گویش تنکابنی

تنکابنی
شَهسِواری
زبان بومی درایران
استان مازندران
منطقهشهرستان تنکابن
الفبای گیلکی
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹–

گویش تنکابنی[۱] در منطقۀ تنکابن[الف] گویش می‌شود.[۲] این گویش شامل لهجه‌های دوهزاری، سه هزاری، خرم‌آبادی، گلیجانی و چالکش می‌شود.[۳]

طبقه بندی

برپایه گلاتولوگ گویش تنکابنی گویشی از زبان مازندرانی است.[۴] ایران کلباسی گویش تنکابن را گونه‌ای از زبان گیلکی می‌داند.[۵] بهمن زندی گویش تنکابنی را گویشی از زبان گیلکی و زیرمجموعه گویش مازندرانی غربی معرفی می کند.[۶] بتول سبز علیپور گویش تنکابنی را گویشی از زبان گیلکی می‌داند.[۷] رودیگر اشمیت گویش بومی منطقه تنکابن را گویشی از زبان گیلکی معرفی می‌کند.[۸] طبق دانشنامه ایرانیکا به نقل از دونالد استیلو در میان تنکابن و کلاردشت گویش‌ها حالت انتقال میان گیلکی و مازندرانی دارند؛ و آن را شاخه‌ای زبانی جدا از گیلکی و مازندرانی طبقه‌بندی کرده‌اند. گویش‌های بومی کلاردشت و تنکابن را بدین ترتیب می‌توان چنان‌که دونالد استیلو پیشنهاد می‌کند، یک گروه زبانی جدا درون پیوستار گفتاری در دازای مناطق ساحلی و ارتفاعات کرانهٔ مازندران دانست. این گروه نزدیک‌به کلاردشت در شرق و رامسر در غرب کشیده شده‌است و زین رو بدست دونالد استیلو کاسپین مرکزی تعیین شده‌است با وجود این اتفاق نظر بر سر آن کم است،[۹] اما برخلاف نظر استیلو و به باور بهرام فره‌وشی زبان‌شناس و متخصص زبان‌های ایرانی، حتی گویش منطقه آمل نیز گونه‌ای از گیلکی–مازندرانی است و حالت انتقالی دارد.[۱۰][۱۱] در سال ۱۳۸۱ «واژه‌نامه بزرگ تبری» به ویراستاری «جهانگیر نصری اشرفی» منتشر شد که در بردارندۀ واژگانی از گویش‌های عباس‌آباد و آمل و بابل و بهشهر و علی‌آباد کتول و کردکوی و نوشهر و ساری و تنکابن و دیگر مناطق بود.[۱۲] در کتاب واژه‌نامه بزرگ تبری گویشی که در بخشی از منطقۀ رویان شامل چالوس و تنکابن شرقی (کلار باستانی، برخی از روستاهای کوهپایه‌ای منطقه بیرون بشم و لنگا و نواحی جلگه‌ای از آب چالوس و عباس‌آباد و رودخانه نشتا به مرکزیت عباس‌آباد) تکلم می‌شود نیز گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد.[۱۳] شماری از پژوهشگران زبان‌شناس، گویش منطقه تنکابن (گویش تنکابنی) را گویشی از زبان گیلکی شرقی می‌دانند.[۱۴] زبان گیلکی به دو گویش غربی (بیه پس) و شرقی (بیه پیش) تقسیم می‌شود و گاه دو گویش دیلمی_اشکوری و گویش بینابین چابکسری_تنکابنی (رامسری_تنکابنی) که به طبری_گیلکی (محدوده تنکابن تا چابکسر) معروف است هم به این فهرست اضافه می‌شوند[۱۵] دانشنامه تبرستان و مازندران ذیل گویش دوهزاری چنین نقل نموده است، لهجه دوهزاری لهجه‌ای از زبان تبری است.[۱۶] به گفته ایوب رسایی گیلکی شرقی شامل گویش لاهیجان، رودسر، گالش و تنکابن می شود و گیلکی غربی شامل گویش رشت، فومن و رودبار می شود.[۱۷] عباس خائفی زبان تنکابن را همانند رامسری از گویش‌های موجود در زبان گیلکی در کرانه دریای مازندران می‌داند و می‌گوید هر چند شهرستان‌های رامسر و تنکابن در استان مازندران واقع شده‌اند اما به زبان گیلکی سخن می‌گویند و از آداب و رسوم گرایش یافته به استان گیلان برخوردارند.[۱۸] به نوشته فرشته مومنی، گویش تنکابنی یکی از گویش‌های واگرا زبان مازندرانی است که دستگاه فعل آن با گویش‌های دو زبان همسایه یعنی مازندرانی و گیلکی تفاوت دارد.[۱۹]

دستور زبان

ضمیر (گویش تنکابنی)

در گویش تنکابنی ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی.

