ادبیات نورس باستان

ادبیات نورس باستان به ادبیات بومی مردمان اسکاندیناوی تا حدود سال ۱۳۵۰ میلادی گفته می‌شود. بخش عمدهٔ این ادبیات از نوشته‌های ایسلندی تشکیل شده‌است.

از سدهٔ هشتم تا پانزدهم میلادی، وایکینگ‌ها و مهاجران نورس بخش‌هایی از اسکاتلند امروزی را مستعمره کردند و میراث ادبی قابل‌توجهی از خود بر جای گذاشتند. نمونه‌هایی از شعر نورس باستان و سرگذشت‌نامه‌ها مربوط به این دوره باقی مانده‌است.

ادبیات نورس باستان در بریتانیا

ارکنییینگا ساگا (همچنین با نام «تاریخ ارل‌های اورکنی» شناخته می‌شود) روایتی تاریخی از سرگذشت جزایر اورکنی است که از تصرف این جزایر توسط پادشاه نروژ در سدهٔ نهم میلادی آغاز و تا حدود سال ۱۲۰۰ میلادی ادامه می‌یابد.[۱] جورج مکی براون، شاعر سدهٔ بیستم، از این سرگذشت‌نامه تأثیر پذیرفت و رمان مگنوس (۱۹۷۳) را بر پایهٔ آن نوشت. سرگذشت نیال ایسلندی نیز شامل رویدادهایی در اورکنی و ولز است.[۲]

در میان کتیبه‌های رونی میزهو متنی شناسایی شده که شعری نامنظم تلقی می‌شود.[۳] تماس‌های فرهنگی اسکاندیناویایی در دانلا نیز میراث‌هایی در ادبیات بر جای گذاشت. هوفوذلاوسن یا «بهای سر» یک شعر اسکالدی است که به اگیل اسکالاگریمسون نسبت داده می‌شود و در ستایش اریک بلادکس در پادشاهی نورثامبریا سروده شده‌است.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ «Orkneyjar – The History and Archaeology of the Orkney Islands». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۴ مه ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. 1 2 Crawford، Robert (۲۰۰۷). Scotland's Books. London: Penguin. شابک ۹۷۸-۰-۱۴-۰۲۹۹۴۰-۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ Clancy، Thomas Owen (۱۹۹۸). The Triumph Tree. Edinburgh: Canongate Books. شابک ۰-۸۶۲۴۱-۷۸۷-۲.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)