کمانداران سکایی

کمانداران سکایی
اسپئوسینیوی
Σπευσίνιοι
نگاره‌ای سرخ‌نقش آتیکی از یک کماندار سکایی، اثر اپیکتتوس، حدود ۵۲۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد
مشخصات اجمالی
تأسیسسدهٔ پنجم پیش از میلاد
فروپاشیسدهٔ چهارم پیش از میلاد
کارکنان۳۰۰ تا ۱٬۲۰۰[۱][۲]
ماهیت حقوقیNon-government: [[سازمان دولتی]]
ساختار حوزه عملیاتی
سازمان ملیآتن کلاسیک
حوزه عملیاتآتن کلاسیک
نوع• سازمان غیرنظامی محلی
مقرچادرها یا سربازخانه‌های چوبی در آگورای باستانی آتن و سپس در آرئوپاژ[۳]

Elected officer مسئول
  • «یازده‌تن»[۴]
Notables
Person
  • اسپئوسینوس, for بنیان‌گذار احتمالی نیرو

کمانداران سکایی نیرویی بودند که فرض شده است در سدهٔ پنجم و اوایل سدهٔ چهارم پیش از میلاد در آتن باستان وظایفی مشابه شهربانی و کلانتری داشته‌اند و در برخی آثار هنری و متون یونانی از آنان یاد شده است. گفته می‌شود این نیرو از ۳۰۰ سکایی مسلح ــ از مردمان کوچ‌نشین ایرانی‌تبار ساکن استپ اوراسیا ــ تشکیل می‌شد که بردگان عمومیِ دولت آتن بودند. آنان از سوی گروهی از یازده مقام منتخب آتنی عمل می‌کردند که «مسئول بازداشت‌ها و اعدام‌ها و برخی جنبه‌های نظم عمومی» در شهر بودند.

با وجود نام «کمانداران»، احتمالاً پلیس سکایی در عمل از تیر و کمان استفاده نمی‌کرد.

در یکی از کمدی‌های آریستوفان، یک کماندار سکایی از شخصیت‌های نمایش است و یونانی را با لهجه و به‌صورت شکسته سخن می‌گوید.

نام

کمانداران سکایی با نام‌های توکسوتای (τοξόται، به‌معنای تحت‌اللفظی «کمانداران»)، اسکوتای (Σκύθαι، به‌معنای «سکاها») و اسپئوسینیوی (Σπευσίνιοι) شناخته می‌شدند. نام اخیر از شخصی به نام اسپئوسینوس گرفته شده است که گفته می‌شد بنیان‌گذار این نیرو بوده است.[۵][۶]

نظریه

نظریهٔ مربوط به نقش «نیروی پلیس» کمانداران سکایی در آتنِ سدهٔ پنجم و اوایل سدهٔ چهارم پیش از میلاد، عمدتاً بر برخی شواهد احتمالی در نقاشی‌های گلدان آتیکی و آثار نمایشنامه‌نویس آتنی آریستوفان استوار است.

گفته می‌شود این نیرو از ۳۰۰ بردهٔ عمومی (دِموسیوی) تشکیل می‌شد که جامهٔ سکایی می‌پوشیدند و به تیر و کمان درون گوریتوس مجهز بودند؛ سکاها به مهارت در تیراندازی با کمان شهرت داشتند.

کمانداران سکایی در نقاشی‌های گلدان آتیکی با کلاه‌های بلند و نوک‌تیز و شلوارهای گشاد از دیگران متمایز شده‌اند.[۷]

گفته شده است آنان برای حفظ نظم در مجمع آتن و شورا به کار گرفته می‌شدند، هرچند خود اختیار چندانی نداشتند.[۵][۸][۹][۱۰]

آنان زیر نظر «یازده‌تن» (οἱ ἕνδεκα)، گروهی از یازده مقام منتخب آتنی، عمل می‌کردند که «مسئول بازداشت‌ها و اعدام‌ها و برخی جنبه‌های نظم عمومی» بودند.[۴]

بررسی

نقاشی آتیکی از یک کماندار سکایی که در کنار یک هوپلیت می‌جنگد؛ ربع نخست سدهٔ پنجم پیش از میلاد.

