کالج جیزس، کمبریج
| کالج جیزِس | ||||
|---|---|---|---|---|
| دانشگاه کمبریج | ||||
 سردر کالج از «چیمْنی» دیده می‌شود | ||||
_shield.svg.png) Blazon: نقره‌ای، یک نوار افقی سیاه در میان سه سر خروسِ جداشدهٔ سیاه، با تاج و ریش قرمز؛ همه درون حاشیه‌ای به رنگ قرمز که با هشت تاج دوکی طلایی مزین شده است | ||||
| موقعیت | جیزس لین (نقشه) | |||
| مختصات | ۵۲°۱۲′۳۳″ شمالی ۰۰°۰۷′۲۴″ شرقی / ۵۲٫۲۰۹۱۷°شمالی ۰٫۱۲۳۳۳°شرقی | |||
| نام کامل | کالج مریم مقدس، یوحنای قدیسِ بشارت‌دهنده و باکرهٔ جلیل، قدیسه رادگوند، در شهر و دانشگاه کمبریج | |||
| نام کامل | Collegium Beatissime Marie Virginis Sancti Johannis Evangeliste et Gloriose Virginis Sancte Radegundis iuxta Cantebriggiam | |||
| مخفف | JE | |||
| شعار | Prosperum iter facias (زبان لاتین) | |||
| شعار به انگلیسی | «باشد که سفرت کامیاب باشد» | |||
| بنیان‌گذار | جان آلکوک | |||
| تاسیس | ۱۴۹۶ | |||
| Named after | عیسی مسیح | |||
| کالج خواهر | کالج جیزس، آکسفورد | |||
| رئیس | سونیتا آلین | |||
| متوسطه | ۵۳۸ نفر (۲۰۲۲–۲۳) | |||
| تحصیلات تکمیلی | ۳۹۵ نفر (۲۰۲۲–۲۳) | |||
| وبگاه | www | |||
| JCSU | jcsu | |||
| MCR | mcr | |||
| Boat club | باشگاه قایقرانی کالج جیزس | |||
کالج جیزس[الف] یکی از کالج‌های تشکیل‌دهندهٔ دانشگاه کمبریج است. کالج جیزس در سال ۱۴۹۶، به دست جان آلکوک، اسقف الی، در محل صومعهٔ بندیکتیِ قرن دوازدهمیِ سنت مری و سنت رادگوند تأسیس شد. نشان خروس، نماد کالج جیزس است و از نام خانوادگی بنیان‌گذار آن گرفته شده است. از سال ۱۵۶۰ تا ۱۸۶۰، کالج جیزس عمدتاً مرکزی برای آموزش روحانیان کلیسای انگلستان بود.
کالج جیزس حدود ۳۷۵ میلیون پوند دارایی دارد و از نظر ثروت، هفتمین کالج ثروتمند کمبریج است. این کالج به محوطهٔ بسیار گستردهٔ خود، از جمله زمین‌های ورزشی، و همچنین نزدیکی‌اش به قایق‌خانهٔ کالج جیزس شهرت دارد. سه عضو کالج جیزس هر کدام موفق به دریافت جایزهٔ نوبل شده‌اند. دو تن از اعضای هیئت علمی کالج نیز به دیوان بین‌المللی دادگستری منصوب شده‌اند.
سونیتا آلین در سال ۲۰۱۹ به ریاست کالج جیزس انتخاب شد؛ ۴۰ سال پس از آنکه کالج پذیرش زنان را به‌عنوان دانشجو آغاز کرده بود. او همچنین نخستین رئیس سیاه‌پوست یک کالج آکسبریج است.
تاریخچه
هنگامی که کالج در سال ۱۴۹۶ تأسیس شد، ساختمان‌های آن از صومعهٔ زنان سنت مری و سنت رادگوند گرفته شده بود؛ صومعه‌ای که در آغاز قرن دوازدهم تأسیس شده بود. نیایشگاه کالج قدیمی‌ترین ساختمان دانشگاهیِ کمبریج است که همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد و ۳۵۰ سال پیش از تأسیس کالج ساخته شده است؛ همچنین نیم‌قرن از خود دانشگاه قدیمی‌تر است.
صومعهٔ بندیکتی پس از انحلال، شامل نیایشگاه و صومعهٔ سرپوشیدهٔ متصل به آن، غذاخوری راهبه‌ها که بعدها به تالار کالج تبدیل شد، و محل اقامت پیشوای صومعه بود که بعدها به اقامتگاه رئیس کالج تبدیل شد. این مجموعهٔ ساختمان‌ها تا امروز هستهٔ اصلی کالج را تشکیل می‌دهد و به همین دلیل سبک معماری آن به‌طور مشخص صومعه‌ای است؛ سبکی که آن را از دیگر کالج‌های کمبریج متمایز می‌کند. اندکی بعد کتابخانه‌ای به مجموعه افزوده شد و آلکاک تغییرات قابل‌توجهی در نیایشگاه ایجاد کرد و اندازهٔ آن را کاهش داد. در زمان تأسیس، کالج دارای یک رئیس، شش عضو هیئت علمی و شش دانشجو بود.