شناسه۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
فاعلی، تنکابنیmontoviamâšomâušân
مفعولی، تنکابنیmereterevereamerešemereušâne
ملکی، تنکابنیmitiviamišimiušane

ضمیر (گویش دوهزاری)

در گویش دو هزاری ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی.[۲۰]

شناسه۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
فاعلی، دو هزاریmontoveamâšamâošen
مفعولی، دو هزاریmereterevereamerešamereošene
ملکی، دو هزاریmeteveamešameošene

شناسه (گویش تنکابنی)

شناسه افعال در گویش تنکابنی.[۲۱] (نمونه زیر بر اساس گویش تنکابن تنظیم شده‌است)

شناسه۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
شناسه حالmie/∅iminen/n
شناسه گذشتهmie/∅iminen/n
شناسه التزامیmie/∅iminen/n

شناسه (گویش دوهزاری)

شناسه افعال در گویش دوهزاری.[۲۲] (نمونه زیر بر اساس گویش دوهزاری تنظیم شده‌است)

شناسه۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
شناسه حالomie/∅iminen/n
شناسه گذشتهomie/∅iminen/n
شناسه التزامیomie/∅iminen/n

صرف فعل (گویش تنکابنی)

در جدول زیر فعل گفتن (bagoten) بر اساس گویش تنکابن در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۲۳]

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهbagotembagotibagotebagotimbagotinbagoten
گذشته کاملbagote-bâmbagote-bibagote_bâbagote-bimbagote-binbagote-bân
گذشته التزامیbagote-bumbagote-buybagote-bubagote-buymbagote-buynbagote-bun
گذشته استمراریgo-ne-bâmgo-ne-bigo-ne-bâgo-ne-bimgo-ne-bingo-ne-bân
گذشته در حال انجامdabâm-bagomdabi-bagoidabâ-bagoedabim-bagoimdabin-bagoindaben-bagoen
حال ساده/آیندهgonemgonigonegonimgoningonen
حال در حال انجامdare-bagomdare-bagoidare-bagoedare-bagoimdare-bagoindare-bagoen
حال التزامیbagombagoibagoebagoimbagoinbagoen
حال التزامیxeynom bagomxeyni bagoixeyne bagoexeynim bagoimxeynim bagoinxeynen bagoen

در جدول زیر فعل کردن (hakerden) بر اساس گویش تنکابن در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۲۴]

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهhakerdemhakerdihakerdehakerdimhakerdinhakerden
گذشته کاملhakerde-bâmhakerde-bihakerde_bâhakerde-bimhakerde-binhakerde-bân
گذشته التزامیhakerde-bumhakerde-buyhakerde-buhakerde-buymhakerde-buynhakerde-bun
گذشته استمراریkâ-ne-bâmkâ-ne-bikâ-ne-bâkâ-ne-bimkâ-ne-binkâ-ne-bân
گذشته در حال انجامdabâm-hakenemdabi-hakenidabâ-hakenedabim-hakenimdabin-hakenindaben-hakenen
حال ساده/آیندهkânemkânikânekânimkâninkânen
حال در حال انجامdare-hakenemdare-hakenidare-hakenedare-hakenimdare-hakenindare-hakenen
حال التزامیhakenemhakenihakenehakenimhakeninhakenen
حال التزامیxeynom hakenemxeyni hakenixeyne hakenexeynim hakenimxeynim hakeninxeynen hakenen

در جدول زیر فعل دیدن (badiyen) بر اساس گویش تنکابن در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۲۵]

