والتر هاوسر براتین
والتر هاوسر براتین | |
|---|---|
 براتین حدود ۱۹۵۰ | |
| زادهٔ | ۱۰ فوریهٔ ۱۹۰۲ |
| درگذشت | ۱۳ اکتبر ۱۹۸۷ (۸۵ سال) |
| ملیت | آمریکایی |
| محل تحصیل | کالج ویتمندانشگاه اورگندانشگاه مینسوتا |
| شناختهشده برای | ترانزیستور |
| جوایز | مدال بالنتاین استیوارت (۱۹۵۲) جایزه نوبل فیزیک (۱۹۵۶) |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | فیزیک، مهندسی الکترونیک |
| محل کار | کالج ویتمنآزمایشگاههای بل |
| استاد راهنما | جان تورنس تِیت |
والتر هاوسِر براتِین (به انگلیسی: Walter Houser Brattain) (زاده ۱۰ فوریه ۱۹۰۲ – درگذشته ۱۳ اکتبر ۱۹۸۷) فیزیکدان آمریکایی بود. در آزمایشگاه بل بود که همراه با جان باردین و ویلیام شاکلی برای مطالعه و تحقیق در مورد نیمهرساناها و پیدا کردن اثر ترانزیستور موفق شدند[۱] جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۵۶ را دریافت کنند.
منابع
- ↑ "Walter H. Brattain". IEEE Global History Network. IEEE. Retrieved 10 August 2011.
مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Walter Houser Brattain». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۱.
