یوهان ولفگانگ فون گوته

یوهان ولفگانگ فون گوته
گوته در ۱۸۲۸؛ پرتره اثر یوزف کارل اشتیلر
گوته در ۱۸۲۸؛ پرتره اثر یوزف کارل اشتیلر
نام اصلی
یوهان ولفگانگ گوته
زاده۲۸ اوت ۱۷۴۹
فرانکفورت، امپراتوری مقدس روم
درگذشته۲۲ مارس ۱۸۳۲ (۸۲ سال)
وایمار، کنفدراسیون آلمان
عفونت دستگاه تنفسی
آرامگاهوایمار
پیشهشاعر، ادیب، نویسنده، نقاش، محقق، انسان‌شناس، فیلسوف طبیعی دانشمند و سیاستمدار
ملیتآلمانی
دانشگاه
سبک(های) نوشتاریرمانتیسیسم
همسر(ها)کریستیانه فولپیوس (ا. ۱۸۰۶–۱۸۱۶)
فرزند(ان)اوتیلی (Ottilie)
امضا

یوهان ولفگانگ فون گوته (به آلمانی: Johann Wolfgang von Goethe)؛ (زادهٔ ۲۸ اوت ۱۷۴۹ در فرانکفورت – درگذشتهٔ ۲۲ مارس ۱۸۳۲ در وایمار) شاعر، ادیب، نویسنده، نقاش، محقق، انسان‌شناس، فیلسوف، و سیاستمدار آلمانی بود. او یکی از کلیدهای اصلی ادبیات آلمانی و جنبش وایمار کلاسیک و همچنین رمانتیسم به‌شمار می‌رود. او یکی از مردان بزرگ فرهنگی سده‌های ۱۸ و ۱۹ اروپا و یکی از افراد برجستهٔ ادبیات جهان محسوب می‌شود. خانه یوهان ولفگانگ فون گوته در مجموعه سنت‌گرایی وایمار[۱] قرار دارد.

زندگی

پدر گوته، یوهان کاسپار گوته (۱۷۱۰–۱۷۸۲) همراه با خانواده‌اش در یک خانهٔ بزرگ در فرانکفورت زندگی می‌کرد، که آن زمان قسمتی از امپراتوری مقدس روم بود. مادر گوته نیز «کاترینا الیزابت گوته» (تِکستور سابق) از خانواده‌های سرشناس فرانکفورتی بود.[۲]

یوهان ولفگانگ در کنار پدر و معلم خصوصی‌اش بسیاری از معلومات را، از جمله زبان‌های لاتین، یونانی، فرانسوی، انگلیسی و عبری فرا گرفت.

او بین سال‌های ۱۷۶۵-۱۷۶۸ در لایپزیگ به تحصیل حقوق پرداخت و در آنجا به اشعار کریستیان فورشتگت گلرت علاقه پیدا کرد. پس از سال ۱۷۶۸، گوته به زادگاهش بازگشت و مدتی نیز در دارمشتات بود.

گوته پس از این که تعدادی از آثار بزرگش را به پایان رساند، سال ۱۷۷۵ به وایمار رفت و در آن‌جا بین سال‌های ۱۷۷۶-۱۷۸۶ (حدود ۱۰ سال) وزیر حکومت شد. سپس او تا سال ۱۷۸۸ به ایتالیا رفت و در آنجا به تحصیل هنر و مجسمه‌سازی باستانی پرداخت. او خود را با کارهای میکل آنژ و رافائل مشغول کرد.

سال ۱۷۸۸، گوته به وایمار بازگشت و تقریباً باقی عمرش را در آن‌جا گذرانید، هرچند که زندگی او در آن‌جا با جنگ‌های ناپلئونی روبه‌رو شد. گوته در وایمار شیفتهٔ اشعار حافظ شد. وی علاقه ویژه‌ای نیز به شهر ایلمناو در نزدیکی وایمار داشته است. در کوه کیکلهان در نزدیکی شهر ایلمانو کلبه‌ای از وی به یادگار مانده است.

درگذشت

گوته در سال ۱۸۳۲ بر اثر نارسایی قلبی در شهر وایمار درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.

گفته می‌شود آخرین گفتهٔ شاعر پیش از مرگش، نور بیشتر (آلمانی: Mehr Licht) بود.

آثار

گوته علاقه زیادی به نوشته‌ها و آثار شاعران ایرانی و فارسی داشت و شدیداً تحت تأثیر حافظ بود.

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به یوهان ولفگانگ فون گوته در ویکی‌گفتاورد موجود است.

