اعتراضات نسل زد در آسیا

اعتراضات نسل زد در آسیا
بخشی از اعتراضات نسل زد
From top to bottom and left to right: July Revolution، اعتراضات ۲۰۲۵ اندونزی، اعتراضات ۲۰۲۲ سری‌لانکا، اعتراضات ۲۰۲۵ نسل زد نپال، Trillion Peso March
تاریخ2020–present
موقعیت
علت(ها)
اهداف
روش‌ها
منجرشد بهVaries
Results by country
تلفات
مرگ(ها)ح. ۸,۴۰۰
زخمیان۱۳٬۰۰۰+
دستگیرشدگان۵۰٬۰۰۰+

از اوایل دهه ۲۰۲۰، مجموعه‌ای از اعتراضات و قیام‌های ضد دولتی که عمدتاً توسط نسل زد رهبری می‌شدند، در سراسر جنوب و جنوب شرقی آسیا گسترش یافته است که چندین مورد منجر به اصلاحات گسترده و تغییر رژیم شده است. این اعتراضات در پاسخ به فساد گسترده، خویشاوندسالاری، نابرابری اقتصادی و سوء مدیریت، اقتدارگرایی و عقب‌گرد دموکراتیک آغاز شد.[۱][۲] اصطلاح " بهار آسیایی " به‌طور غیررسمی برای توصیف این رویدادها ابداع شده است و به شباهت‌های آنها با بهار عربی اشاره دارد، اگرچه از " قیام آسیایی "، " اعتراضات نسل زد" و " انقلاب‌های نسل زد " نیز استفاده شده است. اعتراضات در بنگلادش در سال ۲۰۲۴ به‌طور گسترده به عنوان اولین انقلاب موفق نسل Z در جهان ذکر می‌شود،[۳][۴][۵][۶] که الهام‌بخش اعتراضات مشابه به رهبری نسل Z در سایر کشورهای آسیایی از جمله نپال، اندونزی، فیلیپین، تیمور شرقی و مالدیو بوده است.[۷][۸][۹][۱۰][۱۱]

این اعتراضات به دلیل نقش رهبری نسل زد، به ویژه دانشجویان، قابل توجه بوده است و رسانه‌های اجتماعی و فعالیت‌های اینترنتی نقش کلیدی در سازماندهی اعتراضات ایفا می‌کنند.[۱۲][۱۳][۱۴][۱۵] در نتیجه، چندین دولت تحت تأثیر، ممنوعیت رسانه‌های اجتماعی را وضع کردند.[۱۶][۱۷][۱۸] نمادهای فرهنگ عامه، مانند پرچم دزدان دریایی کلاه حصیری از مجموعه مانگای ژاپنی وان پیس، توسط معترضان در سراسر آسیا برای حمایت از آرمان خود به کار گرفته شده است.[۱۹][۲۰][۲۱] دولت‌ها در سریلانکا، بنگلادش و نپال سرنگون شدند؛[۲۲] در حالی که اعتراضات در اندونزی و تیمور شرقی به تغییر سیاست‌های نامحبوب منجر شد.[۲۳][۲۴][۲۵] اعتراضات گسترده در فیلیپین ادامه دارد.

علل

دانشجوی بنگلادشی در جنبش اصلاح سهمیه‌بندی ۲۰۲۴، در حالی که پلاکاردی با نوشته «زنجیرهای این سهمیه‌ها را بشکنید» در دست دارد، به سیستم استخدامی دولتی که تبعیض‌آمیز و پارتی‌بازی تلقی می‌شود، اعتراض دارد.

فشارهای اقتصادی

یکی از عوامل اصلی که بسیاری از جنبش‌های اعتراضی نسل Z را در آسیا متحد می‌کند، مشکلات اقتصادی و فرصت‌های محدود است. جمعیت‌های بزرگ جوانان در چندین کشور با نرخ بالای بیکاری و کم‌کاریابی، در کنار افزایش هزینه‌های زندگی، مواجه هستند که به احساس بی‌ثباتی دامن می‌زند. محققان این شرایط را به عنوان وضعیتی توصیف کرده‌اند که جوانان را در موقعیت‌های «از نظر اقتصادی متزلزل» قرار می‌دهد و برای تأمین شغل پایدار یا دستمزد کافی تلاش می‌کنند. بر اساس یک مطالعه شش کشوری در سال ۲۰۲۴ توسط مؤسسه ISEAS-Yusof Ishak، «بیکاری و رکود اقتصادی» به عنوان مهم‌ترین نگرانی در میان جوانان جنوب شرقی آسیا رتبه‌بندی شده است، به طوری که ۸۹ درصد از پاسخ‌دهندگان نگرانی خود را ابراز کرده‌اند و پس از آن «شکاف اجتماعی-اقتصادی رو به گسترش» قرار دارد که حدود ۸۵ درصد به آن اشاره کرده‌اند. نابرابری مداوم درآمد، که اغلب با فساد همراه است، برداشت از بی‌عدالتی را تقویت کرده است. تحلیلگران مشاهده کرده‌اند که قیام‌های اخیر جوانان در جنوب آسیا در درجه اول ناشی از سختی‌های مادی بوده است، فقر، تورم و نیازهای اولیه برآورده نشده، ناامیدی عمومی را تشدید کرده و به ناآرامی‌های اجتماعی گسترده‌تر دامن زده است.[۲۶] یک تحلیل از بنیاد کارنگی در سال ۲۰۲۵ نیز به‌طور مشابه، شکاف‌های فزاینده ثروت و نگرانی‌ها در مورد آینده اقتصادی تاریک را به عنوان عواملی که باعث تشدید فعالیت‌های جوانان و درخواست‌ها برای رهایی از نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی فزاینده می‌شود، شناسایی کرد.[۲۷] به عنوان مثال، در سریلانکا، جنبش اعتراضی سال ۲۰۲۲ در بحبوحه آشفتگی شدید اقتصادی که با تورم فزاینده، کمبود شدید سوخت و دارو و قطعی طولانی مدت برق در پی بحران اقتصادی آن مشخص می‌شد، ظهور کرد. فروپاشی اقتصاد ملی، معیشت را به شدت مختل کرد و باعث سختی‌های روزانه برای بسیاری از مردم شد.[۲۸] بسیاری از معترضان عمدتاً جوان، بحران را نتیجه سوء مدیریت اقتصادی طولانی مدت می‌دانستند و انگیزه آنها نگرانی‌های اساسی برای بقا بود. برای بسیاری از جوانان سریلانکا، سیاست به مبارزه برای بقا، عزت و حق شنیده شدن تبدیل شده بود.[۲۹]

