مجموعه آوالون

مجموعه آوالون
~۵۷۵ – ~۵۶۰ سال[۱]
فسیل‌های برگ‌سان از میستیکن پوینت (Mistaken Point)، در شبه‌جزیره آوالونِ کانادا.
تعریف
نوع بخشمیستیکن پوینت، نیوفاندلند، کانادا ۴۶°۳۷′۵۵″ شمالی ۵۳°۱۱′۲۵″ غربی / ۴۶٫۶۳۱۹۴°شمالی ۵۳٫۱۹۰۲۸°غربی / 46.63194; -53.19028

مجموعه آوالون (Avalon assemblage) نخستین مجموعه از سه مجموعهٔ زیستیِ دوره ادیاکاران پسین بود که بازهٔ زمانیِ حدود ۵۷۵ تا ۵۶۰ میلیون سال پیش را در بر می‌گرفت. پس از آن مجموعه دریای سفید پدیدار شد، اگرچه هم‌پوشانی‌های زمانی نیز میان این مجموعه‌های زیستی مشاهده شده است. با وجود اینکه فسیل‌های ماکروسکوپیِ قدیمی‌تری (عمدتاً با منشأ جلبکی) از سازند لانتیان (Lantian Formation) شناخته شده‌اند، اما مکان‌های فسیلیِ نوع آوالون برخی از نخستین شواهدِ مربوط به اجدادِ احتمالیِ جانوران (متازوآ) را به‌عنوان بخشی از زیواگان ادیاکاران ارائه می‌دهند.[۱][۲][۳][۴]

تاریخچه پژوهش

تقسیم‌بندی زیواگان ادیاکاران به سه مجموعهٔ مجزا، نخستین بار در سال ۲۰۰۳ توسط بن واگونر (Ben Waggoner) مطرح شد.[۵]

جغرافیا

بیشترِ مکان‌های فسیلی آوالون در مرکز بریتانیا و شرق نیوفاندلند یافت شده‌اند؛ مناطقی که از نظر تاریخی به‌عنوان بخشی از ریزقارهٔ آوالونیا (Avalonia) به یکدیگر متصل بوده‌اند.[۲] در خارج از محدودهٔ اصلیِ آوالونیا نیز مکان‌های دیگری به‌عنوان بخشی از مجموعه آوالون شناسایی شده‌اند؛ از جمله خیزش اولنک (Olenek Uplift) در سیبری و سکوی بروک (Sekwi Brooke) در نواحی شمال غربیِ کانادا.[۶]

زیواگان

مجموعه‌های ادیاکاران پسین
−۵۷۵ —
–
−۵۷۰ —
–
−۵۶۵ —
–
−۵۶۰ —
–
−۵۵۵ —
–
−۵۵۰ —
–
−۵۴۵ —
–
−۵۴۰ —
–
پیشین‌زیستی نو
 
 
 
 
→
دومین موجِ احتمالیِ انقراض پایان-ادیاکاران
→
→
نخستین موجِ احتمالیِ انقراض پایان-ادیاکاران
→
→
رسیدن رخداد شورام به نقطهٔ اوج
مقیاس چینه‌شناسی بر اساس زیربخش‌های ICS و مجموعه‌های زیستی ادیاکاران
محور عمودی: میلیون سال پیش

رانجئومورف‌های (Rangeomorph) آب‌های عمیق و تا حد کمتری آربورئومورف‌ها (Arboreomorph)، گونه‌های غالب در زیواگان آوالون بودند؛ اگرچه آرایه‌های درشت‌فسیلیِ دیگری نیز از آن دوران شناخته شده‌اند. برخی از کلادهای شاخصِ زیواگان ادیاکاران، مانند دیپلوروزوآ (Dipleurozoa)، در مکان‌های فسیلیِ مجموعه آوالون یافت نشده‌اند و تنها در مجموعه دریای سفید که مربوط به آب‌های کم‌عمقِ دوران‌های جدیدتر است، پدیدار می‌شوند.[۲][۶] با این حال، توصیف شده است که زیواگان آوالون طیف کاملی از ریخت‌شناسی‌ها و شکل‌های کالبدی را در بر می‌گرفته‌اند که بعدها در مجموعه‌های پس از خود نیز حضور یافتند.[۱]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. 1 2 3 Shen, Bing; Dong, Lin; Xiao, Shuhai; Kowalewski, Michal (4 January 2008). "The Avalon explosion: evolution of Ediacara morphospace". Science. 319 (5859): 81–84. Bibcode:2008Sci...319...81S. doi:10.1126/science.1150279. ISSN 1095-9203. PMID 18174439.
  2. 1 2 3 Liu, Alexander G.; Kenchington, Charlotte G.; Mitchell, Emily G. (June 2015). "Remarkable insights into the paleoecology of the Avalonian Ediacaran macrobiota". Gondwana Research (in English). 27 (4): 1355–1380. Bibcode:2015GondR..27.1355L. doi:10.1016/j.gr.2014.11.002. hdl:1983/ef181134-4023-4747-8137-ed9da7a97771.
  3. ↑ Bottjer, David J.; Clapham, Matthew E. (2006). Xiao, Shuhai; Kaufman, Alan J. (eds.). Evolutionary Paleoecology of Ediacaran Benthic Marine Animals (in English). Dordrecht: Springer Netherlands. pp. 91–114. doi:10.1007/1-4020-5202-2_4. ISBN 978-1-4020-5202-6.
  4. ↑ Liu, Alexander G. S. C. (2011). Understanding the Ediacaran Assemblages of Avalonia: A Palaeoenvironmental, Taphonomic and Ontogenetic Study (PhD thesis). University of Oxford. Retrieved 2 April 2024.
  5. ↑ Waggoner, Ben (1 February 2003). "The Ediacaran Biotas in Space and Time". Integrative and Comparative Biology (in English). 43 (1): 104–113. doi:10.1093/icb/43.1.104. ISSN 1540-7063. PMID 21680415.
  6. 1 2 Narbonne, Guy M.; Laflamme, Marc; Trusler, Peter W.; Dalrymple, Robert W.; Greentree, Carolyn (March 2014). "Deep-Water Ediacaran Fossils from Northwestern Canada: Taphonomy, Ecology, and Evolution". Journal of Paleontology (in English). 88 (2): 207–223. doi:10.1666/13-053. ISSN 0022-3360.
  7. ↑ Canfield, Donald Eugene; Knoll, Andrew H.; Poulton, Simon W.; Narbonne, Guy M.; Dunning, Gregory R. (February 2020). "Carbon isotopes in clastic rocks and the Neoproterozoic carbon cycle". American Journal of Science. 320 (2): 97–124. Bibcode:2020AmJS..320...97C. doi:10.2475/02.2020.01. S2CID 214806821. Retrieved 12 March 2023.