فتیان شاغوری
فِتیان شاغوری | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۱۳۵ / ۵۶۰ق |
| درگذشت | ۹ آوریل ۱۲۱۸ / ۱۲ محرم ۶۱۸ق |
| پیشه(ها) | زبانشناس، ادیب، شاعر، آموزگار کودکان |
| سبک | در ادبیات عربی: «دورهٔ سوم عباسی» |
ابومحمّد، فِتیان بن علی شاغوری لقبگرفته به شهابالدین و همچنین شهرتیافته به شاغوریِ معلّم (۱۱۳۵-۱۲۱۸) (نسبنامه: فتیان بن علی بن فتیان اسدی خُزَیمی) زبانشناس، ادیب، شاعر و آموزشگر شامی بود.[۱][۲][۳]
منابع
- ↑ ابن خلّکان، احمد (۱۹۷۲). وفیات الأعیان. ج. ۱. بیروت: دار صادر. ص. ۱۴۳.
- ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی (۱۹۸۶). شذرات الذهب. ج. ۵. دمشق: دار ابن کثیر. ص. ۶۳.
- ↑ فروخ، عمر (۱۹۸۶). تاریخ الأدب العربی (PDF). ج. ۳. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۴۶۲.
This article is issued from ویکیپدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.





.jpg)
