آیایرآ
| به انگلیسی: Victory | |
|---|---|
| آیایرآ فارسی: پیروزی | |
![]() صفحه موسیقی | |
سرود ملی | |
| ترانهسرا | گنادی آلامیا |
| آهنگساز | والری چکادوا |
| تاریخ رسمیت | ۲۰۰۷ اکتبر ۲۴ |
| نمونهٔ صوتی | |
ضبط رسمی ارکسترال و کرال (آوازی)
| |
آیایرآ ("Aiaaira")(آبخازی: Аиааира به معنی پیروزی)، سرود ملی دولت نیمهمستقل آبخاز است. [note ۱] متن این موسیقی توسط شاعر آبخازی، گنادی آلامیا و موسیقی آن توسط والری چکادوا نواخته شده است.[۱]
تاریخچه
متن ترانه پس از اعلام استقلال آبخازیا در سال ۱۹۹۲ نوشته شد. در نوشتن این متن از ترانه انقلابی آبخازی به نام «کیاراز» (آبخازی: "Кьараз") الهام گرفته شده است که ریشه در دوران کوتاه جمهوری دموکراتیک گرجستان (۱۹۱۸–۱۹۲۱) دارد.[۲]
در سال ۱۹۹۴، پس از جنگ استقلال با گرجستان، والری چکادوا این سرود را به درخواست شخصی اولین رئیسجمهور آبخاز، ولادیسلاو آردزینبا، نوشت. چکادوا که زیر نظر سرگئی پروکفیف و دیمیتری شوستاکوویچ تحصیل کرده بود، انگیزههای مختلف فولکلور را در این سرود گنجاند. چکادوا که از دریافت حقالزحمه برای این اثر خودداری کرده بود، سرود را در زمستان و در خانهای یخزده و بدون سیستم گرمایشی نوشت، اما به عنوان تشکر از طرف رئیسجمهور، یک واحد مسکونی دریافت کرد.
[۳]
این سرود در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۷ توسط مجلس مردمی، تحت قانون اساسی جمهوری آبخازیا «درباره سرود دولتی جمهوری آبخازیا»، شماره ۱۸۷۳-s-IV، به طور رسمی تصویب شد و در ۲ نوامبر ۲۰۰۷ به امضای رئیسجمهور سرگئی باگاپش رسید.[۴]
متن ترانه
متن شعر به زبانهای انگلیسی و فارسی ترجمه شده است.
| متن ترانه به آبخازی [۵][۶] | به نوشتار رومی | آوانگاری به الفبای آوانگاری بینالمللی [note ۲] | ترجمه انگلیسی | ترجمه فارسی |
|---|---|---|---|---|
Шәнеибац, шәнеибац, |
Šwneibac, šwneibac, |
[ʃʷnejbɑt͡sʰ ʃʷnejbɑt͡sʰ] |
March on, march on, |
به پیش، به پیش، |
- نسخه فارسی براساس نسخه آبخازی ترجمه شده است.
پیوندهای فرهنگی و اساطیری با ایران
درونمایه این سرود ریشه در اساطیر نارت دارد که به عقیده پژوهشگرانی نظیر جان کولاروسو، دارای بنمایههای عمیق اساطیری اقوام ایرانیتبار قفقاز است.[۸] این حماسه هسته مرکزی ادبیات شفاهی مردم قفقاز را تشکیل میدهد و ریشه در اسطورههای اقوام ایرانیتبار شمال قفقاز از جمله سکاها، سرمتها و آلانها دارد.[۸] اشاره سرود به «آنگواشا» (An-Gwash) به عنوان مادر پهلوانان، یادآور جایگاه ایزدبانوان باروری و آب در فرهنگ ایران باستان، بهویژه آناهیتا است. در اساطیر قفقازی-ایرانی، این مادران نماد زایش قدرت ملی و محافظان سرزمین هستند که قهرمانان (نارتها) از دامان آنها برای دفاع از میهن برمیخیزند.[۹] برخی واژگان کلیدی در حماسههای مرتبط با این سرود، ریشههای هند و ایرانی دارند. برای نمونه، مفهوم «فر» یا شکوه ایزدی (اوستایی: farnah) که در اساطیر ایران عامل پیروزی و مشروعیت قهرمانان است، در واژهسازیهای حماسی قفقاز برای توصیف شخصیتهای نیمهخدای سرود (مانند آفرخاتسوا) دیده میشود.[۱۰] منطقه آبخازیا (که در باستان بخشی از قلمرو کولخیس محسوب میشد) برای سدهها تحت نفوذ سیاسی و فرهنگی امپراتوریهای ایران از جمله هخامنشیان و ساسانیان بوده است. این تداوم تاریخی باعث شده است که مفاهیمی مانند ستایش نور، خورشید و ایثار در راه میهن که در متن سرود متبلور است، با مفاهیم مشابه در سنتهای ایرانی همپوشانی داشته باشد.[۱۱]
جستارهای وابسته
یادداشتها
- ↑ آبخاز محل مناقشه میان جمهوری آبخاز و گرجستان است. جمهوری آبخاز در ۲۳ ژوئیه ۱۹۹۲ به طور یکجانبه اعلام استقلال کرد اما گرجستان هنوز آن را بخشی از خاک خود میداند. آبخاز توانسته از سوی ۷ کشور از ۱۹۳ عضو سازمان ملل به رسمیت شناخته شود. ۲ کشور از این اعضا نظر خود را پس گرفتهاند.
