هانس بیته
هانس آلبرشت بیته | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۲ ژوئیهٔ ۱۹۰۶ |
| درگذشت | ۶ مارس ۲۰۰۵ (۹۸ سال) |
| ملیت | آمریکایی |
| محل تحصیل | دانشگاه فرانکفورت دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ |
| شناختهشده برای | فیزیک هستهای الکترودینامیک کوانتومی |
| جوایز | نشان هنری دراپر (۱۹۴۷) مدال فرانکلین (۱۹۵۹)  جایزه نوبل فیزیک (۱۹۶۷) |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | فیزیک |
| محل کار | دانشگاه ابرهارد کارلز توبینگن دانشگاه کرنل دانشگاه منچستر |
| استاد راهنما | آرنولد زومرفلد |
هانس آلبرشت بیته (به آلمانی: Hans Albrecht Bethe) (زاده ۲ ژوئیه ۱۹۰۶ - درگذشته ۶ مارس ۲۰۰۵) دانشمند و فیزیکدان نظری سرشناس آمریکایی آلمانیتبار بود. او سهم عمده ای در اختر فیزیک، الکترودینامیک کوانتومی و فیزیک حالت جامد داشت او به خاطر کارهایش در زمینه واکنشهای هسته ای درون ستارگان در سال ۱۹۶۷ برنده جایزه نوبل شد.. وی استاد دانشگاه کرنل و از اعضای پروژه منهتن بود. در طول جنگ جهانی دوم بته به عنوان مدیر بخش نظری آزمایشگاه لوس آلاموس کار میکرد. وی نقشی کلیدی در محاسبه جرم بحرانی و همچنین توسعه آزمایش ترینیتی داشت.
بعد از جنگ جهانی دوم بته نقشی بسیار مهم در توسعه بمب هیدروژنی داشت اگرچه زمانی که به پروژه پیوست امید داشت که بتواند ثابت کند که ساخت چنین چیزی امکانپذیر نیست.
منابع
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ هانس بیته موجود است.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Hans Bethe». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۵.
