نیزاتیدین
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| نامهای تجاری | Axid, Tazac |
| AHFS/Drugs.com | monograph |
| مدلاین پلاس | a694030 |
| دادهها |
|
| ردهبندی داروهای بارداری |
|
| روش مصرف دارو | By mouth |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| زیست فراهمی | >۷۰٪ |
| پیوند پروتئینی | ۳۵٪ |
| متابولیسم | کبد |
| نیمهعمر حذف | ۱–۲ ساعت |
| دفع | کلیه |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| IUPHAR/BPS | |
| دراگبنک | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.155.683 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C12H21N5O2S۲ |
| جرم مولی | ۳۳۱٫۴۵ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
| | |
نیزاتیدین(به انگلیسی: Nizatidine) یک آنتاگونیست گیرنده هیستامین H۲ است که تولید اسید معده را مهار میکند و معمولاً در درمان بیماری زخم معده و بیماری ریفلاکس معده استفاده میشود.[۱]
این دارو در سال ۱۹۸۰ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۸۸ برای استفاده پزشکی تأیید شد.[۲][۳] نیزاتیدین نخستین بار توسط ایلای لیلی اند کامپنی توسعه داده شد و با نامهای تجاری Tazac و Axid عرضه میشود.
همچنین ببینید
- فاموتیدین (Pepcid) - یکی دیگر از آنتاگونیستهای متداول گیرنده H۲
منابع
- ↑ Romero M, Franzosi MG (1989). "[Nizatidine]". Medicina (Florence, Italy) (به ایتالیایی). 9 (1): 93–6. PMID 2567957.
- ↑ "Nizatidine: FDA-Approved Drugs". U.S. سازمان غذا و دارو (آمریکا) (FDA). Retrieved 20 March 2020.
- ↑ Fischer, Jnos; Ganellin, C. Robin (2006). Analogue-based Drug Discovery (به انگلیسی). John Wiley & Sons. p. 44. ISBN 9783527607495.
پیوند به بیرون
- "Nizatidine". Drug Information Portal. U.S. National Library of Medicine.