بحران مداوم بیکاری جوانان این نارضایتی‌ها را تشدید کرده است. با وجود بهبود اقتصادی پس از همه‌گیری کووید-۱۹ در برخی کشورها، مشاغل پایدار و با درآمد کافی برای جوانان همچنان محدود است. بسیاری از اعضای نسل Z گزارش می‌دهند که احساس می‌کنند از مزایای رشد اقتصادی محروم هستند و آن را به عنوان یک «سود جمعیتی» از دست رفته می‌بینند. در جنوب آسیا و بخش‌هایی از آسیای جنوب شرقی، جمعیت‌های بزرگ جوانان با فرصت‌های شغلی کافی همراه نشده‌اند و در نتیجه وقتی توسعه اقتصادی نتواند شغل ایجاد کند یا وقتی جوانان به کارهای غیررسمی، ناامن و کم‌درآمد محدود می‌شوند، ناامیدی فزاینده‌ای ایجاد می‌شود.[۳۰] گزارش اوت ۲۰۲۴ سازمان بین‌المللی کار (ILO) نشان داد که اگرچه نرخ کلی بیکاری پس از همه‌گیری کووید-۱۹ بهبود یافته است، اما اضطراب‌های اقتصادی آسیا و اقیانوسیه در میان جوانان همچنان رو به افزایش است. نظرسنجی‌های ذکر شده در این گزارش نشان داد که اکثر پاسخ‌دهندگان نسبت به از دست دادن شغل، ثبات شغلی و شرایط اقتصادی گسترده‌تر استرس دارند و این نشان دهنده عدم اطمینان مداوم در مورد چشم‌انداز آینده آنهاست. بی‌ثباتی اقتصادی گسترده، که با افزایش هزینه‌های زندگی برای مایحتاج ضروری مانند سوخت، غذا و مسکن تشدید شده است، به افزایش نارضایتی در میان نسل Z دامن زده است. در نپال، خشم جوانان پیرامون تصویری فراگیر از پسر یک وزیر که در دوران رکود اقتصادی کالاهای لوکس را به نمایش گذاشته بود، متبلور شد. این تصویر به‌طور گسترده به عنوان نمادی از نابرابری در کشوری با سرانه تولید ناخالص داخلی کمتر از ۱۵۰۰ دلار آمریکا و جایی که تقریباً چهار پنجم نیروی کار در بخش غیررسمی مشغول به کار هستند، تفسیر شد.[۳۱]

فشارهای اجتماعی-اقتصادی به این تصور در میان بسیاری از اعضای نسل Z دامن زده است که در شرایط موجود، آینده‌ای امن ندارند. در کشورهایی مانند چین، هند و سراسر آسیای جنوب شرقی، جوانان گزارش داده‌اند که به‌طور نامتناسبی تحت تأثیر مسکن غیرقابل تحمل و دسترسی محدود به اشتغال باکیفیت قرار گرفته‌اند، که اغلب در تضاد با تجربیات نسل‌های قبلی است. نهادهای دولتی اغلب به عنوان نهادهایی بی‌توجه به بیکاری جوانان و ناکارآمد در رسیدگی به افزایش هزینه‌های زندگی تلقی می‌شوند که باعث بدبینی و نارضایتی شده است. تضعیف تحرک اجتماعی رو به بالا، بسیاری از جوانان را ناامید کرده است و چنین شرایطی زمینه مساعدی را برای جنبش‌های اعتراضی فراهم کرده است. هنگامی که دسترسی به آموزش، اشتغال پایدار و فرصت‌های پیشرفت غیرقابل دستیابی تلقی می‌شود، نسل Z تمایل بیشتری به شرکت در تظاهرات برای ابراز نارضایتی و مطالبه تغییر نشان داده است.[۳۲][۳۳]

