آینده‌نگری (مهندسی)
| آینده‌پژوهی |
|---|
 |
| مفاهیم |
|
| روش‌ها |
|
| ارزیابی فناوری و پیش‌بینی فناوری |
|
| موضوعات مرتبط |
|
آینده‌نگری (به انگلیسی: Future-proofing) فرایند پیش‌بینی آینده و توسعه روش‌هایی برای به‌حداقل رساندن اثرات شوک‌ها و تنش‌های رویدادهای آتی است.[۱] آینده‌نگری در صنایعی مانند توسعه زیرساخت،[۲] الکترونیک، صنعت پزشکی، طراحی صنعتی، حقوق،[۳][۴] و اخیراً در طراحی برای تغییر اقلیم استفاده می‌شود. اصول آینده‌نگری از صنایع دیگر استخراج‌شده و به‌عنوان سیستمی برای رویکرد به مداخلات در ساختمان‌های تاریخی تدوین شده‌اند.
الکترونیک و ارتباطات
در سیستم‌های الکتریکی آینده‌نگر، ساختمان‌ها باید دارای «سیستم‌های توزیع انعطاف‌پذیر باشند تا به فناوری‌های ارتباطی اجازه گسترش دهند. »[۵] نرم‌افزارهای پردازش تصویر باید انعطاف‌پذیر، سازگار و قابل‌برنامه‌ریزی باشند تا بتوانند در آینده با چندین رسانه مختلف کار کنند و همچنین از پسِ افزایش حجم فایل‌ها برآیند. نرم‌افزارهای پردازش تصویر همچنین باید مقیاس‌پذیر و قابل‌جاسازی باشند؛ به‌عبارت‌دیگر، کاربرد یا مکانی که نرم‌افزار در آن استفاده می‌شود متغیر است و نرم‌افزار باید خود را با محیط متغیر تطبیق دهد. همچنین برای پشتیبانی از نیازهای محاسباتی آینده در پردازش تصویر، به یکپارچگی پردازشی بالاتری نیاز است.[۶]
در شبکه‌های تلفن بی‌سیم، آینده‌نگری سخت‌افزار و سیستم‌های نرم‌افزاری مستقرشده حیاتی است، زیرا هزینه استقرار آن‌ها به‌قدری بالاست که جایگزینی هر سیستم هنگام بروز تغییرات در عملیات شبکه، از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه نیست. طراحان سیستم‌های مخابراتی تمرکز زیادی بر توانایی سیستم برای استفاده مجدد و انعطاف‌پذیری دارند تا بتوانند به رقابت در بازار ادامه دهند.[۷][۸]
در سال ۱۹۹۸، تله‌رادیولوژی (توانایی ارسال تصاویر رادیولوژی مانند اشعه ایکس و سی‌تی اسکن از طریق اینترنت به رادیولوژیست جهت بررسی) در مراحل ابتدایی خود بود. پزشکان سیستم‌های خود را توسعه دادند، درحالی‌که می‌دانستند فناوری به‌مرورزمان تغییر خواهد کرد. آن‌ها آگاهانه «آینده‌نگری» را به‌عنوان یکی از ویژگی‌هایی که سرمایه‌گذاری‌شان باید داشته باشد، لحاظ کردند. برای این پزشکان، آینده‌نگری به معنای معماری ماژولار باز و قابلیت همکاری بود تا با پیشرفت فناوری، امکان به‌روزرسانی ماژول‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری درون سیستم بدون ایجاد اختلال در سایر ماژول‌ها فراهم باشد. این موضوع دو ویژگی مهم آینده‌نگری برای محیط‌های ساخته‌شده را برجسته می‌کند: قابلیت همکاری و توانایی انطباق با فناوری‌های آینده به‌محض توسعه آن‌ها.[۹]
طراحی صنعتی
نقش در شکل‌دهی به آینده‌ها
طراح شغلی تجویزی دارد، نه توصیفی. برخلاف دانشمندان که توصیف می‌کنند جهان چگونه است، طراحان پیشنهاد می‌دهند که جهان چگونه می‌تواند باشد. بنابراین، طراحان تا حدودی آینده‌پژوه هستند. [۱۰]
این عمل بر پایه کارهای «رادیکال‌های ایتالیایی» در دهه ۱۹۶۰ و از طریق کارهای طراحی انتقادی «آنتونی دان» و «فیونا رابی» در اواخر دهه ۱۹۹۰ بنا‌شده است که رویکردهای طراحی را برای کاوش و نقد ایده‌ها، به‌جای خلق اشیاء، توسعه دادند. [۱۱]
طراحان به‌واسطه ماهیت کارشان، آینده‌نگر هستند. کمترین زمانی که برای تولید یک محصول و رساندن آن به قفسه فروشگاه صرف می‌شود، چند سال است. گاهی اوقات این زمان می‌تواند ۱۰ تا ۱۵ سال باشد. بنابراین، وقتی صبح پشت میز خود می‌نشینید، در حال سروکار داشتن با آینده هستید. [۱۲]