جایگاه علمی
کالج جیزس در تمامی رشته‌های دانشگاه، دانشجوی کارشناسی و تحصیلات تکمیلی می‌پذیرد؛ هرچند معمولاً تعداد بیشتری دانشجو در رشته‌های مهندسی، پزشکی، حقوق، علوم طبیعی، ریاضیات، اقتصاد، تاریخ، زبان‌ها و علوم انسانی، اجتماعی و سیاسی می‌پذیرد. کالج طیف گسترده‌ای از بورسیه‌های تحصیلی ارائه می‌کند.
این کالج به‌طور پیوسته در جدول تامپکینز، که رتبه‌بندی غیررسمی کالج‌های کمبریج بر اساس نتایج دانشجویان کارشناسی است، عملکرد خوبی داشته است. همانند دانشجویان کالج ترینیتی، کینگز، کریست و سنت جان، دانشجویان این کالج نیز در حواریون کمبریج عضویت داشته‌اند.
ساختمان‌ها و محوطه
ورودی
ورودی اصلی کالج جیزس گذرگاهی محصور و دیوارکشی‌شده است که «چیمْنی» نام دارد. این واژه از کلمهٔ فرانسوی میانهٔ cheminée به معنای «راه کوچک» یا «مسیر کوچک» گرفته شده است. چیمْنی مستقیماً به اتاق نگهبانان ورودی و سپس به دادگاه اول منتهی می‌شود. همهٔ حیاط‌های کالج، به‌جز صحن سرپوشیده، دست‌کم از یک طرف باز هستند.
کتابخانه‌ها
کتابخانهٔ پانصدسالگی
کتابخانهٔ پانصدسالگی کتابخانهٔ اصلی کالج جیزس است و ۲۴ ساعت شبانه‌روز باز است. این کتابخانه توسط الدرد ایوانز و دیوید شالِو به مناسبت پانصدمین سالگرد تأسیس کالج در سال ۱۹۹۶ طراحی شد. تکمیل کتابخانه اندکی پیش از احداث ساختمان اقامتی جدیدی در سال ۲۰۰۰ صورت گرفت که اکنون «دادگاه کتابخانه» نام دارد. کتابخانهٔ پانصدسالگی مجموعهٔ بسیار بزرگی از منابع حقوقی دارد که در کتابخانهٔ حقوق در طبقهٔ همکف نگهداری می‌شوند.
کتابخانهٔ قدیمی
کتابخانهٔ قدیمی تا سال ۱۹۱۲ به‌طور منظم مورد استفاده قرار می‌گرفت. این کتابخانه هنوز بیش از ۹۰۰۰ جلد کتاب دارد و پژوهشگران خصوصی می‌توانند با تعیین وقت قبلی از آن استفاده کنند. کتابخانهٔ قدیمی شامل مجموعهٔ مالتوس نیز هست؛ مجموعهٔ خانوادگیِ فارغ‌التحصیل کالج، توماس مالتوس، که به‌سبب پژوهش خود با عنوان مقاله‌ای در مورد اصل جمعیت مشهور است؛ اثری که بر چارلز داروین تأثیر گذاشت.
محوطهٔ کالج
کالج جیزس زمین‌های ورزشی گسترده‌ای در محل خود دارد. این امکانات شامل زمین‌های فوتبال، راگبی، کریکت، تنیس، اسکواش، بسکتبال و هاکی است. قایق‌خانهٔ کالج جیزس در آن سوی میدسامر کامن و در فاصلهٔ ۴۰۰ یارد (حدود ۳۶۶ متر) قرار دارد.
کالج به‌طور مکرر میزبان نمایشگاه‌های مجسمه‌سازی هنرمندان معاصر است. آثاری از سر آنتونی گورملی، سر ادواردو پائولتسی و بری فلاناگان در این کالج به نمایش درآمده‌اند. محوطهٔ کالج همچنین شامل یک مسیر طبیعت‌گردی است که از شعرهایی الهام گرفته شده که سمیوئل تیلور کلریج در دوران دانشجویی خود سروده بود.
کالج جیزس یکی از معدود کالج‌هایی است که به افراد اجازه می‌دهد در چمن‌های حیاط‌های آن قدم بزنند؛ به‌جز دادگاه اول، دادگاه صحن سرپوشیده و بخش‌هایی که محل دفن راهبه‌های صومعهٔ اصلی بوده‌اند.
یکی از مهم‌ترین الحاقات به کالج، که بزرگ‌ترین توسعهٔ آن در دوران مدرن محسوب می‌شود، مجموعهٔ «دادگاه غربی» است که در اکتبر ۲۰۱۷ به‌طور رسمی توسط اچ‌ار‌اچ ارل وسکس افتتاح شد. امکانات آن شامل یک سالن سخنرانی ۱۸۰ نفره، مجموعهٔ آموزشی پزشکی، اقامتگاه مهمان و کنفرانس، کافه، بار، فضای پژوهشی و فضاهای اجتماعی دانشجویان است.
این مجموعه در بخشی از محل وسلی هاوس ساخته شده است؛ ملکی که مالکیت آزاد آن پیش‌تر متعلق به کالج بود و در سال ۲۰۱۴ به کالج بازگردانده شد.
نیایشگاه و گروه کُر
نیایشگاه
نیایشگاه کالج در سال ۱۱۵۷ بنیان گذاشته شد و تکمیل آن تا سال ۱۲۴۵ طول کشید و گمان می‌رود قدیمی‌ترین ساختمان دانشگاهیِ کمبریج باشد که هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این بنا در اصل نیایشگاه صومعهٔ بندیکتیِ سنت مری و سنت رادگوند بود که توسط اسقف جان آلکوک منحل شد.