سهمیه‌گرایی، خویشاوندسالاری و مزایای نمایندگان مجلس

اعتراضات نسل Z در چندین کشور آسیایی نیز به عنوان قیام علیه حکومت نخبگان تثبیت‌شده توصیف شده است که نشان دهنده ناامیدی از دهه‌ها فساد، سهمیه‌گرایی، خویشاوندسالاری و تسلط الیگارشی است. در سراسر آسیای جنوبی، بسیاری از معترضان جوان به صراحت آنچه را که سلسله‌های سیاسی قدرتمند و نخبگان ثروتمند و بی‌اعتبار توصیف می‌کنند، هدف قرار داده‌اند و آنها را به خاطر تضعیف دموکراسی و فرصت‌های اقتصادی سرزنش می‌کنند.[۳۴]

در سریلانکا، سلطه سیاسی دیرینه خانواده راجاپاکسا هدف اصلی جنبش آراگالایا در سال ۲۰۲۲ بود. در طول سال‌ها، اعضای این خانواده مناصب کلیدی در دولت را اشغال کردند. دو برادر به‌طور متناوب به عنوان رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر، دیگری به عنوان رئیس پارلمان و چندین خویشاوند دیگر به عنوان مناصب ارشد خدمت کردند و این امر باعث اتهامات گسترده خویشاوندسالاری و فساد شد.[۳۵][۳۶] تمرکز قدرت حاصل به‌طور گسترده با سوء مدیریت سیاسی مرتبط بود که به فروپاشی اقتصادی کشور کمک کرد؛ بنابراین، اعتراضات آراگالایا نه تنها به عنوان مطالبه استعفای رئیس‌جمهور گوتابایا راجاپاکسا، بلکه به عنوان شورشی گسترده‌تر علیه فساد سیستماتیک و تصرف نخبگان تلقی شد،[۳۷] که شرکت‌کنندگان خواستار «تغییر سیستم» و پایان دادن به پارتی‌بازی و فساد بودند.[۳۸][۳۹]

رویداد مشابهی در بنگلادش در جریان جنبش جوانان ۲۰۲۴ که با نام «انقلاب دانشجویی-مردمی» شناخته می‌شود، رخ داد. این اعتراضات که در ابتدا با مخالفت با سهمیه شغلی دولتی که ۳۰ درصد از مناصب خدمات ملکی را برای گروه‌های خاصی، از جمله فرزندان جانبازان جنگ، اختصاص می‌داد، آغاز شد، نارضایتی گسترده‌تری را از آنچه شرکت‌کنندگان حکومت خویشاوندسالار و انحصارگرا می‌نامیدند، منعکس کرد. تظاهرکنندگان فساد، پارتی‌بازی و آنچه را که آنها یک سیستم سیاسی به‌طور فزاینده اقتدارگرا و دزدسالار می‌دانستند، محکوم کردند. خواسته‌های آنها به زودی فراتر از مسئله سهمیه گسترش یافت و به درخواست استخدام مبتنی بر شایستگی ، انتخابات آزاد و پایان دادن به نخبه‌گرایی سیاسی رسید. دانشجویان بنگلادشی در رسانه‌های اجتماعی و در خیابان‌ها، خویشاوندسالاری نهفته در سهمیه خدمات ملکی احیا شده را که ۳۰ درصد از مشاغل را برای فرزندان مبارزان استقلال اختصاص می‌داد، محکوم کردند و استدلال کردند که این امر به‌طور نامتناسبی به نفع وفاداران حزب حاکم است و در بحبوحه بیکاری بالای جوانان، شایستگی را نادیده می‌گیرد.[۴۰][۴۱]

در اندونزی، اعتراضات دانشجویان و جوانان در اواخر اوت ۲۰۲۵ بر سر امتیازات قانونگذاران، به ویژه کمک هزینه مسکن ۵۰ میلیون روپیه در ماه که طبق گزارش‌ها از سپتامبر ۲۰۲۴ به همه ۵۸۰ عضو پارلمان جمهوری خلق دونگوان پرداخت می‌شود، متمرکز شد و باعث درگیری‌هایی در ۲۵ آگوست در خارج از پارلمان در جاکارتا شد و خشم نسبت به امتیاز نخبگان در بحبوحه فشار اقتصادی و بیکاری جوانان را برجسته کرد.[۴۲] مبنای قانونی این کمک هزینه پیش از این در نامه جمهوری خلق دونگوان بیان شده بود که به نقطه کانونی در رسانه‌ها و توضیحات حقوقی تبدیل شد، زیرا تظاهرکنندگان برای لغو آن فشار می‌آوردند.[۴۳] در آغاز قتل آفان کورنیاوان، یک هفته ناآرامی مرگبار، و غارت خانه‌های متعلق به قانونگذاران ثروتمند، قانون مزایای بحث‌برانگیز و محدود کردن سفرهای خارجی توسط رئیس‌جمهور پرابووو لغو شد، اقدامی که به عنوان پاسخی به افزایش تلفات و خشم عمومی مطرح شده بود.[۴۴] در راستای واکنش منفی به «مزایای» منطقه، در اواسط سپتامبر ۲۰۲۵ در تیمور شرقی، هزاران نفر که اکثراً دانشجو بودند، در دیلی علیه یک فقره بودجه برای خرید ۶۵ دستگاه تویوتا پرادو SUV برای نمایندگان مجلس (در مجموع حدود ۴٫۲ میلیون دلار آمریکا) تجمع کردند.[۴۵] سپس اعتراضات به مطالبه گسترده‌تری برای لغو مزایای بازنشستگی مادام‌العمر برای نمایندگان مجلس (و برخی از مقامات ارشد) تبدیل شد.[۴۶] جوانان معترض تیمور شرقی صراحتاً نمایندگان مجلس را به عنوان «خودخواه» با مزایای فراوان (۴٫۲ میلیون دلار آمریکا برای ۶۵ دستگاه SUV و حقوق بازنشستگی مادام‌العمر) و با پلاکاردهایی مانند «دزدان را متوقف کنید/مفسدان را متوقف کنید» که مزایای نمایندگان مجلس را در یکی از فقیرترین کشورهای منطقه حریصانه و نامشروع و با مسائلی مانند نابرابری بالا، سوء تغذیه و بیکاری نشان می‌داد، معرفی کردند.[۴۷][۴۸][۴۹]