پژوهشگران عموماً بر این باورند که در سدهٔ پنجم پیش از میلاد نوعی نیروی پلیس سکایی در آتن وجود داشته است، هرچند زمان دقیق تأسیس آن و مدت فعالیتش روشن نیست.[۸]

شواهد مربوط به حضور کمانداران سکایی در این نقش از سدهٔ ششم پیش از میلاد قطعی نیست.[۱۱]

کمانداران سکایی که در نقاشی‌های گلدان آتیکی سدهٔ ششم پیش از میلاد در کنار هوپلیتها دیده می‌شوند، لزوماً با «نیروی پلیس» سکاییِ سدهٔ پنجم پیش از میلاد ارتباطی نداشتند.[۲][۱۲]

این نیرو که گفته شده شمار اعضایش در دوره‌ای به ۱٬۲۰۰ تن رسید، ممکن است در درگیری‌های نظامی نیز شرکت کرده باشد.[۲]

بالبینا ببلر به شواهد باستان‌شناختی مربوط به حضور سکاها در سدهٔ چهارم پیش از میلاد اشاره می‌کند، از جمله سنگ یادبود گتس، پیکان‌های تدفین‌شده و دیگر سنگ‌قبرهای یونانی‌سبک.[۸]

نمی‌توان دانست که آیا این سکاها ادامهٔ همان نیروی پلیسی بودند که از دورهٔ پیشین شناخته شده است یا اینکه زنان سکایی نیز در آتن زندگی می‌کردند.[۸]

پژوهشگران دربارهٔ علت به‌کارگیری «بربرها» از سوی آتنیان اطمینان ندارند، هرچند ممکن است بردگان خارجی‌ای که از زادگاه خود دور بودند، برای ایفای نقش نیروی انتظامی وفادارتر از افراد محلی تلقی می‌شدند.[۸]

همچنین روشن نیست که چرا تیر و کمان باید جنگ‌افزاری مناسب برای فضای متراکم و تنگ شهر آتن بوده باشد.[۸]

در آثار کمدی آریستوفان، گویش‌های گوناگون یونانی تقلید می‌شوند. در نمایش تسموفوریازوسا، کماندار سکایی یونانی را شکسته سخن می‌گوید و به‌طور منظم -s پایانی (سیگما) و -n (نو) را حذف می‌کند، همخوان‌های بی‌دم را به جای همخوان‌های دمیده به کار می‌برد و در یک مورد نیز x (کسی) را به جای s (سیگما) به کار می‌برد.

جان ویلیام دونالدسون از این ویژگی‌ها برای بحث دربارهٔ زبان سکایی باستان، که اطلاعات اندکی از آن در دست است، استفاده کرده است.[۱۳]

تجهیزات

با وجود نام «کمانداران» و حضور کمانداران سکایی در هنر آتنی، برخی پژوهشگران تردید کرده‌اند که پلیس سکایی واقعاً از تیر و کمان استفاده کرده باشد.

متخصص تیراندازی با کمان، مایک لودز، استدلال کرده است که نقاشی‌های گلدان آتیکی، کمان‌های مرکب، تیردان‌ها و پوشاک سکایی را به‌شکلی واقع‌گرایانه نشان نمی‌دهند، به‌ویژه اگر با نمونه‌های شناخته‌شده از خودِ هنر سکایی مقایسه شوند.

بر این اساس، او این نقاشی‌های گلدانی را نوعی «لباس‌پوشانی خیالی» از سوی هنرمندانی توصیف کرده است که می‌خواستند سکاها را مردمانی بیگانه و نامتعارف نشان دهند، اما احتمالاً هرگز کمان واقعی سکایی را ندیده بودند.

