هپتاباربیتال
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| نامهای دیگر | G-475 |
| روش مصرف دارو | Oral[۱] |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| زیست فراهمی | 83%[۱] |
| متابولیسم | کبد |
| نیمهعمر حذف | 6.1-11.2 hours[۱] |
| دفع | کلیه[۱] |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| دراگبنک | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEMBL | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.007.371 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C13H18N2O3 |
| جرم مولی | ۲۵۰٫۲۹۸ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
| (صحتسنجی) | |
هپتاباربیتال (انگلیسی: Heptabarb) یک داروی آرامبخش و خوابآور از خانواده باربیتوراتها است.[۲][۳]
منابع
- 1 2 3 4 Breimer DD, de Boer AG (December 1975). "Pharmacokinetics and relative bioavailability of heptabarbital and heptabarbital sodium after oral administration to man". European Journal of Clinical Pharmacology. 9 (2–3): 169–78. doi:10.1007/bf00614014. PMID 9299. S2CID 32380531.
- ↑ Ganellin CR, Triggle DJ, Macdonald F (1997). Dictionary of pharmacological agents. CRC Press. p. 1003. ISBN 978-0-412-46630-4. Retrieved 26 November 2011.
- ↑ Index nominum 2000: international drug directory. Taylor & Francis US. 2000. p. 513. ISBN 978-3-88763-075-1. Retrieved 26 November 2011.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Heptabarb». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۴.