در طراحی صنعتی، طرح‌های آینده‌نگر با تحلیل کاهش مطلوبیت محصولات، به دنبال جلوگیری از منسوخ شدن هستند. مطلوبیت در دسته‌بندی‌هایی مانند عملکرد، ظاهر و ارزش عاطفی اندازه‌گیری می‌شود. محصولاتی که طراحی کاربردی‌تر، ظاهر بهتر و ارزش عاطفی بالاتری دارند، تمایل دارند مدت بیشتری حفظ شوند و آینده‌نگر محسوب می‌شوند. برخی از ویژگی‌های محصولات آینده‌نگر که از این مطالعه حاصل شده‌اند عبارت‌اند از: ماهیت ماندگار، دوام بالا و ظاهری زیبا که توجه خریداران را جلب و حفظ می‌کند. در حالت ایده‌آل، با افزایش سن یک شیء، مطلوبیت آن حفظ‌شده یا با افزایش دلبستگی عاطفی، بیشتر می‌شود. محصولاتی که در پارادایم فعلی پیشرفت جامعه جای می‌گیرند و درعین‌حال باعث پیشرفت می‌شوند، نیز تمایل به داشتن مطلوبیت بیشتری دارند.[۱۳]
آن میل به تغییر جهان در سراسر طراحی گمانه‌زن جریان دارد؛ جایی که موفقیت اغلب نه در آنچه ساخته می‌شود، بلکه در تأثیر ایده و چگونگی نفوذ آن به تفکر گسترده‌تر اندازه‌گیری می‌شود. [۱۱]
طراحی گمانه‌زن در عمل و تأثیر
در گوگل، تیم‌های مختلف استراتژی و چشم‌انداز از تخصص خلاقانه خود در استودیوها و بخش‌های داخلی استفاده می‌کنند تا بررسی کنند که در پنج، ۱۰ یا حتی ۱۵ سال آینده چه چیزی در افق پیش رو قرار دارد. ارزش طراحی گمانه‌زن در محصول خلق‌شده نیست، بلکه مزیت آن در بحث، تأمل و درکی است که برمی‌انگیزد.[۱۱]
از طریق یک فرایند پیچیده و تکرارشونده از ترکیب و تبدیل داده‌های پژوهشی، طراحان با آشکارسازی فرصت‌های طراحی آینده، با آینده همدلی می‌کنند. این فرصت‌ها از طریق حرکت از داده به اطلاعات و از اطلاعات به بینش با استفاده از تکنیک‌های نقشه‌برداری بصری شناسایی می‌شوند. این حرکت شامل سطوح مختلفی از انتزاع پیش از رسیدن به بینش‌های عملی است.[۱۴]
روش‌شناسی‌های طراحی آینده‌محور
یک تمرکز مهم در توسعه نسل‌های بعدی محصولات و خدمات، نیاز به کشف فرصت‌ها از طریق کاوش در نیازهای برآورده‌نشده و بیان‌نشده مردم در زمان حال و استفاده از این بینش در فعالیت‌های طراحی آینده‌محور است.[۱۴]
ایده‌ها درباره آینده در نمونه‌های اولیه به واقعیت تبدیل می‌شوند و بدین ترتیب، این ایده‌ها در زمان حال کاوش می‌شوند. برای لحظه‌ای کوتاه، آینده و حال با هم همزیستی می‌کنند.[۱۴]
چه در حال پیش‌بینی و چه در حال شکل‌دهی به چگونگی وقوع آینده باشیم، طراحی گمانه‌زن باید تعادلی بین آنچه ممکن است و آنچه صرفاً علمی-تخیلی است، برقرار کند. اگر بیش‌ازحد بلندپروازانه باشد، مفهوم شما احتمالاً هرگز محقق نخواهد شد. اگر بیش‌ازحد عملی یا محافظه‌کارانه باشد، ارزش طراحی گمانه‌زن از بین می‌رود. همان‌طور که «گلدن کریشنا» می‌گوید: «اگر قرار بود هر چیزی که به آن فکر می‌کنیم ساخته شود، آن‌وقت ما کارمان را درست انجام نمی‌دادیم. » (گلدن کریشنا، مدیر استراتژی طراحی در گروه پلتفرم‌ها و اکوسیستم‌های گوگل) [۱۱]
رویکرد اخلاقی در طراحی آینده
فیلیپ باتین، طراح پیشین پروژه عینک واقعیت افزوده گوگل (گلس) و مدیر کنونی «سید استودیو»، معتقد است که طراحی به عنوان یک حرفه تا حدی تجاری‌شده است که به بیراهه رفته است. در حالی که طراحی زمانی نمادی برای چشم‌اندازهای جسورانه و نو بود، اکنون به زیبایی‌شناسیِ کسب‌وکار تقلیل یافته است.[۱۱]
این پارادایم در حال تحول، طراحان را ملزم می‌کند که نه تنها احتمالات آینده را تصور کنند، بلکه پیامدهای اخلاقیِ آفریده‌های خود را نیز عمیقاً در نظر بگیرند. سفر از مفهوم تا تحقق، نیازمند رویکردی مسئولانه است که در آن پیامدهای اجتماعی، زیست‌محیطی و اخلاقی با هر تصمیم سنجیده شود. با پرورش فرهنگ نوآوریِ اندیشمندانه، طراحان می‌توانند اطمینان حاصل کنند که کارشان به شکلی مثبت به جهان کمک می‌کند و راه را برای پیشرفت‌هایی هموار می‌سازد که نه تنها از نظر فناوری پیشرفته، بلکه از نظر اجتماعی مسئولانه و پایدار هستند. این تعهد به آینده‌نگریِ اخلاقی، همان چیزی است که میراث طراحیِ آینده‌محور را تعریف خواهد کرد.