مهم‌ترین آثار گوته عبارت‌اند از:

از آثار او در زمینهٔ علوم طبیعی: تئوری رنگ‌ها - (۱۸۱۰) و تغییر حال گیاهان

  • هرمان و دوروته‌آ، ترجمهٔ محمود حدادی، نشر گویا، (۱۳۹۸).
  • تفنن و سرگرمی‌های مهاجران آلمانی، ترجمهٔ سعید پیرمرادی، تهران، نشر چشمه، ۱۳۹۴.
  • پنج اثر: دو نمایش‌نامه، یک دیالوگ جمعی، دو افسانه، ترجمهٔ سعید پیرمرادی، تهران، نشر چشمه، ۱۳۹۷.

بررسی اجمالی آثار

گوته مهم‌ترین آثار خود را پیش از رفتن به وایمار در سال ۱۷۷۳ به نام گُتس فون برلیشینگن[الف] نوشت که باعث شد نویسنده در معرض توجه قرار گیرد. رمان رنج‌های ورتر جوان را در سال ۱۷۷۴ نوشت که شهرت زیادی کسب کرد. در واقع، این رمان را می‌توان در آن زمان پرفروش‌ترین کتاب جهان نامید. کتاب مانند جرقه‌ای در آثار ادبی به‌شمار می‌آید. در طول سالیانی که گوته در وایمار بود و قبل از اینکه با فریدریش شیلر آشنا شود، او نگارش دومین رمانش کارآموزی ویلهلم مایستر[ب] را شروع کرد و چندین نمایش‌نامه نوشت.

اولین ویرایش از کتاب رنج‌های ورتر جوان

آلفرد روزنبرگ (ایده‌پرداز اولیهٔ نازیسم) نظرات خود را مرهون و برگرفته از آموزه‌های گوته می‌داند و او را «جوهر روح خود» نامیده است.[۳]

گوته و زبان عربی

در اوایل سال ۲۰۲۰ میلادی دست‌نوشته‌هایی از گوته توسط تیم تحقیقات «فطرس مدیا» پیدا شد که نشان می‌داد گوته سعی در یادگیری رسم‌الخط عربی دارد. جملهٔ «علی ولی‌الله» در این مشق‌ها بسیار تکرار شده بود. این دست‌خط‌ها بعد از دو قرن در منزل وی در وایمار موجود است. گواه این مطلب نگاشتهٔ کامل «علی ولی‌الله» در برگه‌ای جدا به شکلی بزرگ است که با نقش و نگاره‌ها تزیین شده است.[۴][۵][۶][۷][۸][۹][۱۰][۱۱]

یادداشت‌ها

  1. ↑ Götz von Berlichingen
  2. ↑ Wilhelm Meisters Lehrjahre

منابع

  1. ↑ Classical Weimar (World Heritage Site)
  2. ↑ «زندگینامه و بیوگرافی گوته». دیدگاه. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۲۰.
  3. ↑ دیویس، تونی، اومانیسم، ترجمهٔ عباس مخبر، چاپ پنجم، تهران، نشر مرکز، ۱۳۹۴، ص ۶۲.
  4. ↑ "200 Jahre „West-östlicher Divan": Für Liebende ist Bagdad nicht weit" (به آلمانی). 2019-08-21. Retrieved 2020-10-24.
  5. ↑ «دست نوشته‌های گوته برای امیر مؤمنان + ویدیو». برخط نیوز. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۲.
  6. ↑ قرآن، iqna ir | خبرگزاری بین‌المللی. «فیلم | گوته و ارادت به قرآن و امام علی (ع)». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۲.
  7. ↑ «دست‌خط فیلسوف آلمانی دربارهٔ امام علی (ع) + عکس». مشرق نیوز. ۲۰۲۰-۰۸-۰۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۲.
  8. ↑ «دست نوشته‌های گوته برای نجف/ پل فرهنگی غرب مسیحی به سوی شرق شیعی». www.yjc.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۲.
  9. ↑ «دست نوشته‌های گوته دربارهٔ شرق شیعی». خبرگزاری حوزه. ۲۰۲۰-۰۸-۰۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۲.
  10. ↑ «بررسی دست‌نوشته‌های گوته دربارهٔ شرق شیعی». رهیافتهٔ انجمن شهید ادواردو آنیلی. ۲۰۲۰-۰۸-۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۲.
  11. ↑ «دست‌نوشته‌های گوته برای حضرت علی (ع) + فیلم». snn.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۲.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یوهان ولفگانگ فون گوته موجود است.


This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.