عید پاک در ایتالیا

کیک سنتی عید پاک ایتالیا، نسخه عید پاک دو دسر معروف مربوط به کریسمس در ایتالیا یعنی پانتونه و پاندرو

عید پاک در ایتالیا (ایتالیایی: Pasqua، (یکی از تعطیلات اصلی این کشور است.[۱] عید پاک در ایتالیا با یکشنبه نخل، پنجشنبه فرمان، جمعه خوب و شنبه مقدس وارد هفته مقدس می‌شود و با روز عید پاک و دوشنبه عید پاک به پایان می‌رسد. هر روز اهمیت ویژه‌ای دارد. هفته‌های مقدس شایان ذکر در ایتالیا عبارتند از : رژه اسرار تراپانی، هفته مقدس در بارسلونا پوتزو دی گوتو و هفته مقدس در روو دی پولیا.

غذاهای سنتی ایتالیایی برای دوره عید پاک عبارتند از: آباکیو، کاپلو دل پره‌ته، کاساتیلو، کلمبا دی پاسکوا، پاستیرا، پنیا، پیتزای عید پاک و پیزل. آباکیو یک غذای ایتالیایی از گوشت گوسفند است که نمونه‌ای از آشپزی رومی است.[۲][۳] این محصول توسط اتحادیه اروپا با علامت PGI محافظت می‌شود.[۴] خوردن بره در عید پاک معنای مذهبی دارد؛ به ویژه، خوردن بره در عید پاک یادآور رستاخیز مسیح است.[۵] کلمبا دی پاسکوا (به انگلیسی: "کبوتر عید پاک") یک نان عید پاک ایتالیایی است که همتای عید پاک دو دسر کریسمس معروف ایتالیایی، پانه‌تونه و پاندورو، محسوب می‌شود.

در فلورانس، رسم منحصر به فرد انفجار ارابه اجرا می‌شود که در آن از آتش مقدسی که از خرده سنگ‌های مقبره مقدس روشن می‌شود، برای روشن کردن آتش در طول خواندن سرود «شکوه» یکشنبه عید پاک استفاده می‌شود. این آتش برای روشن کردن یک موشک به شکل کبوتر استفاده می‌شود. این کبوتر نماد صلح و روح‌القدس است و پس از عبور از یک سیم، چرخی حاوی آتش‌بازی‌ها در میدان کوچک جلوی کلیسا را روشن می‌کند.[۶] اسب آتشین یک بازسازی تاریخی است که در شهر ریپاترانزونه در استان آسکولی پیچنو برگزار می‌شود. این مراسم یک نمایش آتش‌بازی است که به‌طور سنتی هشت روز پس از عید پاک برگزار می‌شود.[۷]

کارناوال

کارناوال در ایتالیا یک مهمانی خداحافظی برای خوردن، نوشیدن و خوشگذرانی قبل از محدودیت‌ها و جشن‌های ایام روزه است. حدود یک ماه قبل از چهارشنبه خاکستر، ایتالیایی‌ها در طول آخر هفته‌های زیادی با رژه، ماسک و کاغذ رنگی جشن می‌گیرند. ریشه‌های این رویداد را می‌توان در یونان و روم باستان، زمانی که باکوس و زحل را می‌پرستیدند، جستجو کرد. برخی معتقدند که این رویداد به مراسم باستانی از زمستان به بهار برمی‌گردد. با وجود ریشه‌های بت‌پرستی، این رویداد چنان گسترده جشن گرفته می‌شد و سنت آن چنان قدرتمند بود که به سرعت تغییر یافت تا با آیین‌های کاتولیک سازگار شود. کارناوال در ایتالیا به‌طور سنتی در سه‌شنبه‌های چاق جشن گرفته می‌شود، اما آخر هفته قبل از آن نیز فعالیت‌هایی را شامل می‌شود.