آنتونی دان و فیونا رابی در کتاب «همه چیزِ گمانه‌زن»، طراحی انتقادی را تعریف کرده و توضیح می‌دهند که چگونه حرفه آن‌ها به سمت کاربردهای گمانه‌زن تغییر جهت می‌دهد. آن‌ها طراحی مفهومی را نه در خدمت مشتریان یا تقاضای بازار، بلکه به عنوان رسانه‌ای برای تأمل، پرسشگری و نقد می‌بینند که از «داستان‌پردازی طراحی» برای به چالش کشیدن سلطه‌گری و فناوری‌محوری استفاده می‌کند. نویسندگان از طراحان می‌خواهند که مستقل از صنعت کار کنند و به جای تکیه صرف بر سفارش‌ها، به کارهای خلاقانه بپردازند.[۱۵]
پوگنپول استدلال می‌کند که طراحی، ایده‌هایی را درباره چگونگی استفاده از فناوری به شیوه‌های همدلانه‌تر تحریک می‌کند.[۱۶]
سامانه‌های خدماتی
در یکی از مناطق نیوزیلند به نام «هاکس بی»، مطالعه‌ای برای تعیین الزاماتِ «آینده‌نگری» (Future-proofing) اقتصاد منطقه‌ای با ارجاع ویژه به سیستم آب انجام شد. این مطالعه به‌طور خاص به دنبال درک تقاضای موجود و بالقوه آب در منطقه و همچنین چگونگی تغییر این تقاضای بالقوه با تغییرات اقلیمی و استفاده فشرده‌تر از زمین بود. این اطلاعات برای توسعه برآوردهای تقاضا استفاده شد تا بهبودهای سیستم آب منطقه‌ای را هدایت کند. بنابراین، آینده‌نگری شامل برنامه‌ریزیِ پیش‌دستانه برای توسعه آتی و افزایش تقاضا برای منابع است. این مطالعه تقریباً منحصراً بر تقاضاهای آینده تمرکز دارد و به سایر مولفه‌های آینده‌نگری مانند طرح‌های احتمالی برای مقابله با آسیب‌های فاجعه‌بار به سیستم یا دوام مواد موجود در آن نمی‌پردازد.[۱۷]
تغییر اقلیم و نگهداری انرژی
در حوزه مسائل زیست‌محیطی پایدار، واژه «آینده‌نگری» به‌طور کلی برای توصیف توانایی یک طرح در برابر تأثیرات احتمالی تغییر اقلیم ناشی از گرمایش جهانی استفاده می‌شود. دو ویژگی این تأثیر را توصیف می‌کنند: نخست، «وابستگی به سوخت‌های فسیلی کم‌وبیش به‌طور کامل حذف و با منابع انرژی تجدیدپذیر جایگزین خواهد شد. » دوم، «جامعه، زیرساخت و اقتصاد به‌خوبی با تأثیرات باقی‌مانده تغییر اقلیم سازگار خواهند شد. »[۱۸]
در طراحی مسکن‌های کم‌مصرف، «ساختمان‌های آینده باید پایدار، کم‌مصرف و قادر به انطباق با تغییرات اجتماعی، فناوری، اقتصادی و مقرراتی باشند تا ارزش چرخه عمر به حداکثر برسد. » هدف، «کاهش احتمال طراحیِ ساختمانی است که پیش از موعد منسوخ شود. »[۱۹]
در استرالیا، پژوهشی که به سفارش «زیرساخت سلامت نیو ساوت ولز» انجام شد، «راهبردهای عملی، مقرون‌به‌صرفه و مرتبط با طراحی برای آینده‌نگریِ ساختمان‌های یک اداره بهداشت بزرگ استرالیایی» را بررسی کرد. این مطالعه نتیجه گرفت که «تمرکز بر رویکردِ کلِ چرخه عمر در طراحی و بهره‌برداری از مراکز بهداشتی، قطعاً مزایایی خواهد داشت. » با طراحیِ انعطاف‌پذیری و سازگاری در سازه‌ها، می‌توان «منسوخ شدن و نیاز متعاقب آن به تخریب و جایگزینی بسیاری از مراکز بهداشتی را به تعویق انداخت و در نتیجه تقاضای کلی برای مصالح ساختمانی و انرژی را کاهش داد. »[۲۰]
