قره‌قروم
| قره‌قروم | |
|---|---|
 یخچال بالتورو در مرکز کوه‌های قره‌قروم گلگت بلتستان، کشمیر پاکستان | |
| مرتفع‌ترین نقطه | |
| قله | کی۲ |
| ارتفاع | ۸٬۶۱۱ متر (۲۸٬۲۵۱ فوت) |
| فهرست‌بندی | |
| مختصات | ۳۵°۵۲′۵۷″ شمالی ۷۶°۳۰′۴۸″ شرقی / ۳۵٫۸۸۲۵۰°شمالی ۷۶٫۵۱۳۳۳°شرقی |
| ابعاد | |
| طول | ۵۰۰ کیلومتر (۳۱۰ مایل) |
| جغرافیا | |
| کشور | |
| منطقه‌ها/استان‌ها | |
| مختصات رشته‌کوه | ۳۶° شمالی ۷۶° شرقی / ۳۶°شمالی ۷۶°شرقی |
| هم‌مرز با | |
قره‌قروم یا قراقروم، نام رشته‌کوهی در شمال‌شرق پاکستان و غرب هیمالیا است و به وسیلهٔ رود سند از هیمالیا جدا می‌شود ولی با این حال اغلب بخشی از هیمالیا خوانده می‌شود. شکل کوه‌های قره‌قروم عمدتاً بسیار تیز و صخره‌ای هستند و حتی کوه‌های برفی آن نیز از برج‌های یخی غیرقابل دسترس شکل گرفته است. معروف‌ترین قلهٔ این رشته‌کوه، کی۲ است که دومین قلّهٔ مرتفع زمین است و به عنوان سرسخت‌ترین کوه برای صعود شناخته می‌شود.[۱] از دیگر قلل معروف در این کوهستان می‌توان به قله‌های کی ۱، کی۳، کی۴، کی۵، کی۶، کی۱۲ و قلل گاشربروم شامل گاشربروم ۱، گاشربروم ۲، گاشربروم ۳، گاشربروم ۴، گاشربروم ۵ و میتر پیک اشاره کرد.[۲]
نام
قره‌قروم یا قراقروم در زبان ترکی به معنای شن سیاه است. تجار آسیای مرکزی در اصل این نام را بر روی گذرگاه قراقروم گذاشته‌اند. مسافران اولیه اروپایی، از جمله ویلیام مورکرافت و جرج هیوارد، شروع به استفاده از این اصطلاح برای رشته کوه‌های غرب گردنه کردند، اگرچه از اصطلاح مُزطاق (در ترکی به معنای «کوه یخی») برای محدوده‌ای که اکنون به نام قره‌قروم شناخته می‌شود، استفاده کردند. اصطلاحات بعدی تحت تأثیر اداره نقشه‌برداری هند (هندی: भारतीय सर्वेक्षण विभाग، انگلیسی: Survey of India) قرار گرفت که نقشه‌بردار آن توماس مونتگومری در دهه ۱۸۵۰ برچسب‌های K1 تا K6 (K برای قره‌قروم) را به شش کوه مرتفع که از ایستگاه او در کوه هاراموخ در دره کشمیر قابل مشاهده بود، داد.
در جغرافیای سنتی هند، کوه‌ها به نام‌های کریشناگیری (کوه‌های سیاه)، کانهاگیری و کانهری شناخته می‌شدند.
منابع فرهنگی
رشته کوه قراقروم در تعدادی از رمان‌ها و فیلم‌ها مورد اشاره قرار گرفته است. رودیارد کیپلینگ در رمان خود با عنوان «کیم» که اولین بار در سال ۱۹۰۰ منتشر شد، به رشته کوه قراقروم اشاره می‌کند. مارسل ایچاک فیلمی با عنوان قراقروم ساخت که وقایع یک سفر اکتشافی فرانسوی به این رشته کوه را در سال ۱۹۳۶ روایت می‌کرد. این فیلم در جشنواره فیلم ونیز در سال ۱۹۳۷ برنده شیر نقره‌ای شد. گرگ مورتنسون در کتاب خود با عنوان «سه فنجان چای» به تفصیل به جزئیات قراقروم و به‌طور خاص کی۲ و بالتی می‌پردازد و در مورد تلاش خود برای ساخت مدارس برای کودکان در منطقه صحبت می‌کند. کی۲ کاهانی (داستان کی۲) نوشته مستنصر حسین طرار تجربیات خود را در کمپ اصلی کی۲ شرح می‌دهد.[۳]
جستارهای وابسته
- هشت هزار متری‌ها
- فهرست کوه‌های آسیا
- آب و هوای قره‌قروم
منابع
- ↑ «کی۲ کجاست؟ همه چیز دربارهٔ قله کی۲». موج کوه.
- ↑ «مرگبارترین قله‌های جهان (+عکس)». عصر ایران.
- ↑ Tarar, Mustansar Hussain (۱۹۹۴). K۲ kahani. Lahore: Sang-e-Meel (published in Urdu). p. ۱۷۹.
موضوعات سین‌کیانگ | |
|---|---|
اورومچی (مرکز) | |
| تاریخ |
|
| جغرافیا |
|
| آموزش و پرورش |
|
| فرهنگ |
|
| آشپزی |
|
| جابهه‌های گردشگری |
|
| درگیری سین‌کیانگ |
|
| اهالی |
|
| مرتبط |
|
* | |
- سین‌کیانگ
- قره‌قروم
- امتداد جاده ابریشم
- جغرافیای جامو و کشمیر
- جغرافیای گلگت-بلتستان
- رشتهکوههای افغانستان
- رشتهکوههای پاکستان
- رشتهکوههای چین
- رشتهکوههای سین‌کیانگ
- رشتهکوههای هند
- رشتهکوههای هیمالیا
- زمینچهرهای جامو و کشمیر
- زمینچهرهای ولایت بدخشان (افغانستان)
- کوه‌های گلگت-بلتستان
- کوه‌های لداخ
- کوه‌های هشت هزار متری قره‌قروم
- کوه‌های هفت هزار متری قره‌قروم
- واژهها و عبارتهای زبانهای ترکی
- یخچالهای طبیعی پاکستان
- یخچالهای طبیعی چین
- یخچالهای طبیعی قره‌قروم
- یخچالهای طبیعی هند