ساختمان اصلی نیایشگاه به شکل صلیب بود و شبستان آن دو راهروی جانبی در شمال و جنوب داشت. سقفی بلند و شیب‌دار بر فراز بنا قرار داشت که برج ناقوس و مناره‌ای بر آن ساخته شده بود؛ این بخش در سال ۱۲۷۷ فرو ریخت. نیایشگاه همچنین به‌عنوان کلیسای محلی سنت رادگوند مورد استفاده قرار می‌گرفت. نیایشگاه دو بار، در سال‌های ۱۳۱۳ و ۱۳۷۶، بر اثر آتش‌سوزی آسیب دید.
هنگامی که کالج در قرن پانزدهم کنترل این محوطه را در دست گرفت، نام محله به افتخار کالج به «محلهٔ جیزس» تغییر یافت و حیاط کلیسا همچنان برای دفن مردگان مورد استفاده قرار می‌گرفت. این وضعیت دوام چندانی نداشت، زیرا در میانهٔ قرن شانزدهم محلهٔ جیزس در محلهٔ کلیسای همهٔ قدیسان ادغام شد. تحت مدیریت آلکاک تغییرات مهمی در کلیسا انجام گرفت و این کلیسای در ابعاد یک کلیسای جامع، که بزرگ‌ترین کلیسا در کمبریج بود، به نیایشگاه کالج برای گروه کوچکی از دانشجویان تبدیل شد. بخش بزرگی از شبستان اصلی با اتاق‌های کالج جایگزین شد و بعدها بخشی از اقامتگاه رئیس کالج را تشکیل داد.
میزریکوردها توسط معمار آگوستوس پیوجین بین سال‌های ۱۸۴۹ و ۱۸۵۳ ساخته شدند. پیوجین از قطعات میزریکوردهای مربوط به سال ۱۵۰۰ که در اقامتگاه رئیس کالج حفظ شده بودند، به‌عنوان الگو استفاده کرد. تعمیرات دیگری نیز بین سال‌های ۱۸۶۴ و ۱۸۶۷ توسط جرج فردریک بادلی انجام شد که طراحی‌های تزئینی را به موریس و شرکا سفارش داد. همین شرکت در دههٔ ۱۸۷۰ برای نصب شیشه‌های رنگی بازگشت.
در طول ترم، هر روز مراسم عبادیِ خوانده‌شده و سروده‌شده برگزار می‌شود. نیایش عصرانه چهار بار در هفته، در روزهای سه‌شنبه، پنج‌شنبه، شنبه و یکشنبه، برگزار می‌شود و مراسم سروده‌شدهٔ عشای ربانی صبح یکشنبه انجام می‌گیرد. همچنین در هر ترم دو بار نماز شبانه و در اعیاد مهم مذهبی مراسم عشای ربانی برگزار می‌شود. نیایشگاه که به‌خاطر آکوستیک گرم اما شفاف خود شهرت دارد، فضای بسیار مطلوبی برای کنسرت‌ها و رسیتال‌ها و همچنین ضبط موسیقی است.
گروه کُر
کالج جیزس دو گروه کُر دارد: گروه کُر کالج و گروه کُر نیایشگاه.
- گروه کُر کالج از دانشجویان زن و مرد تشکیل شده و دو بار در هفته در نیایشگاه مراسم منظم را با آواز اجرا می‌کند. این گروه یکی از گروه‌های کُر برجستهٔ کمبریج است و خوانندگان آن عمدتاً از میان دانشجویان کالج انتخاب می‌شوند، هرچند خوانندگانی از کالج‌های دیگر نیز در آن حضور دارند. در طول ترم کامل، گروه کُر کالج روزهای سه‌شنبه ساعت ۶:۳۰ عصر و یکشنبه‌ها ساعت ۶ عصر نیایش عصرانه را اجرا می‌کند. مراسم عشای ربانی یکشنبه نیز توسط گروهی از خوانندگان گروه کُر کالج اجرا می‌شود.
- گروه کُر نیایشگاه که احتمالاً از زمان تأسیس کالج وجود داشته است، حدود ۲۰ خوانندهٔ جوان را همراه با صداهای بم گروه کُر کالج در خود جای می‌دهد و آن نیز دو بار در هفته مراسم را در نیایشگاه اجرا می‌کند. این گروه در میان گروه‌های کُر کالج‌های کمبریج منحصربه‌فرد است، زیرا خوانندگان جوان آن داوطلب هستند؛ یعنی از مدارس سراسر شهر انتخاب می‌شوند و در مدرسهٔ ویژهٔ گروه کُر خاصی تحصیل نمی‌کنند. گروه کُر نیایشگاه روزهای پنج‌شنبه و شنبه ساعت ۶:۳۰ عصر نیایش عصرانه را اجرا می‌کند.