توانایی سیستم سازه‌ای یک ساختمان برای انطباق با تغییرات اقلیمی پیش‌بینی‌شده و اینکه آیا «سازگاری‌های غیرسازه‌ای [رفتاری] ممکن است تأثیر کافی برای جبران هرگونه خطا ناشی از... انتخاب نادرستِ پیش‌بینی تغییر اقلیم‌داشته باشد» مورد بحث است. جوهره این بحث این است که آیا تنظیمات در رفتار ساکنان می‌تواند ساختمان را در برابر خطاهای قضاوت در برآوردهای تأثیرات تغییر اقلیم جهانی، آینده‌نگری کند. عوامل بسیاری در این میان دخیل هستند و مقاله به جزئیات کامل آن‌ها نمی‌پردازد. «سازگاری‌های نرم»، مانند تغییر در رفتار، می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر توانایی یک ساختمان برای ادامه عملکرد در حین تغییر محیط اطرافش‌داشته باشد. بنابراین، سازگاری یک معیار مهم در مفهوم «آینده‌نگری» ساختمان‌ها است. سازگاری موضوعی است که در بسیاری از مطالعات دیگر درباره آینده‌نگری نیز مطرح می‌شود.[۵]
نمونه‌هایی از فناوری‌های پایدار وجود دارد که می‌تواند در ساختمان‌های موجود استفاده شود تا «از فناوری‌های به‌روز در بهبود عملکرد انرژی ساختمان‌ها بهره‌مند شد.» هدف، درک چگونگی پیروی از استانداردهای جدید انرژی اروپا برای دستیابی به بهترین صرفه‌جویی در انرژی است. این موضوع به ساختمان‌های تاریخی و به‌طور خاص نوسازی نما با تمرکز بر نگهداری انرژی می‌پردازد. این فناوری‌ها شامل «بهبود عملکرد حرارتی و صوتی، سایه‌بان‌های خورشیدی، سیستم‌های انرژی خورشیدی غیرفعال و سیستم‌های انرژی خورشیدی فعال» هستند. ارزش اصلی این مطالعه برای آینده‌نگری، نه فناوری‌های خاص، بلکه مفهوم کار با نمای موجود از طریق پوشش‌دهیِ آن به جای اصلاح نمای فعلی است. استفاده از نماهای تهویه‌شونده، نماهای شیشه‌ای دوپوسته و سایه‌بان‌های خورشیدی از ذخیره حرارتی ساختمان‌های موجود که معمولاً در ایتالیا یافت می‌شوند، بهره می‌برند. این تکنیک‌ها نه تنها با دیوارهای دارای ذخیره حرارتی کار می‌کنند، بلکه از نماهای تاریخی آسیب‌دیده و در حال تخریب نیز تا درجات مختلف محافظت می‌کنند.[۲۱]
معماری، مهندسی و ساخت‌وساز
استفاده از اصطلاح «آینده‌نگری» در صنعت معماری، مهندسی و ساخت‌وساز (AEC)، به‌ویژه در رابطه با ساختمان‌های تاریخی تا همین اواخر غیرمعمول‌بوده است. در سال ۱۹۹۷، آزمایشگاه‌های MAFF در یورک انگلستان در مقاله‌ای به عنوان «آینده‌نگر» توصیف شدند، زیرا به اندازه کافی انعطاف‌پذیر بودند تا با تحقیقات علمیِ در حال توسعه، به جای تحقیقات ایستا، سازگار شوند. پوسته ساختمان استاندارد و خدمات مکانیکی، الکتریکی و لوله‌کشی (MEP) ارائه‌شده می‌توانست برای هر نوع تحقیقی که قرار بود انجام شود، تنظیم گردد.[۲۲] در سال ۲۰۰۹، «آینده‌نگر» در ارجاع به «مگاترند‌ها» که آموزش برنامه‌ریزان در استرالیا را هدایت می‌کردند، استفاده شد.[۲۳] اصطلاح مشابهی به نام «ضد خستگی» در سال ۲۰۰۷ برای توصیف صفحات پوششی فولادی در ساخت پل استفاده شد که به دلیل ترک‌خوردگی ناشی از خستگی دچار شکست نمی‌شدند.[۸] در سال ۲۰۱۲، یک سازمان مستقر در نیوزیلند هشت اصل برای ساختمان‌های آینده‌نگر ترسیم کرد: استفاده هوشمند از انرژی، افزایش سلامت و ایمنی، افزایش طول عمر چرخه، افزایش کیفیت مصالح و نصب، افزایش امنیت، افزایش کنترل صدا برای آلودگی صوتی، طراحی فضایی سازگار و کاهش ردپای کربن.[۷]
رویکرد دیگری برای آینده‌نگری پیشنهاد می‌کند که تنها در بازسازی‌های گسترده‌تر یک ساختمان باید آینده‌نگری مد نظر قرار گیرد. حتی در آن صورت، افق زمانی پیشنهادی برای رویدادهای آینده‌نگری ۱۵ تا ۲۵ سال است. توضیح برای این افق زمانی خاص برای بهبودهای آینده‌نگرانه روشن نیست.[۲۴]
