کنت ویلسن
کنت ویلسن | |
|---|---|
![]() | |
| نام هنگام تولد | Kenneth Geddes Wilson |
| زادهٔ | ۸ ژوئن ۱۹۳۶ |
| درگذشت | ۱۵ ژوئن ۲۰۱۳ (۷۷ سال) |
| ملیت | ایالات متحده آمریکا |
| محل تحصیل | دانشگاه هاروارد (بیای) مؤسسه فناوری کالیفرنیا (پیاچدی) |
| شناختهشده برای | گروه بازبهنجارش گذار فاز Wilson loops |
| جوایز | جایزه دنی هینمن در فیزیک ریاضی (۱۹۷۳) مدال بولتزمان (۱۹۷۵) جایزه ولف در فیزیک (۱۹۸۰) جایزه نوبل فیزیک (۱۹۸۲) Eringen Medal (۱۹۸۴) مدال دیراک (۱۹۸۹) |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | فیزیک نظری |
| محل کار | دانشگاه کرنل (۱۹۶۳–۱۹۸۸) دانشگاه ایالتی اوهایو (۱۹۸۸–۲۰۰۸) |
| پایاننامه | An investigation of the Low equation and the Chew-Mandelstam equations (۱۹۶۱) |
| استاد راهنما | ماری گل-من |
| دانشجویان دکتری | H. R. Krishnamurthy رومن جکیو مایکل پسکین Serge Rudaz پائول گینسپارگ استیون آر. وایت |
کنت جی ویلسن (به انگلیسی: Kenneth Geddes Wilson) (زاده ۸ ژوئن ۱۹۳۶ – درگذشته ۱۵ ژوئن ۲۰۱۳) یک فیزیکدان نظری آمریکایی بود. او در سال ۱۹۷۵ برنده مدال بولتزمن و همچنین در سال ۱۹۸۱ برای ارائه روشی در مورد تحلیل پدیدههای بحرانی مفتخر به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد.[۱]
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Kenneth G. Wilson». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۳ مه ۲۰۱۴.