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهbadiyembadibadiyebadimbadinbadiyen
گذشته کاملbadiye-bâmbadiye-bihakerde_bâhakerde-bimhakerde-binhakerde-bân
گذشته التزامیbadiye-bumbadiye-buybadiye-bubadiye-buymbadiye-buynbadiye-bun
گذشته استمراریvi-ne-bâmvi-ne-bivi-ne-bâvi-ne-bimvi-ne-binvi-ne-bân
گذشته در حال انجامdabâm-bavinemdabi-bavinidabâ-bavinedabim-bavinimdabin-bavinindaben-bavinen
حال ساده/آیندهvinemvinivinevinimvininvinen
حال در حال انجامdare-bavinemdare-bavinidare-bavinedare-bavinimdare-bavinindare-bavinen
حال التزامیbavinembavinibavinebavinimbavininbavinen
حال التزامیxeynom bavinemxeyni bavinixeyne bavinexeynim bavinimxeynim bavininxeynen bavinen

صرف فعل (گویش دوهزاری)

در جدول زیر فعل کندن (bakenden) بر اساس گویش دوهزاری در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۲۶]

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهbakensombakenesibakenesbakenesimbakenesinbakenesen
گذشته کاملbakenes-bambakenes-bibakenes_babakenes-bimbakenes-binbakenes-ban
گذشته التزامیbakenes-bumbakenes-buybakenes-bubakenes-buymbakenes-buynbakenes-bun
گذشته استمراریkend-en-bamkend-en-bikend-en-bakend-en-bimkend-en-binkend-en-ban
گذشته در حال انجامdaba-bakendomdaba-bakendidaba-bakendedaba-bakendimdaba-bakendindaba-bakenden
حال ساده/آیندهkendenomkendenikendenekendenimkendeninkendnen
حال در حال انجامdare-bakendomdare-bakendidare-bakendedare-bakendimdare-bakendindare-bakenden
حال التزامیbakendombakendibakendebakendimbakendinbakenden
حال التزامیxaynom bakendomxayni bakendixayne bakendexaynim bakendimxaynin bakendinxaynen bakenden