در نپال، اعتراضات اخیر به رهبری جوانان بر آنچه معترضان نخبگان سیاسی ریشه‌دار و فرهنگ فراگیر فساد و امتیاز توصیف کردند، متمرکز بود. معترضان از مزایا و کمک‌هزینه‌های مقامات انتقاد کردند و به خویشاوندسالاری اعتراض کردند و ادعا کردند که موقعیت‌ها و مزایا به دوستان و خانواده می‌رسد نه به شایستگی.[۵۰][۵۱] خشم عمومی پس از انتشار گزارش‌هایی مبنی بر اینکه دختر نوجوان یک مقام ارشد با یک وسیله نقلیه دولتی زیر گرفته شده و یک دختر دانش‌آموز را مجروح کرده است، شدت گرفت، حادثه‌ای که نمادی از این تصور بود که «فرزندان نخبگان سیاسی» با مصونیت از مجازات عمل می‌کنند.[۵۲][۵۳] در کاتماندو، دانش‌آموزان در طول تظاهرات کتاب‌های درسی مدرسه را حمل می‌کردند تا نمادی از بیهودگی آموزش در سیستمی باشند که تحت سلطه خویشاوندسالاری است و ابراز ناامیدی می‌کردند که سخت‌کوشی و شایستگی اغلب تحت الشعاع روابط سیاسی قرار می‌گیرد. این موضوع به این احساس گسترده‌تر دامن زد که شایسته‌سالاری توسط حمایت تضعیف شده است و خشم نسلی را عمیق‌تر کرد. تحلیلگران این ناآرامی را به تصرف طولانی‌مدت نخبگان و توسعه فراگیر ناکافی مرتبط می‌دانند، در حالی که معترضان نسل زد جنبش خود را چالشی برای سیاست‌های «روال معمول» می‌دانند که به نفع قدرت و منابع سیاسی و به نفع عده‌ای معدود و به قیمت متضرر شدن عموم مردم است.[۵۴][۵۵]

فساد و بی‌اعتمادی

یکی از محرک‌های مهم اعتراضات نسل Z، نارضایتی از فساد، خویشاوندسالاری و نفوذ نخبگان سیاسی است. در سراسر آسیا، بسیاری از جوانان، دولت‌های خود را تحت سلطه نخبگان دیرینه‌ای می‌دانند که قدرت و ثروت را در دست دارند، در حالی که شهروندان عادی با چالش‌های اقتصادی روبرو هستند.[۵۶][۵۷] تحلیلگران خاطرنشان می‌کنند که ناامیدی از فساد به ویژه در میان اعضای نسل Z که علاقه بیشتری به رسوایی‌ها و نمایش‌های افراط در میان رهبران سیاسی داشتند، مشهود است.[۵۸] این امر به آنچه برخی ناظران به عنوان شکاف فزاینده بین جوانان و نهادهای عمومی توصیف می‌کنند، کمک کرده است، زیرا جوانان ابراز می‌کنند که اعتمادشان به نخبگانی که به عنوان اولویت دادن به ثروت‌اندوزی شخصی بر خدمات عمومی دیده می‌شوند، کاهش یافته است.[۵۹][۶۰]

