تاریخ یهودیان در لیبی
| قسمتی از چشم‌انداز یهودیت |
| قوم یهود و یهودیت |
|---|
 |
|
|
تاریخ یهودیان در لیبی (انگلیسی: History of the Jews in Libya)، به قرن سوم قبل از میلاد بازمی‌گردد، زمانی که برقه تحت فرمانروایی یونانیان بود. جمعیت یهودی لیبی، بخشی از جامعه سفاردی‌ها-یهودیان مغربی، تا زمان مدرن به‌طور مداوم در این منطقه ساکن بودند. در طول جنگ جهانی دوم، جمعیت یهودی لیبی توسط رژیم ایتالیای فاشیست تحت یهودستیزی قوانین نژادی ایتالیا و تبعید توسط ایتالیایی‌ها و آلمان نازی قرار گرفتند.
پس از جنگ، خشونت ضدیهودی باعث شد بسیاری از یهودیان کشور را ترک کنند، عمدتاً برای اسرائیل، اگرچه تعداد قابل توجهی به ایتالیا و آمریکای شمالی نقل مکان کردند. در زمان سرهنگ معمر قذافی، که تاریخ لیبی در دوران معمر قذافی، اوضاع بیشتر بدتر شد و در نهایت منجر به مهاجرت بقیه جمعیت یهودی شد. آخرین یهودی لیبی، رینا دباخ ۸۰ ساله، در سال ۲۰۰۳ این کشور را ترک کرد.
تاریخ باستان
دوره بطلمیوسی
منطقه لیبی در دوران کلاسیک به سه منطقه جغرافیایی مجزا، تریپولیتانیا، برقه و فزان تقسیم می‌شد. مهاجرت یهودیان عمدتاً در امتداد خطوط ساحلی بود و از نظر تاریخی اکثریت قریب به اتفاق جمعیت یهودیان در استان غربی تریپولیتانیا متمرکز بودند.[۱] سکونت اولیه یهودیان در برقه، منطقه‌ای با نفوذ قابل توجه یونان در شمال شرقی لیبی فعلی، احتمالاً ناشی از حضور قابل توجه آنها در امپراتوری بطلمیوسی همسایه بود.[۲] پس از فتح یهودیا توسط بطلمیوس یکم سوتر، بسیاری از یهودیان در ابتدا به اسارت گرفته شدند اما بعداً آزاد شدند، در حالی که برخی دیگر داوطلبانه به مصر مهاجرت کردند و جذب فرصت‌های اقتصادی و سیاست‌های تساهل‌آمیز بطلمیوس شدند. در سال ۳۱۲ پیش از میلاد، بطلمیوس بسیاری از یهودیان را در برقه اسکان داد تا پادشاهی خود را تقویت کند.[۳]
سوابق تاریخی اطلاعات محدودی در مورد توسعه جوامع یهودی در سیرناییکا در دوره بطلمیوس ارائه می‌دهد. یکی از چهره‌های برجسته این زمان جیسون اهل سیرنای است که روایتی تاریخی از شورش مکابی در قرن دوم پیش از میلاد نوشت. این روایت بعداً در مکابیان دوم خلاصه شد. در حالی که اثر جیسون نشان دهنده تحصیلات پیشرفته و علاقه به آرمان‌های ملی‌گرایانه یهودی است، مشخص نیست که آیا دیدگاه‌های او نماینده یهودیان سیرناییکای گسترده‌تر بوده است یا خیر. با این وجود، نوشته‌های او نشان می‌دهد که ممکن است در این دوره سطحی از تعامل بین یهودیه و سیرناییکا وجود داشته باشد.[۴]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Roumani 2008, p. 1.
- ↑ Barclay 1996, pp. 232–234.
- ↑ Gilbert, Martin: In Ishmael's House, p. 2-3
- ↑ Barclay 1996.
پیوند به بیرون