در ارزش‌گذاری املاک و مستغلات، سه شکل سنتی از استهلاک وجود دارد که بر ارزش ملک تأثیر می‌گذارد: فیزیکی، عملکردی و زیبایی‌شناختی. استهلاک فیزیکی زمانی رخ می‌دهد که مصالح فیزیکی ملک تا حدی فرسوده شود که نیاز به جایگزینی یا نوسازی‌داشته باشد. استهلاک عملکردی زمانی رخ می‌دهد که ملک دیگر قادر به ارائه استفاده یا کارکرد مورد نظر نباشد. استهلاک زیبایی‌شناختی زمانی رخ می‌دهد که مدها تغییر می‌کنند و چیزی دیگر مطابق با سبک روز نیست. شکل چهارم بالقوه‌ای نیز پدیدار‌شده است: استهلاک پایدار. استهلاک پایدار از بسیاری جهات ترکیبی از اشکال فوق پیشنهاد می‌شود. استهلاک پایدار زمانی رخ می‌دهد که یک ملک دیگر با یک یا چند هدف طراحی پایدار مطابقت نداشته باشد.[۲۵]
یک رویکرد معقول برای شهرهای پایدارِ آینده‌نگر، ترکیبی یکپارچه و چندرشته‌ای از کاهش اثرات و سازگاری برای افزایش سطح تاب‌آوری شهر است. در بافت محیط‌های شهری، تاب‌آوری کمتر به درک دقیق از آینده وابسته است تا به تحمل عدم قطعیت و برنامه‌های گسترده برای جذب تنش‌هایی که این محیط ممکن است با آن مواجه شود. مقیاس بافت در این دیدگاه مهم است: رویدادها به جای تنش‌های محلی، به عنوان تنش‌های منطقه‌ای دیده می‌شوند. هدف برای یک محیط شهری تاب‌آور، باز نگه داشتن گزینه‌های بسیار، تأکید بر تنوع در محیط و انجام برنامه‌ریزی بلندمدت است که شوک‌های سیستمی خارجی را در نظر می‌گیرد.[۲۶]
ساختمان‌های تاریخی
آینده‌نگری سازه‌های تاریخی ثبت‌شده، سطحی از پیچیدگی را به مفاهیم آینده‌نگری در سایر صنایع که در بالا توضیح داده شد، می‌افزاید. تمام مداخلات در سازه‌های تاریخی باید با «استانداردهای وزیر برای برخورد با املاک تاریخی» مطابقت‌داشته باشد. میزان انطباق و استاندارد انتخاب‌شده ممکن است بسته به حوزه قضایی، نوع مداخله، اهمیت سازه و ماهیت مداخلات مورد نظر متفاوت باشد. اصل اساسی این است که در جریان مداخله، هیچ آسیبی به سازه وارد نشود که باعث تخریب آن شود یا آن را برای نسل‌های آینده غیرقابل استفاده کند. علاوه بر این، مهم است که بخش‌های تاریخی سازه بتوانند جدا از مداخلات جدیدتر، درک و فهمیده شوند.[۲۷]
پروژه‌های زیرساختی
آینده‌نگری همچنین روشی برای رسیدگی به آسیب‌پذیری‌های سیستم‌های زیرساخت است.[۲] برای مثال، تحلیل زیرساخت آب خانگی در منطقه کالیفرنیای جنوبی و تیخوانا که توسط ریچ و گاتوسو در سال ۲۰۱۶ تکمیل شد،[۲۸] نشان می‌دهد که آسیب‌پذیری‌های بالقوه شامل شکست سدها، فرسودگی مصالح و تغییر اقلیم است.[۲۹] با تغییرات در شرایط هیدرولوژیکی ناشی از تغییر اقلیم، تأکید بیشتری بر اطمینان از عملکرد مداوم سیستم‌های زیرساخت آب پس از یک رویداد مخاطره‌آمیز طبیعی، که در آن اجزا یا تأسیسات خاصی در سیستم به خطر می‌افتند، وجود خواهد داشت.[۳۰]