اعتراضات نسل Z همچنین ناشی از کاهش اعتماد به نهادهای دولتی و ناامیدی از شکست‌های حکومتداری بوده است. ناکارآمدی دولت، بوروکراسی‌های غیرپاسخگو و سرکوب‌های شدید، به این تصور در میان جوانان دامن زده است که سیستم‌های موجود ناکارآمد یا از کار افتاده هستند. مطالعات، «عدم اعتماد جمعی» در میان جوانان آسیا نسبت به توانایی نهادهای سیاسی و اقتصادی در رسیدگی به نگرانی‌های آنها به موقع یا مؤثر را نشان داده‌اند.[۶۱][۶۲] رهبران اغلب به عنوان افرادی تلقی می‌شوند که در ارائه خدمات عمومی، اشتغال یا عدالت کافی، به جز برای گروه‌های دارای ارتباط خوب، کوتاهی می‌کنند. پاسخ‌های دولت به مخالفت‌های مسالمت‌آمیز از طریق سرکوب یا خشونت، مشروعیت را بیشتر از بین برده است.[۶۳] قیام‌های اخیر آسیای جنوبی به این نتیجه رسیده‌اند که سرکوب‌های شدید دولتی نشان‌دهنده «محاسبات اشتباه مهلک» بوده که بسیج جوانان را تشدید کرده است. به عنوان مثال، اعتراضات در سریلانکا در سال ۲۰۲۲ و بنگلادش در سال ۲۰۲۴ پس از آنکه واکنش‌های مقامات، قرارداد اجتماعی را پاره کرده و اعتماد باقی مانده را تضعیف کرده است، تشدید شد.[۶۴] در بخش‌هایی از جنوب شرقی آسیا، حکومت‌های اقتدارگرا یا نیمه‌اقتدارگرا، جنبش‌های جوانان را که خواستار دموکراسی و آزادی‌های مدنی هستند، برانگیخته است. ناظران خاطرنشان می‌کنند که در حالی که نسل‌های پیشین ممکن است محدودیت‌های آزادی‌های سیاسی را تحمل کرده باشند، بسیاری از جوانان امروز سیستم‌های اقتدارگرا و سلسله‌ای را که حقوق خود را به خطر می‌اندازند، رد می‌کنند.[۶۵] یک نظرسنجی Kadence International نشان می‌دهد که کمتر از نیمی از جوانان در جنوب شرقی آسیا (۴۹٪) به دولت‌های خود اعتماد دارند و سطح اعتماد در برخی کشورها به‌طور قابل توجهی پایین‌تر است (به عنوان مثال، تنها حدود ۴۲٪ در مالزی).[۶۶] در حالی که مؤسسه ISEAS-Yusof Ishak، فعالیت جوانان آنلاین/آفلاین و شکاف‌های شدید بین کشوری را در رضایت از نظام سیاسی مستند می‌کند، اندونزی ۷۱٫۵٪ و فیلیپین ۶۱٫۴٪ بیشترین نارضایتی را از دولت‌های خود در جنوب شرقی آسیا دارند؛ که مستقیماً خوش‌بینی/اعتماد را به مسائلی مانند شفافیت و فساد مرتبط می‌کند. محققان این جنبش‌ها را بخشی از یک مبارزه نسلی گسترده‌تر توصیف کرده‌اند، که در آن فعالان جوان آشکارا در برابر هنجارهای الیگارشی و اقتدارگرایانه در سراسر منطقه مقاومت می‌کنند.

در چندین کشور، نسل Z این دیدگاه را ابراز کرده است که رهبری سیاسی تحت سلطه نخبگان سالخورده است که از نسل‌های جوان‌تر جدا تلقی می‌شوند. نهادهای دولتی اغلب به عنوان «دژهای خودی‌های دارای ارتباطات قوی» دیده می‌شوند که بر حفظ قدرت تمرکز دارند تا رسیدگی به دغدغه‌های جوانان.[۶۷][۶۸] این امر به آنچه تحلیلگران به عنوان بحران اعتماد توصیف می‌کنند، کمک کرده است، زیرا بسیاری از جوانان آسیایی دولت‌های خود را فاقد شفافیت و پاسخگویی می‌دانند. طبق برنامه توسعه سازمان ملل متحد، افزایش فعالیت‌های جوانان در پاسخ به این فرسایش اعتماد پدیدار شده است، و جوانان خواستار نقش بیشتری در شکل‌دهی به تصمیماتی هستند که بر آینده آنها تأثیر می‌گذارد. UNDP همچنین مشاهده می‌کند که عدم توجه دولت‌ها به دیدگاه‌های جوانان یا پاسخگویی به شکایات آنها، اعتبار نهادی را کاهش می‌دهد. در زمینه‌هایی که حکومت ناکارآمد یا ناعادلانه تلقی می‌شود و راه‌های رسمی برای جبران خسارت غیرقابل دسترس به نظر می‌رسد، اعتراض به ابزاری کلیدی برای نسل Z برای مطالبه پاسخگویی و اصلاحات تبدیل شده است.[۶۸]

اعتراضات پیشرو

سریلانکا

آراگالایا (سینهالی: අරගලය) مجموعه‌ای از اعتراضات گسترده بود که در مارس ۲۰۲۲ علیه دولت سریلانکا آغاز شد. دولت به دلیل سوء مدیریت اقتصاد سریلانکا که منجر به بحران اقتصادی بعدی شامل تورم شدید، خاموشی‌های روزانه و کمبود سوخت، گاز خانگی و سایر کالاهای ضروری شد، به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. خواسته اصلی معترضان استعفای رئیس‌جمهور گوتابایا راجاپاکسا و مقامات کلیدی خانواده راجاپاکسا بود. با وجود دخالت چندین حزب مخالف، اکثر معترضان خود را غیرسیاسی می‌دانستند و بسیاری از آنها از اپوزیسیون پارلمانی ابراز نارضایتی می‌کردند.[۶۹] معترضان شعارهایی مانند «برو به خانه گوتا»، «برو به خانه راجاپاکسا»،[۷۰][۷۱] و "آراگالایاتا جایا ووا " ("پیروزی از آن مبارزه") سر می‌دادند. اکثر اعتراضات توسط عموم مردم سازماندهی شده بود،[۷۲][۷۳] و جوانان با برگزاری اعتراضات در گاله فیس گرین نقش عمده‌ای داشتند.[۷۴][۷۵][۷۶][۷۷]