سنت‌های کارناوال در سراسر ایتالیا متفاوت است. در مناطق آیینی آمبروزی در اطراف میلان، کارناوال در اولین یکشنبه ایام روزه به پایان می‌رسد. کارناوال ونیز و کارناوال ویارجو به ویژه مشهور هستند که شامل بالماسکه‌ها و رژه‌های پیچیده‌ای می‌شوند. در ساردینیا، یک شکل کارناوال متمایز باقی مانده است که احتمالاً ریشه در آیین‌های زمستانی پیش از مسیحیت برای بیدار کردن زمین دارد. این کارناوال‌ها شامل بالماسکه‌ها و رژه‌ها می‌شوند.

ماسک‌های ونیزی شاخص در کارناوال ونیز

کارناوال ونیز اولین بار در سال ۱۲۹۶ ثبت شد، با اعلامیه‌ای از سوی سنای ونیز که یک روز قبل از شروع ایام روزه، یک جشنواره عمومی را اعلام می‌کرد. ماهیت خرابکارانه آن در قوانین متعدد ایتالیا در طول قرن‌ها که سعی در محدود کردن جشن‌ها و پوشیدن ماسک داشتند، منعکس شده است. جشن‌های کارناوال در ونیز پس از آنکه شهر در سال ۱۷۹۸ تحت کنترل اتریش قرار گرفت، متوقف شد، اما در اواخر قرن بیستم دوباره احیا شد.[۸]

کارناوال ویارجو ۲۰۱۱

کارناوال ویارجو دومین کارناوال محبوب در ایتالیا است. این کارناوال یک ماه طول می‌کشد و شامل جشن‌های شبانه‌روزی، رژه‌ها، جشن‌های منطقه‌ای، رقص‌های نقاب‌دار و نمایش‌های دیگر می‌شود. اولین بالماسکه در سال ۱۸۷۳ و در پاسخ به نارضایتی طبقات بالا از پرداخت مالیات‌های سنگین برگزار شد. هزاران مسافر برای رژه‌ها، ماسک‌ها و لباس‌های کارناوال، کنسرت‌ها و موسیقی به ایتالیا می‌روند. در سال ۲۰۰۱، این شهر یک «ارگ کارناوال» جدید ساخت که به تدارکات و سرگرمی‌های کارناوال اختصاص داده شده بود.[۹]

نبرد پرتقال‌ها در کارناوال ایوریا، در ایوریا

کارناوال ایوریا به خاطر «نبرد پرتقال‌ها» که با میوه بین مردم پیاده و سربازان ستمگر سوار بر گاری‌ها برگزار می‌شد، مشهور است، که یادآور جنگ‌های قرون وسطی است،[۱۰] تمثیلی از مبارزه برای آزادی. این کارناوال یکی از باستانی‌ترین کارناوال‌های جهان محسوب می‌شود. این نبرد، یادبود شورش ایوریا علیه حکومت استبدادی در قرون وسطی است. گفته می‌شود دختر آسیابان، «لا موگنایا»، پس از تلاش دیکتاتور شهر برای ربودن او، او را کشت و قیامی را برانگیخت که به ساکنان آزادی بیشتری بخشید. جشن کارناوال ایوریا اکنون شامل رژه‌هایی با لباس‌های قرون وسطایی، گروه‌های فولکلور و اجراهای موسیقی از ایتالیا و اروپا است. در حالی که از فضای جشن لذت می‌برید، فراموش نکنید که غذای سنتی کارناوال، فاگیولاتا، یک سوپ لوبیای خوشمزه را امتحان کنید.

آیین آمبروسیان (ایتالیایی: rito ambrosiano)[۱۱] یک آیین عبادی لاتین کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی (به ویژه آیین الهی سنت آمبروز) است. این آیین به نام سنت آمبروز، اسقف میلان در قرن چهارم نامگذاری شده است. این آیین توسط حدود پنج میلیون کاتولیک در بخش بزرگی از اسقف‌نشین میلان (به استثنای مونزا، ترویلیو و ترزو سول‌آدا)، در برخی از کلیساهای اسقف‌نشین کومو، برگامو، نووارا، لودی، در اسقف‌نشین لوگانو، کانتون تیچینو، سوئیس، و به‌طور کمتر برجسته در برخی از کلیساهای ارتدکس آیین غربی و در مناسبت‌های خاص سایر حوزه‌های قضایی استفاده می‌شود.[۱۲] در بیشتر بخش‌های اسقف‌نشین میلان، کارناوال چهار روز دیگر ادامه دارد و به دلیل آیین آمبروزی، شنبه پس از چهارشنبه خاکستر به پایان می‌رسد.[۱۳]

