حرف ف
الفبای ابجد| ف |
|---|
 |
|
פ,ף |
|
 |
|
ܦ |
|
ف، ف |
|
|
| نمایش آوانگاری | p, f (was سایشی دولبی بیواک), w |
|---|
| موقعیت در الفبا | ۱۷ |
|---|
| ارزش عددی | {{{gem}}} |
|---|
|
|
|
| موقعیت: |
جدا |
پایانی |
میانی |
آغازی |
شکل گلیف:
|
ف |
ـف |
ـفـ |
فـ |
ف حرف بیستوسوم در الفبای فارسی و حرف بیستم در الفبای عربی و هفدهمین حرف از حروف الفبای عبری (په פ) است. نام این حرف «فِ» است. این حرف جزو حروف قمری است.
در کتاب فرهنگ واژههای اوستا این حرف یعنی ف جزو واژههای اوستای است.[۱]
منابع
|
|---|
| نمای کلی | |
|---|
| دورهها | |
|---|
| سنتهای خوانشی | |
|---|
| نوشتار | | دورهها | |
|---|
| خطها |
- Rashi
- بریل
- Ashuri
- Cursive
- Crowning
- نیاعبری
|
|---|
| الفبا | |
|---|
| نقود |
- طبریهای
- بابلی
- قلسطینی
- سامری
- Shva
- Hiriq
- Tzere
- Segol
- Patach
- Kamatz
- Holam
- Kubutz and Shuruk
- Dagesh
- Mappiq
- Maqaf
- Rafe
- Sin/Shin Dot
|
|---|
| املا |
- with Niqqud / missing / full
- Mater lectionis
- Abbreviations
- Plene scriptum
|
|---|
| تلفظ |
- حرکتگذاری
- Meteg
- Cantillation
- Geresh
- Gershayim
- Inverted nun
- Shekel sign
- اعداد
|
|---|
|
|---|
| واجشناسی | |
|---|
| دستور | |
|---|
| علمی |
- احیا
- آکادمی
- پژوهش
- Ulpan
- صفحه کلید
- ادبیات عبری / باستان / نوین اسرائیل
- نامها
- نامهای خانوادگی
- یونیکد و اچتیامال
|
|---|
| آثار مرجع |
- دستور عبری گزنیوس
- Gesenius' Hebrew and Chaldee Lexicon to the Old Testament Scriptures
- Brown–Driver–Briggs
- Strong's Concordance
- Hebrew and Aramaic Lexicon of the Old Testament
|
|---|