بین سپتامبر ۲۰۰۹ و دسامبر ۲۰۱۶، مارک ویلیامز، دستیار سابق نوازندهٔ ارگ در کلیسای جامع سنت پل، مدیر موسیقی بود. در ژانویهٔ ۲۰۱۷، ریچارد پینل، دستیار سابق نوازندهٔ ارگ در نمازخانهٔ سنت جورج در قلعهٔ ویندزور و پژوهشگر ارگ در کالج مگدالن آکسفورد، جانشین او شد. پس از پایان دورهٔ کاری پینل در پایان سال تحصیلی ۲۰۲۲، پیتر رایت به‌طور موقت این سمت را بر عهده گرفت تا اینکه مدیر کنونی، بنجامین شین، منصوب شد و در ژانویهٔ ۲۰۲۳ کار خود را آغاز کرد.
برخی از پژوهشگران پیشین ارگ که در کلیساهای جامع بریتانیا سمت مدیر موسیقی داشته یا دارند عبارت‌اند از مالکوم آرچر، گرینت بوون، چارلز هریسون، پیتر هرفورد، ریچارد لوید و جیمز اودانل.
زندگی دانشجویی
انجمن‌های دانشجویی
کالج جیزس دو اتحادیهٔ دانشجویی فعال دارد: اتحادیهٔ دانشجویان کالج جیزس (JCSU) و اتحادیهٔ دانشجویان تحصیلات تکمیلی کالج جیزس (MCR). این اتحادیه‌ها در طول سال طیف گسترده‌ای از رویدادهای اجتماعی، فرهنگی، رفاهی و ورزشی را سازمان‌دهی می‌کنند. جشنوارهٔ هنری جان هیوز که در سال ۲۰۱۴ به دست دانشجویان کالج و به یاد رئیس فقید نیایشگاه، جان هیوز، بنیان گذاشته شد، هر سال برگزار می‌شود و برنامهٔ گسترده‌ای از رویدادهای هنری را ارائه می‌دهد.
کالج جیزس هر سال میزبان جشن ماه مه است.
ورزش
کالج جیزس ورزش‌هایی از جمله قایقرانی، فوتبال، راگبی، هاکی، تنیس، اسکواش و بسکتبال ارائه می‌کند. کالج معمولاً در هر رشته چندین تیم دارد. باشگاه هاکی کالج جیزس (JCHC) در دههٔ گذشته هفت عنوان کاپرز کسب کرده و در فصل ۲۰۲۴–۲۵ به دستهٔ برتر بازگشته است و در رقابتی نزدیک پس از رقبای سنتی خود، کالج سنت جان و کالج نیونهام، در جایگاه دوم قرار گرفته است.
باشگاه قایقرانی کالج جیزس نیز عملکرد قدرتمندی دارد؛ تیم اول هشت‌نفرهٔ مردان آن هرگز در مسابقات می‌بامپس پایین‌تر از جایگاه دوازدهم و در لنت بامپس پایین‌تر از جایگاه یازدهم قرار نگرفته است. باشگاه قایقرانی جیزس همچنین مسابقات سالانهٔ جام فربرن را برگزار می‌کند.
تالار غذاخوری
شام سه‌مرحله‌ای معروف به تالار رسمی پنج شب در هفته در سالن اصلی غذاخوری کالج سرو می‌شود. همهٔ اعضای کالج ردای دانشگاهی می‌پوشند و مردان کت‌وشلوار رسمی و زنان لباس رسمی به تن می‌کنند. شام چهارمرحله‌ای ویژهٔ دانشجویان تحصیلات تکمیلی کالج، معروف به گارد هال، هر چهارشنبه در سالن بالایی سرو می‌شود. برخلاف بیشتر کالج‌های سنتی آکسفورد و کمبریج، کالج به دانشجویان تحصیلات تکمیلی اجازه می‌دهد روزهای سه‌شنبه در میز عالی غذا بخورند.
کالج یک غذاخوری به نام چَف و همچنین صبحانه‌های دیرهنگام در صبح شنبه و یکشنبه دارد. کالج همچنین باری به نام جی‌بار دارد.
رؤسا و اعضای هیئت علمی
رؤسا
سونیتا آلین در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان رئیس کالج انتخاب شد. پیش از او ایان وایت، استاد پیشین مهندسی ون اَک در دانشگاه، ریاست کالج را بر عهده داشت. رؤسای پیشین کالج عبارت‌اند از:
- رابرت میر (۲۰۰۱–۲۰۱۱)، استاد پیشین مهندسی عمران سر کربی لِینگ در دانشگاه؛
- دیوید کرایتون (۱۹۹۷–۲۰۰۰)، استاد پیشین ریاضیات کاربردی در دانشگاه؛
- بارون رنفرو از کایمستورن (۱۹۸۶–۱۹۹۶)، استاد پیشین باستان‌شناسی دیزنی در دانشگاه؛
- سر آلن کوترل (۱۹۷۳–۱۹۸۶)، استاد پیشین علم مواد گلدسمیت و بعدها مشاور ارشد علمی دولت نزد نخست‌وزیر بریتانیا؛ و
- سر دنیس پیج (۱۹۵۹–۱۹۷۳)، استاد پیشین زبان و ادبیات یونانی رجیوس و رئیس آکادمی بریتانیا.