در ساردینیا، کارناوال (به زبان ساردینیایی Carrasecare یا Carrasegare[۱۴]) با کارناوال سرزمین اصلی ایتالیا بسیار متفاوت است. اکثر جشن‌های ساردینی نه تنها شامل جشن‌ها و رژه‌ها، بلکه شامل آیین‌های باروری خام مانند خونریزی برای بارور کردن زمین،[۱۵] مرگ و رستاخیز شخصیت‌های کارناوال[۱۶] و نمایش خشونت و شکنجه نیز می‌شود.[۱۵] شخصیت‌های معمول کارناوال ساردینی، جانورگونه و/یا دوجنسیتی هستند، مانند ماموتونه‌ها و ایسوهادوره‌ها[۱۷] از مامویادا، بوئه‌ها و مردوله‌ها[۱۸] از اوتانا و بسیاری دیگر.[۱۹] این کارناوال با اجراهای خیابانی[۲۰] جشن گرفته می‌شود که معمولاً با نوحه‌های ساردینیایی همراه هستند.[۲۱] به معنای تحت‌اللفظی «گریه نوزاد وقتی مادر دیگر نمی‌خواهد به او شیر بدهد» (از کلمه تیتا به معنای سینه[۲۲]). از دیگر نمونه‌های خاص و مهم کارناوال در ساردینیا می‌توان به کارناوال سارتیگلیا در اورستانو و کارناوال تمپیو پاوسانیا اشاره کرد.[۲۳]

هفته مقدس

«اسرار تراپانی»، راهپیمایی هفته مقدس در تراپانی، سیسیل

هفته مقدس در بخش‌هایی از جنوب ایتالیا، به ویژه سیسیل، برگزار می‌شود. مشهورترین آن، هفته مقدس تراپانی است که با رژه اسرار تراپانی یا به اختصار رژه اسرار تراپانی به اوج خود می‌رسد. این رژه، یک راهپیمایی یک روزه است که شامل ۲۰ مجسمه واقعی ساخته شده از چوب، بوم و چسب است. این مجسمه‌ها صحنه‌هایی از وقایع مصائب مسیح، یک نمایش مصائب در مرکز و اوج هفته مقدس در تراپانی هستند. میستری‌ها از قدیمی‌ترین رویدادهای مذهبی مداوم در اروپا هستند که از قبل از عید پاک ۱۶۱۲ هر جمعه خوب برگزار می‌شدند و حداقل ۱۶ ساعت مداوم، اما گاهی اوقات بسیار بیشتر از ۲۴ ساعت، طولانی‌ترین جشنواره‌های مذهبی در سیسیل و ایتالیا هستند.[۲۴]

هفته‌های مقدس شایان ذکر در ایتالیا عبارتند از هفته مقدس در بارسلونا پوتزو دی گوتو و هفته مقدس در روو دی پولیا. هفته مقدس در بارسلونا پوتزو دی گوتو ریشه در تاریخ سیسیل اسپانیا (۱۵۱۶–۱۷۱۳) دارد، زمانی که کل جزیره تحت سلطه تاج آراگون، همراه با پادشاهی ناپل، تحت صلاحیت تاج اسپانیا قرار گرفت. در سال ۱۵۷۱، «پوزوگوتسی‌ها» از دادگاه بزرگ اسقف اعظم مسینا اجازه گرفتند تا کشیش خود را که در سنت ویتوس مستقر بود، انتخاب کنند و دیگر به کشیش اعظم میلاتزو وابسته نبودند. اولین راهپیمایی در سال ۱۶۲۱ به عنوان حرکتی اعتراضی علیه اعضای هیئت منصفه شهر میلاتزو انجام شد، که پوتزو دی گوتو با فراهم کردن یک روستای دورافتاده، از نظر سیاسی و فیزیکی تحت حاکمیت آنها بود و به عنوان نذر و قولی برای شکستن قید و بند فرمانبرداری که در ۲۲ مه ۱۶۳۹ برای همیشه قطع شد.[۲۵]

