شراب ویتنامی
![]() یک بطری شراب ویتنامی | |
| گونه | نوشیدنیهای الکلی |
|---|---|
| خاستگاه | ویتنام |
| انواع | شراب |
شراب ویتنامی شرابی است که در ویتنام تولید میشود. این منطقه برای اولین بار در اواخر قرن نوزدهم در دوران حکومت استعماری فرانسه بر منطقه، برای کشت انگور کشت شد. آب و هوای گرمسیری منطقه برای نوع انگور (گیاه) که استعمارگران فرانسوی به آن عادت داشتند، مناسب نبود و صنعت شراب توجه خود را به تولید شراب میوهای معطوف کرد. اواخر قرن بیستم شاهد تمرکز مجدد بر توسعه ویتیس وینیفرا با کمک شرابسازان سیار از مناطقی مانند استرالیا بود. در سال ۱۹۹۵، یک سرمایهگذاری مشترک با شرابسازان استرالیایی، یک طرح کاشت گسترده را برای معرفی مجدد گونههای انگور بینالمللی مانند کابرنه سوویگنون و شاردونی به زمینی که تا همین اواخر مملو از مینهای زمینی باقی مانده از جنگ ویتنام بود، آغاز کرد.[۱]
باغبانی و جغرافیا

ویتنام بین مدار رأسالسرطان و خط استوا واقع شده است و آب و هوای آن مختص مناطق گرمسیری است که با رطوبت بالا و فصل تابستان بارانی مشخص میشود. توپوگرافی ویتنام بسیار تپهای است که میتواند تا حدودی از تأثیرات گرمسیری رهایی یابد و همچنین ریزاقلیمهای مختلفی ایجاد کند که در آنها کشت انگور میتواند رونق بگیرد. خلیج تانکین، مکونگ و رودخانههای سرخ نیز تأثیر معتدلی بر آب و هوا دارند. به دلیل گرمای تمام سال، تاکستانهای منطقه جنوبی ویتنام میتوانند در طول یک سال تقویمی تا سه بار محصول برداشت کنند. برخی از گونههای گیاهی میتوانند ظرف یک سال پس از کاشت، از قلمههای جدید میوه تولید کنند.[۲]
استعمارگران فرانسوی تاکستانهای خود را در مناطق مرتفع اطراف رشتهکوه با وی در نزدیکی هانوی کاشتند. تکنیکهای مدرن تاکداری با هرس تهاجمی و اتخاذ سبک داربستبندی آلاچیق، نتایج موفقیتآمیزی به همراه داشته است. این داربست آلاچیق این مزیت را دارد که تاکها را از زمین دور نگه میدارد تا جایی که مقداری از رطوبت تهویه میشود و خطر ابتلا به سفیدک پودری را کاهش میدهد. خوشههای انگور توسط سایبان تاک سایه میافتند که باعث کاهش بازده میشود.[۳]
از دیگر مناطقی که تاکستان دارند میتوان به منطقه ارتفاعات مرکزی در امتداد رشتهکوه آنامیت و دشت ساحلی جنوبی نین ثوان در اطراف فان رانگ - تاپ چام اشاره کرد که اولین کارخانه شرابسازی تجاری ویتنام، یعنی کارخانه شرابسازی تین تای، در آن واقع شده است.[۴]
انگور و شراب
از سال ۲۰۰۵، گونههای اصلی انگور کاشته شده در ویتنام، انگورهای کاردینال و چمبورسین هستند. بخش بزرگی از تولید شراب از شرابهای میوهای حاصل از میوههای محلی فراوان این کشور است. شرکت بریتانیایی متفقین دومک و شرابسازان استرالیایی در حال کار بر روی معرفی گونههای بینالمللی بیشتری از انگور به منطقه و همچنین آزمایش تولید شراب گازدار بودند. بسیاری از تاکستانهای جدید در مناطقی که اخیراً مینزدایی شدهاند، کاشته میشوند.[۵]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" Third Edition, p. 734, Oxford University Press, 2006, شابک ۰−۱۹−۸۶۰۹۹۰−۶
- ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" Third Edition, p. 734, Oxford University Press, 2006, شابک ۰−۱۹−۸۶۰۹۹۰−۶
- ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" Third Edition pg 692 Oxford University Press 2006 شابک ۰−۱۹−۸۶۰۹۹۰−۶
- ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" Third Edition, p. 734, Oxford University Press, 2006, شابک ۰−۱۹−۸۶۰۹۹۰−۶
- ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" Third Edition, p. 734, Oxford University Press, 2006, شابک ۰−۱۹−۸۶۰۹۹۰−۶
.jpg)