اعضای هیئت علمی
سه عضو کالج موفق به دریافت جایزهٔ نوبل شده‌اند. فیلیپ دبلیو. اندرسون در سال ۱۹۷۷ جایزهٔ نوبل فیزیک را دریافت کرد. اندرسون از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۵، در دوره‌ای که استاد مهمان آزمایشگاه کاوندیش بود، عضو هیئت علمی کالج بود و از سال ۱۹۷۸ به‌عنوان عضو افتخاری باقی ماند. پیتر دی. میچل، که ابتدا دانشجوی کارشناسی و بعدها دانشجوی پژوهشی کالج بود، در سال ۱۹۷۸ جایزهٔ نوبل شیمی را دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۹ عضو افتخاری کالج شد. اریک ماسکین نیز در سال ۲۰۰۷ به‌طور مشترک برندهٔ جایزهٔ نوبل اقتصاد شد. ماسکین در سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۷ پژوهشگر کالج بود و از سال ۲۰۰۹ عضو افتخاری است.
چندین چهرهٔ برجستهٔ حقوق نیز عضو هیئت علمی کالج بوده‌اند. گلنویل ویلیامز، پژوهشگر حقوق کیفری، از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۸ عضو هیئت علمی بود. انجمن گلنویل ویلیامز، متشکل از اعضای کنونی و پیشین کالج جیزس، هر سال به افتخار او تشکیل جلسه می‌دهد. دیوید هیتون، ویراستار کتاب قوانین و مقررات هیتون و قاضی کنونی دیوان دادگستری کارائیب، از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۷ عضو هیئت علمی بود.
رابرت یوودال جنینگز عضو هیئت علمی کالج و بعدها استاد حقوق بین‌الملل ویول (۱۹۵۵–۱۹۸۲) بود و سپس به دیوان بین‌المللی دادگستری منصوب شد؛ جایی که از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۱ قاضی و از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ رئیس دیوان بود. جیمز کرافورد نیز عضو هیئت علمی کالج و بعدها استاد حقوق بین‌الملل ویول (۱۹۹۲–۲۰۱۴) بود و در نوامبر ۲۰۱۴ به دیوان بین‌المللی دادگستری منصوب شد.
پژوهشگر حوزهٔ آموزش، جیسون آردی، در سال ۲۰۲۲ صاحب کرسی استادی جامعه‌شناسی آموزش در دانشکدهٔ آموزش شد و از سال ۲۰۲۳ عضو هیئت علمی کالج بود تا اینکه در پی افشای مواردی از تخلف علمی در سال ۲۰۲۶ از سمت خود استعفا کرد.
اعضای افتخاری کنونی شامل راجر تولسون، لرد تولسون از دیوان عالی بریتانیا، سر روپرت جکسون از دادگاه تجدیدنظر انگلستان و ولز و سر کولمن تریسی، او نیز از دادگاه تجدیدنظر، هستند که همگی از دانشجویان پیشین کالج بوده‌اند.
اعضای افتخاری همچنین شامل استورمزی، دیم ساندرا داوسون، سر آنتونی گورملی، آنتونی گوبی، سر دیوید هر، مارتین ریس، بارون ریس از لودلو، کالین رنفرو، بارون رنفرو از کایمستورن، رابین رنویک، بارون رنویک از کلیفتون، سر برنارد سیلورمن، ریچارد تاک و آلن واتسون، بارون واتسون از ریچموند می‌شوند.
دانش‌آموختگان برجسته
جان بیل، مورخ، نمایشنامه‌نویس و اسقف اوسوری که چهره‌ای بحث‌برانگیز بود
ریچارد بنکرافت، اسقف اعظم کانتربری و ناظر ارشد تدوین ترجمه کتاب مقدس شاه جیمز
فولک گرویل، بارون اول بروک، شاعر، نمایشنامه‌نویس و دولتمرد عصر الیزابت
جان فلمستید، اخترشناس انگلیسی و نخستین ستاره‌شناس سلطنتی
توماس هرینگ، اسقف اعظم کانتربری و از حامیان سرشناس حزب ویگ و خاندان هانوفر
لارنس استرن، رمان‌نویس ایرلندی و روحانی کلیسای انگلیکان
استیو فیربرن، قایقران استرالیایی و مربی تأثیرگذار قایقرانی
الیستر کوک، روزنامه‌نگار بریتانیایی-آمریکایی
دومینیک راب، معاون پیشین نخست‌وزیر بریتانیا، وزیر دادگستری و لرد صدراعظم، و نماینده کنونی حزب محافظه‌کار در مجلس
اندرو میچل، نماینده محافظه‌کار مجلس
نیک هورنبی، رمان‌نویس انگلیسی و نویسنده کتاب درباره یک پسر
گریس چاتو، عضو گروه موسیقی کلین بندیت؛ تمامی اعضای این گروه در این کالج تحصیل کرده‌اند
توماس کرانمر، نخستین اسقف اعظم کانتربری پروتستان و تدوین‌کنندهٔ کتاب نمازنامه عام، از سال ۱۵۰۳ و در سن چهارده‌سالگی در این کالج تحصیل کرد.
رابرت مالتوس، پژوهشگر، فیلسوف، اقتصاددان و نظریه‌پرداز حوزهٔ جمعیت بریتانیایی، در سال ۱۷۸۴ در این کالج پذیرفته شد و در سال ۱۷۹۳ به مقام عضویت علمی (فلو) برگزیده شد.