بسیاری از فناوری‌های جدید آب آشامیدنی، مانند نمک‌زدایی، تصفیه فیزیکی، تصفیه شیمیایی و سیستم‌های تصفیه بیولوژیکی، می‌توانند به رفع این آسیب‌پذیری‌ها کمک کنند. توسعه یک سیستم زیرساختی آینده‌نگر می‌تواند مزایای طولانی‌مدت‌تری‌داشته باشد. سیستم آب منطقه‌ای سن دیگو برنامه‌ای از بهبودهای زیرساختی را برای اطمینان از منابع آب فراوان در آینده اجرا کرده است. این موارد شامل توسعه یک برنامه ذخیره‌سازی اضطراری با هدف ارائه سطح خدمات ۷۵ درصدی است و شامل چندین عنصر کلیدی از سیستم آب منطقه‌ای می‌شود.[۳۰] سازمان آب منطقه‌ای همچنین در میانه یک پروژه چند دهه‌ای برای پوشش‌دهی مجدد سیستم خط لوله موجود برای افزایش عمر مفید آن‌ها قرار دارد. این منطقه همچنین به دنبال تکمیل تأمین آب از طریق تنوع‌بخشی به منابع آب است که از رشد مداوم جمعیت منطقه حمایت خواهد کرد. اولویت‌ها برای توسعه منابع آب جدید (به ترتیب اولویت) عبارتند از: نمک‌زدایی آب دریا، استفاده مجدد غیرمستقیم آشامیدنی (بازیافت فاضلاب) و آب اضافی از رودخانه کلرادو.[۳۱]
استراتژی‌های به‌کار گرفته‌شده در سن دیگو و تیخوانا، سیستم‌های زیرساخت آب آشامیدنی خود را با گنجاندن حلقه‌های لرزه‌ای و سیستم‌های انعطاف‌پذیر با ابعاد بزرگ‌تر برای جلوگیری از آسیب در رویدادهای لرزه‌ای و تطبیق با تغییرات آینده در استفاده و رشد جمعیت، آینده‌نگری می‌کنند. سیستم آب منطقه‌ای سن دیگو در حال پیگیری استراتژی‌هایی است که تنوع و افزونگی منابع آب را با گنجاندن منابع منطقه آب کلان‌شهری، انتقال آب آبیاری، پوشش کانال‌ها برای جلوگیری از نشت، حفاظت یا کاهش مصرف، فاضلاب بازیافتی، نمک‌زدایی، منابع آب زیرزمینی و منابع آب سطحی افزایش می‌دهد. توسعه تونل‌های آب جدید و پوشش‌دهی مجدد خطوط اصلی آب، انشعابات و کانال‌ها، عمر مفید را افزایش می‌دهد و سیستم را تقویت می‌کند، در حالی که استهلاک فیزیکی و عملکردی را کاهش داده و از فرسودگی بیشتر سیستم جلوگیری می‌کند. نگهداری مداوم، تلاش‌های تنوع‌بخشی، توسعه ظرفیت و برنامه‌ریزی برای نیازهای آینده، تأمین آب آینده‌نگرانه و مداوم را برای منطقه تضمین خواهد کرد.[۲۸]
ارزیابی چرخه عمر و تحلیل چرخه عمر
ارزیابی چرخه عمر/تحلیل (LCA) می‌تواند به عنوان شاخصی از تأثیرات بلندمدت بر محیط زیست و جنبه مهمی از آینده‌نگری محیط ساخته‌شده ما استفاده شود که تأثیرات ساخت اولیه، نوسازی دوره‌ای و نگهداری منظم یک ساختمان را در یک بازه زمانی طولانی کمی‌سازی می‌کند. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۵ توسط ریچ منتشر شد، تأثیرات سالن‌های ورزشی ساخته‌شده از مصالح ساختمانی مختلف را در یک دوره ۲۰۰ ساله با استفاده از «تخمین‌گر تأثیر آتنا» مقایسه می‌کند. ریچ عبارت «تأثیرات اولیه» را برای توصیف اثرات زیست‌محیطی ساخت‌وساز جدید از استخراج مواد خام تا زمان بهره‌برداری از ساختمان ابداع کرد. هنگامی که اثرات زیست‌محیطی نگهداری و جایگزینی با تأثیرات اولیه برای یک ساختمان در نظر گرفته می‌شود، تصویر کاملی از اثرات زیست‌محیطی شکل می‌گیرد.[۳۲]
در حالی که انتخاب مصالح برای تأثیرات اولیه یک ساختمان یا محصول مهم است، مصالح با دوام کمتر منجر به نگهداری، هزینه‌های عملیاتی و جایگزینی مکرر می‌شوند. در مقابل، مصالح بادوام‌تر ممکن است تأثیرات اولیه قابل‌توجه‌تری‌داشته باشند، اما آن تأثیرات در درازمدت با کاهش هزینه‌های نگهداری، تعمیرات و عملیات جبران خواهند شد. دوام تمام اجزای یک سیستم ساختمانی باید عمر مفید معادل‌داشته باشد یا امکان جداسازی را فراهم کند تا بتوان مصالح با عمر مفید کوتاه‌تر را نگهداری کرد. این امر امکان حفظ مصالحی را که عمر مفید طولانی‌تری دارند، به جای دور ریختن آن‌ها هنگام حذف برای انجام نگهداری، فراهم می‌کند. نگهداری مناسب از یک ساختمان برای عمر مفید طولانی‌مدت حیاتی است زیرا از فرسودگی مصالح با دوام کمتر که می‌تواند مصالح اضافی را در معرض فرسودگی قرار دهد، جلوگیری می‌کند.[۳۲]
