جغرافیای کامبوج

Cambodia, فهرست شهرهای کامبوج


نقشه توپوگرافیک کامبوج.

مساحت کامبوج ۱۸۱٬۰۳۵ کیلومتر مربع است. این کشور از سمت شمال و غرب و جنوب با تایلند، از سمت شرق با ویتنام، و از نواحی شمالی با لائوس هم‌مرز است. کامبوج به خلیج سیام و آبراه‌های ویتنام دسترسی دارد.

از سوی جنوب، کامبوج در کرانه خلیج تایلند دارای یک خط ساحلی حدود ۴۴۱ کیلومتری است. به‌جز در جنوب شرقی، همه مرزهای کامبوج را مناطق کوهستانی کم‌ارتفاع تشکیل می‌دهند. در میانه این مرزها دشت بزرگی قرار دارد که قلب سرزمین کامبوج را تشکیل می‌دهد. این دشت که سیل‌های پرشمار در طول تاریخ خاک آن را بسیار حاصلخیز کرده‌اند متراکم‌ترین بخش کامبوج از نظر جمعیت است و برنجکاری اصلی‌ترین فعالیت کشاورزی در آن را تشکیل می‌دهد. رودخانه مکونگ، که جریان آن از لائوس در شمال به سوی ویتنام در جنوب شرقی است این منطقه را آبیاری می‌کند.

در مرکز این دشت و در شمال غرب کامبوج دریاچه «تونله ساپ» (به معنی دریاچه بزرگ 'در زبان خمر) قرار دارد. در فصل خشک جریان آب از طریق رودخانه «تونله ساپ» به مکونگ می‌ریزد. در فصل مرطوب، به خاطر سطح بالای آب در مکونگ، جهت جریان این رود نیز تغییر کرده و آب به دریاچه جریان می‌یابد که در نتیجه آن مساحت دریاچه «تونله ساپ» سه برابر می‌شود. در فصول مرطوب این دریاچه از بزرگترین دریاچه‌های آب شیرین در جنوب شرقی آسیا است.

تقریباً ۷۵ درصد از کامبوج در ارتفاع کمتر از ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است. در جنوب غربی کامبوج رشته‌کوه کراوانه واقع شده که بلندترین قله آن «کوه آئورال» با ۱۷۷۱ متر ارتفاع است. این رشته‌کوه دارای شاخه‌ای در امتداد ساحل تا مرز ویتنام است که کوهستان دامرئی (کوهستان فیل) نامیده می‌شود و قلل آن بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ متر ارتفاع دارند. مرزهای غربی کامبوج با تایلند از یک منطقه کوه و تپه‌ای تشکیل شده که بلندی کوه‌های آن تا حدود ۵۰۰ متر است. در مرز شمالی با تایلند کوه‌های پر فراز و نشیب «دونگرک» با قللی ۷۰۰ متری قرار دارد که پرستشگاه ویهیار پریاه نیز در همین رشته‌کوه واقع است.

تایلند و کامبوج بر سر موضوع مالکیت چند معبد بودایی در مرز دو کشور اختلاف مرزی دارند که به درگیری‌هایی نیز منجر شده‌است.

شهرها

توسعهٔ زمین‌شناختی

سرزمین اصلی آسیای جنوب‌شرقی از بلوک‌های قاره‌ای بیگانه‌زاد منشأگرفته از گوندوانا تشکیل شده‌است. این بلوک‌ها شامل بلوک‌های چین جنوبی، هندوچین، سیبوماسو و برمهٔ غربی هستند که در دوران پالئوزوئیک و مزوزوئیک با هم ترکیب شدند و قارهٔ آسیای جنوب‌شرقی را شکل دادند.[۱]

ساختار زمین‌شناختی کنونی چین جنوبی و آسیای جنوب‌شرقی، نتیجهٔ برخورد موسوم به «هندوسینی» در آسیای جنوب‌شرقی طی دورهٔ کربنیفر است.[۲] پس از رویداد کوه‌زایی هندوسینی، گسترش بلوک هندوچین، شکل‌گیری حوضه‌های کششی و فرونشست گرمایی در اوایل تریاس رخ داد.[۳][۴][۵]

بلوک قاره‌ای هندوچین، که با ناحیه درز جینشا‌جیانگ-ایلاوشان از بلوک چین جنوبی جدا می‌شود، از ادغام واحدهای زمین‌شناختی ویت-لائو، خورات-کنتوم، اتارادیت (UTD) و چیانگ‌مای-کچین غربی شکل گرفته‌است؛ همهٔ این واحدها با درز زمین‌شناسی یا مناطق برش‌بر شکل گرفته‌اند.

واحد خورات-کنتوم، شامل غرب لائوس، کامبوج و جنوب ویتنام است و از مجموعه دگرگونی کنتوم، رسوبات دریایی کم‌عمق پالئوزوئیک، سنگ‌های آتشفشانی پرمین بالایی و سنگ‌های رسوبی مزوزوئیک با منشأ خشکی تشکیل شده‌است.[۶]

دشت‌های مرکزی عمدتاً از ماسه، رس لوم و خاک رس کواترنری تشکیل شده‌اند؛ در حالی‌که بیشتر نواحی کوهستانی شمالی و مناطق ساحلی عمدتاً از گرانیت کرتاسه، سنگ‌های تریاس و تشکیل‌های ماسه‌سنگی ژوراسیک ساخته شده‌اند.[۷][۸]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Buffetaut, Eric; Cuny, G.; Le Loeuff, J.; Suteethorn, Varavudh (2009). Late Palaeozoic and Mesozoic Ecosystems in SE Asia. ISBN 9781862392755. Retrieved May 13, 2015.
  2. ↑ Shu, Liangshu; Faure, Michel; Wang, Bo; Zhou, Xinmin; Song, Biao (2008). "Late Palaeozoic–Early Mesozoic geological features of South China: Response to the Indosinian collision events in Southeast Asia" (PDF). Comptes Rendus Geoscience. 340 (2): 151. doi:10.1016/j.crte.2007.10.010. Retrieved May 13, 2015.
  3. ↑ Ridd, Michael Frederick; Barber, A. J; Crow, Michael J (2011). The Geology of Thailand. ISBN 9781862393196. Retrieved May 13, 2015.
  4. ↑ Yang, Youqing; Liu, Mian (2013). "The Indo-Asian continental collision: A 3-D viscous model" (PDF). Tectonophysics. 606: 198–211. doi:10.1016/j.tecto.2013.06.032. Retrieved May 13, 2015.
  5. ↑ "Note sur la géologie du Cambodge et du Bas-Laos". Jubilothèque. Archived from the original on 2 April 2015. Retrieved May 13, 2015.
  6. ↑ Yan, Dan-Ping; Zhou, Mei-Fu; Wang, Christina Yan; Xia, Bin (2006). "Structural and geochronological constraints on the tectonic evolution of the Dulong-Song Chay tectonic dome in Yunnan province, SW China" (PDF). Journal of Asian Earth Sciences. 28 (4–6): 332. doi:10.1016/j.jseaes.2005.10.011. Archived from the original (PDF) on 8 September 2015. Retrieved May 13, 2015.
  7. ↑ "Geological Map of Cambodia, 1991, 1:500,000". Behance. June 21, 2012. Retrieved May 13, 2015.
  8. ↑ Peucker-Ehrenbrink, Bernhard; Miller, Mark W. (January 17, 2004). "Quantitative bedrock geology of east and Southeast Asia". Geochemistry, Geophysics, Geosystems. 5 (1): Q01B06. doi:10.1029/2003GC000619.

پیوند به بیرون

National

International

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.