جناس مذیل
| بخشی از سلسله مقالات در مورد |
| آرایههای ادبی |
|---|
 درگاه ادبیات فارسی |
جناس مُذَیَّل (به معنی دامندار)، متوج، یا مختلفالآخر، در آرایههای ادبی از انواع جناس افزایشی است که یک حرف به آخر یکی از ارکان افزوده میشود، مانند «سوا» و «سوانح».[۱]
جستارهای وابسته
انواع
جناس مزیل چهار نوع است:
- یکی از متجانسین نسبت به دیگری یک مصوت کوتاه «ه» اضافه دارد، مانند نام و نامه.
- یکی از متجانسین نسبت به دیگری یک مصوت بلند اضافه دارد، مانند «ساق و ساقی».
- یکی از متجانسین نسبت به دیگری یک صامت اضافه دارد، مانند «سر و سرد» یا «سر و سرو».
- یکی از متجانسین نسبت به دیگری یک مجموعه صامت و مصوت اضافه دارد، که دو نوع است:
- مصوت کوتاه است، مانند «دار و دارم».
- مصوت بلند است، مانند «سر و سراب».
پانویس
- ↑ اسلامی، اسماعیل، زیباییشناسی جناس در دیوان شابالظریف، فصلنامه زیباییشناسی ادبی، شماره ۵۳، ۱۴۰۱
منابع
- طهرانی ثابت، ناهید، «انواع جناس»، تیر ۱۳۹۷
- محمدنژاد، معصومه، جناس در نفثهالمصدور
- واعظ کاشفی سبزواری، کمالالدین حسین، (۱۳۶۹)، بدایعالافکار فی صنایعالاشعار، ویرایش میرجلالالدین کزازی، چاپ اول، تهران: مرکز.
- کزازی، جلالالدین (۱۳۷۳)، زیباشناسی سخن پارسی (بدیع)، چاپ اول، تهران: مرکز.