یکشنبه نخل

یکشنبه نخل در استورنو، کامپانیا، ایتالیا

در ایتالیا، در طول یکشنبه نخل، از برگ‌های نخل به همراه شاخه‌های کوچک زیتون که در آب و هوای مدیترانه‌ای به راحتی در دسترس هستند، استفاده می‌شود. این شاخه‌ها در ورودی خانه‌ها قرار می‌گیرند (مثلاً بالای در آویزان می‌شوند) تا تا یکشنبه نخل سال بعد دوام بیاورند. به همین دلیل، معمولاً برگ‌های نخل به دلیل اندازه‌شان به‌طور کامل استفاده نمی‌شوند؛ در عوض، نوارهای برگ به شکل‌های کوچکتر بافته می‌شوند. شاخه‌های کوچک زیتون نیز اغلب برای تزئین کیک‌های سنتی عید پاک، همراه با سایر نمادهای تولد، مانند تخم مرغ، استفاده می‌شوند.

دوشنبه عید پاک

دوشنبه عید پاک در لونگونه سابینو، لاتزیو، ایتالیا

در ایتالیا، دوشنبه عید پاک یک تعطیل رسمی است و «لونِدی دِل‌آنجلو» (دوشنبه فرشته)، «لونِدی این آلبیس» یا به‌طور رایج‌تر «پاسکیتا» نامیده می‌شود. مرسوم است که یک پیک‌نیک خانوادگی در حومه شهر برگزار شود یا با دوستان کباب درست شود.

سنت‌های رایج

در ایتالیا، سنت‌های زیادی مربوط به عید پاک وجود دارد (ایتالیایی: Pasqua). در ورسیلیا، به نشانه بخشش، اما این بار به سوی عیسی، زنان ملوان زمین را می‌بوسند و می‌گویند: من زمین را می‌بوسم و زمین من هستم - عیسی من، طلب بخشش می‌کنم).[۲۶] با این حال، در ابروتزو، رسم کشاورزان در طول عید پاک این است که آب مقدس را به غذا اضافه کنند. آب مقدس همچنین در مارس جولیان استفاده می‌شود، جایی که قبل از خوردن دو تخم مرغ آب‌پز و یک فوکاچای شسته شده با شراب سفید، نصف لیوان را با معده خالی می‌نوشند.

انفجار ارابه در کلیسای جامع فلورانس، توسکانی، در یکشنبه عید پاک

یکی دیگر از نمادهای مورد استفاده در طول دوره عید پاک، آتش است. به‌طور خاص، در کوریانو، در استان ریمینی، در شب عید پاک آتش‌های بزرگی روشن می‌شود. همزمان، آتش مقدس به حومه استان خودمختار بولزانو آورده می‌شود. آتش‌های بزرگی نیز در سن مارکو در لامیس، این بار بر روی یک ارابه چرخ‌دار، روشن می‌شوند.

در فلورانس، استفاده از آتش مقدس در طول زمان تغییر کرده است: قبل از سال، در واقع هزار شمع به خانه‌هایی آورده می‌شد که توسط شمعی روشن می‌شدند که به نوبه خود از طریق یک عدسی یا سنگ چخماق روشن می‌شد؛ در آغاز قرن چهاردهم، به جای آن، از سه قطعه سنگ چخماق استفاده می‌شد که طبق سنت از مقبره مقدس اورشلیم آمده بود. این قطعات سنگ چخماق توسط گادفری بویون به خانواده پازی اهدا شد. بعدها، استفاده از آتش مقدس در فلورانس در یک ارابه پر از آتش بازی تحقق یافت.