ساموئل تیلور کولریج، شاعر و چهرهٔ برجستهٔ جنبش رمانتیک انگلستان
شاهزاده ادوارد، دوک ادینبرو، چهارمین و کوچک‌ترین فرزند ملکه الیزابت دوم
توری کینگ، استاد حوزهٔ مشارکت عمومی و ژنتیک
| نام | تولد | درگذشت | توضیحات |
|---|---|---|---|
| تاریخ‌های دوگانه ممکن است نشان‌دهنده گاه‌شماری قدیم و جدید باشند. | |||
| توماس کرانمر | ۱۴۸۹ | ۱۵۵۶ | اسقف اعظم کانتربری |
| جان بیل | ۱۴۹۵ | ۱۵۶۳ | اسقف اوسوری |
| توماس گودریچ | ۱۴۹۴ | ۱۵۵۴ | اسقف الی |
| آرتور گلدینگ | ۱۵۳۵/۶ | ۱۶۰۶ | مبلغ مذهبی پروتستان |
| فالک گرویل، بارون اول بروک | ۱۵۵۴ | ۱۶۲۸ | شاعر، نمایشنامه‌نویس، دولتمرد و زندگی‌نامه‌نویس سر فیلیپ سیدنی در عصر الیزابت |
| سر رابرت کاتن | ۱۵۷۰/۱ | ۱۶۳۱ | عتیقه‌شناس، نماینده مجلس و بنیان‌گذار کتابخانه کاتن |
| توماس برد | ۱۶۳۲ | روحانی، الهی‌دان و پیوریتن انگلیسی و معلم الیور کرامول | |
| فرانسیس هیگینسون | ۱۵۸۸ | ۱۶۳۰ | از نخستین کشیشان پیوریتن در نیو انگلند مستعمراتی و نخستین کشیش سیلم، ماساچوست |
| ریچارد استرن | ۱۵۹۶ | ۱۶۸۳ | اسقف اعظم یورک، رئیس کالج عیسی (۱۶۳۴) |
| جان الیوت | ۱۶۰۴ | ۱۶۹۰ | مبلغ مذهبی پیوریتن که کتاب مقدس را به زبان آلگونکویان ترجمه کرد |
| سر ریچارد فنشو | ۱۶۰۸ | ۱۶۶۶ | دیپلمات، مترجم و شاعر انگلیسی |
| جان استرایپ | ۱۶۴۳ | ۱۷۳۷ | روحانی، مورخ و زندگی‌نامه‌نویس انگلیسی |
| ویلیام بیل | ۱۷۸۴ | ۱۸۵۴ | رئیس کالج عیسی (Jesus College) (۱۶۳۲) |
| جان فلمستید | ۱۶۴۶ | ۱۷۱۹ | نخستین ستاره‌شناس سلطنتی |
| توماس هرینگ | ۱۶۹۳ | ۱۷۵۷ | اسقف اعظم کانتربری |
| متیو هاتن | ۱۶۹۳ | ۱۷۵۸ | اسقف اعظم کانتربری |
| جان جورتین | ۱۶۹۸ | ۱۷۷۰ | مورخ کلیسا |
| دیوید هارتلی | ۱۷۰۵ | ۱۷۵۷ | فیلسوف |
| لارنس استرن | ۱۷۱۳ | ۱۷۶۸ | رمان‌نویس |
| هنری ون | ۱۷۲۵ | ۱۷۹۷ | از رهبران جنبش انجیلی در کلیسای انگلستان |
| گیلبرت ویکفیلد | ۱۷۵۶ | ۱۸۰۱ | مدیر دو آکادمی غیرپیرو کلیسای رسمی (Nonconformist) |
| توماس رابرت مالتوس | ۱۷۶۶ | ۱۸۳۴ | نظریه‌پرداز حوزه جمعیت |
| ویلیام اوتر | ۱۷۶۸ | ۱۸۴۰ | نخستین رئیس کالج کینگز لندن |
| ساموئل تیلور کولریج | ۱۷۷۲ | ۱۸۳۴ | شاعر، منتقد و فیلسوف |
| دیوید بارتلت | ۱۸۲۱ | ۱۸۵۲ | بازیکن کریکت |
| جیمز ویمیس[۱] | ۱۸۲۸ | ۱۹۰۹ | سیاستمدار |
| ویلیام پرسی کارپمیل | ۱۸۵۳ | ۱۹۳۶ | بنیان‌گذار باشگاه راگبی باربارینز |
| سندفورد شولتز | ۱۸۵۷ | ۱۹۳۷ | بازیکن کریکت اهل انگلستان |
| چارلز ویبلی | ۱۸۵۹ | ۱۹۳۰ | روزنامه‌نگار و نویسنده |
| هربرت ویلیامز | ۱۸۶۰ | ۱۹۳۷ | اسقف وایاپو، نیوزیلند |
| استیو فیربرن | ۱۸۶۲ | ۱۹۳۸ | مربی قایقرانی (روئینگ) |
| سر آرتور کویلر-کاچ | ۱۸۶۳ | ۱۹۴۴ | رمان‌نویس و منتقد |
| هنری هاتسون | 1868 | 1916 | بازیکن کریکت |
| گرگور مک‌گرگور | 1869 | 1919 | بازیکن راگبی اسکاتلند و بازیکن کریکت انگلستان |
| برترام فلچر رابینسون | 1870 | 1907 | نویسنده، روزنامه‌نگار و ویراستار |
| جان مکسول ادموندز | 1875 | 1958 | متخصص مطالعات کلاسیک، شاعر، نمایشنامه‌نویس و نویسندهٔ سنگ‌نوشته‌های مشهور |
| رابرت استنفورد وود | 1886 | 1963 | نخستین رئیس دانشگاه ساوت‌همپتون |
