزاد شد،  و بین سال‌های 2007 و 2008، هر دو پرونده مختومه شدند.

در اکتبر 2004، دخترش سیسیلیا کوباس توسط افراد مسلح در نزدیکی آپارتمانش در آسونسیون ربوده شد . نیروهای امنیتی پاراگوئه جستجوی شدیدی را برای یافتن او آغاز کردند و کوباس 800000 دلار آمریکا باج پرداخت کرد. با این حال، جسد او در فوریه 2005 در زیرزمین خانه‌ای در خارج از آسونسیون پیدا شد . او 32 ساله بود. چهار مرد دستگیر شدند، از جمله یکی که گفته می‌شود با گروه شورشی کلمبیایی فارک ارتباط داشته است. در ژوئیه 2006، به دو مظنون این جنایت در کشور همسایه ، بولیوی، پناهندگی اعطا شد . ^[۴]