مزمور ۴
| مزمور ۴ | |
|---|---|
| «ای خدای عدالت من، هنگامی که تو را میخوانم مرا اجابت کن» | |
 داوود با چنگ، در یک نگارهٔ قرون وسطایی |
مزمور ۴ چهارمین مزمور از کتاب مزامیر است که در نسخهٔ انگلیسی «کینگ جیمز» با عبارت «ای خدای عدالت من، هنگامی که تو را میخوانم مرا اجابت کن» آغاز میشود. در لاتین، این مزمور با عنوان «Cum invocarem» شناخته میشود.[۱]
این مزمور دعایی است برای رهایی و آرامش در شب؛ نویسنده در آن از خداوند طلب میکند که به ندای او گوش فرا دهد و دشمنانش را رسوا سازد. مضمون اصلی مزمور ۴ اعتماد به خدا و یافتن آسودگی در حضور اوست. بر اساس سنت، این مزمور به داوود نسبت داده میشود.[۲]
در سنت یهودی و مسیحی، این مزمور بخشی از دعاهای شبانه است و در نیایشهای یهودیت و همچنین در کاتولیک، لوترانی و انگلیکان تلاوت میشود.
این مزمور نیز بارها دستمایهٔ موسیقی مذهبی قرار گرفته است؛ از جمله در آثار هاینریش شوتس و تنظیمهای متأخر اروپایی برای آواز و گروه کر.
منابع
- ↑ "Parallel Latin/English Psalter / Psalmus 4". Archived from the original on 2017-09-30. Retrieved 2023-08-15.
- ↑ مزمور ۴
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ مزمور ۴ موجود است.