زبان سرخه‌ای

زبان سرخه‌ای
منطقهایران
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹sqo
گلاتولوگsork1239[۱]

زبان سرخه‌ای یکی از زبان‌های ایرانی و از خانواده زبان‌های ایرانی شمال غربی است، که در شهر سرخه استان سمنان به آن سخن می‌گویند. وبگاه گلاتولوگ گویش سرخه‌ای-افتری را به همراه لاسگردی و سنگسری تحت عنوان خانواده کومشی (komesenian) دسته‌بندی کرده است.[۲] گرنوت ویندفور گویش‌های افتری و سرخه ای-لاسگردی و گویش شهمیرزادی را با زبان مازندرانی مرتبط می‌داند.[۳] برخی از پژوهشگران نیز زبان مردمان مناطق سنگسر و افتر را همچون شهمیرزاد و پرور و اطراف آن از جنس زبان مازندرانی می‌دانند.[۴]

به دلیل ویژگی خاص این زبان، در طول جنگ ایران و عراق از آن برای رد و بدل کردن پیام با فرماندهان جبهه کمک می‌گرفتند.[۵]

منابع

  1. ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Sorkhei". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. {{cite book}}: Invalid |display-editors=4 (help)
  2. ↑ Sorkhei-Aftari, glottolog. , “Family: Komisenian” ,
  3. ↑ Aftarī is closely related to Sorḵaʾī-Lāsgerdī; together with Sangesarī and Šahmīrzādī these dialects form a distinct semicircle around Semnān and are related to Ṭabarī/Māzandarānī, Gernot Ludwig Windfuhr. , “Aftari” Encyclopædia Iranica, online edition
  4. ↑ جعفری دهقی، محمود؛ خلیلی پور، نازنین؛ جعفری دهقی، شیما (۱۳۹۳). زبان‌ها و گویش‌های ایرانی (گذشته و حال). تهران: مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی. ص. ۲۶۱. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۳۲۶-۶۳-۴.
  5. ↑ «رازهای خواندنی از زبان سری «سرخه»». خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. ۲۰۱۵-۰۸-۰۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۰-۲۹.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.