نمایشگاه جهانی نیویورک ۱۹۳۹

۱۹۳۹ نیویورک
پوستر رسمی نمایشگاه اثر جوزف بایندر
بررسی اجمالی
رده در دفتر نمایشگاه‌های بین‌المللی (BIE)عمومی
نامNew York World's Fair
شعاردنیای فردا (The World of Tomorrow)
مساحت۱٬۲۰۲ جریب فرنگی (۴۸۶ هکتار)
بازدیدکنندگان۴۵ میلیون نفر
سازماندهی توسطگراور ولن
شرکت‌کنند(گان)
کشورها۶۲
سازمان‌ها۱٬۴۰۰
مکان
کشورایالات متحده آمریکا
شهرنیویورک
محل برگزاریفلاشینگ مدوز–کورونا پارک، کوینز
مختصات۴۰°۴۴′۳۹″ شمالی ۷۳°۵۰′۴۰″ غربی / ۴۰٫۷۴۴۱۷°شمالی ۷۳٫۸۴۴۴۴°غربی / 40.74417; -73.84444
جدول زمانی
افتتاحیه۳۰ آوریل ۱۹۳۹ (1939-04-30) (فصل اول)
۱۱ مه ۱۹۴۰ (1940-05-11) (فصل دوم)
اختتامیه۳۱ اکتبر ۱۹۳۹ (1939-10-31) (فصل اول)
۲۷ اکتبر ۱۹۴۰ (1940-10-27) (فصل دوم)
عمومی نمایشگاه‌ها
قبلینمایشگاه بین‌المللی هنر و فناوری در زندگی مدرن در پاریس
بعدینمایشگاه بین‌المللی دویستمین سالگرد پورتوپرنس در پورتو پرنس
نمایشگاه‌های تخصصی
قبلیدومین نمایشگاه بین‌المللی هوانوردی (۱۹۳۸) در هلسینکی
بعدینمایشگاه بین‌المللی شهرسازی و مسکن (۱۹۴۷) در پاریس
همزمان
جهانینمایشگاه بین‌المللی گلدن گیت
تخصصینمایشگاه بین‌المللی آب (۱۹۳۹) در لیژ

نمایشگاه جهانی نیویورک ۱۹۳۹ که با نام نمایشگاه جهانی نیویورک ۱۹۳۹–۱۹۴۰ نیز شناخته می‌شود، یک نمایشگاه جهانی بود که در فلاشینگ مدوز–کورونا پارک در نیویورک برگزار شد. این نمایشگاه شامل نمایشگاه‌ها، فعالیت‌ها، اجراها، فیلم‌ها، آثار هنری و غذاهایی بود که توسط ۶۲ کشور، ۳۵ ایالت و منطقه ایالات متحده و بیش از ۱۴۰۰ سازمان و شرکت ارائه شده بود. که تقریبا ۴۵ میلیون نفر بازدیدکننده در طول دو فصل در آن شرکت کردند. این مجموعه با ۱٬۲۰۲-جریب-فرنگی (۴۸۶-هکتار) با مضمون «دنیای فردا» و شعار «طلوع روزی نو» تبلیغ می‌شد. محوطه نمایشگاه به هفت منطقه رنگی و دو نمایشگاه کانونی مستقل، با تقریباً ۳۷۵ ساختمان تقسیم شده بود.

طرح‌های این نمایشگاه برای اولین بار در سپتامبر ۱۹۳۵ اعلام شد و شرکت نمایشگاه جهانی نیویورک، ساخت‌وساز آن را در ژوئن ۱۹۳۶ آغاز کرد. این نمایشگاه رسماً در ۳۰ آوریل ۱۹۳۹، همزمان با صد و پنجاهمین سالگرد اولین مراسم تحلیف جرج واشینگتن افتتاح شد. چهار ماه پس از افتتاح نمایشگاه، جنگ جهانی دوم در اروپا آغاز شد و باعث تعطیلی یا کاهش تعداد چندین نمایشگاه شد. اگرچه این نمایشگاه در نهایت بیش از ۴۵ میلیون بازدیدکننده را به خود جذب کرد، اما تنها ۳۲٪ از هزینه اولیه خود را جبران کرد. وقتی نمایشگاه در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۰ بسته شد، بیشتر غرفه‌ها تخریب یا برداشته شدند، در حالی که برخی دیگر در طول نمایشگاه جهانی نیویورک ۱۹۶۴ جابه‌جا یا دوباره مورد استفاده قرار گرفتند.