دولت با روش‌های اقتدارگرایانه‌ای مانند اعلام وضعیت اضطراری، اجازه دادن به ارتش برای دستگیری غیرنظامیان، اعمال مقررات منع رفت و آمد و محدود کردن دسترسی به رسانه‌های اجتماعی به اعتراضات واکنش نشان داد. دولت با تلاش برای سرکوب اعتراضات، قانون و قانون اساسی سریلانکا را نقض کرد.[۷۸][۷۹] مهاجران سریلانکایی نیز تظاهراتی را علیه سرکوب حقوق اساسی بشر در این کشور آغاز کردند.[۸۰][۸۱] در ماه آوریل، ممنوعیت دولت بر رسانه‌های اجتماعی نتیجه معکوس داشت؛ هشتگ‌هایی مانند #GoHomeGota که گمان می‌رود توسط فعالی به نام پاتوم کرنر در دسامبر ۲۰۲۱ ابداع شده باشد، در توییتر در سطح بین‌المللی رواج پیدا کرده بود. ممنوعیت دولت بعداً در همان روز لغو شد. کمیسیون حقوق بشر سریلانکا اقدامات دولت را محکوم کرد و مقامات مسئول مسدود کردن و سوءاستفاده از معترضان را احضار کرد.[۸۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Gen Z protests in Asia: Can they spark real change? – DW – 09/18/2025". dw.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-21.
  2. ↑ Ha, K. Oanh; Ng, Naomi; Harrison-Dengate, Eleanor (16 September 2025). "From Nepal to Indonesia, What's Driving Asia's Gen Z Protests?". Bloomberg.
  3. ↑ "How Bangladesh's students carried out world's first Gen Z revolution". The Independent. 7 August 2024.
  4. ↑ Regan, Helen (6 August 2024). "Bangladesh's 'Gen Z revolution' toppled a veteran leader. Why did they hit the streets and what happens now?". CNN.
  5. ↑ Paul, Ruma; Das, Krishna N.; Das, Krishna N. (6 August 2024). "Who is Nahid Islam, student leader of campaign to oust PM Sheikh Hasina?". Reuters.
  6. ↑ Chowdhury, Shamim. "An ode to Bangladesh's students and the first Gen-Z revolution". The New Arab.
  7. ↑ Singh, Anand (2025-09-11). "Is this the Asian Spring? Are there parallels with the Arab Spring?". India Today (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-19.
  8. ↑ "Opinion | From Arab Spring to Asian uprisings". kathmandupost.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-19.
  9. ↑ Sufian, Abu (2024-08-15). "Arab Spring Effect In South Asia: After Sri Lanka And Bangladesh, Where Next? – OpEd". Eurasia Review (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-19.
  10. ↑ "Opinion | A Leaderless and Connected Gen Z Is Taking Over in Asia" (به انگلیسی). 2025-09-19. Retrieved 2025-09-19.
  11. ↑ Sharma, Yashraj. "Nepal, Bangladesh, Sri Lanka: Is South Asia fertile for Gen Z revolutions?". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-21.
  12. ↑ Subedi, D. B. (2025-09-11). "Deadly Nepal protests reflect a wider pattern of Gen Z political activism across Asia". The Conversation (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-21.
  13. ↑ "Social media is a double-edged sword in protests against corruption and nepotism". ABC News (به انگلیسی). 2025-09-20. Retrieved 2025-09-21.
  14. ↑ "How Gen Z-led protests are rattling governments across Asia". NBC News (به انگلیسی). 2025-09-15. Retrieved 2025-09-21.
  15. ↑ Jacob, Jayanth (2025-09-14). "From Bangladesh to Nepal: Youth uprisings and what they mean for India". The New Indian Express (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-19.
  16. ↑ Ramachandran, Naman (2024-07-19). "Bangladesh Internet in 'Total Shutdown' Amid Student Protests and Dozens of Deaths: 'Things Are Really Turning Bad'". Variety (به انگلیسی). Archived from the original on 20 July 2024. Retrieved 2024-07-20.
  17. ↑ "Gen Z protest in Kathmandu against corruption and ban on social media platforms". The Kathmandu Post (به انگلیسی). Retrieved 9 September 2025.
  18. ↑ "Social media ban backfires: Anti Govt slogans trends in other countries". NewsWire. 3 April 2022. Archived from the original on 3 April 2022. Retrieved 3 April 2022.
  19. ↑ Harvey, Lex (2025-09-20). "This Japanese manga flag has become a global protest symbol for Gen Z". CNN (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-21.
  20. ↑ de Guzman, Chad. "Indonesian Authorities Respond to Mass Flying of 'One Piece' Flag". Time (به انگلیسی). Archived from the original on 17 September 2025. Retrieved 2025-09-21.
  21. ↑ Ratcliffe, Rebecca (2025-09-24). "'A symbol of liberation': how the One Piece manga flag became the symbol of Asia's gen Z protest movement". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2025-09-24.
  22. ↑ "How public fury toppled leaders in Nepal, Sri Lanka and Bangladesh". ABC Asia (به انگلیسی). 2025-09-18. Retrieved 2025-09-19.
  23. ↑ "Indonesian leader fires ministers of finance and security after deadly protests". NBC News (به انگلیسی). 2025-09-09. Retrieved 2025-09-19.
  24. ↑ "'Stop thieves': Timor-Leste protesters vow to keep rallying over MP car plan". ABC News (به انگلیسی). 2025-09-16. Retrieved 2025-09-19.
  25. ↑ "Demonstrations shake Timor-Leste now". Views Bangladesh (به انگلیسی). 2025-09-17. Retrieved 2025-09-19.
  26. ↑ "A Populism That's Really of the People? Poverty, Protest, and Regime Collapse in South Asia". Center For Global Development (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-04.
