گزاموترول

گزاموترول
داده‌های بالینی
کد ATC	C01CX07 ;
شناسه‌ها
	نام آیوپاک (RS)-N-(2-{[2-hydroxy-3-(4-hydroxyphenoxy)propyl]amino}ethyl)morpholine-4-carboxamide;
شمارهٔ سی‌ای‌اس	81801-12-9 ;
پاب‌کم CID	155774;
IUPHAR/BPS	538;
کم‌اسپایدر	137213 ;
UNII	7HE0JQL703;
KEGG	D06328 ;
ChEMBL	ChEMBL75753 ;
CompTox Dashboard (EPA)	DTXSID8045222 ;
داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی	C16H25N3O5
جرم مولی	۳۳۹٫۳۹۲ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول)	Interactive image;
	SMILES O=C(NCCNCC(O)COc1ccc(O)cc1)N2CCOCC2;
	InChI InChI=1S/C16H25N3O5/c20-13-1-3-15(4-2-13)24-12-14(21)11-17-5-6-18-16(22)19-7-9-23-10-8-19/h1-4,14,17,20-21H,5-12H2,(H,18,22) ; Key:DXPOSRCHIDYWHW-UHFFFAOYSA-N ;
	(این چیست؟) (صحت‌سنجی)

گزاموترول (انگلیسی: Xamoterol) یک داروی محرک قلب است و با اتصال به گیرنده آدرنرژیک β1 عمل می‌کند. این یک آگونیست نسبی گیرنده β آدرنرژیک نسل سوم است ^[۱] در حالت استراحت تحریک قلبی را فراهم می‌کند اما در حین ورزش به عنوان یک مسدودکننده عمل می‌کند.^[۲]

منابع

↑ Marlow HF (1989). "Xamoterol, a beta 1-adrenoceptor partial agonist: review of the clinical efficacy in heart failure". British Journal of Clinical Pharmacology. 28 Suppl 1: 23S–30S. doi:10.1111/j.1365-2125.1989.tb03570.x. PMC 1379873. PMID 2572251.
↑ Rang HP, Dale MM, Ritter JM, Moore PK (1999). Pharmacology (5th ed.). Edinburgh; New York: Churchill Livingstone. p. 163. ISBN 0443059748.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Xamoterol». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳ ژوئیه ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون

[1] Marlow HF (1989). "Xamoterol, a beta 1-adrenoceptor partial agonist: review of the clinical efficacy in heart failure". British Journal of Clinical Pharmacology. 28 Suppl 1: 23S–30S. doi:10.1111/j.1365-2125.1989.tb03570.x. PMC 1379873. PMID 2572251.

[2] Rang HP, Dale MM, Ritter JM, Moore PK (1999). Pharmacology (5th ed.). Edinburgh; New York: Churchill Livingstone. p. 163. ISBN 0443059748.

[۱]

[۲]