رباتیک BEAM

رباتیک BEAM (به انگلیسی: BEAM robotics) سبکی از رباتیک است که به‌جای ریزپردازنده عمدتاً از مدارهای ساده الکترونیکی آنالوگ، مانند مقایسه‌گرها، بهره می‌گیرد تا طراحی‌ای به‌شکلی غیرمعمول ساده پدید آورد. نام آن از حروف نخست واژه‌های زیست‌شناسی، الکترونیک، زیبایی‌شناسی و مکانیک گرفته شده است. این سبک از رباتیک هرچند به انعطاف‌پذیری رباتیک مبتنی بر ریزپردازنده نیست، می‌تواند در انجام وظیفه‌ای که برای آن طراحی شده مقاوم و کارآمد باشد.

سازوکار پایه‌ای رباتیک BEAM بر توانایی پاسخ به محرک استوار است. این سازوکار را مارک تیلدن ابداع کرد، جایی که مداری برای شبیه‌سازی رفتار نورون‌های زیستی به‌کار می‌رود. بسیاری از ربات‌های BEAM برای بهره‌گیری از انرژی خورشیدی طراحی شده‌اند و با آرایه‌های خورشیدی کوچک نیرو می‌گیرند تا در گستره وسیعی از شرایط نوری به‌صورت خودمختار کار کنند.