ابوالفتح بستی
ابوالفتح علی بن محمد بُستی از شاعران سده چهارم هجری قمری است. زادگاه او را شهر بُست سیستان میدانند. او به زبان عربی تسلط کامل داشت. از نتایج طبع او، دو دیوان شعر به جای ماندهاست. وفات وی را به سال ۴۰۱ ق ثبت کردهاند. نویسنده کتاب دورنمایی از فرهنگ ایرانی و اثر جهانی آن، این شعر را بهعنوان نمونهای از اندیشه و قلم این شاعر سیستانی در نوشته خویش آوردهاست.
| یکی نصیحت من گوش دار و فرمان کن | که از نصیحت سود آن کند که فرمان کرد | |
| همه به صلح گرای و همه مدارا کن | که از مدارا کردن، ستوده گردد مرد |
جستار های وابسته
منابع
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به ابوالفتح بستی در ویکیگفتاورد موجود است.
- شاعران سیستان، ناشر روابط عمومی دانشگاه زابل
دوران عباسیان ![]() ![]() | ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
This article is issued from ویکیپدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.





.jpg)
