پتالونامائه

پتالونامائه
محدودهٔ زمانی: ۶۳۵ تا ۵۰۸ میلیون سال پیش ادیاکاران-کامبرین
آربوریا آربوریا
رده‌بندی علمی e
Missing taxonomy template (fix): Petalonamae
زیرآرایه‌ها[۱][۲]
  • †رنجئومورفا
  • †ارنیتومورفا
  • †آربورئومورفا
نامشخص
  • †راملینا
  • †استروماتووریس
  • †تائوماپتیلون
  • †زولوتیتسیا
  • †گیگاریمانتا
  • †پتالوستروما؟
  • †پارویسکوپا؟ (احتمالاً نمونهٔ نابالغ پریموکاندلابروم)
مترادف

فروندومورفا

پتالونامیدها (Petalonamae) یا فروندومورف‌ها یک گروه منقرض‌شده از جانوران باستانی هستند که نمونهٔ شاخص زیواگان ادیاکاران می‌باشند و قدمت آن‌ها از حدود ۶۳۵ میلیون سال پیش تا ۵۱۶ میلیون سال پیش است. آن‌ها جانورانی کف‌زی و بی‌حرکت هستند،[۳] که به شکل برگ، شاخه‌ها (فروندومورفیک)، پرها، یا دوک‌ها هستند. در حالی که در ابتدا جلبک یا هشت‌مرجانی مشابه قلم‌های دریایی در نظر گرفته می‌شدند، اکنون اعتقاد بر این است که هیچ نوادهٔ زنده‌ای از این گروه وجود ندارد و این گروه یک رابطهٔ احتمالی با جانوران ادیاکاران شناخته‌شده به عنوان وندوزوآها دارد.

به‌طور کلی، این جانوران دارای تقارن دوطرفه هستند، مانند یک پر با یک محور و دو طرف. برخی ممکن است سه‌طرفه باشند، با یک محور و سه طرف، همان‌طور که در ارنیتومورف‌ها دیده می‌شود.[۴][۵] از نظر تبارزایشی طبقه‌بندی آن‌ها به ویژه دشوار است. با فقدان دهان، روده، اندام‌های تولیدمثلی، یا هرگونه شواهد حفظ‌شدهٔ دیگر از ساختارهای داخلی، ریخت‌شناسی این جانوران با استانداردهای کنونی بسیار عجیب است. پذیرفته‌شده‌ترین فرضیه این است که آن‌ها می‌توانستند مواد مغذی را مستقیماً از آب اطراف خود توسط اسمز جذب کنند. معمولاً حدس زده می‌شود که این جانداران حداقل در ظاهر پف‌دار بوده‌اند، گویی «بادشدنی» هستند.[۶] شاخه‌ها از ساختارهای لوله‌ای منشعب تشکیل شده بودند و جاندار توسط یک ساختار پیازی شبیه به چسبانه به بستر متصل می‌شد.

تبارزایی

تبارزایی زیر از هویال کاتیل و هان (۲۰۱۸) پیروی می‌کند که یک کلاد را بازیابی می‌کنند که آن را Petalonamae می‌نامند و شامل نمایندگانی از رنجئومورفا، آربورئومورفا و ارنیتومورفا، استروماتووریس از کامبرین زیرین، و همچنین دیکینسونیا است و آن‌ها را به عنوان جانوران شناسایی می‌کنند.[۴] این مفهوم گسترش‌یافته از Petalonamae توسط هویال کاتیل در سال ۲۰۲۲ بیشتر توسعه یافت تا تائوماپتیلون از کامبرین میانی را نیز شامل شود.[۷] این مفهوم از Petalonamae معادل وندوبیونتا است.[۸]

جانوران
 

پلاکوزوآ

 
 
 

اسفنجیان

 
 
†Petalonamae
 
 
 
 

†رنجئا

 
 

†استروماتووریس

 
 
 
 

†پریدینیم

 
 

†ارنیتا

 
 
 
 
 

†آربوریا

 
 

†پامبیکالبائه

 
 
 
 
 
 

†اسوارت‌پانتیا

 
 

†دیکینسونیا

 
 
 
 
 

یومتازوآ

 
 
 
 

جستارهای وابسته

  • †وندوبیونتا
    • †تریلوبوزوآ، گروه دیگری از جانوران ادیاکاران که تقارن سه‌طرفه دارند، مشابه پتالونام‌های پایه.
    • †پروآرتیکولاتا، گروه دیگری از جانوران اسرارآمیز ادیاکاران
  • یومتازوآ
  • زیواگان ادیاکاران

منابع

  1. ↑ "†شاخه Petalonamae (Pflug, 1972)". پایگاه داده دیرینه‌شناسی (paleobiodb.org) (اطلاعات پایه آرایه). 121415.
  2. ↑ Seilacher, A. (2007). تحلیل سنگواره‌های اثری. اشپرینگر.
  3. ↑ Ivantsov, A.Y.; Grazhdankin, D.V. (1997). "نمایندهٔ جدیدی از Petalonamae از وندین بالایی منطقهٔ آرخانگلسک". Paleontological Journal. 31 (1).
  4. 1 2 Hoyal Cuthill, Jennifer F.; Han, Jian (7 اوت 2018). "پتالونامید کامبرین استروماتووریس زیاگان ادیاکارا را از نظر فیلوژنتیکی به جانوران بعدی پیوند می‌دهد" (PDF). Palaeontology (in English). 61 (6): 813–823. doi:10.1111/pala.12393. ISSN 0031-0239 – via U. Essex.
  5. ↑ Buss, Leo W.; Seilacher, Adolf (1994). "شاخهٔ وندوبیونتا: یک گروه خواهری یومتازوآ؟". Paleobiology (in English). 20 (1): 1–4. doi:10.1017/S0094837300011088. ISSN 0094-8373. S2CID 89131248.
  6. ↑ Laflamme, Marc; Xiao, Shuhai; Kowalewski, Michał (2009). "اسموتروفی در جانداران مدولار ادیاکارا". Proceedings of the National Academy of Sciences of the USA. 106 (34): 14438–14443. doi:10.1073/pnas.0904836106. PMC 2732876. PMID 19706530.
  7. ↑ Hoyal Cuthill, Jennifer F (July 2022). "بازماندگان ادیاکاران در کامبرین: ظن‌ها، انکارها و یک مدرک انکارناپذیر". Geological Magazine (in English). 159 (7): 1210–1219. Bibcode:2022GeoM..159.1210H. doi:10.1017/S0016756821001333. ISSN 0016-7568.
  8. ↑ Darroch, S. A. F.; Gibson, B. M.; Syversen, M.; Rahman, I. A.; Racicot, R. A.; Dunn, F. S.; Gutarra, S.; Schindler, E.; Wehrmann, A.; Laflamme, M. (2022). "زندگی و زمانهٔ Pteridinium simplex". Paleobiology. 48 (4): 527–556. Bibcode:2022Pbio...48..527D. doi:10.1017/pab.2022.2. S2CID 248879848.

برای مطالعهٔ بیشتر