| برنارد وان | 1887 | 1918 | دریافت‌کنندهٔ نشان صلیب ویکتوریا و فوتبالیست لیگ (دسته اول) برای باشگاه دربی کانتی بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ |
| سر هارولد اسکات | 1887 | 1969 | رئیس پلیس کلان‌شهر لندن از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۳ |
| ای. ام. دابلیو. تیلیارد | 1889 | 1962 | منتقد ادبی، رئیس کالج (۱۹۴۵–۱۹۵۹) |
| اف. اس. جی. کالتورپ | 1892 | 1935 | کاپیتان تیم کریکت انگلستان |
| سر چینتامان دواراکانات دشموک | 1896 | 1982 | نخستین فرماندار هندی «بانک مرکزی هند» (Reserve Bank of India)، وزیر دارایی در کابینهٔ دولت مرکزی |
| تام لوری | 1898 | 1976 | کاپیتان تیم کریکت نیوزیلند |
| الیستر کوک | 1908 | ۲۰۰۴ | گوینده رادیو و تلویزیون |
| جیکوب برونوفسکی | ۱۹۰۸ | ۱۹۷۴ | دانشمند و ریاضیدان |
| تام کیلیک | ۱۹۰۷ | ۱۹۵۳ | بازیکن کریکت اهل انگلستان |
| لرد (ساویل) گارنر | ۱۹۰۸ | ۱۹۸۳ | کمیسر عالی بریتانیا در کانادا، رئیس سرویس دیپلماتیک |
| جیمز ریوز | ۱۹۰۹ | ۱۹۷۸ | نویسنده و منتقد ادبی |
| دان سیگل | ۱۹۱۲ | ۱۹۹۱ | کارگردان و تهیه‌کننده فیلم آمریکایی |
| دیوید کلایو کرازبی ترنچ | ۱۹۱۵ | ۱۹۸۸ | بیست و چهارمین فرماندار هنگ‌کنگ |
| پیتر میچل | ۱۹۲۰ | ۱۹۹۲ | زیست‌شیمی‌دان؛ برنده جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۷۸ به خاطر کشف مکانیسم شیمی‌اسمزی سنتز ATP |
| سر جان جاردین پترسون | ۱۹۲۰ | ۲۰۰۰ | تاجر و فعال اقتصادی در هند |
| ریموند ویلیامز | ۱۹۲۱ | ۱۹۸۸ | منتقد ادبی و فرهنگی |
| هری جانسون | ۱۹۲۳ | ۱۹۷۷ | اقتصاددان |
| ادوین بوستون | ۱۹۲۴ | ۱۹۸۶ | روحانی و علاقه‌مند به ماشین‌های بخار |
| موریس کاولینگ | ۱۹۲۶ | ۲۰۰۵ | مورخ حوزه «سیاست عالی» (high politics) |
| هارولد پرکین | ۱۹۲۶ | ۲۰۰۴ | مورخ اجتماعی |
| جی. بی. استین | ۱۹۲۸ | ۲۰۱۱ | منتقد موسیقی و موسیقی‌شناس |
| آنتونی آرمسترانگ-جونز، نخستین ارل اسنودون | ۱۹۳۰ | ۲۰۱۷ | عکاس، فیلم‌ساز و همسر سابق شاهدخت مارگارت فقید (خواهر ملکه الیزابت دوم) |
| پیتر هرفورد | ۱۹۳۰ | ۲۰۱۹ | نوازنده ارگ و آهنگساز |
| دیوید مک‌کاچون | ۱۹۳۰ | ۱۹۷۲ | دانشگاهی |
| مایکل پودرو | ۱۹۳۱ | ۲۰۰۸ | مورخ هنر |
| ریچارد هی لوید | ۱۹۳۳ | ۲۰۲۱ | نوازنده ارگ و آهنگساز |
| تد دکستر | ۱۹۳۵ | ۲۰۲۱ | کاپیتان تیم کریکت انگلستان |
| پیتر جی. فلچر | ۱۹۳۶ | ۱۹۹۶ | رهبر ارکستر و نویسنده بریتانیایی |
| کالین رنفرو، بارون رنفرو از کایمزتورن | ۱۹۳۷ | باستان‌شناس | |
| هرب الیوت | ۱۹۳۸ | ورزشکار؛ برنده مدال طلای دو ۱۵۰۰ متر در المپیک تابستانی ۱۹۶۰ | |
| بری کی | ۱۹۳۹ | ۲۰۲۰ | ایمونولوژیست |
| فرناندو ویانلو | ۱۹۳۹ | ۲۰۰۹ | اقتصاددان ایتالیایی |
| دریک موری | ۱۹۴۳ | بازیکن کریکت اهل هند غربی | |
| لیسا جاردین | ۱۹۴۴ | ۲۰۱۵ | مورخ |
| راجر اسکروتن | ۱۹۴۴ | ۲۰۲۰ | فیلسوف |
| پل هریسون | ۱۹۴۵ | بنیان‌گذار جنبش جهانی همه‌خدایی (Pantheism)، دریافت‌کننده جایزه «Global 500» برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP)، نویسنده | |
| راجر تولسون | ۱۹۴۶ | ۲۰۱۷ | قاضی دیوان عالی بریتانیا |
| سر دیوید هر | ۱۹۴۷ | نمایشنامه‌نویس | |