- ↑ بنگرید بهHelp:IPA/Abkhaz و الفبای آبخازی.
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود О-ҳо-ҳо-о ҳо-о-Рада (O-ho-ho-o ho-o-Rada).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود О-ҳо-ҳо-о ҳо-о-Рада-Ра! (O-ho-ho-o ho-o-Rada-Ra!).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود Аԥсынтәла (Apsynṭwla).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود заԥшнылаз (zapšnylaz).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود иҳаракоит (iharaḳoiṭ).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود Реида (Reida).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود Ран-Гуашьа (Ran-Guasja).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود иԥшьоч (ipsjocj).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود Зхы (Zxy).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود Зқьышықәасала имҩасхьо гылоуп (Zkjyšykwasala imüasxjo gylouṗ).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود Рыжәаҩа еибырҭоит уԥацәа (Ryžwaüa eibyrtoiṭ upacwa).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود иаҳхымәо (iahxymšwo).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود Ԥеԥш лаша ҳзышуп (Pepš laša hzyšuṗ).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود Урылагәыргьа (Urylagwyrgja).[۷]
- ↑ به این صورت نیز نوشته میشود аҳшара (ahšara).[۷]
منابع
- ↑ "Republic of Abkhazia". NationalAnthems.us. 2009-03-19. Archived from the original on 2015-07-09. Retrieved 2011-01-13.
- ↑ "Государственная символика" [State symbols] (in Russian). Abkhazian Embassy in Russia. Retrieved 9 July 2015.
- ↑ Kubatian, Grigory (14 January 2013). "Discovering a home of eccentrics". Russia Beyond the Headlines. Retrieved 9 July 2015.
- ↑ "О Государственном гимне Республики Абхазия" [On the State Anthem of the Republic of Abkhazia] (PDF). President of Abkhazia. 2007-10-24. Archived (PDF) from the original on 2021-11-14. Retrieved 2021-11-14.
- ↑ "Сборник законодательных актов республики Абхазия" [Collection of legislative acts of the Republic of Abkhazia] (PDF). apsnyteka.org (in Russian). 2008. pp. 20–21. Archived (PDF) from the original on 2014-09-13. Retrieved 2021-11-17.
- ↑ "Aiaaira: National anthem of Abkhazia". abkhazworld.com. 2019-03-25. Archived from the original on 2019-03-25. Retrieved 2021-11-17.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 "State Symbols". Ministry of Foreign Affairs Republic of Abkhazia. Archived from the original on 2017-04-21. Retrieved 9 July 2015.
- 1 2 Colarusso, John (2002). The Nart Sagas from the Caucasus: Myths and Legends from the Circassians, Abkhazians, Abazas, and Ubykhs (in English). Princeton University Press. p. 548. ISBN 9780691026749.
- ↑ Charachidzé, Georges (1986). Prométhée ou le Caucase (in French). Hachette.
- ↑ R. Schmitt and H. W. Bailey. «ARMENIA AND IRAN iv. Iranian influences». Encyclopædia Iranica.
- ↑ Fisher، W.B. (۱۹۸۳). The Cambridge History of Iran, Volume ۳. Cambridge University Press. ص. ۵۲۰-۵۲۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Aiaaira». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۵ مه ۲۰۲۶.
- الگو:سرود ملی
- سرودهای آسیا
- سرودهای اروپا
- نمادهای ملی آبخاز
_(short_version)_(sheet_music).png)