جستارهای وابسته
- پشتیبان‌گیری
- سازگاری عقبرو و سازگاری پیشرو
- رسانه دیجیتال
- حفاظت دیجیتال
- ائتلاف حفاظت دیجیتال
- مدیریت داده‌های محصول
- مشکل سال ۲۰۰۰
- مشکل سال ۲۰۳۸
- مشکل سال ۱۰٬۰۰۰
- رایانه خانگی
پانویس
- ↑ Rich, Brian. “The Principles of Future-Proofing: A Broader Understanding of Resiliency in the Historic Built Environment.” Journal of Preservation Education and Research, vol. 7 (2014): 31–49.
- 1 2 Krystallis, Ilias; Locatelli, Giorgio; Murtagh, Niamh (2022-12). "Talking About Futureproofing: Real Options Reasoning in Complex Infrastructure Projects". IEEE Transactions on Engineering Management. 69 (6): 3009–3022. Bibcode:2022ITEM...69.3009K. doi:10.1109/TEM.2020.3026454. ISSN 0018-9391.
{{cite journal}}: تاریخ وارد شده در|date= - ↑ Sofia Ranchordás and Mattis van’t Schip, ‘Future-Proofing Legislation for the Digital Age’ in Sofia Ranchordás and Yaniv Roznai (eds), Time, Law, and Change: An Interdisciplinary Study (Cambridge University Press 2020) 347.
- ↑ Cahane, Amir (2026-06-19). "Future-Proofing Israeli Surveillance Law: Past, Present and Future". Israel Law Review (in English): 1–33. doi:10.1017/S0021223726100168. ISSN 0021-2237.
- 1 2 Coley, David, Tristan Kershaw, and Matt Eames. "A Comparison of Structural and Behavioural Adaptations to Future Proofing Buildings against Higher Temperatures." Building and Environment 55 (2012): 159–66.
- ↑ Barreneche, Raul A. "Wiring Buildings for the Future." Architecture 84.4 (1995): 123–29.
- 1 2 "10 Principles of Future-Proofing Historic Buildings". Richaven Architecture & Preservation. December 15, 2013. Retrieved July 23, 2021.
- 1 2 Albrecht, P., and A. Lenwari. "Fatigue-Proofing Cover Plates." Journal of Bridge Engineering 12.3 (2007): 275–83.
- ↑ Roberson, G. H., and Y. Y. Shieh. "Radiology Information Systems, Picture Archiving and Communication Systems, Teleradiology – Overview and Design Criteria." Journal of Digital Imaging 11.4 (1998): 2–7.
- ↑ Lawson, Bryan (2006). How Designers Think (3 ed.). UK: Architectural Press, UK.
- 1 2 3 4 5 Google, Editorial (April 9, 2024). "Rehearse the Future". Retrieved April 9, 2024.
{{cite web}}:|last=نام عام دارد (کمک) - ↑ Seymour, R (2008). "Optimistic Futurism". Interactions: 52. doi:10.1145/1353782.1353796.
- ↑ Kerr, Joseph Robert. "Future-Proof Design: Must All Good Things Come to an End?" M.E.Des. University of Calgary (Canada), 2011.