  27. ↑ "The Promises and Pitfalls of the Social Media–Fueled Gen-Z Protests Across Asia". Carnegie Endowment for International Peace (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-04.
  28. ↑ "Flight into the Dark: South Asia's Protest Republics". Daniel K. Inouye Asia-Pacific Center for Security Studies (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-04.
  29. ↑ "Gen Z's Challenge to Elite Dominance in South Asia". thediplomat.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-04.
  30. ↑ Rind, Mohammad Urva. "The Asian Awakening: How Youth Are Redefining Politics in Sri Lanka, Bangladesh, Nepal, and Indonesia". Strafasia | Strategy, analysis, News and insight of Emerging Asia (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-04.
  31. ↑ "The Promises and Pitfalls of the Social Media–Fueled Gen-Z Protests Across Asia". Carnegie Endowment for International Peace (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-04.
  32. ↑ Sastramidjaja, Yatun (2025). "Connective spaces of radical hope: rhizomatic youth struggles for viable futures in Southeast Asia". Journal of Youth Studies. 0: 1–18. doi:10.1080/13676261.2025.2556927. ISSN 1367-6261.
  33. ↑ KC, Monnappa (2025-09-11). "The South Asian Crisis: Youth, Ruptured Realities, and the Quest for Ontological Security". SSRN Electronic Journal (به انگلیسی). doi:10.2139/ssrn.5469949. SSRN 5469949. Retrieved 2025-10-04. {{cite journal}}: Check |ssrn= value (help)
  34. ↑ Dieterich, Carole (2025-09-29). "Asia's Gen Z rises up against entrenched political elites". lemonde (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-09.
  35. ↑ "Beyond the Protests: Sri Lanka's Aragalaya Movement and the Uncertain Future". Freedom House (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-09.
  36. ↑ Pal, Alasdair (2020-08-13). "Sri Lanka's Rajapaksa family cements power with ministerial picks". Reuters (به انگلیسی). New Delhi. Retrieved 2025-10-09.
  37. ↑ "Beyond the Protests: Sri Lanka's Aragalaya Movement and the Uncertain Future". Freedom House (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  38. ↑ "The Aragalaya Protest Movement and the Struggle for Political Change in Sri Lanka". Carnegie Endowment for International Peace (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  39. ↑ "UN Urges Sri Lanka to Get a Grip on Crisis, Prosecute Graft". Voice of America (به انگلیسی). 2022-10-06. Retrieved 2025-10-16.
  40. ↑ Ganguly, Sudipto (2024-07-21). "Explainer: Why are Bangladesh students protesting against job quotas?". Reuters (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  41. ↑ Ahmed, Redwan; Ellis-Petersen, Hannah (2024-07-21). "Bangladesh's top court cuts job quotas that led to deadly student-led protests". The Guardian (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  42. ↑ "Riot police clash with students protesting lawmakers' allowances in Indonesia". AP News (به انگلیسی). 2025-08-25. Retrieved 2025-10-16.
  43. ↑ Hukumonline, Tim. "Dasar Hukum Pemberian Tunjangan Perumahan DPR RI". hukumonline.com (به اندونزیایی). Retrieved 2025-10-16.
  44. ↑ "Indonesian leader pledges to revoke lawmakers' perks after protests leave 6 dead". POLITICO (به انگلیسی). 2025-08-31. Retrieved 2025-10-16.
  45. ↑ "Police clash with protesters in Timor-Leste as new car plan sparks anger". ABC News (به انگلیسی). 2025-09-15. Retrieved 2025-10-16.
  46. ↑ Da Cruz, Nelson (2025-09-17). "East Timor lawmakers agree to scrap lawmaker pension allowances that sparked student protests". Reuters (به انگلیسی). Dili. Retrieved 2025-10-16.
  47. ↑ McCready, Alastair. "East Timor MPs bow to protesters, vote to scrap lifetime pensions". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  48. ↑ "Timor-Leste: Parliament scraps plans on cars and lifetime pensions after student protests mobilised". Civicus Monitor (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  49. ↑ "Timor-Leste Protests Over Luxury Cars for MPs Turn Violent in Dili- UCA News". ucanews.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  50. ↑ "No perks, no frills: Finance Minister Khanal takes tough road of austerity". myrepublica.nagariknetwork.com (به انگلیسی). 2024-08-08. Retrieved 2025-10-16.
  51. ↑ "TRT World - Here's how Nepal's interim government wants to end excessive spending of public funds". www.trtworld.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  52. ↑ "Koshi Province minister's vehicle knocks down girl in Lalitpur". kathmandupost.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  53. ↑ "Public criticism mounts on social media over hit-and-run case involving minister". myrepublica.nagariknetwork.com (به انگلیسی). 2024-08-08. Retrieved 2025-10-16.
