ابوالشیص
ابوالشیص | |
|---|---|
| زادهٔ | ؟ بغداد |
| درگذشت | ۸۱۲م/ ۱۹۶ق بغداد |
| پیشه | شاعر |
| سبک | دورهٔ اول عباسی |
| خویشاوندان | پسرعمویش: دعبل بن علی خزاعی |
ابوجعفر، محمد بن عبدالله خُزاعی شهرتیافته به ابوالشیص (?-۸۱۲م) شاعر عراقی در سدهٔ دوم هجری و پسرعموی دعبل بن علی خزاعی بود.[۱][۲] او با ابونواس، اشجع سلمی و مسلم بن ولید دوست بوده. در ابتدا مدحگر امیر رقه بود و از او هدیههای بسیاری میگرفت. سپس در روزگار هارونالرشید، به مدحش پرداخت. در پایان عمر نابینا شد و گویند غلام عُقبه بن جعفر او را کشت.[۱]
منابع
- 1 2 فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی (PDF). ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۴۸.
- ↑ ابن شاکر کتبی، محمد (۱۹۷۳). فوات الوفیات. ج. ۲. بیروت: دار صادر. ص. ۲۸۱.
This article is issued from ویکیپدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.





.jpg)
