فلیکس بلوخ
فلیکس بلوخ | |
|---|---|
 فلیکس بلوخ، دانشگاه استانفورد | |
| زادهٔ | ۲۳ اکتبر ۱۹۰۵ |
| درگذشت | ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۳ (۷۷ سال) |
| ملیت | سوئیسی-آمریکایی |
| محل تحصیل | دانشگاه صنعتی زوریخدانشگاه لایپزیگ |
| شناختهشده برای | به خاطر روشهای جدید دربارهٔ اکتشافها و آزمایشهای تشدید مغناطیسی هسته |
| جوایز |  جایزه نوبل فیزیک (۱۹۵۲) |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | فیزیک |
| محل کار | دانشگاه کالیفرنیا، برکلیدانشگاه استنفورد |
| استاد راهنما | ورنر هایزنبرگ |
فلیکس بلوخ (به آلمانی: Felix Bloch) دانشمند یهودی آمریکایی سوئیسی-تبار و یکی از مخترعان تشدید مغناطیسی هسته است.
بلوخ بخاطر این کشف خود، برنده جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۵۲ گردید.
وی کارمند آزمایشگاه ملی لاس آلاموس در پروژه منهتن بود.[۱]
بلوخ در کرسی استادی در دانشگاه استنفورد و دانشگاه هاروارد خدمت نمود.
منابع
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ فلیکس بلوخ موجود است.
مدلهای اتمی | |
|---|---|
| تک اتم ها |
|
| اتم های جامدات | |
| اتم های مایعات | |
| اتم های گازها |
|
| دانشمندان | |
| |
