سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش

سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش (انگلیسی: Value investing) یا سرمایه‌گذاری ارزش، یک الگوی سرمایه‌گذاری است، که شامل خرید اوراق بهاداری می‌باشد، که در تحلیل بنیادی، کم ارزش به نظر می‌رسد. فلسفه سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش نخستین بار در سال ۱۹۲۸ توسط بنجامین گراهام و دیوید داد مطرح شد. وارن بافت؛ مدیرعامل شرکت برکشایر هاتاوی، از طرفداران سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش می‌باشد. بافت اساس سرمایه‌گذاری ارزش را خرید سهام با ارزشی کمتر از ارزش ذاتی آنها می‌داند و در طول ۲۵ سال گذشته تحت تأثیر چارلی مانگر، مفهوم سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش را توسعه داده است.

طرفداران سرمایه‌گذاری ارزشی، از جمله وارن بافت، رئیس برکشایر هاتاوی، استدلال کرده‌اند که جوهره سرمایه‌گذاری ارزشی، خرید سهام با قیمتی کمتر از ارزش ذاتی آنهاست. تخفیف قیمت بازار نسبت به ارزش ذاتی همان چیزی است که بنجامین گراهام آن را «حاشیه ایمنی» می‌نامد. بافت مفهوم سرمایه‌گذاری ارزشی را با تمرکز بر «یافتن یک شرکت برجسته با قیمت معقول» به جای شرکت‌های عمومی با قیمت ارزان، بیشتر گسترش داد. ست کلارمن، مدیر صندوق پوشش ریسک، سرمایه‌گذاری ارزشی را ریشه در رد فرضیه بازار کارآمد (ئی‌ام‌اچ) توصیف کرده است. در حالی که ئی‌ام‌اچ پیشنهاد می‌کند که اوراق بهادار بر اساس تمام داده‌های موجود به‌طور دقیق قیمت‌گذاری می‌شوند، سرمایه‌گذاری ارزشی پیشنهاد می‌کند که برخی از سهام به‌طور دقیق قیمت‌گذاری نمی‌شوند.

خود گراهام از عبارت سرمایه‌گذاری ارزشی استفاده نکرد. این اصطلاح بعداً برای کمک به توصیف ایده‌های او ابداع شد. این اصطلاح همچنین منجر به تفسیر نادرست اصول او شده است - به ویژه این تصور که گراهام صرفاً سهام ارزان را توصیه می‌کرد.

منابع

    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.