ریسندگی
ریسندگی تکنیکی پیچ در پیچ برای تشکیل نخ از الیاف است. الیاف مورد نظر کشیده شده، پیچ خورده و روی یک ماسوره پیچیده میشود. نوعی ریسندگی مکانیکی در اواخر دههٔ ۱۷۰۰ اختراع شد و به یکی از مهمترین صنایع انقلاب صنعتی تبدیل شد.
تاریخچه
کشت پنبه و دانش ریسندگی و بافندگی آن در منطقهٔ مرواه در حدود قرن چهارم قبل از میلاد به سطح بالایی رسید. صادرات منسوجات یکی از منابع ثروت مرواه بود.[۱]
در ابتدا ریسندگی بهصورت دستی و با استفاده از ابزاری به نام دوک چرخان (spindle whorl) انجام میشد. اما از حدود قرن ششم میلادی، چرخ ریسندگی به ابزار غالب ریسندگی در سراسر آسیا و اروپا تبدیل شد. در اواخر قرن هجدهم، اختراع دستگاههای چرخ نخریسی جنی (Spinning Jenny) و چرخ نخریسی میول (Spinning Mule)، ریسندگی مکانیکی را بسیار کارآمدتر از روش دستی ساخت و بهویژه باعث شد که تولید پنبه به یکی از صنایع کلیدی انقلاب صنعتی بدل شود.
منابع
- ↑ G. Mokhtar (January 1, 1981). Ancient civilizations of Africa. Unesco. International Scientific Committee for the Drafting of a General History of Africa. p. 310. ISBN 978-0-435-94805-4. Retrieved June 19, 2012 – via Books.google.com.
پیوند به بیرون
| اصلیها |  | |
|---|---|---|
| تاریخچه … |
| |
| منطقه ای و قومی |
| |
| مرتبط |
| |
| واژهنامهها |
| |