| استفان کولینی | ۱۹۴۷ | منتقد ادبی و مورخ | |
| سر روپرت جکسون | ۱۹۴۸ | قاضی دادگاه تجدیدنظر (انگلستان و ولز) | |
| سایمون هورن‌بلوئر | ۱۹۴۹ | استاد مطالعات کلاسیک و استاد کرسی «گروت» در تاریخ باستان، کالج دانشگاهی لندن | |
| ایدان بلنجر | ۱۹۵۰ | مورخ، رئیس پیشین صومعه داون‌ساید ابی.[۲] | |
| تونی ویلسون | ۱۹۵۰ | ۲۰۰۷ | روزنامه‌نگار، بنیان‌گذار شرکت ضبط موسیقی «فکتوری رکوردز» |
| دیوید ووتون | ۱۹۵۰ | شهردار لندن | |
| کیمبرلی رو | ۱۹۵۱ | ترانه‌سرا و نوازنده گیتار | |
| مالکوم آرچر | ۱۹۵۲ | مدیر موسیقی کلیسای کالج وینچستر | |
| برنارد سیلورمن | ۱۹۵۲ | آمارشناس بریتانیایی و رئیس کالج سنت پیتر، آکسفورد | |
| جف هون | ۱۹۵۳ | وزیر دفاع، مسئول انضباط حزبی (Chief Whip)، دبیر خزانه‌داری و وزیر ترابری پیشین | |
| آنتونی جولیوس | ۱۹۵۶ | وکیل بریتانیایی | |
| اندرو میچل | ۱۹۵۶ | وزیر توسعه بین‌المللی (از مه ۲۰۱۰) | |
| نیک هورنبی | ۱۹۵۷ | رمان‌نویس و روزنامه‌نگار | |
| شان وودوارد | ۱۹۵۸ | سیاستمدار بریتانیایی، وزیر ایرلند شمالی پیشین | |
| جان بارون | ۱۹۵۹ | سیاستمدار محافظه‌کار بریتانیایی | |
| جیمز اودانل | ۱۹۶۱ | نوازنده ارگ و سرپرست گروه کُر کلیسای وست‌مینستر | |
| تئودور هاکل | ۱۹۶۲ | مشاور ارشد حقوقی برای ولز | |
| گلن گویی | ۱۹۶۲ | کارگردان فیلم و تئاتر | |
| کوئنتین لتس | ۱۹۶۳ | روزنامه‌نگار بریتانیایی، نویسنده فعلی نشریه نیو استیتسمن | |
| اندرو سالومون | ۱۹۶۳ | نویسنده و استاد روان‌شناسی بالینی؛ برنده جایزه ملی کتاب (۲۰۰۱) و فینالیست جایزه پولیتزر | |
| شاهزاده ادوارد | ۱۹۶۴ | دوک ادینبرو | |
| جیمز وود | ۱۹۶۵ | منتقد ادبی | |
| فیلیپ هنشر | ۱۹۶۵ | رمان‌نویس و روزنامه‌نگار | |
| استفانی تئوبالد | ۱۹۶۶ | رمان‌نویس و روزنامه‌نگار | |
| لوئیس پیو | ۱۹۶۹ | شناگر استقامتی و فعال حوزه حفاظت از اقیانوس‌ها | |
| توری کینگ | ۱۹۶۹ | استاد حوزه مشارکت عمومی و ژنتیک در دانشگاه لستر[۳] | |
| جایلز دیلنوت | ۱۹۷۱ | مجری تلویزیون و روزنامه‌نگار | |
| چارلز هریسون | ۱۹۷۴ | نوازنده ارگ و مدیر گروه کُر کلیسای جامع چیچستر | |
| راس اتکینز | ۱۹۷۴ | روزنامه‌نگار | |
| دومینیک سندبروک | ۱۹۷۴ | مورخ | |
| الکسیس تیلور | ۱۹۸۰ | موسیقی‌دان (عضو گروه هات چیپ)، آهنگساز، خواننده | |
| گریس چاتو | ۱۹۸۵ | موسیقی‌دان (عضو گروه‌های کلین بندیت و مسیو ویالینز)، خواننده | |
| جیسون فوربز | ۱۹۹۰ | بازیگر، کمدین | |
یادداشت‌ها
- ↑ نام کامل کالج کالج مریم مقدس، یوحنای قدیسِ بشارت‌دهنده و باکرهٔ جلیل، قدیسه رادگوند، در نزدیکی کمبریج است. نام رایج آن از نام نیایشگاهش، یعنی «جیزس چپل»، گرفته شده است.
منابع
- ↑ "James Balfour Wemyss". Cambridge Alumni Database. Archived from the original on 27 November 2022. Retrieved 27 November 2022.
- ↑ People of Today (Debrett, 2006, p. 120)
- ↑ "Dr Turi King awarded prestigious Fellowship". Archived from the original on 2 October 2022. Retrieved 2 October 2022.
- کالج‌های دانشگاه کمبریج
- بناهای فهرستشده درجه ۱ در کمبریج
- ساختمان‌های آموزشی فهرست شده درجه ۱
- نهادهای آموزشی بنیانگذاریشده در سده ۱۵ (میلادی)