فهرست وابسته‌های دیپلماتیک گرجستان

وابسته‌های دیپلماتیک گرجستان

موقعیت گرجستان که بین دریای سیاه، روسیه و ترکیه قرار گرفته‌است، آن را از نظر استراتژیک مهم می‌کند. این کشور به عنوان دروازه ای از دریای سیاه به قفقاز و منطقهٔ بزرگتر دریای خزر در حال توسعه است، اما به عنوان یک حائل بین روسیه و ترکیه نیز عمل می‌کند. گرجستان روابط طولانی و پر فراز و نشیبی با روسیه دارد، اما به دیگر همسایگان خود نزدیک شده و در جستجوی گزینه‌ها و فرصت‌هایی برای نزدیکی به غرب است. این کشور با اتحادیه اروپا قرارداد مشارکت و همکاری امضا کرده، و سرمایه‌گذاری خارجی را تشویق می‌کند. فرانسه، آلمان، کره جنوبی، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا همگی در تفلیس سفارت دارند. گرجستان در سالهای ۲۰۰۴–۲۰۰۸ به دنبال عضویت در ناتو بود، اما در مواجهه با مخالفت شدید روسیه موفق نشد.[۱]

گرجستان عضو سازمان ملل متحد، شورای اروپا و سازمان امنیت و همکاری اروپا است. گرجستان به دلیل موقعیت استراتژیک خود در هر دو حوزهٔ نفوذ روسیه و ایالات آمریکا قرار دارد. ,[۲] با این حال، روابط گرجستان با روسیه به دلیل |جنجال‌های مربوط به جاسوسی در سال ۲۰۰۶ و جنگ روسیه و گرجستان در پایین‌ترین حد خود از سال ۱۹۲۱ است. در نتیجه گرجستان روابط دیپلماتیک خود را با روسیه قطع کرد و کشورهای مستقل مشترک‌المنافع را ترک کرد.[۳] از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲، گرجستان با حدود ۵۰ کشور روابط دیپلماتیک برقرار کرد.[۴][۵]

وابسته‌های کنونی

آفریقا

کشور میزبان شهر میزبان وابسته آکرودیته ارجاع
 مصر قاهره سفارت
 اتیوپی آدیس آبابا سفارت
 آفریقای جنوبی پرتوریا سفارت

آمریکا

کشور میزبان شهر میزبان وابسته آکرودیته ارجاع
 آرژانتین بوئنوس آیرس سفارت
 برزیل برازیلیا سفارت
 کانادا اتاوا سفارت
 کوبا هاوانا سفارت
 مکزیک مکزیکوسیتی سفارت
 ایالات متحده آمریکا واشینگتن، دی.سی. سفارت
نیویورک سرکنسول‌گری
سان فرانسیسکو سرکنسول‌گری

آسیا

کشور میزبان شهر میزبان وابسته آکرودیته ارجاع
 ارمنستان ایروان سفارت
 جمهوری آذربایجان باکو سفارت
Ganja سرکنسول‌گری
 چین پکن سفارت
 هند دهلی نو سفارت
 اندونزی جاکارتا سفارت
کشورها:
 ایران تهران سفارت
 اسرائیل تل‌آویو سفارت
 ژاپن توکیو سفارت
 اردن امان سفارت
 قزاقستان نورسلطان سفارت
کشورها:
 کویت کویت (شهر) سفارت
 مالزی کوالا لامپور سفارت
 قطر دوحه سفارت
 عربستان سعودی ریاض سفارت
 کره جنوبی سئول سفارت
 ترکیه آنکارا سفارت
استانبول سرکنسول‌گری
ترابزون سرکنسول‌گری
 ترکمنستان عشق‌آباد سفارت
 امارات متحده عربی ابوظبی سفارت
 ازبکستان تاشکند سفارت

اروپا

کشور میزبان شهر میزبان وابسته آکرودیته ارجاع
 اتریش وین سفارت
سازمان‌های بین‌المللی:
 بلاروس مینسک سفارت
 بلژیک بروکسل سفارت
کشورها:
سازمان‌های بین‌المللی:
 بلغارستان صوفیه سفارت
 قبرس نیکوزیا سفارت
 جمهوری چک پراگ سفارت
 دانمارک کپنهاگ سفارت
 استونی تالین سفارت
 فنلاند هلسینکی سفارت
 فرانسه پاریس سفارت
سازمان‌های بین‌المللی:
 آلمان برلین سفارت
 یونان آتن سفارت
کشورها:
سالونیک سرکنسول‌گری
 سریر مقدس رم[note ۱] سفارت
 مجارستان بوداپست سفارت
 جمهوری ایرلند دوبلین سفارت
 ایتالیا رم سفارت
سازمان‌های بین‌المللی:
 لتونی ریگا سفارت
 لیتوانی ویلنیوس سفارت
 مولدووا کیشیناو سفارت
 هلند لاهه سفارت
 نروژ اسلو سفارت
 لهستان ورشو سفارت
 رومانی بخارست سفارت
 روسیه مسکو حافظ منافع
 اسلواکی براتیسلاوا سفارت
 اسلوونی لیوبلیانا سفارت
 اسپانیا مادرید سفارت
کشورها:
بارسلون سرکنسول‌گری
 سوئد استکهلم سفارت
  سوئیس برن (سوئیس) سفارت
 اوکراین کی‌یف سفارت
دونتسک کنسول‌گری
اودسا کنسول‌گری
 بریتانیا لندن سفارت

اقیانوسیه

کشور میزبان شهر میزبان وابسته آکرودیته ارجاع
 استرالیا کانبرا سفارت
کشورها:

سازمان‌های چندجانبه

سازمان شهر میزبان کشور میزبان وابسته آکرودیته ارجاع
 شورای اروپا استراسبورگ فرانسه نمایندگی دائم
 سازمان ملل متحد نیویورک ایالات متحده آمریکا نمایندگی دائم
ژنو سوئیس نمایندگی دائم
 یونسکو پاریس فرانسه نمایندگی دائم

یادداشت‌ها

  1. ↑ سفارت گرجستان در سریر مقدس در خارج از قلمرو واتیکان است و در رم قرار دارد.

منابع

  1. ↑ Tsygankov, Andrei P. (2013). "The Russia-NATO mistrust: Ethnophobia and the double expansion to contain 'the Russian Bear'". Communist and Post-Communist Studies. 46 (1): 179–188. doi:10.1016/j.postcomstud.2012.12.015.
  2. ↑ Utiashvili, Tamta (4 June 2014). "Why Is a Small State Like Georgia Important for the USA, the EU and Russia?". e-ir.info/. Retrieved 21 October 2014.
  3. ↑ Kramer, Andrew (29 August 2008). "Georgia and Russia Cut Diplomatic Ties". The New York Times. Retrieved 21 October 2014.
  4. ↑ Donnacha Ó Beacháin: Cheque-Mates? Abkhazia’s Quest for International Recognition, in: Studies of Transition States and Societies, Vol 11, No 1 (2019), pp. 55–76 (here: p. 68).
  5. ↑ Q&A with Foreign Minister Vashadze, Civil.ge 27 June 2012.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.