در این صورت، اصطلاح «کمانداران» برای نیروی پلیس آتن بیشتر اشاره‌ای به ترکیب قومی این نیرو بوده است تا به تجهیزات واقعی آنان.[۱۴]

لودز برای پشتیبانی از این دیدگاه خاطرنشان می‌کند که همهٔ اشاره‌های ادبی باستانی به «کمانداران سکایی»، آنان را در حال کتک زدن افراد توصیف می‌کنند و نه در حال استفاده از تیر و کمان.[۱۵]

شواهد باستان‌شناختی نیز نشان می‌دهد که پلیس سکایی هنگام انجام وظیفه از تازیانه‌های اسب با دسته‌های چوبی استفاده می‌کرده است؛ ابزاری شبیه به تازیانه‌هایی که برخی نیروهای پلیس در دوره‌های جدید نیز به کار برده‌اند.[۱۶]

آثار یادشده =

  • Loades, Mike (2019). War Bows. Oxford; New York City: Osprey Publishing. ISBN 978-1-4728-2553-7.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Wickramasinghe, Chandima S. M. (2005). Slavery from known to unknown : a comparative study of slavery in ancient Greek poleis and ancient Sri Lanka. John and Erica Hedges. p. 16. ISBN 9781841717302.
  2. 1 2 3 Vos, M. F. (1963). Scythian Archers in Archaic Attic Vase-painting (in English). J. B. Wolters. p. 68.
  3. ↑ Braund, David (2005). Scythians and Greeks: Cultural Interactions in Scythia, Athens and the Early Roman Empire (sixth Century BC - First Century AD) (in English). University of Exeter Press. p. 120. ISBN 9780859897464.
  4. 1 2 Hunter, Virginia J. (2019). Policing Athens: Social Control in the Attic Lawsuits, 420-320 B.C. (in English). Princeton University Press. pp. 146, 186. ISBN 9780691194608.
  5. 1 2 پیتر رودز (Durham), “Scythians”, in: Brill's New Pauly, Antiquity volumes edited by: Hubert Cancik and Helmuth Schneider, English Edition by: Christine F. Salazar, Classical Tradition volumes edited by: Manfred Landfester, English Edition by: Francis G. Gentry. Consulted online on 13 January 2019 <https://dx.doi.org/10.1163/1574-9347_bnp_e1115610>
  6. ↑ "Demosii". Harpers Dictionary of Classical Antiquities (1898). Archived from the original on 14 January 2019. Retrieved 13 January 2019.
  7. ↑ Fields, Nic (2008). Syracuse 415-413 BC. Bloomsbury USA. p. 35. ISBN 978-1-84603-258-5.
  8. 1 2 3 4 5 6 Bäbler, Balbina (2004). "Bobbies or Boobies? The Scythian Police Force in Classical Athens". In Braund, David (ed.). Scythians and Greeks: cultural interactions in Scythia, Athens and the early Roman Empire (sixth century BC-first century AD). Exeter: University of Exeter Press. pp. 114–122. ISBN 085989746X. Retrieved 13 January 2019.
  9. ↑ Hornblower, Simon; Spawforth, Antony; Eidinow, Esther (2012). The Oxford Classical Dictionary (in English). OUP Oxford. p. 1169b. ISBN 9780199545568.
  10. ↑ Long, Timothy (1986). Barbarians in Greek comedy (in English). Southern Illinois University Press. p. 105. ISBN 9780809312481.
  11. ↑ Slater, William J. (1991). Dining in a Classical Context (in English). University of Michigan Press. p. 61. ISBN 9780472101948.
  12. ↑ Ivantchik, Askold (1 December 2006). "'Scythian' Archers on Archaic Attic Vases: Problems of Interpretation". Ancient Civilizations from Scythia to Siberia. 12 (3): 197–271. doi:10.1163/157005706779851408.
  13. ↑ Donaldson, John William (1844). Varronianus: A Critical and Historical Introduction to the Philological Study of the Latin Language (in English). J. and J. J. Deighton. p. 32.
  14. ↑ Loades 2019, p. 221.
  15. ↑ Loades 2019, pp. 221–222.
  16. ↑ Loades 2019, p. 222.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کمانداران سکایی موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.