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

  1. ↑ شامل لهجه‌های شهسواری، خرم‌آبادی، دوهزاری، سه‌هزاری، گلیجانی و چالکش

منابع

  1. ↑ مؤمنی، فرشته (۱۳۹۸). «فعل نمود - بنیان در گویش تنکابنی». جستارهای زبانی. ۱۰ (۱): ۱۶.
  2. ↑ مؤمنی، فرشته (۱۳۹۵). «بازنگري خانوادة گويش تنكابنی و تحليل ساخت فعل در آن». نخستين همايش بين المللي زبان ها و گويش هاي ايراني كرانه جنوبي درياي خزر: ۱.
  3. ↑ نصری اشرافی، جهانگیر (۱۳۷۷). واژه‌نامه بزرگ تبری. به کوشش حسین صمدی و سید کاظم مداح و کریم الله قائمی و علی اصغر یوسفی نیا و محمود داوودی درزی و محمد حسن شکوری و عسکری آقاجانیان میری و ابوالحسن واعظی و ناصر یداللهی و جمشید قائمی و فرهاد صابر و ناعمه پازوکی. تهران: اندیشه پرداز و خانه سبز. ص. صفحه ۳۱ جلد اول. شابک ۹۶۴۹۱۱۳۱۵۰.
  4. ↑ https://glottolog.org/resource/languoid/id/tone1234
  5. ↑ کلباسی، ایران (۱۳۸۳). «گذشته نقلی در لهجه ها و گویش های ایرانی». ویژه نامه نامه فرهنگستان (گویش شناسی) (۲): ۸۲.
  6. ↑ Zandi, Bahman (2011). "The Status and Application of Persian Language and Tonekaboni Dialect in Tonekabon". Jurnal of the Linguistices Society of Iran (به انگلیسی). 7 (14): 41.
  7. ↑ Sabzalipour, Batoul (2015). "A study of idiomatic expressions in persian and tonekaboni dialect". International Journal of Current Research (به انگلیسی). 7 (1): 11696.
  8. ↑ اشمیت، رودیگر (١٣٨٢). راهنمای زبان‌های ایرانی. به کوشش ترجمه زیر نظر حسن رضایی باغ بیدی. تهران: انتشارات ققنوس. ص. صفحه ۴۹۰ جلد دوم. شابک ۹۶۴-۳۱۱-۴۸۸-۰.
  9. ↑ http://www.iranicaonline.org/articles/kalarestaq-2-restored
  10. ↑ فره وشی، بهرام. «زبانها و گویش‌های ایرانی / بهرام فره وشی». مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. دریافت‌شده در ۵ اوت ۲۰۲۰.
  11. ↑ فره وشی، بهرام. «زبانها و گویش‌های ایرانی». پرتال جامع علوم انسانی. دریافت‌شده در ۵ اوت ۲۰۲۰.
  12. ↑ The dictionary edited by Naṣri Ašrafi (1381 Š./2002) contains vocabulary from the dialects of ʿAbbāsābād, Āmol, Bābol, Behšahr, Katul, Kord-kuy, Nowšahr, Sāri, Qāʾem-šahr, Tonokābon, etc. (in part compared with Pahlavi)., (Prods Oktor Skjærvø), “IRAN vi. IRANIAN LANGUAGES AND SCRIPTS (2) Documentation” Encyclopædia Iranica, online edition
  13. ↑ نصری اشرافی، جهانگیر (۱۳۷۷). واژه‌نامه بزرگ تبری. به کوشش حسین صمدی و سید کاظم مداح و کریم الله قائمی و علی اصغر یوسفی نیا و محمود داوودی درزی و محمد حسن شکوری و عسکری آقاجانیان میری و ابوالحسن واعظی و ناصر یداللهی و جمشید قائمی و فرهاد صابر و ناعمه پازوکی. تهران: اندیشه پرداز و خانه سبز. ص. صفحات ۲۷ و ۳۰ جلد اول. شابک ۹۶۴۹۱۱۳۱۵۰.
  14. ↑ زندی، بهمن؛ روشن، بلقیس؛ نصیری الموتی، سارا. «جایگاه و کاربرد زبان فارسی و گویش تنکابنی در شهر تنکابن». پرتال جامع علوم انسانی. دریافت‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  15. ↑ دکتر فرزاد بختیاری مرکیه، تاریخ کنفرانس بین‌المللی =بررسی مسائل جاری زبان‌ها، گویش‌ها و زبانشناسی14_15، ۲.
  16. ↑ نصری اشرفی، جهانگیر (۱۳۹۹). جعفر شجاع کیوانی، ویراستار. دانشنامه‌ی تبرستان و مازندران جلد پنجم. نشرنی = ۸۲.
  17. ↑ رسایی، ایوب (۱۳۸۵). «گویش گیلکی فومنات». مجله‌ی زبان و ادب، شماره ۳۰، دانشکده ادبیات، دانشگاه علامه طباطبایی (۳۰): صفحه ۶۵.
  18. ↑ خائفی، عباس (۱۳۹۵). «بررسی ماضی نقلی در گویش‌های حاشیه دریای خزر». گردهمایی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران. ۱۱: ۲۰.
  19. ↑ مؤمنی، فرشته (۱۳۹۸). «فعل نمود - بنیان در گویش تنکابنی». جستارهای زبانی. ۱۰ (۱): ۲.
  20. ↑ نصری اشرفی، جهانگیر (۱۳۹۹). جعفر شجاع کیوانی، ویراستار. دانشنامه‌ی تبرستان و مازندران جلد پنجم. نشرنی = ۸۳.
  21. ↑ مؤمنی، فرشته (۱۳۹۸). «فعل نمود - بنیان در گویش تنکابنی». جستارهای زبانی. ۱۰ (۱): ۱۵.
  22. ↑ نصری اشرفی، جهانگیر (۱۳۹۹). جعفر شجاع کیوانی، ویراستار. دانشنامه‌ی تبرستان و مازندران جلد پنجم. نشرنی = ۸۵.
  23. ↑ مؤمنی، فرشته (۱۳۹۸). «فعل نمود - بنیان در گویش تنکابنی». جستارهای زبانی. ۱۰ (۱): ۸–۱۷.
  24. ↑ مؤمنی، فرشته (۱۳۹۸). «فعل نمود - بنیان در گویش تنکابنی». جستارهای زبانی. ۱۰ (۱): ۸–۱۷.
  25. ↑ مؤمنی، فرشته (۱۳۹۸). «فعل نمود - بنیان در گویش تنکابنی». جستارهای زبانی. ۱۰ (۱): ۸–۱۷.
  26. ↑ نصری اشرفی، جهانگیر (۱۳۹۹). جعفر شجاع کیوانی، ویراستار. دانشنامه‌ی تبرستان و مازندران جلد پنجم. نشرنی = ۸۶.

پیوند به بیرون