انفجار ارابه یک بازسازی تاریخی است که در شهر ریپاترانزونه در استان آسکولی پیچنو برگزار می‌شود. این یک نمایش آتش‌بازی است که به‌طور سنتی هشت روز پس از عید پاک برگزار می‌شود.[۲۷] این نمایش به سال ۱۶۸۲ برمی‌گردد، زمانی که به مناسبت جشن‌هایی به افتخار مریم مقدس، ساکنان محلی یک آتش‌باز را استخدام می‌کردند که پس از پایان نمایش، تمام آتش‌بازی‌های باقی‌مانده خود را برداشته و سوار بر اسب خود تیراندازی می‌کرد. این اقدام بداهه شهروندان را تحت تأثیر قرار داد و آنها شروع به یادآوری سالانه آن کردند. در قرن ۱۸، یک اسب ساختگی جایگزین حیوان شد و آتش‌بازی‌ها بر روی آن مونتاژ شدند. در ابتدا از چوب ساخته شده بود و تا سال ۱۹۳۲ بر دوش قوی‌ترین شهروندان حمل می‌شد. بعدها تجهیز آن به چرخ و سکان و یدک کشیدن آن توسط داوطلبان مجهز به لباس و لوازم محافظ راحت‌تر تشخیص داده شد. در سال ۱۹۹۴، یک اسب آهنی جدید، که بر اساس مدل قبلی ساخته شده بود، جای اسب چوبی را گرفت.[۲۸]

گردشگری

کلیسای جامع سنت پیتر، از رودخانه تیبر، تپه واتیکان در پشت و قلعه سنت آنجلو در سمت راست، رم (هم کلیسای جامع و هم تپه بخشی از ایالت مستقل شهر واتیکان، مقر مقدس کلیسای کاتولیک، هستند).

اوج جریان گردشگران در ایتالیا در زمستان، به دلیل تعطیلات کریسمس و سال نو،[۲۹] در بهار، به دلیل تعطیلات عید پاک،[۳۰] و در تابستان، به دلیل آب و هوای مطلوب ثبت شده است.[۳۱]

عید پاک در ایتالیا یکی از تعطیلات اصلی این کشور است.[۳۲] عید پاک در ایتالیا با یکشنبه نخل، پنجشنبه مقدس، جمعه خوب و شنبه مقدس وارد هفته مقدس می‌شود و با روز عید پاک و دوشنبه عید پاک به پایان می‌رسد. هر روز اهمیت ویژه‌ای دارد. ایتالیا یکی از پربازدیدترین کشورهای جهان در طول تعطیلات عید پاک است.[۳۳]