این نمایشگاه در طول برگزاری خود، میزبان طیف گسترده‌ای از برنامه‌های فرهنگی، از جمله روزهای جشن موضوعی برای ملت‌ها، ایالت‌ها، مشاغل و سازمان‌های شرکت‌کننده بود. اجراهای موسیقی، مجسمه‌ها و آثار هنری تجسمی در سراسر محوطه و در غرفه‌های جداگانه به نمایش گذاشته شدند. رستوران‌ها و غرفه‌های فروش متعددی در سراسر محوطه فعالیت می‌کردند و انواع محصولات مصرفی مانند لوازم خانگی جدید و دستگاه‌های الکترونیکی اولیه به نمایش عموم گذاشته می‌شد. این نمایشگاه باعث افزایش هزینه‌های قابل توجه در شهر نیویورک شد و به توسعه گسترده‌تر کویینز کمک کرد. بسیاری از آثار باستانی این نمایشگاه در موزه‌ها و مجموعه‌های خصوصی باقی مانده‌اند و این رویداد در فیلم، تلویزیون و سایر رسانه‌ها مورد اشاره قرار گرفته یا به تصویر کشیده شده است.

تاریخچه

شکل‌گیری اولیه

در سال ۱۹۳۵، در میانه رکود بزرگ، گروهی از بازرگانان نیویورکی به رهبری کمیسر سابق پلیس گراور ولن، شرکت نمایشگاه جهانی نیویورک را تأسیس کردند. هدف آن‌ها ایجاد رویدادی بود که بتواند شهر نیویورک و کشور را از نظر اقتصادی از رکود خارج کند.

نمایشگاه در زباله‌دانی قدیمی کوینز به نام «محل‌های تخلیه خاکستر کرونا» ساخته شد. این منطقه تحت نظارت رابرت موزس کمیسر پارک‌های نیویورک، پاک‌سازی و به فلاشینگ مدوز–کورونا پارک تبدیل شد.

افتتاحیه

نمایشگاه در ۳۰ آوریل ۱۹۳۹، مصادف با صد و پنجاهمین سالگرد سوگند یاد کردن جرج واشینگتن به عنوان نخستین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در نیویورک، رسماً توسط فرانکلین دلانو روزولت افتتاح شد. این مراسم همچنین نخستین سخنرانی تلویزیونی یک رئیس‌جمهور آمریکا را رقم زد که توسط شرکت آرسی‌ای پخش شد.

بخش‌ها و غرفه‌ها

نمایشگاه به چندین منطقه موضوعی تقسیم شده بود:

  • منطقه دولت: شامل غرفه‌های کشورهای مختلف و غرفه بزرگ ایالات متحده.
  • منطقه حمل‌ونقل: شامل غرفه‌های شرکت‌های بزرگ خودروسازی مانند جنرال موتورز و فورد. غرفه جنرال موتورز شامل نمایشگاه معروف فیوچراما بود که رؤیای شهرهای آینده و بزرگراه‌ها را در سال ۱۹۶۰ به تصویر می‌کشید.
  • نمادهای نمایشگاه: دو سازه معروف نماد اصلی نمایشگاه بودند:
    • ترایلون: یک منار هرمی شکل به ارتفاع ۲۱۳ متر.
    • پریسر: یک کره بزرگ به قطر ۵۵ متر که در داخل آن مدل شهر آینده «دیوراما» نمایش داده می‌شد.

سرانجام و پیامدها

با آغاز جنگ جهانی دوم در سپتامبر ۱۹۳۹، موضوع و فضای نمایشگاه در فصل دوم (سال ۱۹۴۰) تغییر یافت و بیشتر بر صلح و سرگرمی تمرکز یافت. پس از پایان نمایشگاه در اکتبر ۱۹۴۰، اکثر سازه‌های آن تخریب و بازیافت شدند تا در صنایع جنگی مورد استفاده قرار گیرند.

امروزه فلاشینگ مدوز–کورونا پارک همچنان در جای خود باقی است و برخی از نشانه‌های آن مانند یونیسفر (که برای نمایشگاه جهانی ۱۹۶۴ ساخته شد) در همان مکان قرار دارند.

جستارهای وابسته

منابع

پیوند به بیرون

  1. ↑ لغو شد به‌دلیل جنگ جهانی دوم
  2. 1 2 3 4 5 لغو شد به‌دلیل نبود حمایت دولت محلی یا ملی
  3. ↑ به‌دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به سال ۲۰۲۱ موکول شد
  4. ↑ لغو شد به‌دلیل دنیاگیری کووید-۱۹
  5. ↑ به‌دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به ۲۰۲۳–۲۰۲۴ موکول شد
  6. ↑ به‌دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به ۲۰۲۲ موکول شد
خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).