لجستیک خودران
لجستیک خودران (به انگلیسی: Autonomous logistics) به سامانه‌هایی گفته می‌شود که جابه‌جایی بدون سرنشین و خودمختار تجهیزات، بار، افراد، اطلاعات یا منابع را از یک نقطه به نقطه دیگر با کمترین دخالت انسانی فراهم می‌کنند. لجستیک خودران حوزه‌ای نوپا در پژوهش است و تاکنون سامانه‌های اندکی از آن توسعه یافته یا به‌کار گرفته شده‌اند.[۱]
زیرشاخه‌های گوناگونی برای وسایل نقلیه لجستیک خودران وجود دارد؛ از جمله لجستیک زمینی مبتنی بر خودروهای زمینی بدون سرنشین، لجستیک هوایی مبتنی بر هواپیماهای بدون سرنشین برای امدادرسانی و تحویل بسته‌ها، لجستیک فضایی با بهره‌گیری از فضاپیماهای باری بدون سرنشین، و لجستیک سطحی و زیرسطحی در دریا.
منابع
- ↑ James J.Q. Yu and Albert Y.S. Lam (۲۰۱۸). «Autonomous Vehicle Logistic System: Joint Routing and Charging Strategy». IEEE Transactions on Intelligent Transportation Systems.
{{cite web}}: پارامتر|پیوند=ناموجود یا خالی (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
ردهها:
- رباتیک
- لجستیک
- سامانه‌های چندرباتی
- خودروهای هدایتپذیر