یانگ‌وون

پادشاه یانگ‌وون (به کره‌ای: 양원왕)، (زاده: ۵۳۸؛ سلطنت: ۵۴۵~۵۵۹ میلادی)؛ بیست و چهارمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین از سه پادشاهی کره بود. او پسر ارشد پادشاه آن‌وون بود. در طول سلطنت پادشاه یانگ‌وون، گوگوریو به تدریج، به علت جنگ‌های داخلی^[۱] ضعیف شد و مجبور شد اقدامات فوری متعددی برای جلوگیری از تهاجمات خارجی انجام دهد، و در نهایت منطقه سئول را به اتحاد دو پادشاهی دیگر (بکجه و شیلا) از دست داد.^{[۲][۳][۴][۵]}

بخشی از مجموعهٔ
تاریخ کره
پیش از تاریخ جولمون میومان
دوره باستان گوجوسان ۲۳۳۳ – ۱۰۸ پیش از میلاد تانگون گیجا ویمان جین سدهٔ ۴ – ۲ پیش از میلاد یه‌مک
سه پادشاهی نخست کره بویو بویوی شرقی گالسا بویو اوکجو دونگ یه سم‌هان متحدین ماهان متحدین بایون‌هان متحدین جین‌هان فرمانداری‌های ۴ گانه
سه پادشاهی کره گوگوریو ۳۷ ق.م – ۶۶۸ م بکجه ۱۸ ق.م – ۶۶۰ م شیلا ۵۷ ق.م – ۹۳۵ م گایا ۴۲ – ۵۶۲ میلادی
دوره دولت‌های شمالی و جنوبی شیلای متحد ۶۶۸ – ۹۳۵ م بالهه ۶۹۸ – ۹۲۶ م
سه پادشاهی پایانی کره بکجه نو ۸۹۲ – ۹۳۶ م ته‌بونگ ۹۰۱ – ۹۱۸ م شیلای متحد ۶۶۸ – ۹۳۵ م
دوره دودمانی گوریو ۹۱۸ – ۱۳۹۲ م پادشاهی چوسان ۱۳۹۲–۱۸۹۷ م امپراتوری کره ۱۸۹۷–۱۹۱۰ م
دوره استعماری استعمار ژاپن ۱۹۱۰–۱۹۴۵ میلادی دولت در تبعید ۱۹۱۹–۱۹۴۸ میلادی
دوره امروزی حکومت نظامی ۱۹۴۵–۱۹۴۸ کره شمالی ۱۹۴۸–تاکنون کره جنوبی ۱۹۴۸–تاکنون
بر پایه موضوع هنر کره‌ای تقسیم کره جغرافیای شبه‌جزیره کره تاریخچه زبان کره‌ای فهرست پادشاهان کره (شجره‌نامه پادشاهان کره‌ای) نام‌های کره تاریخچه نیروی دریایی کره سیاست‌ها: ( سیاست در کره شمالی · سیاست در کره جنوبی) ججودو
گاه‌شمار تاریخ کره

او از زمان تولدش باهوش و خردمند بود. با بزرگ شدنش شجاعتش از دیگران پیشی گرفت و در ژانویه ۵۳۳ ولیعهد شد. در طول سلطنت پادشاه یانگ‌وون گوگوریو به دلیل درگیری‌ها و شورش‌های داخلی بین قدرت‌های سیاسی و در سطح خارجی حمله گوک‌ترک‌ها و از دست دادن چندین دژ دوران افول را سپری کرد. شورش‌ها و جنگ‌های داخلی در زمان او دلیل شکست‌های گوگوریو بود، زیرا اگر گوگوریو حتی کمی متحد بود هرگز شکست نمی‌خورد، و این در جنگ‌های گوگوریو–سویی و جنگ‌های گوگوریو–تانگ بعدها مشخص شد.

• پدر: پادشاه آن‌وون (به کره‌ای: 안원태왕)
  • پدربزرگ: پادشاه مونجامیونگ (به کره‌ای: 문자명태왕)
• مادر: بانوی میانه (به کره‌ای: 중부인)
• همسر ناشناس
  • پسر: شاهزاده یانگسونگ (به کره‌ای: 양성)

او درسال ۵۳۳ میلادی، سومین سال سلطنت پادشاه آن‌وون، به عنوان وارث تاج و تخت تأیید شد. اگرچه او وارث بود، اما گفته می‌شود که پس از مرگ پدرش نتوانست به سادگی قدرت را به دست گیرد. پادشاه آن‌وون سه زن داشت و چون اولی برای او پسری به دنیا نیاورد، سایر ملکه‌ها تلاش کردند تا پسرشان را بر تخت سلطنت بنشانند. حامیان پادشاه یانگ‌وون در مبارزه نظامی پیروز شدند و او توانست به تاج و تخت برسد.

پادشاه یانگ‌وون درسال ۵۴۷ میلادی برای جنگ آماده شد، دژ بگام را بازسازی کرد و دژ شین را تعمیر کرد. در سال ۵۴۸، او ۶٫۰۰۰ سرباز را به دژ دوکسان بکجه فرستاد، اما ژنرال شیلا جوجین رهبری ارتش امدادی را بر عهده داشت و حمله گوگوریو شکست خورد. درسال ۵۵۰ میلادی، بکجه به دژ دوسال حمله کرد و آن را غارت کرد. گوگوریو ضد حمله کرد و به دژ گومهیون بکجه حمله کرد، اما شیلا از این فرصت استفاده کرد و دو دژ دیگر گوگوریو را تصرف کرد.^[۳][۶]

درسال ۵۵۱ میلادی، امپراتوری نوظهور گوک‌ترکها از آسیای مرکزی حمله کرد و دژ شین را محاصره کرد. که نتوانستند آن را بگیرند، به جای آن به دژ بگام حمله کردند. در این هنگام، پادشاه یانگ‌وون ژنرال خود «گو هول» و ۱۰٫۰۰۰ سرباز را علیه گوک‌ترک‌ها فرستاد. آنها ۱٫۰۰۰ نفر را کشتند یا اسیر کردند. در همان سال، شیلا بار دیگر حمله کرد و ده ناحیه از منطقه سئول کنونی را تصرف کرد. درسال ۵۵۲ میلادی دژ جانگ‌آن ساخته شد. در سال ۵۵۴ میلادی، نیروهای پادشاه یانگ‌وون به دژ آنگچون در بکجه حمله کردند، اما موفق به تصرف آن نشدند.

درسال ۵۵۳ میلادی، ون‌شوآن، امپراتور چی شمالی، سفیر کوی‌لیو را به گوگوریو فرستاد تا غیرنظامیان چینی را که از ناآرامی‌ها در پایان وی شمالی فرار کرده بودند، به گوگوریو بازگرداند. وقتی دربار پادشاه یانگ‌وون نپذیرفت، کوی‌لیو عصبانی شد و پادشاه یانگ‌وون را با مشت روی صندلی‌اش زد. پادشاه یانگ‌وون که ترسیده بود از امتناع خود عذرخواهی کرد و با بازگرداندن پنج هزار خانوار موافقت کرد.

درسال ۵۵۷ میلادی، پادشاه یانگ‌وون شاهزاده یانگسونگ را به عنوان وارث تاج و تخت تعیین کرد. در دهمین ماه قمری همان سال، فرمانده گون‌جوری قلعه هواندو شورش کرد، اما شورش سرکوب شد و او اعدام شد. پادشاه یانگ‌وون درسال ۵۵۹ میلادی پس از پانزده سال سلطنت درگذشت.