ماهیار در شاهنامه پیری یکصد و شصت و چهار ساله بود که هنگام یافتن گنج جمشید توسط بهرام گور و بخش آن بین مردم، برخاست و بهرام را ستود.[۱]
| یکی پیر بُد، نام او ماهیار | | شده سال او بر صد و شصت و چار |
| چو آواز بشنید برپای خاست | | چنین گفت کای مهتر داد و راست |
| خبر یافتیم از فریدون جم | | وزان نامداران به هر بیش و کم |
| چو تو شاه نشنید کس در جهان | | امید کهانی و فرّ مهان |
فردوسی
همچنین در شاهنامه از شخص دیگری به نام ماهیار گوهرفروش نام برده شده که پدر آرزو همسر بهرام گور است.[۲]
منابع
- جهانگیری، علی (۱۳۶۹)، فرهنگ نامهای شاهنامه، تهران: انتشارات برگ
|
|---|
|
بخشها |
|---|
| دیباجهٔ شاهنامهٔ فردوسی |
|---|
| |
|---|
| |
|---|
| |
|---|
|
- پادشاهی ارشیر
- پادشاهی شاپور اردشیر
- پادشاهی اورمزد شاپور
- پادشاهی بهرام اورمزد
- پادشاهی بهرام بهرام
- پادشاهی بهرام بهرامیان
- پادشاهی نرسی
- پادشاهی اورمزد بزرگ
- پادشاهی شاپور ذوالاکتاف
- پادشاهی اردشیر نیکوکار
- پادشاهی شاپور شاپور
- پادشاهی بهرام شاپور
- پادشاهی یزدگرد بزهگر
- پادشاهی بهرام گور
- پادشاهی یزدگرد بهرام گور
- پادشاهی هرمزد یزدگرد
- پادشاهی پیروز یزدگرد
- پادشاهی بلاش پیروز
- پادشاهی قباد
- پادشاهی نوشینروان
- پادشاهی هرمزد نوشینروان
- پادشاهی خسروپرویز
- پادشاهی شیرویه
- پادشاهی اردشیر شیروی
- پادشاهی فرایین
- پادشاهی بوراندخت
- پادشاهی آزرمیدخت
- پادشاهی فرّخزاد
- پادشاهی یزدگرد شهریار
|
|---|
|
|
|
|
|
|---|
| شاهنشاهان | پادشاهان ایران | |
|---|
پادشاهان توران | |
|---|
پادشاهان روم | |
|---|
|
|---|
| پهلوانان | |
|---|
| وزیران | |
|---|
| زنان | |
|---|
| دیگران | |
|---|
|
رده 
درگاه 
کتاب 