- 1 2 3 Evans, M (2011). Empathizing with the future: Creating next-next generation products and services. The Design Journal, 14(2).
- ↑ Dunne, A (2013). Speculative Everything: Design, Fiction, and Social Dreaming. Cambridge, Massachusetts; London: The MIT Press.
- ↑ Poggenpohl, S (2009). Time for a change: Building design as a discipline. Vol. 3. pp. 3–23. doi:10.2307/j.ctv36xw4n4.3 – via Bristol: Intellect Books.
{{cite book}}: از|journal=صرف‌نظر شد (کمک) - ↑ Bloomer, Dan, and Phillipa Page. Hawke's Bay Water Demand 2050: a Report for Hawke's Bay Regional Council: Page Bloomer Associates Ltd., 28 February 2012.
- ↑ Godfrey, Patrick, Jitendra Agarwal, and Priyan Dias. "Systems 2030–Emergent Themes." (2010).
- ↑ Georgiadou, M. C., T. Hacking, and P. Guthrie. "A Conceptual Framework for Future-Proofing the Energy Performance of Buildings." Energy Policy 47 (2012): 145–55.
- ↑ Carthey, Jane, et al. "Flexibility: Beyond the Buzzword – Practical Findings from a Systematic Literature Review." Health Environments Research and Design Journal 4.4 (Summer 2011): 89–108.
- ↑ Brunoro, Silvia. "An Assessment of Energetic Efficiency Improvement of Existing Building Envelopes in Italy." Management of Environmental Quality: An International Journal 19.6 (2008): 718–30.
- ↑ Lawson, Bryan. "Future Proof: The Maff Laboratories at York." Architecture today.82 (1997): 26–26.
- ↑ Meng, Lee Lik. "Megatrends Driving Planning Education: How Do We Future-Proof Planners?" Australian planner 46.1 (2009): 48–50.
- ↑ Shah, Sunil. Sustainable Refurbishment. Hoboken: Wiley-Blackwell, 2012.
- ↑ Is Sustainability the 4th Form of Obsolescence? PRRES 2010: Proceedings of the Pacific Rim Real Estate Society 16th Annual Conference. 2012. Pacific Rim Real Estate Society (PPRES).
- ↑ Thornbush, M., O. Golubchikov, and S. Bouzarovski. "Sustainable Cities Targeted by Combined Mitigation-Adaptation Efforts for Future-Proofing." Sustainable Cities and Society 9 (2013): 1–9.
- ↑ Weeks, Kay D. "The Secretary of the Interior's Standards for the Treatment of Historic Properties : With Guidelines for Preserving, Rehabilitating, Restoring & Reconstructing Historic Buildings." Washington, D.C.: U.S. Department of the Interior, National Park Service, Cultural Resource Stewardship and Partnerships, Heritage Preservation Services, 1995.
- 1 2 Rich, Brian D. and Gattuso, Meghan. 2016. “Future-Proofing Critical Water Infrastructure from an Economic and Hazard Resilience Perspective." Originally published in the Association of Collegiate Schools or Architecture, 104th Annual Meeting Proceeding, Shaping New Knowledges., Seattle, WA. Corser, Robert and Haar, Sharon, Co-chairs. pp. 636–643.
- ↑ "Delta Risk Management Strategy: Executive Summary". California Department of Water Resources (CDWR). 2009-02. Retrieved July 23, 2021 – via Calisphere.
{{cite web}}: تاریخ وارد شده در|date= - 1 2
- "2013 San Diego Integrated Regional Water Management Plan". September 2013.
- "2013 San Diego Integrated Regional Water Management Plan: An Update of the 2007 IRWM Plan". September 2013. San Diego Regional Water Management Group (RWMG).
- ↑ "Potable Water & Wastewater Master Plan for Tijuana and Playas de Rosarito" (PDF). Comisión Estatal de Servicios Públicos de Tijuana. 2010. Retrieved July 23, 2021.
- 1 2 Rich, Brian D. Future-Proof Building Materials: A Life Cycle Analysis. Intersections and Adjacencies. Proceedings of the 2015 Building Educators’ Society Conference, University of Utah, Salt Lake City. Gines, Jacob, Carraher, Erin, and Galarze, Jose, editors. pp. 123–130.
پیوند به بیرون
- وب‌سایت اصول آینده‌نگری
- آموزش حفاظت دیجیتال
- Future-proofinc.com وب‌سایتی درباره آینده‌نگری سازمان‌ها بر اساس چارچوب توسعه پایدار راهبردی
- غول مخابراتی در تأسیسات جدید می‌درخشد – پیمانکار صدا و تصویر
- مشکلات آینده
- واژگان رایانه