ایتالیا دومین کشور اروپایی است که بیشترین بازدید گردشگران بین‌المللی را در طول تعطیلات عید پاک پس از اسپانیا و قبل از فرانسه و یونان دارد.[۳۴] شهرهای ایتالیایی که بیشترین بازدید گردشگران بین‌المللی را در طول تعطیلات عید پاک دارند، به ترتیب عبارتند از: رم، میلان، ونیز، ناپل، فلورانس و بولونیا.[۳۴]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Easter: How does Italy celebrate this festivity?". Retrieved 6 January 2024.
  2. ↑ "Abbacchio Romano IGP". abbacchioromanoigp.it. Archived from the original on 14 July 2014. Retrieved 10 June 2014.
  3. ↑ "abbàcchio". Vocabolario – Treccani. Retrieved 15 January 2016.
  4. ↑ "Abbacchio Romano IGP" (به ایتالیایی). qualigeo.eu. Retrieved 7 January 2024.
  5. ↑ "Il simbolismo dell'agnello pasquale" (به ایتالیایی). Retrieved 26 December 2022.
  6. ↑ "Lo scoppio del carro" (به ایتالیایی). Retrieved 5 January 2024.
  7. ↑ "Cavallo di fuoco" (به ایتالیایی). Retrieved 24 March 2018.
  8. ↑ Magazine, Smithsonian; Djinis, Elizabeth. "A Brief History of How Carnival Is Celebrated Around the World". Smithsonian Magazine (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-19.
  9. ↑ "The History of the Viareggio Carnival". Italia Kids (به انگلیسی). 2009-01-18. Archived from the original on 5 October 2021. Retrieved 2021-10-05.
  10. ↑ "The Carnival of Ivrea - History". Storico Carenevale di Ivrea. Archived from the original on 9 August 2020. Retrieved 16 June 2020.
  11. ↑ "Rito ambrosiano". Chiesa di Milano (به ایتالیایی). 2023-06-23. Retrieved 2024-04-10.
  12. ↑ "Metropolitan of Piraeus celebrates ancient Liturgy of St. Ambrose of Milan". OrthoChristian.Com. Retrieved 2024-12-02.
  13. ↑ "Ambrosian Carnival 2023: dates and programme". Italia.it (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-19.
  14. ↑ "Ditzionàriu in Línia". Archived from the original on 28 February 2021.
  15. 1 2 "Carnevale Luvulesu Su battileddu". 2 March 2014. Archived from the original on 2021-12-11.
  16. ↑ ""Sa Filonzana", personaggio femminile del carnevale in Sardegna". 4 February 2014. Archived from the original on 2021-12-11.
  17. ↑ "MAMUTHONES E ISSOHADORES". Archived from the original on 17 January 2019. Retrieved 16 January 2019.
  18. ↑ "Cultural Association "Boes and Merdules" Ottana - Italy -". Cultural Association "Boes and Merdules" Ottana - Italy. Archived from the original on 8 February 2018. Retrieved 16 January 2019.
  19. ↑ "Maschere della Sardegna - Elenco delle maschere tipiche sarde | Maschere Sarde". mascheresarde.com. Archived from the original on 18 November 2018. Retrieved 16 January 2019.
  20. ↑ "Il Carnevale Tradizionale Sardo e le sue Maschere 2011". 28 March 2012. Archived from the original on 2021-12-11.
  21. ↑ Tuttologi, I. (10 May 2008). "Tradizioni popolari della Sardegna: Attittidu". Archived from the original on 17 January 2019. Retrieved 16 January 2019.
  22. ↑ "Vocabolario Sardo-Logudorese / Italiano di Pietro Casu - tìtta". vocabolariocasu.isresardegna.it. Archived from the original on 17 January 2019. Retrieved 16 January 2019.
  23. ↑ "Carrasciali Timpiesu - Carnevale Tempiese  - 2019". carnevaletempiese.it. Archived from the original on 17 January 2019. Retrieved 16 January 2019.
  24. ↑ "Trapani and Its Mysteries". Italian Tourism Official Website (به انگلیسی). 23 March 2015. Archived from the original on 17 June 2021. Retrieved 5 January 2024.
  25. ↑ "La Sumana Santa di Barcellona Pozzo di Gotto: le origini delle splendide Vare che celebrano la Pasqua siciliana" (به ایتالیایی). Retrieved 5 January 2024.
  26. ↑ Toschi, Paolo (1967). Conosci l'Italia (volume XI), Il Folklore (به ایتالیایی). Touring Club Italiano. pp. 36–37.
  27. ↑ "Cavallo di fuoco" (به ایتالیایی). Retrieved 24 March 2018.
  28. ↑ Il Messaggero, ed. Marche, 11 April 2007.
  29. ↑ "Vacanze di Natale 2021, dove andare: caccia alle destinazioni meno battute" (به ایتالیایی). 17 December 2021. Retrieved 23 April 2022.
  30. ↑ "Pasqua: città d'arte piene di turisti e prove d'estate sulle spiagge" (به ایتالیایی). 17 April 2022. Retrieved 23 April 2022.
  31. ↑ "Stagionalità" (به ایتالیایی). Retrieved 23 April 2022.
  32. ↑ "Easter: How does Italy celebrate this festivity?". Retrieved 6 January 2024.
  33. ↑ "Turismo internazionale, è finalmente la Pasqua del boom: prenotazioni su del 29%, Roma e Milano strapiene" (به ایتالیایی). Retrieved 4 January 2024.
  34. 1 2 "Turismo internazionale, è finalmente la Pasqua del boom: prenotazioni su del 29%, Roma e Milano strapiene" (به ایتالیایی). Retrieved 4 January 2024.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.