  54. ↑ FOUNDATION, OBSERVER RESEARCH. "South Asia's Youth Uprisings: Trends, Causes, and Implications". orfonline.org (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  55. ↑ Sharma, Saurabh; Sharma, Gopal (2025-09-09). "How 'Gen Z' protests over corruption and jobs ousted Nepal PM Oli". Reuters (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-16.
  56. ↑ "Asia's Gen Z rises up against entrenched political elites" (به انگلیسی). 2025-09-29. Retrieved 2025-10-09.
  57. ↑ Ellis-Petersen, Hannah; Pokharel, Gaurav (2025-09-16). "From Colombo to Kathmandu, the furious youth movements toppling entrenched elites". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2025-10-09.
  58. ↑ Jiang, Anli; Zhang, Tony Huiquan (2021-12-10). "Political Trust in East and Southeast Asia: The Joint Effects of Education, Corruption Perception, and Urbanization". International Journal of Public Opinion Research (به انگلیسی). 33 (4): 911–926. doi:10.1093/ijpor/edab008. ISSN 0954-2892.
  59. ↑ Thapa, Santa Bahadur (2023-10-10). "The Nepotism and Favouritism in Politics of South Asia". Studies in Social Science & Humanities. 2 (10): 1–9. doi:10.56397/SSSH.2023.10.01. Retrieved 2025-10-09.
  60. ↑ Sastramidjaja, Yatun (2025). "Connective spaces of radical hope: rhizomatic youth struggles for viable futures in Southeast Asia". Journal of Youth Studies. 0: 1–18. doi:10.1080/13676261.2025.2556927. ISSN 1367-6261.
  61. ↑ "A Populism That's Really of the People? Poverty, Protest, and Regime Collapse in South Asia". Center For Global Development (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-09.
  62. ↑ "Gen Z's Challenge to Elite Dominance in South Asia". thediplomat.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-09.
  63. ↑ "Are Youth-led Revolutions in South Asia a Cause for Concern?". www.globalissues.org (به انگلیسی). 2025-10-02. Retrieved 2025-10-09.
  64. ↑ Wijeyesekera, Natasha (2025). "Is the Aragalaya in Sri Lanka an Awakening of the Sleeping Sovereign? A Reading through the Lens of the Social Contract Theory" (PDF). Peradeniya Law Journal (به انگلیسی). Department of Law, University of Peradeniya. 1: 62–73. Retrieved 2025-10-09.
  65. ↑ Rind, Mohammad Urva. "The Asian Awakening: How Youth Are Redefining Politics in Sri Lanka, Bangladesh, Nepal, and Indonesia". Strafasia | Strategy, analysis, News and insight of Emerging Asia (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-09.
  66. ↑ "Youth Attitudes Toward Governance in Southeast Asia". Kadence (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-09.
  67. ↑ Isabel Bulan Yague, Erika (26 Sep 2025). "The youth are revolting as Asia's gerontocracy is showing its age". Lowy Institute (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-09.
  68. 1 2 Dardeli, Aleksander (2020-03-09). "Young people are key to defusing unrest and restoring public trust". World Economic Forum (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-09.
  69. ↑ Nadeera, Dilshan (3 April 2022). "The betrayal of the young". The Island (به انگلیسی). Retrieved 3 April 2022.
  70. ↑ Perera, Yohan (April 2, 2022). "Carpenters in Moratuwa stage protest". Daily Mirror (به انگلیسی). Retrieved 3 April 2022.
  71. ↑ Srinivasan, Meera (4 April 2022). "Opposition reject Gotabaya call to join cabinet amid crisis". The Hindu (به انگلیسی). ISSN 0971-751X. Retrieved 10 April 2022.
  72. ↑ "Sri Lanka's Leaderless Protests". thediplomat.com (به انگلیسی). Retrieved 18 April 2022.
  73. ↑ "Sri Lanka: The protesters". The Indian Express (به انگلیسی). 17 April 2022. Retrieved 18 April 2022.
  74. ↑ "Don't play around with this generation". Daily FT (به انگلیسی). April 12, 2022. Retrieved 18 April 2022.
  75. ↑ Ranasinghe, Shivanthi (18 April 2022). "'Messed with the Wrong Generation'". Ceylon Today (به انگلیسی). Retrieved 18 April 2022.
  76. ↑ Weerasinghe, Tharushi (April 10, 2022). "The youth are marching on". The Sunday Times, Sri Lanka. Retrieved 18 April 2022.
  77. ↑ Wijedasa, Namini; Weerasinghe, Tharushi (April 17, 2022). "Diverse but determined; the people keep coming to Galle Face". The Sunday Times, Sri Lanka. Archived from the original on 19 April 2022. Retrieved 18 April 2022.
  78. ↑ "Sri Lanka imposes curfew amid food, fuel and power shortage protests". BBC News. 2 April 2022. Retrieved 2 April 2022.
  79. ↑ "Sri Lanka imposes curfew after protests over food, fuel shortages". www.aljazeera.com (به انگلیسی). Retrieved 2 April 2022.
  80. ↑ "ඇදිරිය හා සමාජ මාධ්‍ය තහනම නිසා රජයට ඇති අප්‍රසාදය ඉහළට?". www.ada.lk (به سینهالی). Retrieved 3 April 2022.
  81. ↑ "Sri Lankans in NZ, Australia take to the street against govt". dailymirror.lk. Wijeya Newspapers. 3 April 2022. Retrieved 10 May 2022.
  82. ↑ "Sri Lanka lifts social media ban, HRCSL summons officials". NewsWire. 3 April 2022. Archived from the original on 3 April 2022. Retrieved 3 April 2022.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.