ابو معبد عبدالله بن کثیر[۱] از قراء سبعه است. وی ایرانیتبار[۲] و متولد مکه، از نسل ایرانیانی بود که انوشیروان پادشاه ایران برای فتح حبشه گسیل کرده بود.[۳] ابن کثیر مردی فصیح و بلیغ بود؛ و از جمع صحابه عبدالله بن زبیر و انس بن مالک را درک کرد. او در سال ۱۲۰ هجری قمری درگذشت.
کسانی که از وی راویت کردهاند:
- بَزْی (احمد ابن محمد ابن عبدالله)
- قُنبُل (محمد ابن عبدالرحمن)
منابع
|
|---|
|
|
|---|
|
|---|
| دارای نام | اعتقادی | |
|---|
فقهی | صلح • خمس • تیمم • نشوز • وصیت • قرض الحسنه • روزه • قصاص • کتمان • نفر • قتال • اولو الارحام • محارم • انفال • حد سرقت • قبله • نماز جمعه • ارث • تداین • امانت • اعتداء • تهلکه • امتحان • ربا • محاربه • نفی سبیل • قنطار • جزیه • ایلاء • ظهار • حج • اصلاح ذات بین • تجارت • حذر • حجاب • عده • طلاق • نجاست مشرکین • متعه • حرث • محیص • تربص • قصر • فحشاء • اخراج • تداین • زکات • عدد • رجال قوامون علی النساء • لعان |
|---|
سایر | |
|---|
|
|---|
| سجدهدار | |
|---|
| دارای شأن نزول | |
|---|
| مفاهیم وابسته | |
|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|